Bezoekersreacties



  Een nieuw begin - Angelique Haak *****
Irene Ouwehand (42): je kunt dit boek niet meer wegleggen, je wil weten wat er verder gebeurd. goed geschreven! top boek. kan niet wachten op het volgende boek van deze schrijfster



  Fotoverslag Boekpresentatie Een nieuw begin - Artikel
Silvia v. Elzelingen (56): Wat een prachtige foto's. Toppie hoor!



  Fataal - Eva Burgers ****
Mieke (71): Je leert in dit verhaal vier vriendinnen kennen die metelkaar op vakantie gaan naar Kreta. Het is fijn dat ieder hoofdstuk wordt afgewisselt met Lauren, Emily, Fay en Naomi, zodat je ieder persoonlijk beter leert kennen. Al gauw merk je dat de sfeer gaat broeien tussen Fay en Lauren als ze allebei vallen voor de charmes van Leonard, die met zijn beide vrienden Danny en Nick hun naaste buren zijn. De jongens zoeken veel contact met de vriendinnen, maar het blijft onzeker of ze wel te vertrouwen zijn. Als ze merken dat er een insluiper in hun huis geweest is wordt de sfeer dreigend, vooral als Fay ontdekt dat haar gouden horloge gestolen is. Doordat de politie geen steek verder komt, gaat Emily, die graag een politieopleiding wil doen, zelf op onderzoek uit en ontdekt vreemde dingen. Hun relaxte vriendinnen vakantie veranderd in een grimmige toestand. Ik vond het een heerlijk jeugdthriller vol spanning en intriges. Lekkere korte hoofdstukken, wat heel prettig leest. De spanning blijft er in tot het eind en door de wending in het verhaal wordt je op het verkeerde been gezet. Ik vind dit boek een absolute aanrader voor jeugd, maar ook voor ouderen. Ik heb meer boeken gelezen van Eva Burgers en is mij ook heel goed bevallen. Een fantastische schrijfster, helemaal mijn smaak..!!



  Het bewijs van een lichaam - Alexandria Marzano-Lesnevich ****
joke zwier (55): Alexandria, een advocatendochter komt tijdens haar studie voor advocaat er steeds meer achter, dat jeugdgebeurtenissen haar belemmeren om te studeren en gelukkig te zijn. Daardoor laat haar lichaam haar steeds meer in de steek. Als ze bij haar ouders om opheldering probeert te vragen, stuit ze op een muur van zwijgen. Alles is in de doofpot gestopt. Pas als zij tijdens een zomerbaan voor een advocatenkantoor zaken over ter dood veroordeelde misdadigers gaat behandelen en op de zaak van Ricky Langley stuit, wordt er haar iets duidelijk. Ze was eerst tegen de doodstraf, maar gaande weg haar onderzoek naar Ricky Langley verandert haar mening. Ze ziet steeds meer de parallelen in haar leven met die van Ricky Langley. Uiteindelijk ziet ze kans om “het verleden te overschrijven” met het heden. Het verhaal is in 3 delen geschreven, waarbij ik moeite had om het eerste deel door te komen, door de vele wisselingen in tijd en plaats. Uiteindelijk kreeg het verhaal me wel te pakken. Waar het namelijk omgaat, zijn de signalen, die een lichaam afgeven, als er iets gebeurd is en hoe je daar mee om kunt gaan.



  Niemand die me ziet - Simone Grimberg ****
Wendy Wenning: Politieagente Inge de Wit heeft de zondagmorgen gereserveerd voor een mountainbike training in het bos. Als ze vanwege de wel erg modderige paden afwijkt van de route vindt ze midden in het bos een pasgeboren baby. De baby leeft nog en ze zet alles op alles om het kindje naar het ziekenhuis te brengen. In het ziekenhuis ontmoet ze rechercheur Liesbeth Ligthart. Er is gelijk een klik tussen de vrouwen en Liesbeth besluit Inge onder haar hoede te nemen om haar de kneepjes van het vak te leren. De eerste zaak die zich aandient is een zedenzaak. Het meisje Sofie is vermist en haar foto is aangetroffen op de mobiel van een pedofiel. Wat Liesbeth niet weet is dat Inge een speciale gave heeft waardoor ze gedachten van de mensen kan oppikken. De broer van Sofie, Bram, lijkt wat achter te houden, maar vooralsnog lukt het niet om te achterhalen wat. Vastbesloten Sofie te vinden storten Liesbeth en Inge zich op deze zaak, ieder op hun eigen manier. Het eigengereide gedrag van Inge maakt de samenwerking niet altijd even makkelijk en er is al veel tijd verloren. Gaan ze Sophie vinden en zullen ze op tijd zijn? 

Mijn armen omklemmen mijn knieën, het matras schuurt tegen mijn wang. Ik wil niet zien waar ik ben, ik wil niets voelen, ik wil niets horen.“ 

Simone Grimberg was werkzaam in de jeugdzorg, maar heeft nu een eigen bedrijf, samen met haar man. Ze schrijft haar hele leven al korte verhalen, Niemand die me ziet is haar eerste thriller. Simone heeft zich laten inspireren door waargebeurde gebeurtenissen bij de politie Gelderland-Midden en heeft zich tijdens het schrijven van het verhaal laten helpen door haar vriendin Judith, die werkzaam is als zedenrechercheur. Maar…zoals Simone aangeeft in het nawoord, dit boek blijft fictie.  

