Bezoekersreacties



  Check-out - Juultje van den Nieuwenhof ****
Elin (14): Het gaat over Sabine's moord, en Chyza schrijf je als Cyza. Voor de rest echt een super goed boek, heb hem in één keer uitgelezen.



  Doodverklaard - Inge Verbruggen *****
Wendy Wenning: Zodra Isa het doodsbericht ontvangt vliegt de spanning om je oren. Spanning die voortdurend op een hoog niveau aanwezig blijft. Vanuit het perspectief van Isa, in de eerste persoon worden we met Doodverklaard meegevoerd in een verhaal dat regelmatig een beangstigend gevoel oproept. Isa neemt het doodsbericht serieus en is bang. In het begin heeft ze haar vrienden nog achter zich staan, maar als deze later denken dat ze zich maar aanstelt, staat ze er alleen voor. Aan haar ouders durft ze het niet te vertellen. Wie kan ze nog vertrouwen en om hulp vragen?

Ik open met een bang hart de link. Het duurt even voordat die helemaal is opgeladen. Als de zandloper verdwijnt, verschijnt hetzelfde doodsbericht dat ik eerder zag.“ 

De angst van Isa is voelbaar. Ik geloofde haar verhaal meteen en leefde intens met haar mee. Ze maakt angstaanjagende dingen mee en is voortdurend op haar hoede. Het wordt allemaal steeds vreemder, er wordt een kat-en muisspelletje gespeeld alleen wordt er afgeweken van de regels. Wendingen in Doodverklaard geven steeds weer een andere kijk, geven verwarring en het blijft allemaal ondoorgrondelijk en onheilspellend. Ik bleef speculeren wie degene was die haar dit aandeed, maar er viel geen peil op te trekken en tot aan de plot bleef het voor mij alleen maar giswerk.

De schrijfstijl van Inge is prettig om te lezen, ze heeft een soepele verteltrant. De Vlaamse woordjes en/of uitdrukkingen die we heel af en toe tegenkomen passen bij dit verhaal en maakt het alleen maar aantrekkelijker. Doordat de spanning zo intens wordt vastgehouden, blijft het verhaal van begin tot eind intrigerend, geen boek dat je zomaar even weglegt. Ook Isa zelf laat zich door de dader eerst op het verkeerde been zetten, waardoor ze op een gegeven moment denkt veilig te zijn, maar niets is minder waar. Niet meer weten wie te vertrouwen maakt Isa nog angstiger en haar emoties heeft de auteur zeer tastbaar neergezet. Net als Isa zit je als lezer continu in angst en de twijfels over wie de dader is maken dit alleen maar erger. 

De onrust, die de hele dag in slaapstand was, kruipt weer in mijn zenuwen en schreeuwt mijn lijf wakker. Meteen sta ik in vluchtmodus.” 

Doodverklaard is een realistisch geschreven jeugdthriller en zorgt op momenten voor totale verbijstering. Een afschuwelijk voorbeeld van hoever iemand kan gaan om zijn liefde te veroveren. Een beklemmend verhaal waarbij de nagels tot aan het vel van de vingers toe worden afgebeten.




  De fluisteraar - Karin Fossum ****
Coenraad de Kat (52): Rachel Riegel woont alleen in haar ouderlijk huis. Ze heeft een baan in een goedkoop warenhuis waar ze het best naar haar zin heeft. Haar enige zoon is verhuisd naar het verre Duitsland en met hem heeft ze maar weinig contact, op de “verplichte” kerst- en verjaardagskaart na. Ze leeft met de constante vrees van een eenzaam, eentonig en teruggetrokken bestaan, angst die toeneemt als ze op een dag een dreigbrief in haar brievenbus vindt. Hierdoor raakt ze steeds verder in de ban van haar isolement. Inspecteur Konrad Sejer ondervraagt haar als verdachte in een moordzaak. Rachel Riegel vertelt rustig haar verhaal aan de politie-inspecteur en ze voelt zich op haar gemak. Konrad luistert aandachtig en maakt aantekeningen. Hij heeft compassie voor Rachel, maar waakt ervoor er niet door verblind te raken. Het verhaal wordt vanuit Rachel verteld. Vanaf het begin af aan is het duidelijk wie de dader is maar het hoe en waarom daar moet je als lezer enig geduld voor hebben. Beetje bij beetje komt alles aan het licht. Het verhaal verloopt rustig en dat houdt gelijke tred met de snelheid waarin het boek is geschreven. Kenmerkend aan de boeken van Karin Fossum is dat ze zeer gedetailleerd kan uitweiden over dagelijkse beslommeringen, zo ook in “De fluisteraar”. Naarmate je aan de hand van verschillende wendingen verder in het verhaal komt, wordt het wel steeds krachtiger. Het leven is voor de moeder en de zoon anders verlopen dan dat ze zich beiden hadden voorgesteld. Door de noodlottige omstandigheden waarin ze verkeren, ontstaat er ruimte voor emoties die ze jarenlang voor elkaar verborgen hebben gehouden. “De fluisteraar” is volgens de cover een literaire thriller, maar ik vind het meer een psychologische thriller waarin je de intensiteit ervaart.



  Hoofdzaak - Mariska Overman ****
Bianca (44): Ik heb dit boek gelezen voor de leesclub van Thrillerlezers. Erg leuk om te doen i.v.m. de terugkoppeling naar de schrijfster van dit verhaal. Het boek nodigt qua cover al gelijk uit. Frisse kleuren met alleen een drijvend lichaam in een zwembad, geeft gelijk de nodige vraagtekens. Een boek dus dat je oppakt om de achterkant te lezen. Het begin is gelijk goed. Er gebeurt gelijk iets en dan komen de vragen. Door die vragen wil je doorlezen. Ik ga niet het verhaal beschrijven, want dan hoef je het boek niet meer te lezen ;-) Kan alleen maar zeggen: Een heerlijk boek voor een relaxte avond op de bank of om mee te nemen op vakantie. Het is een spannend, goed opgebouwd verhaal die ieder hoofdstuk andere vragen geeft.



  Off piste - Linda van Rijn ****
Tineke Otte_Feenstra (48): Prima boek vol spanning, leest makkelijk. Geweldig boek voor op de Leeslijst van scholen.



  Geen kind meer - Esther Boek *****
Bianca (44): Wat een heftig verhaal!!! Het idee dat dit iedere moeder kan overkomen, maakt het misschien nog lastiger. Had het boek binnen 12 uur uit. Als je er in begint wil je het uitlezen, dus begin erin als je tijd hebt. De emotie van een moeder is goed omschreven, en bij een ieder hoofdstuk denk je: Wat zou ik doen? Een echte aanrader!!!



  Prooi - Lydia van Houten *****
Wendy Wenning: “Ik wil nog meer zeggen, maar mijn oogleden worden loodzwaar. Opnieuw dwaal ik af naar het duister en ik weet dat het deze keer voor altijd is.

Lydia van Houten (1972) debuteerde in 2005 met de jeugdserie Het teken van drie. Daarna volgden freelance opdrachten vooral voor prentenboeken. In 2015 verscheen haar thrillerdebuut Doodstil, een thriller die enthousiast werd ontvangen door het lezerspubliek. In 2016 verscheen Het vervloekte huis, een thriller met een bovennatuurlijke, mystieke ondertoon. Haar derde thriller Prooi verschijnt in juni 2017, ik mocht al een vooruitleesexemplaar lezen.  

