Bezoekersreacties



  IJsblauw - Lineke Breukel ****
Wendy Wenning: “Waar is mijn leven gebleven, is het voorgoed weggevaagd? Besta ik niet meer?”  

Blauwe hemel met kleine wolken. Eva-Lin Wagner wordt wakker en merkt dat ze op een kort gemaaid gazon ligt. Ze kan zich niets herinneren en weet niet wie ze is. Elke herinnering uit haar leven is verdwenen. Ze blijkt zich in het Amsterdamse Vondelpark te bevinden. Ze wordt opgevangen door Tom, die haar meeneemt en haar probeert te helpen haar identiteit terug te vinden. Haar zoektocht brengt haar in een geweldadige wereld waar de strijd om de absolute macht de boventoon voert. Haar verleden brengt haar in gevaarlijke situaties en ze weet ternauwernood te overleven. Naarmate ze meer leert over haar verleden ontdekt ze dat haar nieuwe identiteit botst met de persoonlijkheid die zij denkt te zijn geweest. 

IJsblauw – Het instituut start in volle vaart en de nieuwsgierigheid wordt meteen gevangen. Eva-Lin komt almaar in gevaarlijke situaties terecht en dit creëert een voortdurende zinderende spanning. De zoektocht naar haar identiteit zorgt voor grote verrassingen. Dit boek staat bol van wendingen en het is steeds maar weer de vraag hoe het gaat aflopen. Er is al snel een klik met de personages, vooral met Eva-Lin. Maar de personages laten zich van verschillende kanten zien en met regelmaat wordt het de lezer moeilijk gemaakt. Wie is er te vertrouwen en wie niet? Aan welke kant schaart een personage zich? De ontdekking van de identiteit van Eva-Lin is opzienbarend en geeft een uniek karakter aan het verhaal. Het wordt dan ook duidelijk welke gevaren ze loopt. 

Haar lichaam reageert emotioneel op de herinnering en ze moet de neiging om opnieuw te huilen met kracht onderdrukken. Wat er ook is gebeurd met haar, die plek en die ervaring zijn traumatische geweest.” 

De auteur heeft een buitengewone vlotte schrijfstijl en het geeft het idee dat zij in zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk woorden op papier wil zetten. Dat haar fantasie overuren maakt en dit zo snel mogelijk op papier moet worden gezet. Dit geeft een bepaalde snelheid aan het verhaal al was ik soms gedeeltes aan het lezen waar ik de vaart even miste. Maar dat werd dan wel weer steeds goedgemaakt door een onverwachte twist waardoor de aandacht weer volledig aanwezig was. Met angst in mijn hart las ik de belevenissen van het katje Akbar, een katje dat ik meteen in mijn hart gesloten had. 

Het thema waarop Lineke de trilogie IJsblauw heeft gebaseerd is controversieel, roept gedachten op en zet tot nadenken. Is dit een toekomstbeeld en moeten we dit goedkeuren of niet? Of gaat dit echt te ver? De auteur zet het allemaal zeer geloofwaardig neer, met een filmische stijl en de beelden die hierdoor in je hoofd geplaatst worden zijn soms best beangstigend. Een origineel verhaal dat opvalt door zijn zorgvuldige uitwerking. Ik ben overtuigd geraakt van het schrijverstalent van de auteur en hoop snel het volgende deel van deze trilogie te kunnen gaan lezen.




  Schemergebied - Marcella Kleine *****
Bouwe Hoekstra (56): Zo ontzettend genoten van dit boek! Leuk detail is dat ik het examenfeest in de duinen ook daadwerkelijk heb meegemaakt, (trouwens Marcella zelf ook.) We waren klasgenoten en ik blijf het bijzonder vinder dat zo'n examenfeest de leidraad heeft gevormd voor deze fantastisch thriller! Binnen twee dagen uit!



  Echo - Tamara Geraeds ****
Silvia v. Elzelingen (55): Tamara Geraeds (1981) werd geboren in het Zeeuwse dorpje Arnemuiden. Al op haar 6e schreef ze haar eerste gedichtje: ‘Een knufje voor jou en een knufje voor mij en zo gaat het leven voorbij’. Op haar 15e begon ze aan haar eerste (jeugd)boek ‘Achtervolgd door de Dood’, dat ze in 2005 in eigen beheer uitgaf onder het pseudoniem Jayda Rosa. Datzelfde jaar kwam er een bundel met gedichten uit met de naam: ‘De tijd staat even stil’. Tamara droomde jaren van een carrière als schrijfster, in 2011 kwam haar droom eindelijk uit. Karakter Uitgevers gaf de bundel ‘Bergen Bloedt’ uit met daarin haar spannende verhaal ‘Elf november’. In 2012 debuteerde ze met ‘Nergens’ dat bij Kluitman verscheen. Tamara Geraeds stortte zich volledig op het schrijven en startte begin 2011 haar eigen bedrijf: Tekstbureau Charizma. Ze volgde de opleiding voor Docent Creatief Schrijven aan de HVA en geeft nu cursussen. Met ‘Echo’ laat Geraeds een geheel andere kant van zichzelf zien. Sara groeit op bij haar moeder. Gevangen binnen de muren van hun huis leidt ze een leven vol pijn, vernedering en ontbering. Niemand weet van Sarah’s bestaan. Ze wordt uitgebuit en geslagen door haar demonische moeder. Toch weet Sarah overeind te blijven en hoop te houden, ook al is het leven nog zo zwaar. Ze blijft vechten voor haar leven en de vrijheid waar ze zo naar verlangt. Zal ze ooit kunnen ontsnappen aan de tirannie van haar moeder? ‘Echo’ is het tragische verhaal van de jonge Sarah die door haar moeder vernederd en mishandeld wordt. Op de cover staat een foto waarop ze ineen gedoken ligt. Vanaf de allereerste pagina’s houdt deze thriller je in zijn greep om je vervolgens niet meer los te laten. Wegleggen is absoluut geen optie meer. De ene gruwelijke gebeurtenis volgt de andere in rap tempo op en doet je de adem benemen. Spannend, gruwelijk, verdrietig, mensonterend is wat er door je hoofd schiet. Hoe kan een moeder dit haar kind aandoen! ‘Sara hield haar adem in toen ze de blik in Moeders ogen zag. Fase Geërgerd was duidelijk voorbij. Even twijfelde ze of Moeder zich in Fase Boos of Kwaad bevond. Tot ze met haar hoofd tegen de lage kast smakte…’ Tamara Geraeds weet hoe ze een thriller moet schrijven. Spannend, creepy en vooral erg luguber. Dagenlang na het lezen spookt het verhaal nog door je hoofd! Geraeds heeft een vlotte, gemakkelijk te lezen schrijfstijl en weet je aandacht te vangen. Het verhaal wordt op zo’n manier verteld dat je het meisje Sarah meteen in je hart sluit en wilt beschermen. Voor de moeder kan ik echter geen sympathie opbrengen, zoiets doe je gewoon niet! ‘Echo’ bestaat uit twee delen en heeft korte hoofdstukken. Het ene deel is nog gruwelijker dan het andere. Het verhaal is gebaseerd op fictie, maar het zou zo allemaal in het echt kunnen gebeuren. De plot is verbijsterend! Als je nog niet van het ene gruwelijke deel bekomen bent duik je meteen in het volgende. Spanning ten top! Voor lezers die van horror en gruwel houden is dit boek zeker een aanrader. Ik waardeer het dan ook met 4,5 sterren. Een boek wat me blijft achtervolgen… Mijn petje af Tamara!