Niemand die me ziet begint met een cursief geschreven hoofdstuk. We zullen vaker cursief geschreven stukken tegenkomen en al snel is duidelijk dat deze stukken Sofie betreffen. Het boek verhaalt vanuit een wisselend perspectief en heeft al gelijk een mooie snelheid. Simone beschikt over een vlotte pen en al had mijn inziens het geheel iets compacter gekund, de vaart blijft voortdurend behouden. Het loverboy thema weet ze goed uit te diepen en door er een ander thema aan toe te voegen is het net allemaal iets dramatischer opgezet dan een standaard loverboy verhaal. Met de personages is makkelijk een klik te krijgen en vooral de gave van Inge geeft haar een stukje extra persoonlijkheid. Ondanks de verschillen tussen Inge en Liesbeth is er een goede verstandhouding al heeft Liesbeth soms moeite met het eigenzinnige gedrag van Inge. Maar Liesbeth heeft ook bewondering voor deze jongedame die zich met veel gedrevenheid op de zaak stort en die zich niet zo snel met een kluitje in het riet laat sturen.  

Ze daagt haar uit. Inge weet dat ze niets meer te verliezen heeft. Als ze nog iets wil redden, zal ze moeten laten zien wie ze is en waar ze voor staat.“ 

Niemand die me ziet is al eerder uitgegeven en deze eerdere versie kreeg een aantal punten van kritiek. Simone besloot het boek helemaal te herschrijven, opnieuw te laten redigeren en uit te geven, daarbij de op-en aanmerkingen uit de recensies van de eerdere uitgave goed voor ogen houdend. En dat is haar goed gelukt. Ze heeft een thriller neergezet met een onderhoudend verhaal die voorzien is van een mooie spanningsboog. Toch lijkt ook deze versie net als de vorige niet helemaal af te zijn. De verwachting die achterblijft is dat er een vervolg komt waarin overgebleven vragen een antwoord krijgen en afgerond gaan worden. Een vervolg waar ik naar uit zal zien…




  Het paradijs - Suzanne Vermeer ****
Coenraad de Kat (52): Mark Roozenboom gaat samen met zijn beste vriend Fedde op vakantie naar het Griekse eiland Corfu, maar eerst doen ze vrijwilligerswerk in een vluchtelingenkamp op Lesbos. Hier ontmoeten ze medehulpverlener Thera. Tijdens de overtocht per zeilboot naar Corfu is de sfeer tussen Mark en Fedde verandert omdat Fedde jaloers is op de relatie die Mark met Thera heeft. Als Liza, de moeder van Mark, lange tijd niets van haar zoon verneemt, begint ze zich zorgen te maken omdat het niets voor Mark is om niet te reageren op haar berichtjes. Liza weet contact te krijgen met Fedde, waarin hij haar vertelt dat Mark is gaan backpacken met Thera. De ongerustheid bij Liza neemt echter toe enuiteindelijk vertrekt ze naar Corfu om zelf op zoek naar haar zoon te gaan. De zomerse cover en de titel roepen meteen een vakantiegevoel op. De proloog eindigt met een gevonden witte sportschoen waarvan de zwarte Nike-logo flink is aangetast. Aansluitend beland je als lezer in een gebeurtenis van vierentwintig jaar geleden, waarna het eigenlijke verhaal begint. De vraag is wat dit met het verhaal te maken heeft, waar je gaandeweg antwoord op krijgt..Je wordt getrakteerd op een goed in elkaar stekend verhaal met prachtige wendingen en onthullingen. Het verhaal is opgesplitst in twee delen. In het eerste deel is Liza de hoofdpersoon met haar bezorgdheid wat zich uit in de wanhoop van een zeer ongeruste moeder. In het tweede deel is de rol van Liza meer naar de achtergrond verdwenen en schittert de politie-inspecteur Flavian. Hij is een van de weinige politiemannen die zijn eigen gevoel volgt en onaantastbaar is voor corruptie. Tijdens de zoektocht van Liza ondervindt ze de nodige tegenwerking en merkt ze dat commissaris Nikoloupolus wel heel veel macht heeft . Met hem valt niet te spotten. . Flavian volgt zijn eigen gevoel en gaat zelfstandig op onderzoek uit. Het gevolg is dat Liza wordt geconfronteerd met haar verleden waar ze eigenlijk niet op zit te wachten. Suzanne Vermeer heeft het actuele vluchtelingenprobleem opgepakt en dit op een prachtige wijze in deze thriller verweven. Het verhaal heeft meer in zich dan ik in eerste instantie dacht.



  Onvindbaar - Laura McHugh ****
Diane Kooistra (42): Haar zusjes zijn jaren geleden verdwenen, gewoon op een middag uit de tuin terwijl Arden even niet keek. Dat was de ommekeer van haar leven. Haar ouders en zij gingen hier letterlijk kapot aan en aan de vrolijke jeugd kwam een einde. Dan komt Arden naar jaren in bezit van het huis waar alles gebeurde. Ze gaat er wonen en heel veel herinneringen komen boven. Haar geboortedorp lijkt wel een afspiegeling van haar leven, bijna een spookdorp zoals het beschreven wordt. Het enige dat Arden wil is weten wat er met haar zusjes is gebeurd, ze beseft niet dat ze daarbij zelfs na 20 jaar nog gevaar loopt. Dit boek leest soms wat moeizaam weg door de vele herinneringen die er spelen, dat maakt het verhaal wat traag. De auteur schrijft hier ook best uitgebreid over, dat had van mij iets minder gemogen. Ik houd van een verhaal met wat meer vaart. Toch blijven de vragen rondom de verdwijning van de tweeling door je hoofd spoken. En als de auteur op een gegeven moment toch ingrediënten aan het verhaal toevoegt ben je na het lezen van het plot toch blij dat je dit boek gelezen hebt. Er worden tegenwoordig veel boeken geschreven over vermissingen, dit boek viel mij op, misschien juist door de cultuur en sfeer van het verhaal. Arden keert terug naar het verleden en door de langzame vooruitgang van het verhaal is dit boek weer net even anders. Minder puzzelen maar meer sfeer.



