Bezoekersreacties



  Baby Doll - Hollie Overton *****
Petra van den Dungen (42): Boek is vanaf bladzijde 1 tot en met laatste bladzijde boeiend geschreven. Personages goed bedacht, perfect omschreven, was soms onmogelijk om het boek weg te leggen!



  Oktober is de koudste maand - Christoffer Carlsson *
Helene (12): Ik vind het een heel saai boek, niks is een beetje spannend! Als je iets spannends zoek is dit geen aanrader, ik Zoek al heel lang een eng boek en dit was maar wat tijdverspilling.



  Pijn - Mel Wallis de Vries *****
annabel de vries (18): ik vond het een heel leuk boek en ik zou hem zeker aan raden.



  Uit het niets - Atie Vogelenzang ***
Annette Overvoorde (49): Barbara, 41 jaar, werkt al ruim 20 jaar in het Catharina Ziekenhuis. In de jaren heeft ze veel meegemaakt en veel slachtoffers van geweld voorbij zien komen. Ze zijn in drie groepen in te delen: Zij die verlamd staan, zij de op de vlucht slaan, en een kleine groep die het gevaar dapper onder ogen zien. Ze heeft zelf een relatie met haar grote held Rafael, die 10 jaar jonger is. Ze hadden een super mooie tijd samen en helaas mindere tijden. Dit had een reden. Maar deze relatie is zijn einde genaderd, bedenkt ze zich. Een scheiding is onoverkomelijk. Ze denkt terug aan een aantal voorvallen en vraagt zich af, waarom de alarmbellen niet gingen rinkelen. Zeker toen ze op een dag thuis kwam en de poes niet bij de deur vond, de slaapkamerdeur open stond, ze de poes eigenlijk de schuld gaf en zelfs de gordijnen in die kamer helemaal gesloten waren. Wat er daarna gebeurde was echt vreselijk. Uit het niets...kwam daar een man, en werd ze aangevallen in haar eigen woning en werd daarna pas wakker in het ziekenhuis. Wie was daar? Wat is er gebeurt? En waar is Rafael gebleven? 

De cover is erg mooi en wat geheimzinnig. De titel past goed bij het verhaal. De vertelperspectief is de ik-vorm. De schrijfstijl is verleden tijd, in het begin zelfs voltooide tijd en leest in het begin soms wat stroef. Er moet iets dramatisch zijn gebeurt, want je voelt de spanning langzaam opkomen. Het tweede deel leest fijner weg. Alsof de auteur dan zijn weg heeft gevonden en de diesel op gang is gekomen. Personages en achtergronden worden wat beknopt gehouden. Belangrijke thema’s zoals huiselijk geweld, meervoudig persoonlijkheidssyndroom (DIS), een scheiding en drugs komen aan bod. Er zijn meer actuele thema's, waardoor het "wat veel" wordt. Het DIS-syndroom is prachtig gevonden. En gaf ook de nodige humor aan het verhaal.

Uit het niets vertelt over Barbara. Sinds kort woont zij zonder haar Rafael. Als zij op een dag thuiskomt overkomt haar iets vreselijks. Haar leven staat even stil. Een persoon met een hoody wacht haar thuis op en valt haar aan. Ze is er vreselijk aan toe. Haar lieve collega vangt haar graag op. Dan komt het verhaal lekker op gang. En het gaat door naar de volgende versnelling. De spanning loopt steeds een tandje op, wat aan het einde zeker goed tot zijn recht komt. 

Conclusie
Auteur Atie Vogelenzang, bekend van het duo Tupla M., heeft hiermee een spannend en heel apart boek neergezet. Eerlijk gezegd duurde het even voordat het verhaal mij in zijn greep had. Dit had te maken met de voltooide tijd aan het begin. Daar moest ik even aan wennen. Dit ging beter naarmate het verhaal vorderde en Barbara in het ziekenhuis is beland. Want wat boft ze toch met haar collega die zo voor haar klaar staat. Het lijkt alsof er dan al iets wordt weggeven…van de plot. Maar dat blijkt gelukkig niet te kloppen. Het verhaal gaat daarna een heel andere kant op. En dat is heel verrassend. Zeker aan het eind.  
Uit het niets is een vlotte thriller, waar je even in moet komen...maar dan als een diesel verder gaat. Met actuele thema’s en leuke karakters. En zeker de nodige humor. Barbara ontpopt zich tot een echte powervrouw, en daar houd ik wel van! Nieuwsgierig kijk ik uit naar het volgende boek van auteur Atie, want dit smaakt zeker naar meer.