  Zwaartekracht - Eva Monté ****
Thea (58): Echte vrouwenthriller, lekker vlot geschreven met de nodige spanning. Had het boek in twee dagen uit. Deze dames mogen van mij nog meer schrijven :-)



  Ragdoll - Daniel Cole ****
Wendy Wenning: Na maanden van psychologisch onderzoek keert de omstreden rechercheur William Fawkes, bijgenaamd Wolf, terug bij het korps. Vier geleden werd de dader van vele moorden in de rechtszaal onschuldig verklaard. Zodra dit verdict was gesteld sloegen bij Wolf de stoppen door en dook hij op de dader om deze compleet in elkaar te slaan. Nu moet hij samen collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds een bizarre zaak zien op te lossen. Diverse lichaamsdelen zijn aan elkaar genaaid als een menselijke pop – een lijk dat meteen de naam ‘de lappenpop’ krijgt. Als de dader de politie uitdaagt door een lijst vrij te geven met daarop zes namen met de toekomstige slachtoffers, voorzien van de datum dat ze vermoord zullen worden, raakt de zaak in een stroomversnelling. De hele wereld kijkt toe, terwijl het team de jacht heeft geopend op deze moordenaar.  

De vaart zit er al meteen goed in, en tijd om stil te staan is er niet. Een zaak waarbij het een race tegen de klok is om levens te kunnen redden. En dit met een team waar weinig vertrouwen in elkaar is. Daniel Cole zet in Ragdoll de personages karakteristiek neer en weet hiermee al gauw veel sympathie op te wekken. Wolf, een rechercheur met een verleden, die het liefst alles op eigen houtje doet maar zich nog wel weer moet bewijzen tegenover het team. Edmunds komt van Fraude, is enthousiast, maar als nieuweling krijgt hij veel tegenwerking. Vastberaden om de zaak op te lossen, maar zijn huwelijk heeft hier zwaar onder te leiden. En dan Baxter, zij is het vertrouwen in Wolf verloren en vindt het dikwijls moeilijk om met hem te samen te werken. 

Door de filmische schrijfstijl flitsten er voortdurend beelden door mijn hoofd en tijdens het lezen leek het bijna alsof ik voor de televisie zat. Een zaak waarin de ontwikkelingen maar doordenderen en de wendingen steeds weer zorgen voor andere inzichten. Mensen die als toekomstig slachtoffer in angst leven en het lukt het team maar niet om achter de verband tussen deze mensen en de vorige slachtoffers te komen, laat staan dat het lukt om achter de identiteit van de dader te komen. De frustraties druipen er af bij het team en roept de nodige conflicten op. Het vertrouwen in Wolf blijft door zijn eigenzinnigheid in wankel evenwicht.  

Flitsende wendingen, filmische beschrijvingen en een verhaal vol snelheid. Daarnaast een politie-trio dat bestaat uit sympathieke personages. Maakt dit een thriller zoals Ragdoll nu uniek? Nee. Er zijn wel meerdere thrillers die dit in zich hebben. Zes slachtoffers aan elkaar genaaid als een menselijke pop is wel een unieke en bizarre zaak en de moorden zijn uniek bedacht. Ook de cover is natuurlijk fantastisch gemaakt, nog nooit eerder gezien. Dit geeft Ragdoll zeker iets onovertroffens mee, maar maakt deze thriller niet de enige in zijn soort. 

Maar dat Ragdoll gewoon een steengoede thriller is, dat staat buiten kijf. Cole heeft een fantastische schrijfstijl en weet de lezer vanaf de eerste bladzijde aan zich te binden. En ook vast te houden, want deze thriller leg je absoluut niet even naast je neer, deze moet in één keer uit! Een sensationeel debuut waarmee Cole zich als thrillertalent kan scharen naast bijvoorbeeld een auteur als M.J. Arlidge. Daniel Cole hoeft zich als schrijver hoeft zich meer te bewijzen, Ragdoll is overtuigend genoeg.




  Echo - Tamara Geraeds ****
Wendy: Sara komt nooit buiten. Leren doet ze thuis en verder moet ze van haar moeder schoonmaken, koken, strijken en ga zo maar door. Voortdurend wordt ze vernederd door haar demonische moeder en als ze haar werk niet goed doet, wordt ze gruwelijk gestraft. Niemand weet dat ze bestaat. Toch lukt het haar hoop te houden op een gelukkig leven en blijft ondanks de vele mishandelingen, veroorzaakt door haar moeder, overeind. Ooit zal ze een beter leven krijgen en zal het haar lukken onder het juk van haar moeder vandaan te komen. Toch…

Ze pakte Sara’s hoofd met beide handen vast en sloeg het tegen de rand van het aanrecht. Sara gilde. Haar benen begaven het en ze smakte tegen de grond.”  

Het eerste dat opvalt als je het boek openslaat is het kleine lettertype. Geen lettertype dat ik echt prettig vind om te lezen. Maar de achterflap en de cover zijn veelbelovend, dus nog genoeg reden om dit boek te gaan lezen.  
Echo is onderverdeeld in twee delen. Beide delen bevatten gruwelijke situaties, situaties waar je je liever niet een te goede voorstelling van wil maken. Het is niet te bevatten dat iemand haar eigen vlees en bloed tot op het bot vernederd en haar eigen dochter als slaaf gebruikt. Het eerste deel lezende is er voortdurend die hoopvolle verwachting dat Sara weet te ontsnappen en de kans krijgt op een goed leven. Maar het lijkt erop dat haar moeder de grote winnaar is en blijft. Elk klein beetje hoop wordt al snel weer de grond ingedrukt. 