Evelyn (Evy) is een Nederlandse studente en woont samen met een groepje excentrieke jongeren in Londen. Ze huurt een kamer van Joy McAllen. Evy hoopte door naar Londen te gaan, dingen achter zich te laten en te vergeten. Maar sinds ze hier woont wordt ze alsnog geplaagd door verschrikkelijke nachtmerries en hallucinaties. Haar medestudente Lily-Rose vangt Evy op en probeert haar te helpen. Als Evy, door financiele problemen, de huur niet kan betalen, weet Lily-Rose wel een baan voor haar. Ze stelt Evy voor aan regisseur en familievriend Martin Dumont, die Evy een baan aanbiedt op zijn plezierjacht. Het lijkt dat eindelijk aan al haar problemen een eind komen, maar dan Evy getuige van een moord. Er is een gruwelijke moord gepleegd en Evy zit onder het bloed. Maar zij kan zich niet herinneren…

Prooi heeft een mooie opvallende cover. De ondergrond is wit en er staat een oog van een dier op afgebeeld. Een helder blauw oog dat je recht aankijkt. Het is twijfelachtig welk dier het is, maar dit wordt in de proloog al kenbaar gemaakt. Een cover die de aandacht trekt en zich snel zal laten oppakken.

Het boek begint met een krachtige proloog waar Evy in een beangstigende situatie zit en het lijkt erop dat het onmogelijk is uit deze situatie te ontsnappen. Een proloog die ervoor zorgde dat ik snel verder wilde lezen. 
Prooi omvat twee delen: Donker en Licht en verhaalt vanuit het perspectief van Evy, in de eerste persoon. We maken summier kennis met de andere personages, hun achtergronden en die van Evy blijven nog wat gesloten. Wel zijn ze allemaal wel een beetje apart. Evy leidt een studentenleven, en in het begin kon ik, door haar manier van leven en een wat egoïstische instelling, niet zoveel sympathie voor haar opbrengen. Werken is pure noodzaak, maar doordat ze teveel met andere dingen bezig is, valt het lastig haar baantjes te behouden. Feestjes, drank en mannen. Alles om maar te vergeten, maar ze pakt het niet zo goed aan. Ze verlegt ook steeds meer haar grenzen maar wil ze dit wel? Ze denkt bij Martin een fantastische baan te hebben gevonden, maar de werkelijkheid kun je zelfs in je ergste dromen niet voorstellen. Evy heeft zich laten vangen en ze zit in een net waar met geen mogelijkheid uit te komen is.

Het was mijn bedoeling elke dag een stukje te lezen uit Prooi. Maar ik werd vanaf de eerste bladzijde het verhaal ingetrokken en kon niet meer stoppen met lezen. Vlot opgezet en een niet aflatende onderhuidse spanning. Een thriller waarbij de woorden angst, twijfels, gruwelijk, vertrouwen en misleiding continu door je hoofd spelen en die een onbehaaglijk gevoel geven. Een angstaanjagend voorbeeld van hoe een spel op het Darknet verschrikkelijke vormen kan aannemen. Dat het internet heel gevaarlijk kan zijn en een grote invloed kan hebben op het doen en laten van de mensen en dat grenzen snel voorbij geschreden kunnen worden. Er was een gedeelte, een behoorlijke luguber gedeelte, waar ik wat mijn twijfels had over de geloofwaardigheid hiervan, maar ik heb dan ook zoiets van, het is fictie, en in een thriller mag gerust wel eens afgeweken worden van de werkelijkheid. Als na een gigantische cliffhanger de plot bekend wordt de suggestie gewekt dat het verhaal rond is. Er is een epiloog en bij het lezen hiervan verwachtte ik een rustige afsluiting van het geheel. Maar niets is minder waar, de auteur wist mij nogmaals perplex te laten staan.

Prooi is een duistere thriller met tempo en de meer zorgvuldige uitwerking laat zien dat de auteur weer gegroeid is in haar schrijverstalent. Alles staat in een goede verhouding tot elkaar. Een bloedstollende thriller met een heel venijnig staartje, eentje die de adem doet stokken.




  Moordspel - Artikel
hanny bennes (59): Lijkt me heel leuk om hier aan mee te doen.



  In het water - Paula Hawkins ****
Silvia v. Elzelingen (55): Verslavend en vol psychologische spanning… Paula Hawkins werd in 1972 geboren en groeide op in Salisbury (het huidige Harare in Zimbabwe) in Rhodesië. Ze werkte vijftien jaar als journalist voordat ze begon met het schrijven van fictie. Hawkins schreef een aantal romantische komedieromans onder het pseudoniem Amy Silver en brak in 2015 door onder haar eigen naam met de psychologische thriller The Girl on the Train (Het meisje in de trein). Dit debuut kwam op 1 februari 2015 op nummer één op de The New York Times Fiction Best Sellers of 2015 en stond 16 weken op de eerste plaats. The Girl on the Train (Het meisje in de trein) is met 20 miljoen verkochte exemplaren één van de bestverkopende boeken van de afgelopen jaren en is verfilmd met Emily Blunt in de hoofdrol. Het boek verscheen in vijftig landen en veertig talen. In het water is Hawkins tweede thriller. Na het succes van de verfilming van het boek The Girl on the Train heeft DreamWorks Pictures ook de rechten aangekocht van het tweede boek van Paula Hawkins.  

Nel, een alleenstaande moeder, wordt dood aangetroffen in de lokale rivier van Beckford. Eerder die zomer was een tienermeisje haar al voor gegaan. Ook zij werd dood aangetroffen in dezelfde rivier. In het verleden zijn er meerdere vrouwen op deze manier aan hun einde gekomen. Hun dood veroorzaakt een golf van onrust over de rivier en zijn geschiedenis. Jules, de zus van Nel, keert terug naar het stadje om Lena, de 15-jarige dochter van Nel, onder haar hoede te nemen. Jaren geleden heeft ze het stadje de rug toegekeerd. Voorgoed, dacht ze toen… 

In het water is de tweede thriller van Paula Hawkins. Op de cover zien we een mysterieuze waterpoel met takken die erin weerspiegelen en een meisje dat aan de rand van het water staat. Voorin het boek zit een soort van bladwijzer van de personages uit Beckford. Deze plattegrond voorkomt het steeds terugbladeren in het boek naar wie wie ook al weer was. Heel handig! In het water vertelt over een 15-jarig meisje dat als enige van haar gezin achterblijft als de lichamen van haar moeder en een tienermeisje worden gevonden op de bodem van de verdrinkingspoel. Het verhaal begint met een spannende proloog waarvan je haren omhoog gaan staan. ‘Nog eens! Nog eens!’ De mannen binden haar vast voor de tweede proef. Maar deze keer met haar linkerduim aan haar rechterteen en haar rechterduim aan haar linkerteen. Het touw gaat weer om haar middel. Deze keer dragen ze haar het water in. ‘Alsjeblieft,’ smeekt ze, omdat ze niet weet of ze het duister en de kou wel kan verdragen. ‘Alsjeblieft.’ Ze zinkt. Tegen de tijd dat ze haar er weer uit sleuren, zijn haar lippen blauw en is haar adem voorgoed vervlogen.  

Het boek ademt de sfeer uit van Midsummer Murders. Een klein stadje, de plaatselijke politie die op onderzoek uitgaat en de mensen verhoort met wie Nel een vertrouwelijke band had of juist een haat verhouding. Bewoners die het achterste van hun tong niet laten zien en bepaalde gebeurtenissen voor de politie verzwijgen. De spanning wordt langzaam opgebouwd. Door flashbacks in de tijd en door middel van het vertellen vanuit verschillende perspectieven komen we langzaamaan achter de waarheid en vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Hawkins slaagt er weer in de uiteindelijke climax heel lang uit te stellen. Na het overweldigende succes van Het meisje in de trein heeft Paula Hawkins het weer gepresteerd om een verslavende thriller vol psychologische spanning neer te zetten. Een intrigerend verhaal waar ik zeer van genoten heb! Dankjewel uitgeverij A.W. Bruna voor het vooruitlees-exemplaar.