  Het vorige meisje - J. P. Delaney *****
Diane Kooistra (42): In het verhaal over het vorige meisje staat een huis centraal. Jane wil hier heel graag wonen en ze heeft er alles voor over. Als ze maar opnieuw kan beginnen. Dat gold ook voor Emma, die voor Jane hetzelfde huis huurde. Op dat moment begrijp je ook de hoofdstukindeling; ze wisselen elkaar af. Het ene hoofdstuk heet: ’Toen: Emma” en het andere hoofdstuk heet “Nu, Jane” Dat schept een bepaalde orde in het verhaal die helemaal bij de sfeer past. Enfin, het huis, Je mag er pas in wonen als je een lange lijst met voorwaarden accepteert en geen spullen meeneemt als boeken, foto’s of huisdieren. Daarnaast krijg je steeds vragen via een computer die het huis beheert. Deze vragen staan ook in het boek. Dat maakt dat je jezelf steeds af zou vragen wat jij zou doen? En ook dat je wilt lezen van deze meiden hebben gedaan. Ze krijgen allebei een bijzondere band met de ontwerper van het huis. Het is dan echt heel spannend want het loopt een beetje in elkaar over omdat Jane steeds meer op Emma gaat lijken. Het wordt een soort driehoeksverhouding terwijl de personen in verschillende tijden leven. Emma is er niet meer, zij overleed in het huis. Dan is het moment van beslissen daar, maakt Jane een eigen keuze of laat ze zich toch weer beďnvloeden door de ontwerper of eigenlijk door het huis? Je kunt het boek niet lezen zonder zelf bij deze vragen stil te staan en dat maakt het boek meer dan een gewone psychologische thriller. Het einde is spannend en verrassend. De schrijfstijl van JP. Delaney, een pseudoniem van een Amerikaanse auteur, is prettig om te lezen omdat hij er niet omheen draait. Hij laat je echt meebeleven wat de hoofdpersonen beleven. Beschrijft de situaties goed en kan heel indringend vertellen. Er komt een film van uit maar ik raad je echt aan om van te voren het boek te lezen, juist omdat het een complex verhaal is. Door dat het echt om het spel tussen mannen en vrouwen gaat en er veel ruimte is voor gevoel en emotie past deze thriller goed in het rijtje met vrouwenthrillers.



  Verslag boekpresentatie De laatste adem - Artikel
Myriam Berenschot (50): Wat leuk dat je mijn ontwerp voor het wapen van Kenning ook even in het zonnetje zet! Dankjewel! Groetjes, Myriam Berenschot



  In onschuld - Melissa Skaye *****
Coenraad de Kat (52): Yara de Best wordt op een ochtend schaars gekleed gevonden door haar buurvrouw Lotte. Naast dat ze onder het vuil zit is ze ook bont en blauw geslagen. Yara kan zich niet herinneren wat er is gebeurd. Als Lotte, die een verpleegkundige is, een ambulance probeert te bellen komt Yara weer een beetje bij haar positieve en weigert resoluut de medische hulp die wordt geboden. Lotte zorgt er wel voor dat Kyle Hendriks, hypnotherapeut en een bekend persoon vanuit het uitgaansleven van Yara, opeens haar stoep staat. In zijn gespeelde bezorgdheid wil hij haar helpen om erachter te komen wat er is gebeurd. Yara besluit met hem een sessie te ondergaan met als gevolg dat ze tot de ontdekking komt dat haar iets gruwelijks is aangedaan. Degene die dit op zijn geweten heeft dwingt haar om terug te gaan naar haar verleden. Iets wat ze al vele jaren krampachtig probeert weg te drukken. Yara zit gevangen in het web van haar verleden en dit geeft de jonge vrouw op de cover - liggend gehuld in een spinnenweb - goed aan.

Evenals in de serie rondom de rechercheurs Sanne Philips en Luca Bora laat de auteur ook dit verhaal het personage Yara de Best optreden in haar woonplaats Hoorn. In In onschuld is een grote rol voor psychologie weggelegd. De verhaallijnen van het heden en het verleden worden afgewisseld met verhaallijntjes die op het juiste moment in het verhaal zijn ingebracht, waardoor alles goed in balans is. De personages worden zeer realistisch neergezet en het is de auteur gelukt om ze allen tot leven te wekken. Ze brengt het goede, maar ook het kwade naar boven en ze voert de spanning op. Tot aan het einde toe wist de auteur mij geboeid houden en op het laatste moment perste ze er nog een wending uit, waardoor alle puzzelstukje op hun plek vielen. Melissa Skaye heeft met deze stand-alone thriller aangetoond dat ze over de verschillende skills van het schrijven beschikt en ze als auteur is gegroeid. Wat mij betreft mag ze naast de serie rond de rechercheurs nog meer geslaagde stand-alones schrijven.