Tamara Geraeds heeft een fijne, toegankelijke schrijfstijl en het verhaal pakt gelijk. Sara is een meisje waar je medelijden meekrijgt en intens hoopt dat het leven wat beters voor haar in petto heeft. Ik leefde voortdurend met haar mee, en kon absoluut geen sympathie opwekken voor haar moeder. Wie doet dit een kind nu aan?

Sara voelde zich vies en onbenullig. Waarom liet ze het toe? Natuurlijk wist ze het antwoord best. Moeder had het verdiend om te leven. Zij niet.”  

Echo ontwikkelt zich niet zoals je in eerste instantie zou verwachten. Aan de andere kant is het ook begrijpelijk hoe Sara zich profileert, en in het echte leven zie je dit ook vaak gebeuren, maar als lezer zie je het graag anders. In het tweede deel van het boek was er een soort van déjà vu gevoel, en als je het boek gelezen hebt, zul je begrijpen wat ik hiermee bedoel. En het is natuurlijk allemaal fictie, maar soms was het iets te overdone en dit maakte het verhaal voor mij minder overtuigend.

Even moest ik tijdens het lezen van dit boek aan het boek Bloemen op zolder van Virginia Andrews denken.
Alleen heeft Echo een nog meer sadistische inslag en veel meer afschuwwekkende passages. Soms iets voorspelbaar maar toch ook wendingen die niet te voorzien waren en vooral de epiloog zal de lezer versteld laten staan. Echo is een thriller met een flinke vleug horror en de beschreven gruwelijkheden zijn soms te eng voor woorden. Hier moet je tegen kunnen en ben je zo’n iemand die van een beetje enge film al nachtmerries krijgt, dan moet je dit boek zeker niet lezen. Kan het voor jou niet bloedstollend genoeg zijn, dan zit je met Echo aan het goede adres.




  Ragdoll - Daniel Cole ****
ludo (58): Rechercheur William Olivier Layton-Fawkes (bijnaam Wolf) is 4 jaar eerder in opspraak gekomen. Hij kon de vrijspraak van van de “Crematiemoordenaar” niet accepteren en ging de moordenaar Naguib Khalid te lijf in de rechtbank. Nu wordt Wolf op de zaak van de “Lappenpopmoordenaar” gezet. Eén lichaam, zes lichaamsdelen aan mekaar genaaid! Er wordt een lijst vrijgegeven met 6 namen voor de volgende Ragdoll. Wolf zal het laatste slachtoffer zijn. Andre&, de ex van Wolf is journaliste en springt op de zaak om carrière te kunnen maken. Is hij samen met collega's Emily en Alex in staat de moordenaar te stoppen voor er nog meer mensen omkomen? Een goede, spannende trhiller, het verhaal grijpt je naar de keel. De gebeurtenissen volgen elkaar in snel tempo op. Losse gebeurtenissen blijken met dodelijke precisie gepland. Het personage Wolf wordt goed uitgediept.Ben wel nieuwsgierig naar nieuwe boeken van debutant Daniel Cole!



  Uitverkoren - Linda Jansma ****
Elise Jaeqx (53): Deel 1 was ontzettend spannend, dus kan niet wachten op het vervolg :0



  Bloeden zal je - Diana van Hal ***
Anneke: Bloeden zal je is het vervolg op De verzamelaar uit 2015 en daarmee het tweede deel met hoofdpersonen Spencer Bennet en Jennifer Rowley. Tevens is dit het boek waarmee we de eerste leesclub op Vrouwenthrillers zijn gestart.

Het is alweer even geleden dat ik De verzamelaar heb gelezen en ik merkte tijdens het lezen van Bloeden zal je dat ik soms diep in mijn geheugen moest graven. Wat mij betreft had Diana zo af en toe wel even mogen teruggrijpen op belangrijke gebeurtenissen uit het eerste deel. De verhaallijn uit De verzamelaar zet zich voort in het tweede deel, waar Spencer weer een pittige zaak op zijn bord krijgt en Jennifer nog kampt met de nasleep van haar ervaringen met een stalker. Spencer moet noodgedwongen bepaalde zaken geheim houden voor Jennifer, dat ervoor zorgt dat er afstand tussen hen ontstaat. Iets waar ze het allebei op hun eigen manier moeilijk mee hebben.

Diana zet meerdere lijntjes uit en werpt ook diverse rookgordijnen op die soms wat verwarrend zijn, omdat ze niet direct met het verhaal te maken lijken te hebben. Hopelijk krijgen deze een plaats in het volgende boek. Tussen alle bloederige toestanden door weet ze de dader meesterlijk verborgen te houden en dit komt uiteindelijk als een verrassing. De hoofdstukken zijn kort en de schrijfstijl krachtig. Samen zorgt dit voor veel vaart in het verhaal waardoor het boek supervlot leest. Spanning is continue aanwezig, maar bouwt zich op naarmate de ontknoping in zicht komt. En dan eindigt het boek met een mooie cliffhanger en staat alles in stelling voor deel drie.

Bloeden zal je was een fijn boek voor een leesclub, er valt van alles over te zeggen en te speculeren. Spannend, luguber, verrassend in een krachtige en vlotte stijl. Leuk om te weten is dat Diana het boek zelf heeft uitgegeven, haar man de cover heeft verzorgd en dat ze actief betrokken is geweest bij het maken van de boektrailer. Minpunt zijn de vele foutjes die in het boek zijn achtergebleven, maar met een goede eindredactie gaat dat bij het volgende boek helemaal goed komen. Ik kijk in ieder geval reikhalzend uit naar het derde deel.



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Tanneke Burggraaff (56): Een mooi mysterie. Als Lindsey en Michael zomaar uit het niets uit hun pas gekochte printer een foto uitgeprint krijgen van een vermoorde en verminkte man slaat de schrik toe. Wie is die vermoorde persoon? Hoe komt die foto zomaar uit hun printer tevoorschijn? Aan Spencer Bennet en zijn team de taak om dit uit te zoeken.  

Bloeden zal je is het tweede deel in de Bennet en Rowley serie. Het eerste deel De Verzamelaar was het debuut van Diana van Hal. Het eerste deel heb ik (nog) niet gelezen. Een klein beetje merkbaar is dat wel, omdat de personages en de problemen tussen de personages vooral in het begin van het boek wat onduidelijk zijn. Maar naarmate de lezer in het boek vordert zal deze merken dat er steeds meer duidelijk wordt. Het aantal personages kan in het begin wat lastig zijn. Even terugbladeren of een notitie maken kan dan verhelderend zijn. 