  Goed of slecht - Ali Land ****
Wendy Wenning: De moeder van Milly zit in de gevangenis, wachtend op haar rechtszaak. Als seriemoordenaar heeft ze verschrikkelijke dingen gedaan. Milly is degene die ervoor gezorgd heeft dat haar moeder werd aangehouden. Zwaar getraumatiseerd is Milly, met een nieuwe identiteit, opgenomen in een pleeggezin. Een gezin dat het niet moet hebben van stabiliteit en dat maakt het niet makkelijk voor Milly. Vooral Phoebe, de oudere dochter, moet niets hebben van Milly en doet er alles aan om Milly’s leven te verzieken. Milly zelf zit met een groot schuldgevoel naar haar moeder toe, het is toch haar moeder…en is Milly eigenlijk wel beter dan haar moeder, of is het zo moeder zo dochter?

Toen ik Goed of slecht oppakte, werd ik verrast door het gevoel dat de cover gaf. Ruw, maar toch ook weer zacht. Heel apart gedaan. Er staat een meisje op afgebeeld en onder de titel de zin: “Ik ben de dochter van een seriemoordenaar…”

De cover en de samenvatting op de achterflap zorgen ervoor dat er gelijk een grote nieuwsgierigheid onstaat, een boek dat gelezen moet worden. De eerste bladzijden zijn ongenummerd en de weergegeven tekst op deze bladzijden maakt nog een keer extra nieuwsgierig. Goed of slecht verhaalt vanuit het perspectief van Milly, in de eerste persoon. Een verhaal waarbij Milly zich regelmatig richt tot haar moeder. In plaats van het verhaal aan de lezer te vertellen, verteld ze in gedachten het verhaal aan haar moeder. De macht die haar moeder over haar heeft is, ook nu nog, heel groot, en diep van binnen is Milly voortdurend bezig haar moeder tevreden te stellen. Zoals ze het geleerd heeft, zoals ze opgevoed is. In haar nieuwe omgeving weet bijna niemand wie Milly echt is, om haar te beschermen heeft ze een nieuwe identiteit gekregen. Maar dit beschermt haar niet tegen haar eigen innerlijk, ze is nog steeds wie ze is…de dochter van een seriemoordenaar. Eigenlijk is zij ook een slachtoffer van haar moeder, toch…  

Een boek met een onderhuidse spanning dat een wat benauwend gevoel geeft. Milly is dan wel tijdelijk opgevangen in dit pleeggezin en haar pleegvader is zelf een traumapsycholoog, maar de andere familieleden hebben zo hun eigen problemen. Haar pleegmoeder is erg labiel en haar pleegzusje Phoebe ziet haar liever meteen weer vertrekken. Wat het voor Milly extra moeilijk maakt is dat ze aan niemand iets kan vertellen, alleen haar pleegouders zijn volledig op de hoogte. Milly staat er alleen voor, en dit terwijl ze zo hard probeert onder de macht van haar moeder uit te komen. De auteur laat je in Goed of slecht als lezer onder de huid van Milly kruipen wat een beklemmend gevoel geeft. De uitwerking van de karakters geeft een bepaald beeld van de personages, en de sympathie gaat naar die personages die het meest kwetsbaar overkomen. Maar ondertussen is er die twijfel of deze sympathie wel terecht is.

In afwachting op de rechtzaak, waar Milly de kroongetuige is, bekroop mij steeds meer het gevoel dat er dingen werden achtergehouden. Er zijn situaties die niet volledig afgerond worden, de auteur laat het aan de lezer over om het een en ander in te vullen, compleet te maken. In mijn hoofd dacht ik regelmatig het plaatje volledig ingevuld te hebben, maar steeds als er een geheim ontrafeld werd, kon ik alles weer opnieuw proberen in te vullen. Schokkende ontdekkingen die soms voor afschuw zorgen en die mij anders naar de personages liet kijken. Iemand kan je nog zoveel vertellen, maar hoe weet je wat de waarheid is? 

Ali Land werkte 10 jaar lang met kinderen en tieners met ernstige psychische problemen. Deze ervaring is goed merkbaar in dit boek. Goed of slecht is een sinistere thriller, een thriller met een verfijnd stukje psychologie en waarmee de auteur de donkerste kanten van de mens laat zien.




  Restafval - Katrien van Effelterre ****
Anita (51): De cover brengt de lezer, die de achterflap niet heeft gelezen, op een dwaalspoor. Door de combinatie van titel en afbeelding zou men kunnen denken dat het iets van doen heeft met chemisch afval. Niets is minder waar, het verhaal draait om het feit dat een moeder schijnbaar zonder reden wordt vermoord als ze haar kind wil ophalen bij de kinderopvang. Op dit incident volgen nog meer vreemde en tragische gebeurtenissen. Het plot zit bijzonder goed in elkaar, er is duidelijk goed over nagedacht en als lezer kun je lekker meepuzzelen met rechercheur Patricia Rodiers en haar collega’s. Het privéleven van Patricia komt hier meer naar voren dan in het vorige boek waardoor je haar beter leert kennen. De stukjes van Marnix met zijn ex hadden wel wat minder gekund, ze voegen niet veel toe en halen de vaart uit het verhaal. De spanning komt eigenlijk pas binnen druppelen op het laatst van het verhaal waardoor het niet echt een thriller is maar meer een detective. Net als in het eerste boek (Levend aas) zit er behoorlijk wat psychologie in het verhaal waardoor het interessanter wordt en personages worden verdiept. Het verhaal laat de lezer ook nadenken over hoever we moeten gaan in de wetenschap. Wat is nog medisch verantwoord en wat is toch echt ingrijpen in de natuur. Goed naar voren gebracht en zeker iets wat blijft hangen in je hoofd. Kortom weer een heerlijk boek over rechercheur Patricia Rodiers en haar team waarin je je heerlijk kunt verliezen in het meedenken over het wie, en waarom van de dader, met een vleugje seksuele spanning en een goed onderbouwd plot. Gegarandeerd goed voor weer heel wat uurtjes aangenaam leesplezier. 4**** Plot: 5 sterren Spanning: 3 sterren Psychologie: 4 sterren Leesplezier: 4 sterren



  Onder het mes - Tess Gerritsen ****
maaike linsen (15): Het is een top boek met een enorme plot twist!!



  De regeling - Quiller
Amal (28): Het verhaal is erg spannend en vlot leesbaar. Er zat duidelijk veel denkwerk achter de verhaallijn en de opbouw van de personages. Ik zat op de rand van mijn stoel. Graag zou ik toekomstgericht meer willen horen van deze talentvolle auteur.



  Wiegelied - Rolf Börjlind,Cilla Börjlind ****
Coenraad de Kat (52): In Småland wordt een lijk ontdekt, dat is blootgelegd door een wroetend wild zwijn. Het slachtoffer is een jongen waarvan de keel is doorgesneden en bij het graf wordt een mes aangetroffen met inscriptie, wat later een Roemeense tekst blijkt te zijn. Hoe dit mes in Zweden terecht is gekomen en hoe het in relatie staat tot de moord is de grote vraag. Commissaris Mette Olsäter en haar team worden op deze moordzaak gezet. Mette heeft Olivia Rönning, zes maanden eerder, als laatste aan haar team toegevoegd en ook Tom Stilton kennen we nog van een voorgaand boek. Tom heeft nu niet de leiding van het onderzoek . In de nieuwe samenwerking bestaat respect voor elkaar en het onderlinge vertrouwen is blindelings. Mette heeft een zeer sterk professioneel team samengesteld , maar ondanks alle ervaringen en deskundigheid loopt het onderzoek regelmatig vast.