  Als twee druppels water - Anna Snoekstra ****
antje (70): Als twee druppels water : Heel even had ik een poosje dat ik dacht: komt er nog wat van, want ik wilde weten hoe het verhaal in elkaar zat !! Maar jahoor, als je doorleest speelt het verhaal zich voor jouw voeten af !! Origineel, ik kijk uit naar haar volgende thriller !!



  Achter gesloten deuren - B.A. Paris *****
Thea (59): Wat een spannend boek, tot de laatste bladzijde boeiend. Kon het niet weg leggen en heb het dus achter elkaar uitgelezen.



  Nr. 19 - Michčle van Rees *****
Manja (54): Al ben ik niet van de boeken die sexueel getint zijn en eigenlijk ben ik helemaal niet zo'n lezer, toch maar gelezen, ik zou eindelijk een boek gaan uitlezen. Wauw zo'n echt mogelijk verhaal! Zo spannend.




  Contact! - Esther van der Ham ****
Wendy Wenning: Op 9 mei kreeg ik de vraag van Esther van der Ham of ik haar nieuwe psychologische roman Contact, die 16 september 2017 zal verschijnen, wilde proeflezen en beoordelen. Altijd leuk om te doen, en inmiddels is het boek gelezen. Hieronder kun je mijn mening over het boek lezen. 

Contact wordt vertelt door Emma vanuit de eerste persoon. Het verhaal pakt meteen en de dialogen roepen veel vragen op. Als je leest dat de kinderen van Emma niet in de buurt van haar familie mogen komen, vraag je je af waarom. Al snel heb je als lezer door dat het verleden van Emma niet makkelijk is geweest en de nieuwsgierigheid daarnaar is groot. 

Als Emma in de gevangenis zit heeft ze veel last van haar depressie. Die depressie had ze al, alleen werd het eerder niet onderkend. Nu ze in behandeling is bij de gevangenispsychologe wordt het langzaam duidelijk dat Emma een ernstige depressie heeft. Emma hoort stemmen en er wordt een heel helder beeld geschetst wat dit voor haar betekend. Allerlei gedachten blijven binnen stromen en zijn niet te stoppen. Er is geen rust in haar hoofd.  

Voor iemand die zelf een depressie heeft gehad is er veel herkenbaarheid in Contact. De gevoelens en de onmacht zijn tastbaar beschreven en hierdoor kun je je goed inleven in het hoofdpersonage. Ze probeert zich te wapenen tegen de stemmen in haar hoofd maar ze kan hier niet tegenop. De stemmen vertellen haar wat ze moet doen en ook al wil ze dat zelf niet, de macht die de stemmen op haar hebben is te groot, hier kan ze niet tegen strijden. Gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat Emma zich afsluit en haar gevoelens verbergt voor iedereen. Des te meer je het personage leert kennen, des te meer je haar ook begrijpt. En het is ook niet niks wat ze als kind heeft meegemaakt. Niet dat haar daden zijn goed te keuren, maar iets dat zo diep is weggestopt zorgt er een keer voor dat de bom afgaat.  

Contact heeft een goede opbouw en sluit op een bevredigende wijze af, zonder dat er nog losse eindjes overblijven. Er is bij tijd en wijle een onderhuidse spanning aanwezig. Dit geeft een extra trigger om te blijven lezen en te willen weten hoe alles afloopt. De levensechte dialogen geven het geheel een geloofwaardig en realistisch karaker mee. Bij het lezen over het leven van Emma in de gevangenis moest ik regelmatig aan de serie Celblok H denken en bij sommige karakters had ik de neiging gezichten in te vullen.

Contact laat zien dat er altijd nog hoop is en dat je er altijd sterker uit zult komen. Maar dan moet je wel aan jezelf werken want het gaat niet vanzelf. Medicatie is een goed hulpmiddel en is helaas vaak noodzakelijk, maar daarvan uit is het mogelijk je leven op redelijke wijze op orde te krijgen. Ook dit wordt allemaal heel mooi en duidelijk verwoordt door de auteur. Alles in dit boek is verzonnen, maar toch is het merkbaar dat eigen ervaringen meegenomen zijn in het verhaal. Dit maakt het verhaal alleen maar krachtiger. Door haar verleden en de daardoor ontstane depressie heeft Emma een contactstoornis ontwikkeld en de keuze voor de titel is dan ook goed gekozen. 
Op de cover staat: “Diep van binnen wil iedereen goed zijn”. Een zin die de essentie van het boek perfect samenvat. Iedereen die zich niet kan voorstellen wat een depressie is, zou Contact moeten lezen. Esther schetst op een intense wijze een helder beeld van een leven met een depressie.