  Uitgeschakeld - Angelique Haak *****
Wendy Wenning: Als Marc en Dorine terugkomen van een etentje ter gelegenheid van de verjaardag van Dorine, vinden ze hun dochter Jorinde dood in de badkamer. Jorinde heeft zelfmoord gepleegd. Twee maanden later ontvangt Dorine per post een rouwkaart. In de envelop zit een kopie van de rouwadvertentie van Jorinde met daaronder de tekst: ‘Met jullie dochter is het begonnen, maar met haar zal het niet eindigen…  

Jennifer Brugman, rechercheur, heeft een zware tijd achter de rug, maar geniet nu intens van haar dochtertje Nysa. Nog is het niet altijd makkelijk, zeker niet als alleenstaand moeder, maar ze slaat zich er goed doorheen. Dorine is na het ontvangen van de lugubere post naar de politie gegaan en Jennifer en haar partner Ricardo de Graaf worden op het onderzoek gezet. Een bizar onderzoek en al snel blijkt dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien. 

'Zal ik me ooit weer heel voelen? Terug naar wie ik was voordat mijn leven zo drastisch veranderde?’ Ik denk het niet. Ik weet zeker van niet. Het leven dat ik had kunnen hebben is verwoest en zal voor altijd een fantasie blijven.’  

De eerste bladzijden van Uitgeschakeld vertellen meer dan voldoende om gelijk het verhaal ingetrokken te worden. Jennifer is nog wat wankel door alles wat er eerder is voorgevallen en ook bij andere teamleden zijn er dingen in hun privéleden die hun bezighouden. Dit geeft de personages een levensecht karakter mee en ze krijgen zo een nog meer duidelijk gezicht. De dramatische gebeurtenissen in het leven van de personages, waaronder situaties waar iedereen in kan belanden, geven dit verhaal een mooie diepgang mee en zorgt ook voor een fijne afwisseling tussen de spannende momenten door. De personages komen nog meer dichterbij te staan en Jennifer en haar teamleden zijn niet meer weg te denken. 

Met een klap viel de mok op de grond en de bruine vloeistof en stukken aardewerk spatten alle kanten op.’  

Afwisselende verhaallijnen met goed verdeelde ontwikkelingen die ervoor zorgen dat het verhaal geen moment inzakt of langdradig wordt. De lezer wordt meegezogen in een maalstroom van gebeurtenissen en daarnaast ruimschoots getrakteerd op een aantal verrassende plotwendingen. Prima samengestelde zinnen en de afwisselende lijnen, die onderverdeeld zijn in fragmenten, zijn van een prima lengte. De plotwendingen weten op het verkeerde been te zetten en de uitwerking naar de plot is ijzersterk. En dan die cliffhanger als afsluiting, een hele gemene, die doet hunkeren naar meer …  

De haat groeit op jouw hunkering naar vergelding. En je hunkert naar vergelding! Genoegdoening voor het leed en het onrecht dat je is aangedaan.’  

Door de toevoeging van enig drama en bijvoorbeeld de verhaallijn van Dorine doet Uitgeschakeld een beetje denken aan de boeken van Loes den Hollander of Corine Hartman ( maar dan minder rauw geschreven). Maar ook zie ik er wel een beetje Nele Neuhaus in. Haak laat met dit vervolg zien dat zij het ook echt in de vingers heeft en dat Een nieuw begin geen toevalstreffer is geweest. Haak zet zich hiermee hoog in de lijst van beste Nederlandse auteurs. 
In een woord: Top!