Maar na het begin ontplooit zich dan een pittige thriller met gruwelijke moorden en korte hoofdstukken met wisselingen van personages. Langzaamaan krijgt de lezer steeds meer te weten en krijg je een vermoeden hoe het in elkaar steekt. Denk je. Niets is minder waar. Diana weet tot op het laatste moment goed te verbergen wie of wat er achter de moorden zit. Een verrassend eind van het boek wat uitnodigt om het derde boek te lezen. En ja, het eerste deel zal ik alsnog willen lezen. Diana heeft mij overtuigd met haar schrijfstijl en spannende niet te vroeg verhullende plot.




  Meesterdeal - Marlen Beek-Visser ****
Coenraad de Kat (52): Bo van Lierop ontdekt, tot de grote schrik van haar zestienjarige dochter Eva, dat ze een verhouding heeft met haar mentor, een man van tweeënveertig. De spanningen binnen het gezin lopen hoog op, temeer daar Bo en haar man Adam tevens een geheim met zich mee dragen. Dit maakt het voor het gezin er allemaal niet makkelijker op. Is dit de ware toedracht dat Adam zich steeds vreemder gaat gedragen of spelen er nog meer zaken? Bo werkt als vrijwilliger bij een hulplijn voor relatieproblemen en zoekt haar toevlucht bij Emiel, een cliënt, waar ze een speciale band mee opbouwt. Of dat verstandig van haar is, is nog maar de vraag. Als Bo de confrontatie wil aangaan met Eva’s mentor, gebeurt er iets wat totaal niet was voorzien. Het verhaal grijpt je vanaf het eerste moment bij de kladden en sleurt je mee in het gezinsleven van de familie Van Lierop. Door de vlotte, makkelijke, toegankelijke en daardoor open schrijfstijl is het alsof je het gezinsdrama van dichtbij meemaakt. Door de vele geheimen lijkt je als lezer mee te varen op een zinkend schip in de wisse overtuiging dat het reddeloos is verloren. De verhaallijnen zijn duidelijk en er worden verschillende zijsprongen gemaakt waardoor dit gezinsleven steeds complexer wordt, echter raakte ik het spoor niet bijster in een alledaags gezin waarvan de personen allen met een rugzakje door het leven gaan. Het verhaal biedt een mooie mix van heftige voorvallen, een goed opgebouwde spanning met de vele emoties die vrijkomen. Marlen Beek-Visser heeft met “Meesterdeal” bewezen dat je niet meer om haar thrillers heen kunt.



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Elsa (32): Ik mocht dit boek lezen voor de allereerste editie van VrouwenThrillers leesclub. Hopelijk gaan er nog vele volgen want ik vond deze leesclub in zijn geheel een zeer fijne ervaring. Het boek deed mij vooral heel erg aan CSI de televisieserie denken. Het geheel lijkt zich af te spelen in Amerika. Het heeft bijvoorbeeld veel forensische scenes en andere CSI achtige zoektochten en politieverhoren. Het geheel is opgedeeld in vele korte hoofdstukken wat voor mij de natuurlijke leespauzes stimuleert. De schrijfstijl leest soepel en prettig weg door het gebruik van korte zinnen en vlot taalgebruik. Door de korte hoofdstukken heen wordt de spanning opgebouwd en vastgehouden tot aan het einde waardoor je uiteindelijk verrast wordt met een originele plottwist. Voor mij had deze plottwist uitgebreider omschreven mogen worden. 

Wat meer achtergrond informatie over de dader en andere personages in het verhaal had niet misstaan wat mij betreft. Voor mij had dit het verhaal wat meer diepgang gegeven en ik hou zelf heel erg van een tikkeltje psychologie in een goede thriller. Toch zit er een goede spanningsopbouw in het gehele verhaal en hoef je je tijdens het lezen geen moment te vervelen. Het boek heb ik dan ook in één ruk uitgelezen. 

Dit deel is los te lezen. Toch had ik het prettiger gevonden om deel één, De Verzamelaar, eerst te lezen. Nu had ik het gevoel zo af en toe wat achtergrond informatie te missen zoals onder andere bijvoorbeeld waarom de personages Spencer en Jennifer elkaar vermijden in dit verhaal. Richting het eind wordt dit wel iets duidelijk maar ik ga zeker het eerste deel alsnog lezen en deze herlezen om het beeld helder te krijgen. Daarbij kan ik niet wachten op deel drie want het is zeker een heerlijke thrillerserie voor deze thrillerseeker! Ik geef het boek 4 sterren.




  Het dossier - Anya Niewierra *****
Coenraad de Kat (52): Josta Bresse is een zesenveertig jarige vrouw uit het voormalige Oost-Duitsland. Ze is weduwe en woonachtig in het Zuid-Limburgse Mechelen, waar ze als kunstenares een rustig en teruggetrokken leven leidt. De enige waar ze een goed contact mee heeft is haar buurvrouw Eva Hermans. Als Josta op een ochtend wakker wordt komt ze tot ontdekking dat ze heel lang heeft geslapen en tijdens het douchen doet ze de ontdekking dat ze littekens op haar buik heeft. Later krijgt ze van haar huisarts te horen dat er een nier bij haar is verwijderd. De Nederlandse recherche stuit tijdens hun onderzoek op haar verleden in de DDR, waar ze deel uitmaakte van de ‘Königstein Gruppe’, een groepering die zich bezighield met kunstvervalsingen. Tijdens deze periode is er een geheim dossier aangelegd. Vlak voor de val van de Berlijnse muur werden de vervalsers door de Stasi afgevoerd naar de gevangenis Hohenschönhausen, omdat ze op zoek waren naar het geheime dossier. Na vijfentwintig jaar blijkt dit nog steeds van groot belang te zijn en wordt er jacht op gemaakt. Het verhaal wordt vanuit Josta verteld en is in de ik-vorm geschreven. Hierin blikt de zwaar getraumatiseerde Josta terug naar haar tijd in de DDR. Ze wil dit het liefst vergeten, maar om achter de waarheid te komen zal ze toch de confrontatie moeten aangaan. Uiteindelijk is er geen andere weg dan naar de onheilsplaats af te reizen en daar op zoek te gaan naar antwoorden. Josta beseft dat ze dit niet alleen kan en schakelt hulp in om deze beerput geopend te krijgen. Ze moet er fysiek als geestelijk heel diep voor gaan. Er is een tweede verhaallijn aan toegevoegd door middel van brieven waarin veel uitleg wordt gegeven over het hoe en waarom het destijds zo is gegaan. Je stapt in een wereld die veel ongeloof en verbazing met zich meebrengt. Het leed is haast niet te beschrijven, al is het de schrijver wel heel goed gelukt. Met name voor wat betreft de psychologische aspecten die slachtoffers nooit te boven komen. Anya Niewierra heeft in het boek een sfeer gecreëerd die je als lezer tot in je ziel raakt en daardoor is het voor mij een meesterwerk van hoog niveau. In 2013 heeft ze “Vrij uitzicht” als een stevig debuut neergezet, maar met “Het Dossier” heeft ze de overtreffende trap behaald, en daarmee een hoge lat gelegd voor een volgend boek.