De auteurs Börjlind laten het verhaal niet alleen in Zweden afspelen, maar ook in Boekarest. Daar stuiten ze op een internationale criminele bende en komen ze in levensbedreigende situaties terecht. Het vluchtelingenprobleem is op een krachtige maar ook keiharde manier aangepakt en zo in een verhaal verwerkt dat het realistisch en tegelijkertijd gruwelijk is verwoord. De schrijfstijl is in Wiegelied weer zoals we gewend zijn van de beeldende, toegankelijke en makkelijk te volgen schrijfstijl. Met kracht word je meegesleurd en je verliest jezelf in het verhaal. Door het internationale uitstapje naar Boekarest krijgt het verhaal een wending out-of-the-box en dat is mij persoonlijk heel goed bevallen. Ik hoop dat het niet eenmalig is geweest.

Wiegelied is het vierde deel van de Rönning & Stilton thrillerreeks, waarin de vaste personages jammer genoeg niet zijn gegroeid zoals in de voorafgaande delen en lijken ze stil te staan waardoor ze soms wat soft overkomen. Cilla & Rolf Börjlind hebben met “Wiegelied” een probleem aangepakt, dit sterkt verwerkt en het overgoten met snelheid, spanning, actie en gedetailleerde scenes waardoor het weer een typische Scandinavische thriller is geworden waar ik veel leesplezier aan heb beleefd.




  Hoofdzaak - Mariska Overman ****
Wendy Wenning: “Het hoofd lag op de tafel. De ogen keken verrast de keuken in, alsof ze die voor de eerste keer zagen. Wat misschien ook wel zo was.”  

Als David gedoucht heeft en zijn keuken binnenstapt, krijgt hij de schrik van zijn leven. Op zijn keukentafel ligt een hoofd. David is zelf rechercheur maar roept de hulp in van zijn zus Isabel. Isabel heeft twee jaar geleden, na een heftige zaak, haar baan als rechercheur opgezegd, maar in dit geval wil ze David helpen. Van wie is dit hoofd en waarom ligt dit bij David op de keukentafel?

Hoofdzaak is het thrillerdebuut van Mariska Overman. Zij is eigenaar van een bureau dat de dood bespreekbaar maakt. Ze schrijft als columnist voor verschillende websites over rouw en dood.  

Eigenlijk wil Isabel haar werk als rechercheur niet meer oppakken, maar als haar broer haar om hulp vraagt heeft ze geen keus. Een lugubure zaak, die veel herinneringen zal opwekken en het allemaal niet makkelijker maakt voor Isabel. De grote vraag van wie het hoofd is wordt al redelijk snel duidelijk, maar waarom ligt het bij David op de tafel? Wat is de bedoeling van de dader, wat zit hier allemaal achter? 

Hoofdzaak omvat een complexe zaak en daarnaast ook complexe familierelaties. Een rechercheteam met sympathieke personages die allemaal krachtig worden neergezet. Met al de personages is er al gelijk een goede klik. Isabel is nu postmortaalzorgspecialist, een baan waar ze het prima naar haar zin heeft. Maar David wil haar per se erbij, deze zaak is iets groots, en Isabel is de juiste persoon om advies te geven. Deze zaak is niet zomaar een zaak en het onderzoek is interessant om te volgen, de nieuwsgierigheid is voortdurend aanwezig. Toch draait het niet alleen om de zaak, langzaam kom je meer te weten over Isabel en David, over hun relatie, en over hun jeugd, samen met hun zus Lennette. Een zus waarmee de verstandhouding niet zo goed is, een zus die hun jeugd anders heeft ervaren en daardoor wat afstand heeft genomen.

Het is moeilijk Hoofdzaak even weg te leggen. De spanning is vanaf de eerste bladzijde ruim aanwezig en het persoonlijke van de personages geeft een extra dimensie mee. Het boek pakt meteen en blijft voortdurend boeien. De auteur heeft een fijne soepele schrijfstijl en weet alles heel mooi te verwoorden. Wel zijn er soms passages waarvoor je een sterke maag moet hebben, niet iedereen zal hier tegen kunnen. Zoals bijvoorbeeld de beschrijvingen van de postmortale zorg, die zeer beeldend zijn neergezet. In eerste instantie krijgen we antwoorden op de vele vragen die tijdens het verhaal opkomen, maar er blijft een belangrijke vraag openstaan en dan vraag je je af hoe het nu dan verder moet. Ik had op een moment wel mijn speculaties, maar hier werd niet verder op ingespeeld. Maar juist als je denkt dat het hierbij blijft, komt de auteur met een gigantische uitsmijter. Een verbijsterend plot waar ik even sprakeloos van was. Al mijn vermoedens werden in één klap weggevaagd. Wat super gedaan!

Met Hoofdzaak heeft de auteur een thriller geschreven met personages waar ik moeilijk afscheid van kan nemen en graag nog meer van wil horen. En het einde doet ook vermoeden dat deze wens vervuld gaat worden en dat dit verhaal nog een staartje gaat krijgen. Een innemend rechercheteam dat in dit boek een uitzonderlijke zaak heeft behandeld dat doet denken aan diverse tv-series, maar dan wel meer de buitenlandse series. Een heerlijk boek om te lezen, het is spannend, onderhoudend, de personages zijn sympathiek en het heeft een mooie dosis psychologie. Een fantastisch debuut!




  Poppenspel - Mo Hayder ****
Margot (17): De verhaallijn is geweldig goed gevonden. Het enige jammere aan dit boek is de tweede verhaallijn, die vond ik totaal overbodig. Zo lijkt het alsof Mo Hayder gewoon wat pagina’s moest opvullen om een dikker boek te krijgen. Toch heb ik erg genoten van dit boek, ze schrijft gruwelijk maar toch realistisch. Zeker en vast een aanrader.



  Evenwicht - Jacqueline Coppens ****
Wendy Wenning: “De duisternis is inktzwart. Het voelt alsof ik diep onder de aarde verborgen ben.”  

Marli werkt in het Oostland ziekenhuis. Een ziekenhuis waar sinds enige tijd maagverkleiningen worden uitgevoerd door dokter Van de Boom, een veelgeprezen chirurg. Marli werkt op de medische registratie. Zelf heeft Marli na een moeilijke jeugd haar leven weer op orde, maar ze heeft behoorlijk overgewicht waar ze wat aan wil gaan doen. Om meer te weten over een maagverkleining duikt ze in patientendossiers maar doet dan een schokkende ontdekking. Als ze dan ook nog meerdere bedreigingen ontvangt, beseft ze dat er iets flink mis is. Maar wat moet ze doen? En wie kan ze vertrouwen?

De proloog van Evenwicht zet de zintuigen al gelijk op scherp en de nieuwsgierigheid is getriggerd. Het boek begint met een stukje uit het verleden van Marli om daarna over te springen naar het heden. Het verhaal gaat met een vaart van start, en zal geen moment tot rust komen. Gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op, er is geen tijd om bij te komen, het rolt almaar door en door.

Ze was hem even te slim af door af te wijken van wat hij verwacht had dat ze zou doen, bedacht hij wrang, terwijl hij zich verschool achter een breed uitgeschoten rodondendron.”  

Toch wel uniek, een medische thriller van Nederlandse bodem, en een onderwerp dat ik op deze wijze nog niet eerder ben tegengekomen. De jeugd die Marli heeft meegemaakt, heeft haar wat onzeker gemaakt, maar naarmate het verhaal vordert zie je haar steeds sterker worden. Marli is een personage dat laat zien dat je meestal alleen maar sterker uit de strijd komt, en dat het goed is om dingen los te laten. Het wordt haar allemaal niet gemakkelijk gemaakt en ze heeft zich in een flink wespennest gestoken maar toch zet ze door, ondanks de problemen die boven haar hoofd hangen.