  Bloedspoor - Louise Boije af Gennäs ****
Coenraad de Kat (53): mijn 4**** voor " Bloedspoor"- Louise Boije af Gennäs Sara verhuist naar Stockholm nadat haar vader in een brand is omgekomen. Ze wil haar trauma’s in die stad verwerken door een nieuw bestaan op te bouwen. Ze droomt ervan een leven te kunnen leiden, zoals ze altijd gewild heeft, maar al snel gebeuren er vreemde dingen waar ze geen verklaring voor heeft. Beeldt ze zich in dat het steeds vreemder wordt of gaat ze aan haar geestelijke gezondheid twijfelen? De dreigingen worden steeds heftiger en onduidelijker is waar het vandaan komt en waarom? Heeft het iets te maken met de dood van haar vader en de raadselachtige documenten die ze in zijn kantoor heeft aangetroffen? De eerste indruk die de donkere en mysterieuze cover met de daarop in bloedrood geschreven titel bij mij achterliet was dat het om horror ging, maar dat bleek een misvatting te zijn. Mysterieus is het wel. In Stockholm is het leven voor haar veel moeilijker dan gedacht. Op een dag bezoekt een vrouw het restaurant waar ze werkt. Ze trekt de aandacht vanwege haar opvallende stijl. De vrouw doet Sara een aanbod om voor haar te komen werken en ze zegt haar zware baan vaarwel. Ze hoopt dat het geluk eindelijk voor haar is weggelegd. Sara is interessant en intrigerend, want je wilt erachter komen of dat al de bizarre dingen die rondom haar gebeuren de waarheid is of dat Sara mogelijk aan een geestesziekte lijdt. Het boek is in de ik-vorm geschreven, waardoor het verhaal goed binnenkomt. Het verhoogt de spanning, zeker naarmate die steeds dieper wortelt. Louise Boije af Gennäs is tevens een scriptschrijver en dat is goed aan de proportionele opbouw van het boek te merken. Geen momenten dus om je aandacht te verliezen. Het open einde laat je verlangen naar het tweede deel van “De Resistance-trilogie”.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries *****
Annette Over oorde (49): De cover ziet er echt bijzonder uit. Een echte sluipwesp. Daar krijg je al rillingen van en dat komt goed uit. Annerieke de Vries neemt de lezer mee in de wereld van de uitvaartverzorging. De vertelperspectief is de ik-vorm. De vertelwijze is prettig. Maud neemt ons mee in haar wereld. En de wereld van Maud is complex. Haar gedachten stoppen nooit en weinig mensen begrijpen haar. Ze kan zichzelf slecht doorgronden. Dan gaan haar gedachtes op de loop en slaat de angst toe. In het uitvaartcentrum voelt ze zich veilig. Ton past goed op haar. En ze is erg goed in haar vak, gezien haar ervaring in grime. Dat geeft haar een goed gevoel. En dat is belangrijk, want de moeder van Sjoerd geeft haar dat totaal niet. Ook de gedachtes aan haar nare ex-man geven haar de rillingen. En dat is niet voor niets. De vriendschap met Sjoerd is of was erg belangrijk voor Maud. Zijn dood laat haar niet los, waardoor ze haar veilige kleine wereld uit moet, wat een ware uitdaging voor haar is. Haar angstige voelspriet blijkt een goede raadgever. Conclusie Annerieke de Vries schreef met Sluipwesp een meeslepend en gevoelig verhaal over Maud: een vrouw met weinig zelfvertrouwen. Gevormd door nare gebeurtenissen. Ze voelt zich veilig op haar werk. En doet dit ook graag. Maud doet een ontdekking en ze gaat op onderzoek uit. Geheimen worden ontmanteld en gevaren liggen hierdoor op de loer. Personages worden voldoende toegelicht. Het verhaal zit goed in elkaar en sluipt als het ware bij je binnen, als lezer, om niet meer los te laten! Ontzettend genoten! Waardering 5 sterren.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Eef Gelderblom (60): Het boek Sluipwesp van Annerieke de Vries heeft mij vanaf de eerste bladzijde tot de laatste enorm geboeid. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet een "lezer" ben. Dit boek heb ik in een paar dagen uit gelezen. Een spannend en aangrijpend verhaal over Maud die het niet makkelijk heeft gehad in haar leven. Ze werkt bij een uitvaart onderneming en ze verzorgt de overledenen op een heel bijzondere manier. Het is zeker de moeite waard om Sluipwesp aan te schaffen. Veel lees plezier!!!



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Inge Brunnekreef (46): Recensie Sluipwesp van Annerieke de Vries Sluipwesp is het debuut van Annerieke De Vries dat ik vooruit mocht lezen met de VrouwenThrillers Leesclub. De cover zelf zegt me niet zoveel. Je ziet een wesp en daar ben ik nu eenmaal niet dol op. De titel Sluipwesp staat in sierlijke letters geschreven en triggert me meteen. Het verhaal gaat over Maud, die door toe doen van haar gewelddadige man in een inrichting heeft gezeten. Hierdoor is ze het voogdijschap over hun zoontje kwijt geraakt en haar man laat haar ook niet in de buurt komen van hem. Maud werkt en het mortuarium en verzorgt hier de overledenen . Dit werk doet ze met liefde. Dit veranderd wanneer haar goede vriend Sjoerd wordt binnen gebracht. Tijdens de verzorging van Sjoerd stuit ze op een aantal geheimen. Kent ze hem wel goed genoeg? Sluipwesp is een boek dat niet meteen spannend begint. Door de vele informatie maakt het je wel heel erg nieuwsgierig en wil je zo snel mogelijk alle vragen beantwoord zien. Het zuigt je langzaam het verhaal binnen en hierdoor blijf je ook doorlezen. Annerieke heeft een fijne en vlotte schrijfstijl. De hoofdstukken zijn van een goede lengte. De personages en de omgeving heeft ze goed uitgewerkt. Vooral hoofdpersoon Maud heeft ze sterk neer gezet. Van een onzeker iemand naar een strijdlustige vrouw. Ook haar werk heeft ze mooi beschreven. Je leeft echt met haar mee. Sluipwesp speelt zich in een kort tijdsbestek af. Het wordt in het heden verteld met flashbacks naar het verleden. Hierdoor krijg je een mooie inkijk in het verleden van Maud. De spanning wordt hierdoor langzaam opgebouwd en het sluipt naar binnen. Al lezende kom je achter steeds meer antwoorden. Er wordt goed naar het einde toegewerkt en wat ik niet verwachte had het toch nog een verrassende plottwist. Ik ben benieuwd naar een volgend boek van Annerieke de Vries. Sluipwesp geef ik 4 sterren