  Contact! - Esther van der Ham ****
Diane (42): Emma is de zus van Marjolein, zij heeft in het vorige boek van Esther van der Ham geprobeerd om Marjolein en hun moeder te vermoorden. Dit verhaal begint als Emma haar straf er bijna op heeft zitten en zich moet voorbereiden op terugkeren naar huis, naar haar familie en eigenlijk naar een nieuw begin. Dat is heel moeilijk en wordt ook heel mooi beschreven in dit boek. In de gevangenis heb je een vast dagritme en weet je waar je aan toe bent. Daarbuiten ben je alles kwijt. Emma wordt in de gevangenis bedreigd door medegevangenen en sluit zich letterlijk steeds meer in zichzelf op. Ze heeft besloten om nergens over te praten. Dit lijkt een diepere oorzaak te hebben die teruggaat naar haar jeugd waarin ze misbruikt werd. Het enige waar ze zich in kan uiten is schilderen en daarmee komt een nieuw talent naar boven. Je voelt je als lezer letterlijk gevangen in dit verhaal. Emma heeft hulp van Renate, haar vroegere secretaresse maar dat is eigenlijk alleen maar omdat ze Renate eerder de hand boven het hoofd heeft gehouden. Dan lijkt alles zich tegen haar te keren en willen zelfs haar kinderen haar niet meer zien. Dat vindt Emma erger dan alles wat haar is overkomen. Eenmaal uit de gevangenis probeert ze weer contact te krijgen met de mensen om haar heen maar ze weet dat ze dat alleen kan als ze zelf ook open staat voor contact en gaat praten over wat er gebeurt is. Dit is echt een roman dat je vanaf het begin meeneemt in een wereld die je gelukkig niet kent. Het kan iedereen overkomen dat je in een vlaag van woede iets doet wat gevolgen heeft. Esther van der Ham laat zien dat zij zich in deze wereld met deze vrouwen verdiept heeft en ze heeft daar een mooie roman van gemaakt. Ik hoop eigenlijk nog op een vervolg over de beide zussen want je hebt ze nu zo goed leren kennen, kent hun hobbels die het leven hen gaf en je wilt weten hoe het verder gaat. De personages zijn heel realistisch beschreven en de grote lijnen van het verhaal blijven intact waardoor het verhaal vlot wegleest. Je krijgt compassie met de mensen waar je je anders al snel van af zou keren. De verhalen erachter zijn schrijnend en goed beschreven. Ook de vriendschap met een van de vrouwen in de bajes die “binnen” totaal anders is dan “buiten Het boek bevat veel diepe lagen en niet alleen bij de hoofdpersoon maar laat ook zien hoe de rest van het gezin onder het misbruik geleden heeft. Tot de kinderen aan toe. Het is heel goed los te lezen van het eerste deel maar het boek controle is ook echt de moeite waard om te lezen.



  Geruisloos - Ellen De Vriend ***
Dini van Heumen (60): Ruim twee maanden geleden won ik hier het boek Geruisloos waarvoor nogmaals mijn dank. Na haar boek Vermist, dat ik graag las was ik erg nieuwsgierig naar haar nieuwste boek Geruisloos Vlot lezend boek dat je zo uitleest. Erg spannend vond ik het niet en je kon het meeste al zelf invullen. Twee dingen die ik een beetje typisch vond in het verhaal. Zonder teveel te verklappen ; het optreden van de politie en een beslissing van Stefanie. Verder een aanrader voor mensen die een leuk vakantieboek zoeken. In de categorie van Suzanne Vermeer hoewel ik de schrijfstijl van Ellen de Vriend beter vind. 3***(*) Net zoveel als Vermist. Ik ga haar volgende boek zeker weer lezen.



  Methode 15/33 - Shannon Kirk *
gina berghmans (50): Simplistisch, puberaal verhaal. Ik heb het boek uitgelezen, maar het kon me echt niet boeien. Te voorspelbaar, je zag van mijlenver de plot aankomen. Zonde van m'n geld.



  Geruisloos - Ellen De Vriend ****
Miriam (40): Geruisloos van Ellen de Vriend is lekker soepel geschreven en leest vlot weg. In het begin van het boek lopen heden en verleden soepel door elkaar heen om de personages wat beter te leren kennen. Een tweede verhaallijn is duidelijk herkenbaar door de cursieve letters en is eigenlijk vanaf het begin spannender dan het hoofdverhaal. Toch triggert die ook genoeg om door te willen blijven lezen om er achter te komen wat er staat te gebeuren. Wat je verwacht blijkt waar te zijn en daarna wordt het verhaal echt spannend. Leuk aan dit boek is de herkenbaarheid van een vakantie in Zeeland. En voor mij persoonlijk dat een van de hoofdpersonages sleepbootkapitein is aangezien wij zelf ook werkzaam zijn in de sleepvaart. Al met al een heerlijke zomerse thirller, hoewel het verhaal zich in de lente afspeelt. Een aanrader voor op vakantie hoewel je dan wel moet hopen dat je eigen vakantie wat leuker verloopt!



  Wat jij niet ziet - Sarah Pinborough ****
Dini van Heumen (60): Met dank aan Vrouwenthrillers en uitgeverij The House of Books voor het leesexemplaar. Het boek leest vlot en is boeiend ondanks dat je denkt, het zal wel weer een gewone thriller zijn. Het geijkte verhaaltje, een getrouwde man die wat krijgt met zijn secretaresse. Maar niets is minder waar. Sommige zaken zijn wel wat zweverig voor zo'n nuchter type als ik. De stukjes die verteld worden over toen waren soms wat minder, maar dat had uiteindelijk achteraf zijn betekenis. Tijdens het lezen denk je al, hoe zit het met dat plot? En dan word je inderdaad totaal verrast. Na de laatste pagina's gelezen te hebben denk je WTF? En even teruglezen of je het wel goed begrepen hebt allemaal. Misschien ongeloofwaardig maar geniaal bedacht. #WTFthatending. Je begrijpt dan ook de titel en de tekst op de cover. Het leesexemplaar heeft een andere cover. Vertrouw dit boek niet, vertrouw dit verhaal niet en vertrouw jezelf niet. Nou dat klopt wel aardig. Ik vertrouw mijzelf nog net om het 4 **** te geven. Een boek dat je heel goed vindt of je vindt het totaal niets.