Voor de buitenwereld speelde ze mooi weer en deed het voorkomen alsof wij vriendinnen waren en dat heeft ze uiteindelijk geweten.

Soms ging het mij allemaal wat te snel in Evenwicht. Het had iets strakker gemogen, iets meer rust tussen de ontwikkelingen. Door de hoge spanningsboog wordt wel voortdurend de aandacht gevangen en door de prettige verteltrant is het boek makkelijk te lezen. Cursief geschreven hoofdstukken wijzen op een gegeven moment naar een bepaald persoon maar toch blijven er twijfels en is het moeilijk om op je eigen oordeel te vertrouwen. De plot maakt op een heftige manier een einde aan de twijfels en laat, ondanks dat de vermoedens in de juiste richting wezen, alsnog een verpletterende indruk na.

Verfrissend, het is eens wat anders, een medische thriller. Een thriller die zich dicht bij huis afspeelt en met gewone personages waardoor er veel herkenbaar is en het makkelijk is om je in het geheel te verplaatsen. Nauwkeurig uitgewerkt en met een heerlijke dosis spanning. Een prima debuut dat zeker navolging verdient!





  Over het spoor - Eva Keuris ***
Wendy Wenning: “Het verhaal van één iemand is nooit de waarheid. Dat weet jij net zo goed als ik.“ 

De tienjarige Jordi de Wit raakt op donderdag 21 augustus vermist en wordt later die dag dood aangetroffen in een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum. Jordi werd het laatst gezien op een speelplaats anderhalve kilometer verderop samen met drie puberjongens. Het is al snel duidelijk dat Jordi vermoord is en de puberjongens zijn de hoofdverdachten. De jongens worden opgepakt. Als ze jaren later na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit Stella Lammers als ghostwriter een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel: Ingmar. Stella is gefascineerd door de zaak en twijfelt aan de schuld van de jongens. Voor Ingmar is dit een kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn aanzien te verbeteren.

Vanuit het perspectief van Stella, in de eerste persoon, wordt Over het spoor verteld. Hoofdstuk 1 is een kleine kennismaking met Stella. Hoofdstuk 2 verteld over Jordi al komen we daar nog niet te weten wat er nu precies gebeurd is. Hierna start het verhaal in september 2015 waar Stella voor het eerst Ingmar ontmoet. Ingmar is dan bijna 26 jaar. Om een goed beeld te kunnen krijgen gaat Stella later ook met de andere jongens praten en wat opvalt is het grote verschil tussen deze jongens. Ingmar, rijke ouders, beschermd opgevoed en daar tegenover Julian en Remi, die allebei al als puber behoorlijk wat te verstouwen hadden. En alle jongens dragen nu een verleden met zich meer, maar niet ieder van hun ervaart dit als een last. Julian wel, terwijl Remi gewoon verder gaat met zijn leven en alles achter zich laat.  

"Ergenis en medelijden liggen dicht bij elkaar. Het is verschrikkelijk Julian zo te zien, wanhopig, uitzichtloos.“

Keuris schetst een uiterst nauwkeurig beeld van de personages en laat ieder van de jongens hun verhaal vertellen. Alleen, vertellen ze wel alles? En Ingmar, die toch op bepaalde momenten zeer gesloten is, wat gaat er nu precies allemaal in hem om? Als schrijver is het belangrijk dat Stella objectief blijft maar naarmate ze dichter bij de psyche van de jongens komt, gaat die objectiviteit dan misschien niet wat wankel te worden? En hoewel het verhaal eigenlijk om Ingmar draait, krijgt Julian een heel groot aandeel in het verhaal.  

Over het spoor laat overtuiging zien, maar ook veel twijfels. Is hier nu sprake van schuld of niet? Wat is de waarheid? Is hier nu sprake van een rechterlijke dwaling of niet. Keuris daagt de lezer uit zijn of haar eigen oordeel te vormen en in de psyche van de personages te duiken. Ze laat je het verhaal van verschillende kanten bekijken waardoor er regelmatig verwarring ontstaat. En op het moment dat je echt niet meer weet, geeft ze de waarheid vrij.

Een echte thriller vind ik Over het spoor niet. Het doet meer denken aan een waargebeurd verhaal waar een schrijfster jaren later het fijne van wil weten en hierin duikt. Haar fascinatie brengt haar alleen verder dan de schuldvraag en het boek heeft dan ook een hoog psychologisch gehalte. Keuris is scenarioschrijver en ik zie hier wel een kleine invloed hiervan terug in dit boek. Over het spoor is misschien in mijn ogen geen thriller maar wel een boek dat boeit van begin tot eind. Het zou een mooi script voor een telefilm kunnen zijn…




  In onschuld - Melissa Skaye ****
Wendy Wenning: “Terwijl ik noodgedwongen in het pikkedonker lig, haal ik snakkend adem. Hij heeft me een blinddoek omgedaan en vastgebonden als een beest. “ 

Boy, de hond van Lotte, een chocoladebruine labrador, is er vandoor en als Lotte hem gaat zoeken vindt ze de hond in de achtertuin van haar buurvrouw Yara. In de achtertuin ligt de 31-jarige Yara. Schaars gekleed, bont en blauw. Voordat Lotte een ambulance kan bellen, komt Yara bij. Ze is in de war en kan zich niet herinneren wat er gebeurd is. Yara wil niets van medische hulp weten, ze wil met rust gelaten worden. Als ze later in contact wordt gebracht met Kyle, een oude bekende die hypnotherapeut is, probeert ze door middel van hypnose erachter te komen wat haar overkomen is. De herinneringen die naar boven komen vertellen haar dat een vreemde haar in het donker gevangen heeft gehouden en dat deze haar dwingt in haar verleden te duiken. Een verleden dat ze al jarenlang bewust achter zich wil laten. Haar ontvoerder laat haar niet met rust en dwingt haar tot nadenken. De manier dat Yara nu leeft, hangt nauw samen met haar verleden, maar wat is er dan in het verleden gebeurd en wat wil ze absoluut geheim houden?

Bij de beschrijving van Yara, een jonge vrouw met rode krullen, komt bij mij het beeld opzetten van de auteur zelf en dit blijft mij gedurende het hele verhaal bij. Het eerste beeld dat In onschuld van Yara geschetst wordt, is niet zo positief. Ze leidt een losbandig leven, veel feestjes en veel mannen. Binden wil ze zich niet, maar als er eenmaal meer bekend wordt over haar verleden dan is het te begrijpen waarom. Haar nieuwsgierige buurvrouw Lotte, die verpleegkundige is, brengt haar in contact met Kyle. De herinneringen die in de hypnose sessies bij Yara naar boven komen, maken nieuwsgierig en voortdurend blijft de vraag hangen wie haar ontvoerder is en wat zijn of haar beweegredenen zijn.

Tintelingen schieten door mijn lichaam alsof ik opnieuw tot leven kom. Ik voel het bloed door mijn aderen pulseren. Mijn bewustzijn komt aan de oppervlakte drijven.” 