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ***
Ingrid Poisson (54): Een mooi turquois kleurtje met een wesp en enkele bloeddruppels sieren de cover van het thrillerdebuut van Annerieke de Vries. Dit boek heb ik samen met anderen gelezen voor de thrillerleesclub van Vrouwenthrillers.nl Maud heeft een niet alledaagse job. Ze werkt in het mortuarium als visagiste en kapster om de overledenen toonbaar te maken voor de laatste groet van hun nabestaanden. Ze is vrij gelukkig in haar job omdat ze uit een gewelddadige relatie komt die haar psychisch toch wel getekend heeft en waarbij ze het hoederecht van haar zoontje heeft verloren. Tot de dag dat Sjoerd binnengebracht wordt na een auto-ongeluk. Sjoerd en Maud waren vrienden maar weinigen wisten van deze vriendschap af en Maud wil dit graag zo houden naar aanleiding van hetgeen ze in Sjoerd’s zakken terugvind. Op haar zoektocht naar de mysterieuze liefde van Sjoerd komt ze voor verrassingen te staan én ze botst tegen haar ex-man op. Nog steeds maakt hij haar het leven zuur. Hoe moet ze van deze tiran afraken en hoe kan ze haar zoontje voor zijn woede-aanvallen behoeden? Sluipwesp is zoals de titel zegt een verhaal dat stilletjes binnensluipt in je geest. Dat je alle puzzelstukjes net als Maud op een tafel legt om het verband te vinden en dan je de oplossing aanreikt waar je naar op zoekt bent. Annerieke de Vries schrijft vlot en ze spreekt tot je verbeelding met haar verhaal. Je stelt jezelf in de plaats van Maud en probeert mee voor oplossingen te zorgen. En stilletjes bejubel je haar om haar moed. Sluipwesp is intrigerend en geslaagd als debuut. En ik ben er zeker van dat de volgende thriller die deze auteur op papier zet nog beter gaat zijn dan deze thriller. Ik kijk er al naar uit.



  Esther van der Ham - Interview
Saskia Angenent (61): Wat leuk om deze achtergrondinformatie te lezen over Esther, 'mijn uitgeefster'.



  De prijs - Sandra Berg ****
Thea (60): Je herkent meteen al een verhaal in de Agatha Christie sfeer. Maar heel leuk geschreven.Hoewel ik al snel doorhad wie de grootste kans had om te overleven, blijft het boek tot het eind spannend. Het leest makkelijk weg.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ***
Marieke van de Reep (38): Een mooi debuut van Annerieke de Vries. Het begint al met een mooie kaft, ik was daardoor al geïntrigeerd. De titel vind ik ook geweldig. Het gaat over Maud, met een nogal ongewoon beroep, en wat is dit geweldig uitgediept door Annerieke. Door het hele verhaal leer je Maud goed kennen, dit is heel knap gedaan. Het verhaal vind ik zeker origineel, ik heb het met veel plezier gelezen. Ik kijk uit naar het volgende boek van Annerieke.



  Manzanilla - José Kruijer ****
Myriam (43): Leest gemakkelijk, lekker vlot geschreven en blijft spannend. Overtreft mijn verwachtingen na het eerste boek van Jose Kruijer, Verzwegen. Kortom aanrader!!



  Esther van der Ham - Interview
Jolanda Pikkaart (-): Wat een mooi interview! Ik kan niet wachten op 'Censuur'.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
justine (61): In het verhaal ‘Sluipwesp’ gaan we kennis maken met Maud, een vrouw die in het begin van het boek wat onzeker overkomt. Die voorzichtig en in haar eigen tempo de demonen van haar verleden van zich probeert af te schudden. Dat dit soms niet meevalt, is iets wat wij als lezer, ons misschien wel kunnen voorstellen. Een ex-man die haar constant bedreigt, kleineert en probeert te vernederen ten opzichte van anderen. Die het niet schuwt om daarbij andere voor zijn karretje te spannen. Haar werkgever wil graag dat Maud haar vleugels uitslaat, maar fluit haar dan ook weer terug. Gelukkig beleeft Maud veel vreugde aan haar werk. Maud werkt bij overledenen en zorgt ervoor dat deze mensen er mooi en rustig uitzien wanneer zij liggen opgebaard. Je zult merken dat het verhaal met heden en verleden wordt verweven. Aan de hand van gebeurtenissen in het heden, krijgt Maud haar flashbacks met het verleden. Dit schept soms wat verwarring. Maar over het algemeen wordt al heel gauw duidelijk of het heden of verleden is. Ook komen er verschillende maatschappelijke thema’s in het verhaal op een spannende manier aan de orde. Neem bijvoorbeeld mishandeling, zowel geestelijk als lichamelijk, maar ook het psychische wordt niet geschuwd, want hoe ga je om met iemand die zijn kind niet mag zien, of een opname heeft gehad. Het werk wat Maud verricht wordt mooi belicht, zodat je toch een ander beeld krijgt van iemand die met de doden werkt. De spanning wordt stukje bij beetje opgevoerd, het verhaal kruipt onder je huid. Het kriebelt, je wilt weten hoe die sluipwesp in het verhaal past. Je ziet Maud groeien, ze ontwikkelt zich tot een sterke vrouw die niet meer over zich heen laat lopen. Alles bij elkaar een prachtig debuut, wat zeker smaakt naar meer. Alles ziet er verzorgd uit en aan het einde blijf te toch enigszins verbijsterd zitten.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Tina (46): Recensie Sluipwesp van Annerieke de Vries. Sluipwesp gaat over Maud, die als werk heeft het verzorgen van overleden mensen voor een uitvaartorganisatie. In haar verleden zijn er dingen gebeurd waardoor zij erg onzeker is geworden, en ook in een inrichting heeft gezeten. Hierdoor is ze haar zoon Mees kwijt geraakt, de volledige voogdij is naar haar ex-man Derek gegaan. Met behulp van Sjoerd heeft Maud echter de kracht gevonden om de voogdij aan te vechten, en komt zij er ook achter dat Mees bij haar in de buurt naar school gaat. Derek wil haar niet in de buurt hebben van Mees, en zo ontstaat er een kat en muis spel tussen de twee. Annerieke heeft een heel erg prettige schrijfstijl, vooral de manier waarop zij beschrijft hoe Maud de overledenen verzorgt is erg mooi en gevoelig beschreven. Ook geeft dit toch wel die tinteling aan de achterkant van je nek, want het gaat toch om overleden mensen….. En juist dit soort onderhuidse spanning maakt dit verhaal voor mij zo goed. Ik vond het dan ook erg jammer dat het boek uit was, voor mij had het verhaal veel langer mogen duren! In het boek zie je Maud steeds meer groeien, ze wordt steeds meer een zelfstandige vrouw, die haar eigen boontjes kan doppen, en die ook voor andere mensen klaarstaat. Ook blijft ze onvoorwaardelijk vechten voor haar kind. Het einde had ik op deze manier niet aan zien komen, maar ik vond het wel helemaal passen bij de rest van het boek. Ik hoop dat Annerieke snel weer in haar pen klimt om voor ons een volgende thriller te schrijven, want dit debuut smaakt absoluut naar meer!!