  Sluipend gif - Corine Hartman *****
Diane Kooistra (41): Sluipend gif speelt zich af in het dorpje Bronkhorst. Het gezin van Jaqueline en Gijs lijkt een heel gewoon gezin alleen als je langs de mooie buitenkant kijkt zie je dat Jaqueline erg lijdt onder de buien van haar manisch-depressieve moeder die uit het leven wil stappen, de breuk met haar dochter en de relatie met haar man Gijs. Gijs is nu de veerman van het dorp. Hij vaart met een pontje heen en weer over de IJssel waar hij zo van houdt. Hij krijgt regelmatig opmerkingen dat mensen hem benijden om deze vrije baan. Zijn frustraties reageert hij op zijn vrouw af. Niet door lichamelijke mishandeling maar door geestelijke mishandeling. Het net om Jaqueline heen wordt steeds kleiner en strakker, vooral na de dood van haar moeder is er iets dat bij haar binnen gaat borrelen en tegen de wens van Gijs in zoekt ze contact met haar dochter in Frankrijk. Jaqueline lijkt allemaal signalen te krijgen, ze hoort het verhaal van Jaqueline Sauvage in Frankrijk en betrekt die situatie helemaal op zichzelf met fatale gevolgen. In een mooi en rustiek decor van het toeristenplaatsje Bronkhorst speelt zich een drama af, Corine Hartman kan dat perfect in elkaar puzzelen tot een verhaal dat je niet meer loslaat. De grenzen tussen fictie en non-fictie vervagen langzaam voor de hoofdpersoon maar ook van de lezer. Als gevoelige onderwerpen ter sprake komen moet je altijd opletten dat je niet in details gaat verzanden. Ik wil geen medisch verslag lezen over euthanasie, manische depressieve mensen of de perfecte moord maar ik wil lezen wat het allemaal met de persoon en zijn omgeving doet. Gijs is angstaanjagend perfectionistisch, dat Jaqueline ooit voor hem gevallen is, is een raadsel. Of was het een vlucht? De vraag die door je hoofd spookt is:’ komt ze ermee weg?” zou een uitnodiging kunnen zijn om het heft in eigen hand te nemen. Dan lees je het plot en sta je ineens weer met beide benen op de grond. Dan snap je ook waarom er voor de titel sluipend gif is gekozen. Het sluipt als een rode draad door het boek, heel langzaam komt het besef binnen wat er gebeurd is. Heerlijk! Dit is naast “een vlaag van waanzin” een van de beste Corine Hartmans die ik heb gelezen. Waarom? De schrijfstijl leest prettig, ze kruipt onder je huis, ze is goed voorbereid of ingelezen over de onderwerpen en ze zet je met beide benen op de grond. Daarom!



  Bloeden zal je - Diana van Hal ***
Wendy Perdok (34): Uit de nieuwe printer van Michael en Lindsey komt niet de verwachte testpagina maar een foto met daarop een onbekende vastgebonden en verminkte man. Dit zet hun hele leven op de kop. Aan Spencer Bennet en zijn team de taak om de zaak op te lossen. Via het duistere online web wordt gezocht naar een dader. Maar dan dient zich de volgende gruwelijke foto aan...

Bloeden zal je is deel 2 uit de serie Bennet & Rowley. Het is wel aan te raden om eerst deel 1,  De verzamelaar, te lezen. Als je dit boek niet hebt gelezen mis je toch wel het één en ander in de verhaallijn en is het lastig de onderlinge verhoudingen tussen de personages goed te begrijpen. Ik kende deze schrijfster nog niet en ben aangenaam verrast door dit boek. Het verhaal begint direct heel spannend en daardoor zit je meteen in het verhaal. Het verhaal is vlot geschreven en heeft korte hoofdstukken. Dit zorgt ervoor dat je blijft doorlezen. Er staan wel wat fouten in het boek en ook zijn er voor mij af en toe wat vraagtekens bij het verhaal. Maar dit wordt ruim goed gemaakt door de spannende verhaallijn, er gebeurt genoeg in het verhaal om je aandacht constant vast te houden. Het verhaal is absoluut niet voorspelbaar  en ook de dader zie je niet van tevoren aankomen. En na de laatste bladzijde gelezen te hebben kijk ik al uit naar deel 3 van deze serie!



  Bloeden zal je - Diana van Hal ***
Cindy Strijkers- Bra (43): Een vermakelijk verhaal met een verrassend einde.
In Bloeden zal je krijgt een jong stel, Lyndsy en Michael, een lugubere foto uit hun pas gekochte printer. De man op de foto is verminkt en vermoord. Waarom krijgen zij die foto? En hoe kan die foto zomaar uit hun net nieuwe printer komen rollen? Helaas blijft het niet bij deze ene foto en deze ene beestachtige moord. De rechercheurs Spencer Bennet en Mark Hamilton doen er alles aan om de moordenaar te pakken te krijgen, maar deze lijkt hen steeds net een stap voor te zijn. Het onderzoek wijst naar de duistere paden op het internet. De tweede verhaallijn gaat over Jeniffer Rowly die bezig is met een privé-zaak. Zij heeft al veel meegemaakt en vindt gelukkig steun bij haar vriendin Caitlin.

Bloeden zal je is een vervolg op De Verzamelaar en dat is voor een lezer zoals ik die het eerste deel niet heeft gelezen wel te merken. Het eerste verhaallijn is prima te volgen, maar dat van Jennifer is veel lastiger. Ik miste belangrijke informatie waardoor het gehele gebeuren omtrent haar en Caitlin wat vaag bleef. Het boek leest erg makkelijk, de schrijfstijl is uitstekend geschikt voor een groot publiek door de makkelijk leesbare zinnen die niet te lang of te kort zijn. Helaas zijn er wel een aantal zaken in het boek die echt niet kloppen, maar dat terzijde. De personages hadden van mij iets meer diepgang mogen hebben, maar dat is denk ik iets persoonlijks. Het is een vermakelijk verhaal, je moet wel tegen lugubere beschrijvingen kunnen. Het einde is zeker een verrassing, iets wat ik niet had verwacht. Je wordt als lezer echt op het verkeerde been gezet. Van mij krijgt het boek 3 sterren.