Geschreven vanuit het perspectief van Yara, in de eerste persoon, voert In onschuld je mee in een verhaal met een voortdurende zinderende spanning. Yara leeft op een manier dat niet iedereen zal goedkeuren, maar toch is het een personage waar men in zich kan verplaatsen. Hoewel er steeds meer duidelijk wordt wat er in het verleden gebeurd is en waarom Yara zo leeft, is er maar niet achter te komen wie de ontvoerder is. De hypnose sessies zijn zwaar en putten Yara volledig uit. Als er dan ook dingen gebeuren met personen die ze van vroeger kent, wordt alles steeds meer raadselachtig. Wie is diegene die alles overhoop haalt? De auteur geeft net niet genoeg weg om dit te achterhalen. Door steeds maar hele kleine stukjes weg te geven blijft het allemaal maar raden en dit houdt het verhaal van begin tot einde boeiend. En dan de plot. Totaal niet voorzien, de auteur heeft het een een ander goed verborgen kunnen houden waardoor je als lezer voor meerdere verrassingen komt te staan.

In onschuld is niet te vergelijken met de boeken uit de VT-serie die Melissa Skaye geschreven heeft. Melissa laat hier een heel andere kant zien van haar schrijftalent. Een thriller waarin de psychologie de overhand heeft. Zoals Melissa zelf zegt in haar nawoord is dit het een verhaal met zo nu en dan een knipoog naar de geloofwaardigheid, maar het een en ander is echt gebeurd. Ze heeft het alleen in een ander jasje gestoken. Maar dan wel een heel mooi jasje!




  Vermiste meisjes - Megan Miranda ***
Wendy Wenning: Nic wordt door haar broer gebeld, ze moet naar het ouderlijk huis komen in Cooley Ridge. Eerder is haar vader tijdelijk in een tehuis opgenomen omdat hij vaak in de war is, maar het tijdelijke wordt voorgoed en het ouderlijk huis moet verkocht worden. Alleen haar vader wil niet tekenen. Tien jaar geleden is Nic naar Philadelphia vertrokken, niet lang na de verdwijning van haar beste vriendin Corinne, een verdwijning die nooit is opgelost. Tyler, de ex-vriend van Nic, is momenteel aan het daten met Annaleise en een paar dagen nadat Nic in Cooley Ridge is aangekomen, verdwijnt Annaleise spoorloos. Oude wonden worden opengereten en ondertussen raakt de vader van Nic steeds meer in de war. Of is het juist een kern van waarheid wat hij wil vertellen...  

In deel 1 van Vermiste Meisjes arriveert Nic in Cooley Ridge, waar ze ontvangen wordt door haar broer Daniel. Herinneringen komen naar boven, wat er toen toch met Corinne is gebeurd, Nic kan dit niet loslaten. Als dan Annaleise verdwijnt is Nic vastbesloten erachter te komen wat er met deze vrouwen is gebeurd. Iedereen die toen met de zaak Corinne te maken had woont nog in Cooley Ridge en Cooly Ridge is een plek waar je altijd blijft wie je bent. Na de verdwijning van Anneleis was het hele dorp in de ban van de angst, allemaal zochten ze naar antwoorden. Maar Cooley Ridge was ook een dorp vol met leugenaars... In deel 2 zijn we twee weken verder, maar in plaats van dat er in chronologische volgorde naar voren wordt verteld, begint het verhaal bij dag 15 en gaan we terug naar dag 1, de dag dat Nic in Cooley Ridge is aangekomen. Deel 3 begint weer bij dag 15, de dag van de onthulling van de waarheid. 

Aparte manier van vertellen, mooi bedacht, maar ook best wel verwarrend en vooral in het begin is het lastig om Vermiste meisjes goed te volgen. Ik moest regelmatig terugbladeren en me goed concentreren om bij het verhaal te blijven. Maar toch hangt er ondertussen wel een spanningsveld en wilde ik een antwoord op de vraag wat er met de vrouwen was gebeurd. En dan is er op een gegeven moment een omslagpunt waar het verhaal steeds interessanter wordt en de spanning hoog opgevoerd wordt. Dan is er ook geen houden meer aan en het ene geheim na het andere geheim wordt onthuld. Deze openbaringen verrassen volledig en langzaam rolt het verhaal zich uit en dan ontdekken we op wat voor unieke wijze Vermiste meisjes in elkaar is gezet.

Megan Miranda schreef eerder diverse Young Adult-titels. Vermiste meisjes is haar thrillerdebuut. Het is even lastig om in het verhaal te komen maar het is de moeite waard om door te lezen en eenmaal over de helft was ik meer en meer overtuigd.




  Bed & Breakfast - Jet van Vuuren ****
Thea (58): Lekker vlot geschreven boek met een verrassend eind. Heb er van genoten.



  Nachtschade - Angelique van der Bijl ****
Wendy Wenning: 'Ooit, ooit zal de waarheid aan het licht komen. Ooit zal het verleden opnieuw verteld worden, maar voor nu zal de waarheid samen met haar begraven worden...

Carmen is een jonge, succesvolle journaliste. Haar kracht ligt in het vastleggen van beleving in beeldvorm. Tijdens het bezoeken van een expositie botst er een man tegen haar op. Hij stelt zich voor als Ivan Meesters en vraagt haar of ze wat mee gaat drinken. Een ontmoeting die verregaande gevolgen zal hebben. Terwijl Carmen druk is met haar werk probeert ze ondertussen meer contact te krijgen met haar zus Irene. Ze zijn elkaar een aantal jaren uit het oog verloren en Carmen wil graag de banden aanhalen. Maar dit gaat niet zo gemakkelijk. Ondertussen raakt Carmen verliefd op Ivan maar er gebeuren vreemde dingen. En dan raken en Ivan en Irene vermist. Carmen gaat op onderzoek uit maar raakt verstrikt in een crimineel netwerk.

Nachtschade heeft meerdere verhaallijnen waarvan het verband tussen twee lijnen onduidelijk is en lang verborgen blijft. Irene, de zus van Carmen, is een vrouw die al in haar jeugd veel meegemaakt heeft. Als Carmen de banden probeert aan te halen  lijkt het op het eerste gezicht redelijk te lukken, maar Irene is meer beschadigd dan Carmen zich kan voorstellen en Irene is geobsedeerd. Als Ivan in hun leven opduikt, raakt Irene alleen maar erger in de war. 

Het verhaal pakt meteen en juist omdat het verband tussen twee lijnen niet duidelijk is, blijft de nieuwsgierigheid sterk geprikkeld. De auteur heeft een prettige schrijfstijl en het verhaal laat zich makkelijk lezen. Nachtschade begint met een lichte spanning, die naarmate het verhaal vordert steeds meer opgevoerd wordt. Naast een mooie spanningsboog is er veel ruimte voor de psychologie. Als je leest wat Irene allemaal heeft meegemaakt, is het wel begrijpelijk dat zij beschadigd is geraakt. Maar Irene is niet de enige.

Een verhaallijn die zich eerst afspeelt  in Belgrado, in het verleden, verteld over Jalena. Een vrouw die op een gegeven moment uit Servië moet vluchten, samen met haar zoontje. Deze lijn moet een samenhang hebben met de andere, maar dit blijft vaag. Vermoedens genoeg, maar ook twijfels of deze vermoedens de goede kant op wijzen. Zo zijn er steeds onverwachte wendingen die je als lezer weer in de war brengen. Als we richting de plot geraken worden de verbanden langzaam duidelijk en begrijpelijk. De diverse personages hebben allemaal hun reden voor hun doen en laten en een aantal zijn door de omstandigheden in louche zaakjes terechtgekomen. Eenmaal begonnen is er ook geen weg terug. Bij Irene denk je op een gegeven moment: hoeveel kan een mens verdragen? 

De personages in Nachtschade zijn met veel diepgang neergezet waardoor je je goed kunt inleven. Het verhaal houdt voortdurend de aandacht gevangen en tot aan de plot toe blijft er veel te raden. De plot is verrassend en dan komt ook pas alles op zijn plaats en is er duidelijkheid. Een schokkende waarheid komt aan het licht...
Een mooi debuut, spannend met een fraai stukje psychologie. Een aangename kennismaking met deze auteur...