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Silvia v. Elzelingen (57): Annerieke de Vries (1964) werkt als leidinggevende op het operatiekamercomplex in het OLVG te Amsterdam. Ze is online coach voor startende leidinggevenden. Sluipwesp is haar langverwachte debuut thriller waar ze maar liefst tien jaren aan gewerkt heeft. Annerieke de Vries is inmiddels bezig met het schrijven van een roman, en haar tweede thriller is in de maak. Het leven buiten is onheilspellender dan het leven binnen de muren van het mortuarium. Maud werkt in het mortuarium als visagiste en kapster om overledenen de laatste eer te bewijzen. Een heftig beroep, en niet altijd gemakkelijk. Zeker niet als plots een dierbare vriend verongelukt en binnengebracht wordt. Maud heeft een onbegrensd verlangen om haar zoontje Mees weer te mogen zien, na haar scheiding van haar man, en doet er alles aan om zich weer buiten de muren van het mortuarium te begeven. Een sociaal leven kan ertoe bijdragen om Mees weer te mogen zien. Maar durft ze de confrontatie met haar narcistische ex aan? Staat Maud sterk genoeg in haar schoenen? Annerieke de Vries heeft met Sluipwesp een mooie thriller geschreven. De spanning begint mondjesmaat en naarmate het verhaal vordert komt er meer onderhuidse spanning tevoorschijn. Haar schrijfstijl is eenvoudig en gemakkelijk en Sluipwesp leest dan ook vlot weg. Soms is de auteur wat te uitgebreid in het vertellen over dingen waardoor de vaart uit het verhaal gaat. De taak die een medewerkster van het mortuarium heeft, wordt heel goed belicht en we krijgen een goede indruk van haar werkzaamheden. Heel mooi om te lezen omdat er toch een beetje een soort van taboe op dit werk ligt. Men kijkt er meestal maar wat vreemd tegenaan en durft er dan ook niet naar te informeren. Knap hoe Annerieke dit dan ook uiteen gezet heeft. Onze hoofdpersoon Maud maakt in Sluipwesp een enorme groei door. Door middel van flashbacks lees je hoe ze voeger geweest moet zijn. Prachtig om te lezen dat ze van een vrij timide persoon uitgroeit tot een heel sterk persoon. Maud is dan ook een karakter waar je je volledig in kan inleven. Als lezer wordt je meegezogen in dit debuut waarvan het plot zich langzaam ontvouwt om vervolgens toch nog abrupt te stoppen. Hoewel het thema van het geestelijk mishandelen van een medemens niet origineel is, is het eind van deze thriller zeker wel origineel te noemen. Sluipwesp is een goed in elkaar gezet verhaal waar je vele uurtjes leesplezier aan beleeft. We hopen dat Annerieke de Vries ons niet weer zolang laat wachten op een nieuw spannend boek.



  Super de luxe - Suzanne Vermeer **
antje (71): Jammer, ik had me erop verheugd dit boek te lezen. Ben meestal wel fan van "haar" of moet ik zeggen "zijn" boeken? Ben erg teleurgesteld, beslist geen boek om aan te bevelen. Warrig en geheel geen spanning.