  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Coenraad de Kat (52): Lindsey en Michael sluiten hun nieuwe printer aan en er komt spontaan een foto met daarop de beeltenis van een vermoorde man uitrollen. Dit zet hun leven volledig op zijn kop. Vragen zoals: wie is deze man, waar is hij en de belangrijkste vraag: wie heeft hem de walgelijke verminkingen aangedaan? Spencer Bennet en zijn team worden op deze zaak gezet en tussen de psychopaat en het rechercheteam ontstaat een kat-en-muis-spel. Wie houdt nu wie in de gaten en wie zal de eerste fout maken? Gedurende het onderzoek is ontstaat er een kloof tussen Jennifer en Spencer die alsmaar groter wordt. Vanwege de zaak waar hij aan werkt kan hij haar niet alles vertellen. Rechercheur Spencer Bennet en forensisch analist Jennifer Rowley leerden we al kennen in De verzamelaar, het eerste deel van de Bennet & Rowley mysteries.

In Bloeden zal je verdiept zich dat, wat uiteindelijk tot een verwijdering leidt. Het zet Jennifer aan het denken en twijfelen, terwijl ze het onbehaaglijke gevoel heeft dat ze in de gaten wordt gehouden. Het doet haar denken aan de tijd dat een stalker haar het leven zuur maakte. De spanning is er vanaf het moment dat de foto uit de printer komt rollen aanwezig en door de wendingen en het mooie samenspel van de verhaallijnen blijft de spanningsboog gespannen. Er zijn meerder bijrollen in het verhaal die soms voor wat verwarring zorgen, maar daardoor blijf je wel bij de les. De kracht van Diana van Hal is dat het boek uit vrij korte hoofdstukken bestaat in een pakkende en vlotte schrijfstijl. Om een goede band met de hoofdpersonages te krijgen adviseer ik om eerst De verzamelaar te lezen. Ik ben zeer benieuwd welke zaken deze twee nog op hun bord krijgen. Ik kijk er in ieder geval naar uit.




  Kaakslag - Vrouwenthriller of niet?
Erik Persoons (52): Heel hartelijk bedankt voor deze mooie recensie. Zulke positieve feedback geeft me een enorme boost om er weer volop tegenaan te gaan. Ondertussen zijn er al weer veel hersenspinsels op papier gezet. Na het lezen van deze commentaar heb ik heel veel zin om verder te werken. De nachten zullen weer kort zijn, vrees ik. Groeten, Erik



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Silvia v. Elzelingen (55): Een boek dat triggert tot het eind en je laat verlangen naar meer… 
Diana van Hal (1980) is het pseudoniem van de Nederlandse schrijfster Diana Ruwaard. In haar tienerjaren deed ze al niets liever dan lezen en wilde ze graag schrijfster worden. Diana debuteerde in 2015 met De Verzamelaar, de voorloper van Bloeden zal je. De Verzamelaar is het eerste deel in de Bennet & Rowley reeks. Met Bloeden zal je daagt ze haar lezers uit om nog meer in de huid van Spencer en Jennifer te kruipen. Een lugubere foto die spontaan uit de printer komt van Lindsey en Michael gooit hun leven drastisch overhoop. Wie is de man op de foto en waar bevind hij zich? Waarom krijgen juist zij die verschrikkelijke foto? Allemaal vragen waarmee rechercheur Spencer Bennet en zijn team aan de slag gaat. Het onderzoeksteam buigt zich over deze moord en achterhaalt de plaats delict waar de dode man vastgebonden op een stoel zit. Het lijkt of de dader het team steeds een stapje voor is. De frustratie stijgt naarmate er meer moorden gepleegd worden. Wie is die psychopaat die dit op zijn geweten heeft? Ondertussen heeft Spencer nog een ander probleem. De kloof tussen Jennifer en hem is erg groot geworden. Maar nog steeds mag hij haar de waarheid niet vertellen en moet hij noodgedwongen blijven zwijgen. 

Bloeden zal je is het tweede deel van het mysterie rondom rechercheur Spencer Bennet en forensisch analiste Jennifer Rowley. Het boek begint met een pakkend stukje: Ieder van ons is een schrijver. Ons leven een aaneenschakeling van boeken. In die boeken komen we personages tegen, Die ons leven verrijken. Zij halen het beste in ons naar boven, Maken ons leven aangenamer. Maar ook personages, die voor een conflict zorgen. Deze kunnen van ons leven een hel op aarde maken, Maar we kunnen er ook van leren. Sommige personages doen een paar hoofdstukken mee, Anderen de serie lang. De keuzes die we maken, zorgen voor wendingen in ons verhaal. Jij bent de schrijver van je eigen verhaal. Dus volg je dromen, maak de beste keuzes, Streef naar jouw happy end.  

Diana van Hal hanteert een soepele vlotte schrijfstijl. Ze gebruikt korte hoofdstukken en niet al te lange zinnen, wat prettig leest. Vanaf het begin sleept het verhaal je mee en houd je in zijn greep. Wegleggen is geen optie meer. De opbouw van het verhaal is erg goed en de spanning is meteen volop aanwezig, hij verslapt nergens. De vaart zit er goed in! De vele verhaallijnen zorgen er voor dat je goed bij de les moet blijven. Er word met regelmaat terugverwezen naar het voorgaande deel. Het is echter niet persé nodig om het voorgaande deel eerst te lezen, maar je word wel getriggerd om meer over Spencer en Jennifer te weten te komen. Deel een heb ik dan ook meteen maar aangeschaft. Diana weet de dader goed verborgen te houden, ze zet je regelmatig op het verkeerde been. Een mooi uitgewerkt plot! Het boek heeft wat open eindjes en wordt afgesloten met een prachtige cliffhanger. We zijn heel benieuwd naar deel drie. Laat maar gauw komen Diana!




  Geen kind meer - Esther Boek *****
Wendy Wenning: Dex is een puber. Je weet het wel, een jongen die met zichzelf in de knoop zit en dit thuis graag afreageert. Een branieschopper met een klein hartje, maar ook iemand die soms een te kort lontje heeft. Moeilijk te doorgronden en hij laat niet zo snel het achterste van zijn tong zien. Anna heeft het moeilijk met het gedrag van haar zoon en hoopt dat dit allemaal snel voorbijgaat. Maar dan op de eerste dag van de voorjaarsvakantie, wordt de 19-jarige Dex door de politie van zijn bed gelicht. Hij wordt verdacht van verkrachting. Het leven van Dex en zijn familie staat op zijn kop. Anna is vastbesloten zijn onschuld te bewijzen maar loopt tegen meerdere muren op.  