  De droogte - Jane Harper ****
Alexandra (45): Boeken die behoorlijk gehypet worden, ik heb daar zelf toch vaak mijn twijfels bij. Meestal is de hype behoorlijk overtrokken en is het boek bij lange na niet zo goed als wordt gebracht. Ondanks dat de achterflap van De droogte van Jane Harper erg goed klonk en de cover wat mij betreft heel mysterieus en spannend aandeed, had ik dus wel enige bedenkingen toen ik startte in dit boek. Gelukkig bleek niets minder waar. Ondanks de hype is dit echt een geweldig debuut. Spannend, mysterieus en het verhaal zit echt goed in elkaar. Tot het laatst toe was mij niet duidelijk wie de dader zou zijn. De schrijfstijl is prettig, het boek leest makkelijk en vlot door. De geheimen die spelen in een kleine gemeenschap worden goed beschreven. Van die geheimen waar het hele dorp precies denkt te weten hoe en wat, waar iedereen een mening over heeft maar waar uiteindelijk eigenlijk niemand echt exact weet hoe het in elkaar heeft gezeten. Persoonlijk vond ik het einde iets te makkelijk opgelost, maar dat deed geen afbreuk aan de rest van het verhaal. Wat mij betreft een meer dan geslaagd debuut van deze Australische schrijfster, ik kijk dan ook zeker uit naar een eventueel tweede boek.



  Over het spoor - Eva Keuris ***
Ellen: Op donderdag 21 augustus verschijnt de naam van Jordi de Wit om 20.30 uur op de politietelex. Het tienjarige jongetje is door zijn moeder als vermist opgegeven. Om 23.34 uur ziet agente Wilma de Rijk iets drijven in het riet van een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum, ongeveer anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst werd gezien. De staat waarin het lichaam wordt aangetroffen, maakt al snel duidelijk dat het jongetje niet uit zichzelf in het water beland is. Jordi wordt op 30 augustus begraven. Zijn hele school is aanwezig, hij is nog nooit zo populair geweest. 

Kort na de moord worden drie pubers opgepakt: Ingmar, Julian en Remi. Wanneer zij na zeven jaar gevangenisstraf vrijkomen, besluit Stella Lammers (32, ik-persoon) uit fascinatie voor de zaak en de dubieuze schuldtoekenning een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel, de enige van ‘de goede kant van het spoor’ in Hilversum: Ingmar van Amerongen (26). Voor hem en zijn reputatiegerichte familie is het de kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn imago te verbeteren. Stella wil niet alleen zijn naam zuiveren maar ook zijn verhaal vertellen en gaat op zoek naar de details. Ze interviewt alle betrokkenen, maar dat brengt haar niet dichterbij de waarheid. 

Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze als eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen en als dialoogschrijver. Ook schreef ze diverse toneelstukken en televisieseries en momenteel is ze eindredacteur van SpangaS en geeft ze les aan de Schrijversacademie. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs.
Over het spoor is haar debuut. Als Stella beschrijft ze tot in detail alles uit de interviews. Met weinig citaten zodat het verhaal meer op een verslag lijkt en daardoor weinig emotie heeft. Hoewel een geniale psychologische thriller wordt beloofd die de lezer voortdurend op een ander spoor zet is daar geen sprake van. Er is weinig spanning en een makkelijk leesbaar verhaal. Over het spoor is gewoon een aangenaam boek om te lezen.





  IJsblauw - Lineke Breukel ****
Wendy Wenning: “Waar is mijn leven gebleven, is het voorgoed weggevaagd? Besta ik niet meer?”  

Blauwe hemel met kleine wolken. Eva-Lin Wagner wordt wakker en merkt dat ze op een kort gemaaid gazon ligt. Ze kan zich niets herinneren en weet niet wie ze is. Elke herinnering uit haar leven is verdwenen. Ze blijkt zich in het Amsterdamse Vondelpark te bevinden. Ze wordt opgevangen door Tom, die haar meeneemt en haar probeert te helpen haar identiteit terug te vinden. Haar zoektocht brengt haar in een geweldadige wereld waar de strijd om de absolute macht de boventoon voert. Haar verleden brengt haar in gevaarlijke situaties en ze weet ternauwernood te overleven. Naarmate ze meer leert over haar verleden ontdekt ze dat haar nieuwe identiteit botst met de persoonlijkheid die zij denkt te zijn geweest. 

IJsblauw – Het instituut start in volle vaart en de nieuwsgierigheid wordt meteen gevangen. Eva-Lin komt almaar in gevaarlijke situaties terecht en dit creëert een voortdurende zinderende spanning. De zoektocht naar haar identiteit zorgt voor grote verrassingen. Dit boek staat bol van wendingen en het is steeds maar weer de vraag hoe het gaat aflopen. Er is al snel een klik met de personages, vooral met Eva-Lin. Maar de personages laten zich van verschillende kanten zien en met regelmaat wordt het de lezer moeilijk gemaakt. Wie is er te vertrouwen en wie niet? Aan welke kant schaart een personage zich? De ontdekking van de identiteit van Eva-Lin is opzienbarend en geeft een uniek karakter aan het verhaal. Het wordt dan ook duidelijk welke gevaren ze loopt. 

Haar lichaam reageert emotioneel op de herinnering en ze moet de neiging om opnieuw te huilen met kracht onderdrukken. Wat er ook is gebeurd met haar, die plek en die ervaring zijn traumatische geweest.” 

De auteur heeft een buitengewone vlotte schrijfstijl en het geeft het idee dat zij in zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk woorden op papier wil zetten. Dat haar fantasie overuren maakt en dit zo snel mogelijk op papier moet worden gezet. Dit geeft een bepaalde snelheid aan het verhaal al was ik soms gedeeltes aan het lezen waar ik de vaart even miste. Maar dat werd dan wel weer steeds goedgemaakt door een onverwachte twist waardoor de aandacht weer volledig aanwezig was. Met angst in mijn hart las ik de belevenissen van het katje Akbar, een katje dat ik meteen in mijn hart gesloten had. 

Het thema waarop Lineke de trilogie IJsblauw heeft gebaseerd is controversieel, roept gedachten op en zet tot nadenken. Is dit een toekomstbeeld en moeten we dit goedkeuren of niet? Of gaat dit echt te ver? De auteur zet het allemaal zeer geloofwaardig neer, met een filmische stijl en de beelden die hierdoor in je hoofd geplaatst worden zijn soms best beangstigend. Een origineel verhaal dat opvalt door zijn zorgvuldige uitwerking. Ik ben overtuigd geraakt van het schrijverstalent van de auteur en hoop snel het volgende deel van deze trilogie te kunnen gaan lezen.




  Schemergebied - Marcella Kleine *****
Bouwe Hoekstra (56): Zo ontzettend genoten van dit boek! Leuk detail is dat ik het examenfeest in de duinen ook daadwerkelijk heb meegemaakt, (trouwens Marcella zelf ook.) We waren klasgenoten en ik blijf het bijzonder vinder dat zo'n examenfeest de leidraad heeft gevormd voor deze fantastisch thriller! Binnen twee dagen uit!