  Sluipwesp - Annerieke de Vries ***
Nvdrs (38): Maud is medewerker in een mortuarium. Ze heeft een heftig verleden waardoor ze zich veiliger voelt binnen de muren van het mortuarium dan erbuiten. Geleidelijk aan probeert ze steviger in het leven te staan; wanneer een goede vriend overlijdt en ze een geheim van hem wil oplossen is ze genoodzaakt om zich echt naar buiten te begeven en contact met anderen op te zoeken. Daardoor krijgt het verlangen van Maud naar haar zoontje Mees ook een duw in de rug; ze gaat actief op zoek naar een manier om hem terug te zien en probeert uit te vinden hoe ze haar ex weerstand kan bieden. Als lezer lijkt het in het begin van het boek alsof je zelf in een wespennest terecht gekomen bent. Alle gebeurtenissen, gedachten, overpeinzingen en gevoelens van Maud vliegen doorheen het boek. Op deze manier wordt de wanhoop van Maud om alles op een rijtje te krijgen zeer duidelijk voor de lezer want pas op het einde van het boek valt alles op zijn plaats en is duidelijk wie de koningin in het wespennest is. Annerieke De Vries schrijft zeer vlot en omschrijft het werk van Maud zo uitvoerig en mooi dat het lijkt alsof je er zelf naar staat te kijken. De schrijfstijl past perfect bij dit boek, door alle flashbacks en diverse gedachten van Maud wordt haar psychische toestand stilaan duidelijk en begrijp je Maud als lezer veel beter. Annerieke is er in geslaagd om de spanning zeer goed op te bouwen naar een verrassend plot.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Heleen van der Velde (49): Een goed geschreven psychologische thriller, waarin je meegenomen wordt in de beleving en flashbacks van de hoofdpersoon, zodanig dat je soms zelf twijfelt aan wat waarheid is. Het verhaal kruipt onder je huid, de worsteling van de hoofdpersoon om grip te krijgen op zichzelf en op haar leven maakt het onheilspellend en de ontknoping is verrassend en zeer origineel. Een zeer goed debuut van Annerieke de Vries! Wist je dat een Sluipwesp een parasiet is die de gastheer/vrouw van binnenuit opeet? Dat is wat de hoofdpersoon Maud overkomt. Haar leven met de vader van haar kind is volledig onderuit gehaald. Via flashbacks ontdek je als lezer hoe Maud zichzelf kwijt is geraakt door haar narcistische en tirannieke echtgenoot, die intimiderend en agressief gedrag liet zien, maar Maud en de buitenwereld liet geloven dat Maud degene was die dat gedrag liet zien. Na een intensieve behandelperiode heeft Maud iets van haar leven kunnen opbouwen als werkneemster in een mortuarium. In de stilte en de verzorging van overledenen vindt ze zichzelf terug en houdt ze zich bezig met het leven van de doden. Als ze Sjoerd op haar tafel vindt, degene waar ze na het overlijden van zijn vader contact mee hield en degene die haar aanspoorde om een procedure te beginnen om haar kind weer te kunnen zien, raakt ze weer uit evenwicht. Ze gaat op zoek naar het leven en de tragiek achter het leven en de dood van Sjoerd. Ondertussen heeft haar ex de brief via de advocaat gekregen en dringt op dreigende manier haar leven binnen. Maud voelt de werkelijkheid schuiven en probeert al schrijvende grip te houden op haar belevingen en haar leven vanuit de overtuiging dat ze haar kind tegen haar ex moet beschermen. De sfeer doet soms wat triest en neerslachtig aan. Bij het uiteindelijke plot blijkt de wesp ook haar redder. Door dat tafereel sloot ik het boek af met een lach. Dat vond ik origineel.



  Sluipwesp - Annerieke de Vries ****
Wemmie Wolf (56): Sluipwesp is het thrillerdebuut van Annerieke de Vries, een debuut waar ze lang aan heeft gewerkt maar het is een zeer geslaagd debuut geworden. Maud is een jonge vrouw met een psychiatrische achtergrond en woont alleen. Haar narcistische ex echtgenoot heeft ervoor gezorgd dat hun zoontje niet meer bij Maud kan wonen. Na haar opname krijgt ze werk als mortuariummedewerker. Met een achtergrond als kapster en grimeuse is Maud de juiste persoon voor deze baan. Ze doet alle moeite om ervoor te zorgen dat de overledene tot in de puntjes verzorgd is voor het laatste, definitieve afscheid. Annerieke de Vries beschrijft dit op een bijzondere ingetogen, respectvolle manier maar schuwt een beetje humor ook niet waardoor het realistisch overkomt. Het leven kabbelt wat voort voor Maud totdat Sjoerd, een vriend van Maud wordt binnen gebracht. Hij heeft een fataal auto-ongeluk gehad. Slechts weinig mensen zijn op de hoogte van hun vriendschap. Bij het verzorgen stuit Maud op geheimen rondom Sjoerd en ze besluit op onderzoek te gaan. Niet iedereen is blij met haar zoektocht en Maud loopt zelf gevaar. Maud komt zelfs achter de verblijfplaats van haar zoontje maar werkt zichzelf steeds verder in de nesten. Een uitstekend debuut van Annerieke de Vries, een fijne schrijfstijl waarin heden en verleden elkaar afwisselen. Actuele thema's zoals geestelijke – en lichamelijke mishandeling, psychiatrie en de dood worden niet geschuwd. Het is een boek waarin langzaam de onderhuidse spanning wordt opgebouwd, een mooi plot en een verrassend eind. Ik kijk uit naar een volgend boek!