  Voor ik ga slapen - S.J. Watson *****
Marlies v.d. Munckho (54): Super boek! Ik bleef op 't einde zitten met een vraag: de echte Ben had toch geen litteken in zijn gezicht. De Ben aan 't bed van Christine, nadat alle horror voorbij was, had wel 'n litteken? Kan iemand dit voor mij verklaren?



  Belast verleden - Patricia van der Broek *****
Janny Baas (61): Echt een goede thriller! Werd steeds op het verkeerde been gezet....Boek in no time uitgelezen!



  Exclusieve voorpublicatie Een vreemde in huis - Artikel
Alie Urbach (67): Het is een ongelooflijk mooi boek met een verrassend plot Echt een aanrader ik heb het boek een print versie van de uitgever mogen lezen en heb daar een recensie over geschreven



  Belast verleden - Patricia van der Broek ****
Wendy Wenning: Bij het advocatenkantoor waar Özkan werkt, zijn er grote veranderingen op komst. Er zijn plannen om te fuseren en om de kwaliteiten van de werknemers beter in te kunnen schatten gaan ze gezamenlijk een weekend weg. Een weekend waar ze bepaalde opdrachten zullen moeten vervullen. Niet iedereen heeft er zin in, en ook blijken er al snel bij veel van de werknemers issues verborgen te zitten. Özkan wordt al tijden door een persoon verschrikkelijk gepest en vernederd en als Özkan tijdens dit weekend spoorloos verdwijnt is dit uiterst opmerkelijk. De verdwijning van Özkan is het begin van veel ellende en rechercheur Thiemo Ravenhorst heeft zijn handen vol aan dit onderzoek. Zeker als het erop lijkt dat er veel verzwegen wordt en er ook nog sprake is van andere agenda’s. Judith, de nieuwe collega van Ravenhorst, is niet voor niets van Zeeland naar Groningen verhuisd, ze laat weinig los over haar verleden. Maar op haar werk is niets aan te merken en net als Thiemo bijt ze zich vast in deze zaak, al zullen een aantal situaties haar regelmatig doen wankelen. 

Na Dodelijk bedrog is Belast verleden de tweede psychologische thriller van Patricia van der Broek met het personage Thiemo Ravenhorst. De sterke proloog laat meteen je fantasie met je aan de haal gaan over een verder verloop van het verhaal. Deze start geeft een goede indicatie over de groei die de auteur heeft doorgemaakt. Want ze presteert het keer op keer het verhaal een andere kant op te sturen wat zoveel onduidelijkheid geeft, dat je het op een gegeven moment echt niet meer weet. Elk personage geeft ze wel iets mee wat de persoonlijkheid van de karakters alleen maar ten goede komt. Al is het aantal personages dat wat te verzwijgen heeft misschien net iets te veel, het geeft af en toe verwarring. Toch weet ze ook juist hierdoor Belast verleden van begin tot eind een onderhoudend karakter mee te geven. De personages die er echt toe doen in dit boek genieten een juiste uitwerking en krijgen veel diepgang mee. Confrontaties met hun verleden, hun eigen ik, hun fouten en hun tekortkomingen, dit maakt ze allemaal stuk voor stuk interessant. Een kat in het nauw maakt rare sprongen en dit spreekwoord is op veel van de personages van toepassing. Sprongen die tot het uiterste gaan, maar vooralsnog de lezer in onzekerheid laten.  

Een thriller met rechercheurs die een zaak moeten oplossen is niet origineel, daar zijn er velen van. De wijze van opzet van Belast verleden is wel verfrissend, en precies die uitwerking van de personages vormt het tot een krachtig geheel. Meerdere verhaallijnen die zich vloeiend aan elkaar verbinden maar die ook veel verborgen houden en de lezer twijfelachtig houden. Een hoog psychologisch niveau met een scala aan herkenbare thema’s. De auteur is er perfect in geslaagd mij steeds weer op het verkeerde been te zetten, iets wat haar met Dodelijk bedrog niet is gelukt. Hier zien we dan ook die groei van Van der Broek en laat ze zien dat ze heel goed in staat is een verhaal te voorzien van een correcte opbouw en spanningsboog. De sympathieke rechercheurs ronden het geheel fraai af. Belast Verleden is een overtuigende thriller en het wordt de hoogste tijd dat deze auteur nog meer bekendheid krijgt. Bij mij heeft deze auteur in ieder geval een plek veroverd in mijn lijst van favoriete Nederlandse auteurs.




  Het pakket - Sebastian Fitzek ****
Diane Kooistra (41): Het pakket begint, na een spannend proloog met de spreuk: “Een leugenaar wordt niet geloofd, ook al spreekt hij de waarheid” Deze zin spookte de rest van dit boek door mijn hoofd. Emma is psychiater en dus gespecialiseerd om het menselijk brein te doorgronden. Ze is jong, intelligent en goed in haar vak. Daarbij wil ze wel grenzen overschrijden.  Nadat haar in een hotelkamer de ergste nachtmerrie overkomt, is er van de oude Emma weinig meer over. Ze is bang, verdrietig, depressief en durft de straat niet meer op. Wat haar man ook probeert. Dan wordt er een pakket afgeleverd die voor een buurman bestemd is maar dat mysterieuze pakket blijft maar liggen….