Geen kind meer heeft een mooie cover waarvan de afbeelding na het lezen van het boek een duidelijke verklaring krijgt. Opgesloten vlinders, geen kant meer op kunnen. Uit de proloog spreekt veel pijn en verdriet en je vraagt je meteen af waarom. De aandacht is getrokken…  

Geen kind meer is gebaseerd op waargebeurde feiten. De verhaallijn is creatieve non-fictie, zoals de auteur zelf verklaard. Niet alle gesprekken hebben letterlijk zo plaatsgevonden, maar het zijn wel samenvoegingen van gesprekken en gebeurtenissen. Andere delen zijn geheel waarheidsgetrouw. De verhaallijn van de meisjes is volledig fictie. Hierin beschrijft de auteur wat volgens haar idee de reden van hun leugen is. Maar na het lezen van dossiers en het spreken van vrienden heeft ze het idee dicht bij de waarheid te zitten.

Verteld vanuit een wisselend perspectief lezen we de strijd van Anna en Dex. De strijd om zijn onschuld te bewijzen, een strijd waarbij ook een gevecht tegen vooroordelen gestreden moet worden. Naarmate het verhaal vordert komt er boosheid bij me op. Gelovende in de onschuld van Dex is het gewoon verschrikkelijk wat je allemaal leest. Meisjes die geen idee hebben wat ze allemaal aanrichten met hun valse verklaringen. Meisjes die wel heel erg ver gaan. Dex zijn toekomst wordt volledig verwoest, de gevolgen zijn niet te overzien. Dex krijgt te maken met vooroordelen en een falende rechtstaat. En Anna is alleen maar aan het vechten, vechten voor haar zoon. Het hele gezin lijdt hieronder en iedereen kan hier wel een beetje een voorstelling maken maar datgene wat in dit boek beschreven wordt gaat soms je voorstellingsvermogen te boven.  

Van de uitgever kreeg ik de proefdruk van Geen kind meer opgestuurd. Ik heb het boek opengeslagen en de eerste bladzijden doorgelezen, met als bedoeling dit boek weer even naast me neer te leggen en in gedeeltes verder te gaan lezen. Maar dit lukte dus niet, het verhaal bleef voortdurend aan me trekken, ik heb het in een ruk uitgelezen. Geen kind meer grijpt je gelijk bij de keel en laat met geen mogelijkheid meer los. Er zit zoveel gevoel in het verhaal, de machteloosheid van Anna, van Dex, van het gezin, zo intens beschreven en tastbaar gemaakt. Het gevoel geen kant meer op te kunnen…  

Het verloop was te vasthoudend om zomaar los te laten. Het is dan ook een verhaal dat nog steeds in mijn achterhoofd zit. Dat dit zomaar kan gebeuren en dat een onschuldige zo hard gestraft wordt. Het is te gek voor woorden en ik was erg onder de indruk van dit verhaal, waarin we meerdere thema’s tegenkomen zoals buitenproportioneel geweld, de falende rechtstaat, vooroordelen en natuurlijk verkrachting. Knap en vooral heel moedig om zo’n verhaal naar buiten te brengen als is het dan in de vorm van fictie, en alles weer te moeten herbeleven tijdens het schrijven. En dan is het natuurlijk niet alleen het beschrijven, maar daarnaast ook oog hebben voor een correcte uitwerking en de personages op juiste wijze weten neer te zetten.  

Geen kind meer is een heftige en zeer indrukwekkende thriller, al heb ik meer de neiging dit een psychologische roman te noemen. In een thriller verwachten de lezers toch ook iets van moord en doodslag. Maar wat in dit boek beschreven wordt is wel een regelrechte nachtmerrie en kan in dat opzicht zeker een thriller genoemd worden. Maar eigenlijk doet dat er niet zo toe. Geen kind meer is gewoon een boek dat gelezen moet worden!




  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Ann (59): Diana heeft het boek in eigen beheer uitgegeven en de prachtige cover is ontworpen door haar man Wim. Een foto die spontaan uit een printer komt, gooit het leven van Lindsey en Michael drastisch overhoop. Wie is de onbekende man? Waar is hij? En wie heeft hem beestachtig verminkt en vastgebonden aan deze stoel gefotografeerd? Vragen voor Spencer Bennet en zijn team. Er ontspint zich een kat en muis spel tussen een gedreven psychopaat en het rechercheteam. Wie houdt wie in de gaten en wie maakt de eerste fout? Terwijl Spencer zich stort op deze klus, heeft hij een ander probleem. De kloof die ontstaan is tussen hem en Jennifer is nog nooit zo groot geweest. Hij weet dat de waarheid vertellen de oplossing is, maar hij moet zwijgen.  

Deze pakkende tekst staat op de achterflap van het boek Bloeden zal je van Diana van Hal, een pseudoniem van Diana Ruwaard. De voorkant van het boek is minstens net zo intrigerend, een donkere achtergrond met daarin in het grijs een paar ogen die kijken vanuit een zolder of schuur en bloedspetters verspreid over de cover. Het beloofd een aantal fijne leesuren te worden. In Diana's eerste boek De verzamelaar maakten we al kennis met rechercheur Spencer Bennet en forensisch analist Jennifer Rowley en hun collega's. In dit 2e deel zien we ze weer terug als ze aan een zaak werken waarin een seriemoordenaar met een passie voor ledematen een grote rol speelt. Terwijl ze aan deze zaak werkt krijgt Jennifer ook het idee dat ze nog steeds in de gaten wordt gehouden. Is haar stalker weer terug? Zo ja, wie is het dan? Ondertussen is Spencer druk met het vinden van de dader en heeft hij zo zijn eigen reden om bepaalde zaken geheim te houden. 

Het boek leest heel prettig door de korte hoofdstukken en als je ook deel 1 gelezen hebt, ben je snel vertrouwd met de hoofdpersonen. Het verhaal speelt zich, net als deel 1, af in Amerika, dat merk je aan de namen van zowel de personen, als van de straatnamen en plaatsnamen. Toch had het zich overal kunnen afspelen, al zie ik persoonlijk zo een spannende Amerikaanse actiethriller voor me als ik midden in het verhaal zit. In het dagelijks leven kan ik heel slecht tegen bloed, maar ik vind het heerlijk om te lezen over gruwelijke en bloederige moorden. Ik kom dan ook flink aan mijn trekken. De diverse plotwendingen en verhaallijnen zijn verfrissend en je ziet de dader echt niet al mijlen ver aankomen. Ik was al fan na het eerste deel en kijk dan ook reikhalzend en vol verwachting uit naar deel 3.