  Sluipwesp - Annerieke de Vries *****
Heidi Bogman (46): “Sluipwesp” Het debuut van schrijfster Annerieke de Vries. En wat voor een debuut! Het boek gaat over Maud. Een hoofdpersoon met een behoorlijk heftig verleden. Zij woont en werkt op een nogal “ongewone” plek: Het Uitvaartcentrum! Hier voelt ze zich veilig en prima op haar gemak. (In ieder geval meer dan in de “gewone” wereld.) Helaas komt daar abrupt een einde aan wanneer haar goede vriend Sjoerd op een dag plotseling op haar tafel ligt. Tijdens zijn verzorging blijkt namelijk dat ze hem helemaal niet zo goed kende als ze dacht. In haar zoektocht naar antwoorden, wordt ze onverwacht ook geconfronteerd met haar eigen verleden. Maar, is ze wel klaar voor alles wat ze op het punt staat te ontdekken? Sluipwesp is een boek dat zich in het heden afspeelt, met flashbacks naar het verleden. Vooral in het begin wordt er veel informatie gegeven, waar je al snel mee wilt gaan puzzelen om de stukjes in elkaar te krijgen. Toch zul je geduld moeten hebben totdat je alle stukjes bij elkaar hebt, voordat je de puzzel compleet kunt maken. Ik heb het voorrecht gehad om dit boek al voor verschijning te mogen lezen en heb er enorm van genoten. Hopelijk komt er snel nieuw werk van Annerieke de Vries en dat mag van mij best een vervolgverhaal over Maud zijn!



  Het kattenpension - Esther Vermeulen *****
Indra (42): Vrijdag het boek gekocht en nu 1/3 deel gelezen. Vanaf de eerste pagina ben ik geboeid door het verhaal. Waar is het verdwenen huisdier gebleven. Wat is er met degene gebeurd die opgesloten werd. Esther Vermeulen schrijft duidelijk en beeldend. Sommige stukken blijven in mijn hoofd.



  De tattooverzamelaar - Alison Belsham *****
Diane kooistra (43): Wat is een tattooverzamelaar? Voor jij je dit af kunt vragen als lezer wordt de vraag op een heerlijk – gruwelijke – thrillerliefhebber manier beantwoord. Er ging een wereld voor mij open toen Alison Belsham me meenam naar de tattoo scene. Net als bij schilderijen in een museum zijn hier bekende artiesten met hun kenmerken. Daar heeft de nieuw benoemde rechercheur Francis (noem me geen Frank) Sullivan helemaal geen verstand van. Als geluk bij een ongeluk is de vrouw die het eerste lijk vindt een kenner, iemand die dagelijks tatoeëert en verschillende artiesten en kun kenmerken kent. Ze wil er eerst niets mee te maken hebben maar naarmate het verhaal vordert wordt haar rol groter en de band met Francis intenser. Dat maakt dat de lezer uitgebreid vermaakt wordt. De spanning van de speurtocht naar de moordenaar, opgezweept door de cursieve teksten met zijn of haar gedachten en acties. De precieze beschrijvingen van de moorden en dan ook het mooie van 2 mensen die elkaar ontmoeten. De strijd tussen een jonge agent die promoveert en de oudere collega die had willen promoveren Blijdschap en opwinding als ze eindelijk een aanwijzing hebben.’ We hebben hem toch, Chef?’ Francis schudde zijn hoofd. ‘Hij is hier niet’ Deze rechercheur valt weer op tussen de anderen omdat hij zijn steun in de kerk zoekt en zijn familie zoveel voor hem betekent, hij heeft te weinig tijd voor ze. Zijn onzekerheid bij de eerste zaak komt geloofwaardig over. Dit draadje nodigt uit voor meer delen over deze bijzonder zachtaardige man. Dat lees je steeds vaker, dat de rechercheur niet altijd meer de sacherijnige afgeleefde man is met relatieproblemen en een bierbuik. Francis is een verademing. Alison Belsham heeft een krachtig debuut neergezet die een thema behandelt dat zich in een eigen wereld afspeelt. Ik ben benieuwd hoe ze dat in een volgende thriller zal gaan doen. Het boek moest een beetje op gang komen maar na de eerste hoofdstukken laat het je niet meer los. Ik heb de eerste 100 pagina’s in 4 dagen gelezen, was wat afgeleid maar de rest in een middag achter elkaar verslonden. Een geslaagd debuut met mogelijkheden om verder te groeien.