En dan ontspint zich een verhaal waarvan ik echt geen details wil vermelden omdat ik de lezer hetzelfde gevoel wil geven wat ik ervaren heb tijdens het lezen. Je weet echt niet wie er nog de waarheid verteld, wie het scenario van dit verhaal zo in elkaar gezet heeft zodat je je continu afvraagt of je gek bent, of je het wel goed gelezen hebt? Ik heb het boek in een paar dagen uitgelezen, alleen onderbroken omdat er soms dingen zijn die moeten gebeuren naast lezen. De schrijfstijl van Sebastian Fitzek is mysterieus, beginnend met een proloog waarvan je je halverwege gaat afvragen waar dit in het verhaal past en eindigend met een plot die zo goed in elkaar zit, daar moet je een beetje gek voor zijn. Hij laat je zelf ronddraaien en meedenken in het verhaal, hoeveel scenario’s ik tijdens het lezen bedacht heb? Velen en ze klopten geen van allen! Als je bent bijgekomen van dit verhaal volgt er nog een brief van de auteur zelf. Hierin neemt Sebastian uitgebreid de tijd om zijn fans te bedanken voor hun mooie brieven waarvan we er enkele kunnen lezen. Hij schrijft nu 10 jaar en ik hoop dat hij nog even doorgaat. Zijn beste boek blijft Passagier 23 maar dit is een hele goede tweede.




  Uitverkoren - Linda Jansma *****
Debbie (00): Lang uitgekeken naar die 2e deel maar het was waard: zo ontzettend spannend! Dit keer een verhaal lijn ernaast over een vrouw in een sekte. wat het met elkaar te maken heeft komt aan het einde mooi uit en nu is het wachten op deel 3. Ik kan niet wachten!



  Geen weg terug - Edward Hendriks *****
Eva (46): Een echt mannenboek, dacht ik voor ik het las. Maar dat is echt ten dele waar: als vrouw las ik het gebiologeerd. Wat me erg aantrok was de fijne, easy-to-read schrijfstijl en het continue veranderen van perspectief. Je weet hoe het zit, maar door de onvoorspelbare reacties van de hoofdpersonen weet je niet waar het naartoe gaat. En dat hield me op het puntje van mijn stoel en bleef me intrigeren. Ik heb het boek met veel plezier uitgelezen en hoop dat meer lezers deze auteur gaat ontdekken, want dat verdient dit boek zonder twijfel!



  Verslag Blogevent Karin Slaughter - Artikel
hugo van der wildt (67): Mijn reactie gaat niet over de schrijfster. Dit wil niet zeggen dat ik geen fan ben. Ik heb 7 boeken van haar in mijn bib. Ik wil het meer hebben over de grachten en de omgeving. Het is een geweldige plek, de grachten, in Amsterdam of nog beter in de Jordaan. In het verleden kwam ik daar gemakkelijk 10 maal per jaar. Namelijk het hoofdkantoor van de firma was gevestigd in de prinse gracht, recht tegenover het huis van Anne Frank. Zo ziet U maar dat de tijd gaat snel . Gebruik hem wel; Ik heb genoten van het verslag. Dank U.



  Evenwicht - Jacqueline Coppens ****
Coenraad de Kat (52): Na een moeilijke jeugd lijkt het dat Marli haar leven eindelijk op de rails heeft. Ze werkt in het Oostland Ziekenhuis op de afdeling medische registratie waar ze het goed naar haar zin heeft. In dit ziekenhuis worden veel maagverkleiningen uitgevoerd door de geprezen dokter Van der Boon. Marli kampt ook met overgewicht en denkt erover ook een maagverkleining te ondergaan.. Omdat ze meer over de ingreep te weten wil komen, spit ze wat dieper in de patiëntendossiers.. Dan komt ze tot een schokkende ontdekking die heel wat opschudding in haar rustige leventje veroorzaakt. Temeer omdat haar gesnuffel niet wordt gewaardeerd. Zal ze een klokkenluider worden en een hoge prijs voor lief nemen? 

De zwarte cover met daarop een onderzoekstafel in het felle licht geeft goed aan dat er iets vreemds aan de hand is. De proloog begint sterk met een scène die je als lezer meteen op scherp zet. Het prikkelt je meer te weten te komen over wat er in dit verhaal speelt. Door de slechte band met haar moeder in haar jeugd is Marli onzeker, Dit nog afgezien van haar naïviteit. Haar overgewicht draagt daar zeker ook een steentje aan bij.. Nu ze op zichzelf woont lijkt het met haar wel de goede kant op te gaan. Ze heeft werk wat ze graag doet, leuke buren en ze is eraan begonnen haar overgewicht aan te pakken. De onzekere kant van haar is duidelijk voelbaar maar gaandeweg groeit haar karakter en leren we haar kennen als een slimme en vasthoudende persoon. 