  Sluipend gif - Corine Hartman *****
Hannie Noordam (69): Sluipend Gif is een hele grote aanrader. Ik vond het een spannend verhaal, maar heb vooral intens meegeleefd met Jacqueline. Heerlijk om te lezen, dit realistisch en invoelbaar beschreven familiedrama, en dan die ontknoping! Van mij mag Corine deze ingeslagen weg blijven volgen. Als ze met dit juweeltje de Gouden Strop niet binnenhaalt, dan weet ik het ook niet meer.



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Alexandra (45): Bloeden zal je van Diana van Hal is een spannende en duistere thriller. Het gaat verder waar haar eerste boek De verzamelaar is geëindigd. Het is niet perse nodig het eerste deel gelezen te hebben, maar ik denk wel dat een aantal dingen duidelijker worden/zijn als je De verzamelaar wel gelezen hebt. De onderlinge verhoudingen worden duidelijk beschreven. Het boek leest prettig en vlot, de schrijfstijl is erg fijn en de verhaallijn zit goed in elkaar. De personages zijn erg aansprekend. Ik werd voortdurend op het verkeerde been gezet, de uiteindelijke dader had ik dan ook totaal niet zien aankomen. Wat mij betreft dus zeker een aanrader, ik kan niet wachten op het volgende deel!



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Dini van Heumen (60): Uit de printer van het jonge stel Lindsey en Michael rolt spontaan een lugubere foto van een verminkt lichaam. Na melding bij de politie wordt rechercheur Spencer Bennet en zijn team op de zaak gezet. Aan de hand van de foto vinden ze de plaats delict en het dode lichaam van een man. Wanneer er nog meer van dit soort moorden plaatsvinden wordt er alles op alles gezet om de psychopaat op te sporen. Naast deze zaak speelt nog een ander probleem voor Spencer . Zijn relatie met Jennifer Rowley , DNA-analist, staat op een laag pitje.

Dit is het tweede deel in de reeks van Bennet & Rowley. Ik heb eerst het eerste deel, De Verzamelaar gelezen en dat is zeker een aanrader voor de rode draad in de reeks. De cover en de spannende titel triggerde mij enorm om het te gaan lezen. Het boek heeft korte hoofdstukken en door de vlotte schrijfstijl van Diana van Hal had ik dit boek in een sneltreinvaart uit. Veel verhaallijnen in het boek, maar goed te volgen. Niet alle lijntjes worden ontknoopt en blijf je als lezer nog met wat vragen zitten. Daardoor wil je het volgende deel ook graag lezen want dan zal zeker meer duidelijk worden. Ook al vanwege de cliffhanger waarmee ook dit tweede deel eindigt.

De plot was erg goed en de dader zag ik niet aankomen dus een compliment voor de auteur. Ondanks wat kritische puntjes die ik had en de onnodige taalfoutjes voor deze tweede druk vond ik het een heerlijk spannend boek om te lezen dat ik dan ook waardeer met 4**** En ik kijk reikhalzend uit naar deel 3 als inmiddels fan van Diana van Hal.



  Toen het donker werd - Simone van der Vlugt *****
antje (69): Net als de vorige lezers, vond ik het een steengoed boek, heb ook nog niet erg veel boeken van haar gelezen, maar vond dit een toppertje !!



  Bloeden zal je - Diana van Hal ****
Eveline (29): Bloeden zal je, een heerlijke titel voor een thriller! Ik verheugde me op flink wat spanning en natuurlijk hier en daar wat bloed, en dat heb ik gekregen! Een foto die spontaan uit een printer komt, gooit het leven van Lindsey en Michael drastisch overhoop. Wie is de onbekende man? Waar is hij? En wie heeft hem beestachtig verminkt en vastgebonden aan deze stoel gefotografeerd? Toch interessante vragen die uitnodigen om het boek te lezen. Het boek begint gelijk goed en blijft lekker snel lezen. Er vallen meerdere slachtoffers en Diana houdt de vaart erin. Voordat ik het wist, was ik alweer aan het einde van het boek (toch 272 bladzijden, dus dat wil wat zeggen).

Genieten kan ik als het raden blijft naar het slachtoffer en Bloeden zal je is er een in de categorie dat je heerlijk veel personages kan verdenken en pas op het einde weet wie het gedaan heeft. Voor de eerste leesclub van Vrouwenthrillers mocht ik dit boek lezen en ik ben niet teleurgesteld! De cover van het boek laat weten dat het ‘een Bennet & Rowley mysterie’ is, wat natuurlijk een serie beloofd. Nu heb ik het eerste deel niet gelezen en hoewel dit boek heel goed te lezen is zonder deel I van de serie, heeft het er wel gezorgd dat ik het 1e deel ook wil lezen. Mede door de verhaallijnen waarvan sommige ware cliffhangers zijn! Meer Bennet & Rowley voor mij in de toekomst! 




  Leesclub Bloeden zal je - Artikel
Dini van Heumen (60): Ik vind het ook een leuke leesclub 😀



  Leesclub Bloeden zal je - Artikel
Silvia (55): Het is een leuke leesclub en een goed boek. Super om mee te mogen doen. Ik heb inmiddels deel 1 ook in huis en ga dat ook zo gauw mogelijk lezen.



  Ragdoll - Daniel Cole ****
Thea (41): Een voor een tv-serie geschreven scenario wat afgewezen werd maar bij de uitgever een contract opleverde voor 3 boeken waarvan de rechten inmiddels aan meer dan 30 landen verkocht zijn, Daniel Cole (1983) zet met Ragdoll een dijk van een debuut neer. Het verhaal start in het verleden bij de rechtszaak van een moordenaar. Daarna volgt in het heden de ontdekking van een lijk. Het lijk lijkt een lappenpop; het bestaat uit de aan elkaar genaaide lichaamsdelen van zes verschillende slachtoffers. Even later wordt er een lijst bekend gemaakt waarin de namen en data van de volgende zes staan... De vraag wat de slachtoffers en de mensen op de lijst met elkaar te maken hebben loopt als een rode draad door het boek. Zal rechercheur William Fawkes met collega's Emily Baxter en Alex Edmunds de personen op de lijst kunnen redden? William is zelf de laatste persoon op de lijst. Cole heeft een krachtige manier van schrijven en het verhaal heeft net zo veel snelheid als een film. Er wordt veel gebruik gemaakt van onverwachte wendingen waardoor het verhaal verrassend en onvoorspelbaar blijft. Het is wel een boek waar je je hoofd bij moet houden, anders kun je de draad makkelijk kwijtraken.



  Ik weet dat je er bent - Laura Brodie ****
Joos Hans (73): Verrassend en mooi !