  Paradijsvogels - Nathalie Pagie *****
Ellen (Vrouwenthrill (00): Dit is het eerste boek van Nathalie dat ik heb gelezen, maar zeker niet het laatste. Het journalistieke werk heeft de schrijfster heel goed weergegeven. Ook zet ze de hoofdpersonages Diego en Tara goed neer. Dat Tara naar Aruba mag voor een reportage is een mooi extra'tje. Haar handelingen daar, door overal alleen op af te gaan, zijn wel erg naief. Je gaat toch geen huis van iemand zomaar binnen als journalist. Maar al met al een lekker leesbaar verhaal met voldoende spanning en leuke personages. Ik heb niet snel dat ik een boek niet kan wegleggen en het uit MOET lezen. Dat had ik nu wel. Chapeau!



  Gevangene van de nacht - Anne Blankman *****
Riny (64): Geweldig boek. Kon net niet wegleggen. Je wordt meegesleurd in het schokkende verhaal!



  Het kattenpension - Preview
Francina Mus-Westdij (71): Bureau Marit vind ik heel spannende boeken. Ik denk dat ik ze ga kopen want in onze bibliotheek zijn er maar 2 en die zijn al oud. Ik vind ze heerlijk en je voelt je er ook door aangetrokken omdat je zoals het lijkt er zelf midden in zit. Ik ben er heel erg blij mee.



  Schaduwen - Yvonne Franssen *****
Wendy Wenning: Ellen Groenenboom leidt samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als erfgename van het Groenenboomimperium kan ze doen en laten wat ze wil. Groenenboom Hotels is een begrip en na het overlijden van haar ouders, door een fataal ongeluk, hebben Ellen en haar tweelingzus Eveline dit imperium geerfd. Ellen is nog getrouwd met Rogier, maar ze leven al geruime tijd apart. Toch is Rogier nog regelmatig bij haar en dan is het net alsof ze nog samen zijn. 

Ik voelde me schuldig. Ik wist dat die ruzie over mij ging. Over die ene afschuwelijke middag.‘  

Al enige tijd ontvangt Ellen dreigmailtjes maar het is een raadsel van wie deze zijn. Als ze op een dag met haar honden aan het wandelen is wordt een van haar honden door een wildvreemde man doodgeschoten. Enkele dagen later blijkt deze man te zijn vermist en Ellen begint zich af te vragen of dit verband houdt met de dreigmails. Ze wordt bang en vraagt zich ook af of dit te maken heeft met een incident uit het verleden. Als veertienjarig meisje is ze door een onbekende man verkracht en de zaak is nooit opgelost. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid stuit ze op geheimen uit het verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie probeert haar kapot te maken en wie kan ze nu nog vertrouwen? 

Eerst lijkt het alsof de oude Drent me geruststellend aankijkt, alsof ze wil zeggen dat het allemaal wel meevalt, dat ze alleen even op adem wil komen. Dan zie ik hoe het licht in haar ogen dooft.‘ 

Schaduwen verhaalt vanuit meerdere perspectieven. Een veelvoud van personages maar telkens wordt duidelijk aangegeven wie er aan het woord is waardoor alles prima te volgen is. Elk personage draagt een geheim met zich mee en af en toe wordt er wel een tipje van de sluier opgelicht, maar net niet genoeg om de geheimen volledig te kunnen ontrafelen. Er blijft steeds een stukje verborgen waardoor de twijfels alleen maar toenemen en je ook als lezer niet meer weet wie je kunt vertrouwen. 

Ik vind het verschrikkelijk wat er gebeurd is, wat ik gedaan heb, maar het was noodzakelijk. Ik kon niet anders. Ik heb het voor Suzy gedaan.’  

De thrillers van Franssen zijn absoluut niet standaard te noemen. Elke keer weet ze originele invalshoeken te verzinnen en haar eigenzinnige schrijfstijl maakt het plaatje compleet. Ook met Schaduwen presteert ze het om een thriller neer te zetten die door de geheimzinnigheid rondom de personages continu intrigeert en de lezer volledig inpakt. De zorgvuldige uitwerking laat geen losse eindjes achter, elk geheim zal uiteindelijk ontrafelt worden al zijn er een aantal die niet aan een rampzalig gevolg kunnen ontkomen.  

Het verleden is voorbij. Wat telt is het heden. Dit moment.‘  

Franssen is tijdens het schrijven niet over een nacht ijs gegaan en dit is merkbaar in deze nauwkeurig geconstrueerde thriller. Ze heeft er ruim de tijd voor genomen om alles tot in de puntjes uit te werken en ze is hier uitstekend in geslaagd. Echt alles klopt van begin tot eind. Schaduwen is een thriller waar je U tegen zegt…




  Mijn derde Duitse Ex - Column
Barry Aarts (29): Leuke column! En gefeliciteerd met de uitgave.


Website Security Test