Maagverkleining is een onderwerp wat steeds vaker aan de orde is en dit heeft Jacqueline in deze medische thriller goed verwoord. Het verhaal heeft twee verhaallijnen die elkaar steeds op het juiste moment afwisselen. De verhaallijn van de dader zorgt er voor dat je ook de twee kanten van hem leert kennen. Het is een boek met een duidelijk begin en een helder einde, opgebouwd met de nodige spanning waardoor ik goed in het verhaal zat. Daarnaast bloeit er ook een romance op die voor de broodnodige rust zorgt . Jacqueline laat je met Evenwicht kennismaken met de medische wereld in een toegankelijk en vlotte stijl. Ik hoop dat ze op deze ingeslagen weg doorgaat.




  Over het spoor - Eva Keuris ****
Alexandra (45): Over het spoor van Eva Keuris is een goed geschreven verhaal over een moord op een jongetje. Er zijn 3 tieners voor veroordeeld, maar zij zijn altijd blijven volhouden onschuldig te zijn. Keuris neemt je als lezer mee in de wereld van één van hen. Ghostwriter Stella krijgt de opdracht het verhaal van Ingmar op te schrijven. Maar in hoeverre zijn feiten en fictie uit elkaar te houden, in hoeverre spreken mensen de waarheid en in hoeverre kun je andere vertrouwen. Het is een prettig en vlot leesbaar boek. Geen nagelbijtende spanning, maar erg realistisch geschreven. Het boek zou zomaar echt gebeurd kunnen zijn. Een aantal actuele gebeurtenissen zijn in het verhaal verweven en maken het wat mij betreft nog interessanter. De personages zijn goed uitgewerkt en alhoewel ik het einde iets te makkelijk vond geef ik dit boek een welverdiende 4 sterren!



  Wat jij niet ziet - Sarah Pinborough *****
Wendy Wenning: Sarah Pinborough (1972) is prijswinnend schrijver van boeken en televisieseries, onder meer voor de BBC. Na een duizelingwekkende veiling werd het Engelse manuscript van Wat jij niet ziet verkocht. Inmiddels zijn er al plannen voor een verfilming. Sarah schrijft in diverse genres waaronder fantasy en horror. Wat jij niet ziet en de young adult 13 minuten zijn de eerste boeken van haar die in het Nederlands vertaald zijn.

Louise is een alleenstaand moeder en als ze een avondje stappen is, ontmoet ze David. Een leuke man en ze valt meteen voor hem. Alleen…hij blijkt haar nieuwe baas te zijn. Zo goed als het gaat probeert ze hem te vergeten als leuke man en hem alleen als baas te zien. Ook hij doet alsof er niets is gebeurd. Een paar dagen later botst Louise tegen Adele op, de vrouw van David. Het klikt gelijk tussen hen en ze spreken regelmatig af. Louise leert een andere kant van David kennen, alleen vergeten kan ze hem niet. En hij haar ook niet. Toch klopt er iets niet in het huwelijk van David en Adele en Louise wil weten wat.  

Wat jij niet ziet is verdeeld in drie delen en verhaalt vanuit een wisselend perspectief waarvan het grootste gedeelte aan Louise en Adele toebehoort. Meerdere verhaallijnen waarbij soms even teruggegaan wordt in de tijd. Ik heb een speciaal vooruitleesexemplaar gelezen die een andere cover heeft. Voorop deze cover staat in grote letters gedrukt: vertrouw dit boek niet, vertrouw dit verhaal niet, vertrouw jezelf niet. Voor mij een indicatie dat mij nog wat te wachten staat tijdens het lezen van dit boek.

Pinborough heeft om te beginnen een fantastische meeslepende verteltrant en door gelijk een stukje onderhuidse spanning aan Wat jij niet ziet toe te voegen grijpt dit verhaal je meteen bij de lurven. Naarmate Louise en Adele elkaar beter leren kennen gebeuren er steeds meer vreemde dingen. Het huwelijk van David en Adele wordt er niet beter op terwijl Louise zich weer op het liefdespad bevindt waarbij ze zichzelf in een lastig parket brengt. Al sinds jongs af aan heeft Louise last van angstdromen en deze lijken nu steeds erger en levensechter te worden. Ze krijgt het gevoel dat iemand haar in de gaten houdt, maar wie en waarom? En vooral hoe?

De onmogelijke situatie waar Louise zich in bevindt geeft al genoeg stof tot lezen. Tevens gaf dit boek mij een unheimisch gevoel. De opgewekte verwachtingen worden keer op keer te niet gebracht door een onverwachte situatie. David en Adele zijn personen met twee verschillende kanten en samen blijken ze een groot geheim te delen. Ieder heeft zijn eigen visie op diverse gebeurtenissen maar er valt niet te achterhalen wie de waarheid spreekt en wie is degene die Louise kan vertrouwen? Ik werd steeds meerdere richtingen opgestuurd en vaak net de verkeerde richting. En ik bleef maar twijfelen, spreekt Adele nu de waarheid of moet ik vertrouwen in David hebben? De honger om alles te willen weten is groot en het boek even wegleggen is moeilijk. Het is zaak zo snel mogelijk bij de plot te komen. En dan is het moment daar…Wat fantastisch gedaan, geweldig! Ik stond versteld en ik denk dat mening lezer dit met mij zal zijn. #WTFthatending

De enerverende schrijfstijl en de prima uitwerking laten een groot talent zien. Samen met het excentriek gekozen onderwerp heeft ze mij volledig overtuigd. Wat jij niet ziet is een pageturner van grote klasse!