  Echo - Tamara Geraeds ****
Silvia v. Elzelingen (55): Tamara Geraeds (1981) werd geboren in het Zeeuwse dorpje Arnemuiden. Al op haar 6e schreef ze haar eerste gedichtje: ‘Een knufje voor jou en een knufje voor mij en zo gaat het leven voorbij’. Op haar 15e begon ze aan haar eerste (jeugd)boek ‘Achtervolgd door de Dood’, dat ze in 2005 in eigen beheer uitgaf onder het pseudoniem Jayda Rosa. Datzelfde jaar kwam er een bundel met gedichten uit met de naam: ‘De tijd staat even stil’. Tamara droomde jaren van een carrière als schrijfster, in 2011 kwam haar droom eindelijk uit. Karakter Uitgevers gaf de bundel ‘Bergen Bloedt’ uit met daarin haar spannende verhaal ‘Elf november’. In 2012 debuteerde ze met ‘Nergens’ dat bij Kluitman verscheen. Tamara Geraeds stortte zich volledig op het schrijven en startte begin 2011 haar eigen bedrijf: Tekstbureau Charizma. Ze volgde de opleiding voor Docent Creatief Schrijven aan de HVA en geeft nu cursussen. Met ‘Echo’ laat Geraeds een geheel andere kant van zichzelf zien. Sara groeit op bij haar moeder. Gevangen binnen de muren van hun huis leidt ze een leven vol pijn, vernedering en ontbering. Niemand weet van Sarah’s bestaan. Ze wordt uitgebuit en geslagen door haar demonische moeder. Toch weet Sarah overeind te blijven en hoop te houden, ook al is het leven nog zo zwaar. Ze blijft vechten voor haar leven en de vrijheid waar ze zo naar verlangt. Zal ze ooit kunnen ontsnappen aan de tirannie van haar moeder? ‘Echo’ is het tragische verhaal van de jonge Sarah die door haar moeder vernederd en mishandeld wordt. Op de cover staat een foto waarop ze ineen gedoken ligt. Vanaf de allereerste pagina’s houdt deze thriller je in zijn greep om je vervolgens niet meer los te laten. Wegleggen is absoluut geen optie meer. De ene gruwelijke gebeurtenis volgt de andere in rap tempo op en doet je de adem benemen. Spannend, gruwelijk, verdrietig, mensonterend is wat er door je hoofd schiet. Hoe kan een moeder dit haar kind aandoen! ‘Sara hield haar adem in toen ze de blik in Moeders ogen zag. Fase Geërgerd was duidelijk voorbij. Even twijfelde ze of Moeder zich in Fase Boos of Kwaad bevond. Tot ze met haar hoofd tegen de lage kast smakte…’ Tamara Geraeds weet hoe ze een thriller moet schrijven. Spannend, creepy en vooral erg luguber. Dagenlang na het lezen spookt het verhaal nog door je hoofd! Geraeds heeft een vlotte, gemakkelijk te lezen schrijfstijl en weet je aandacht te vangen. Het verhaal wordt op zo’n manier verteld dat je het meisje Sarah meteen in je hart sluit en wilt beschermen. Voor de moeder kan ik echter geen sympathie opbrengen, zoiets doe je gewoon niet! ‘Echo’ bestaat uit twee delen en heeft korte hoofdstukken. Het ene deel is nog gruwelijker dan het andere. Het verhaal is gebaseerd op fictie, maar het zou zo allemaal in het echt kunnen gebeuren. De plot is verbijsterend! Als je nog niet van het ene gruwelijke deel bekomen bent duik je meteen in het volgende. Spanning ten top! Voor lezers die van horror en gruwel houden is dit boek zeker een aanrader. Ik waardeer het dan ook met 4,5 sterren. Een boek wat me blijft achtervolgen… Mijn petje af Tamara!



  Zwaartekracht - Eva Monté ****
Thea (58): Echte vrouwenthriller, lekker vlot geschreven met de nodige spanning. Had het boek in twee dagen uit. Deze dames mogen van mij nog meer schrijven :-)



  Ragdoll - Daniel Cole ****
Wendy Wenning: Na maanden van psychologisch onderzoek keert de omstreden rechercheur William Fawkes, bijgenaamd Wolf, terug bij het korps. Vier geleden werd de dader van vele moorden in de rechtszaal onschuldig verklaard. Zodra dit verdict was gesteld sloegen bij Wolf de stoppen door en dook hij op de dader om deze compleet in elkaar te slaan. Nu moet hij samen collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds een bizarre zaak zien op te lossen. Diverse lichaamsdelen zijn aan elkaar genaaid als een menselijke pop – een lijk dat meteen de naam ‘de lappenpop’ krijgt. Als de dader de politie uitdaagt door een lijst vrij te geven met daarop zes namen met de toekomstige slachtoffers, voorzien van de datum dat ze vermoord zullen worden, raakt de zaak in een stroomversnelling. De hele wereld kijkt toe, terwijl het team de jacht heeft geopend op deze moordenaar.  

De vaart zit er al meteen goed in, en tijd om stil te staan is er niet. Een zaak waarbij het een race tegen de klok is om levens te kunnen redden. En dit met een team waar weinig vertrouwen in elkaar is. Daniel Cole zet in Ragdoll de personages karakteristiek neer en weet hiermee al gauw veel sympathie op te wekken. Wolf, een rechercheur met een verleden, die het liefst alles op eigen houtje doet maar zich nog wel weer moet bewijzen tegenover het team. Edmunds komt van Fraude, is enthousiast, maar als nieuweling krijgt hij veel tegenwerking. Vastberaden om de zaak op te lossen, maar zijn huwelijk heeft hier zwaar onder te leiden. En dan Baxter, zij is het vertrouwen in Wolf verloren en vindt het dikwijls moeilijk om met hem te samen te werken. 

Door de filmische schrijfstijl flitsten er voortdurend beelden door mijn hoofd en tijdens het lezen leek het bijna alsof ik voor de televisie zat. Een zaak waarin de ontwikkelingen maar doordenderen en de wendingen steeds weer zorgen voor andere inzichten. Mensen die als toekomstig slachtoffer in angst leven en het lukt het team maar niet om achter de verband tussen deze mensen en de vorige slachtoffers te komen, laat staan dat het lukt om achter de identiteit van de dader te komen. De frustraties druipen er af bij het team en roept de nodige conflicten op. Het vertrouwen in Wolf blijft door zijn eigenzinnigheid in wankel evenwicht.  

Flitsende wendingen, filmische beschrijvingen en een verhaal vol snelheid. Daarnaast een politie-trio dat bestaat uit sympathieke personages. Maakt dit een thriller zoals Ragdoll nu uniek? Nee. Er zijn wel meerdere thrillers die dit in zich hebben. Zes slachtoffers aan elkaar genaaid als een menselijke pop is wel een unieke en bizarre zaak en de moorden zijn uniek bedacht. Ook de cover is natuurlijk fantastisch gemaakt, nog nooit eerder gezien. Dit geeft Ragdoll zeker iets onovertroffens mee, maar maakt deze thriller niet de enige in zijn soort. 

Maar dat Ragdoll gewoon een steengoede thriller is, dat staat buiten kijf. Cole heeft een fantastische schrijfstijl en weet de lezer vanaf de eerste bladzijde aan zich te binden. En ook vast te houden, want deze thriller leg je absoluut niet even naast je neer, deze moet in één keer uit! Een sensationeel debuut waarmee Cole zich als thrillertalent kan scharen naast bijvoorbeeld een auteur als M.J. Arlidge. Daniel Cole hoeft zich als schrijver hoeft zich meer te bewijzen, Ragdoll is overtuigend genoeg.




  Echo - Tamara Geraeds ****
Wendy: Sara komt nooit buiten. Leren doet ze thuis en verder moet ze van haar moeder schoonmaken, koken, strijken en ga zo maar door. Voortdurend wordt ze vernederd door haar demonische moeder en als ze haar werk niet goed doet, wordt ze gruwelijk gestraft. Niemand weet dat ze bestaat. Toch lukt het haar hoop te houden op een gelukkig leven en blijft ondanks de vele mishandelingen, veroorzaakt door haar moeder, overeind. Ooit zal ze een beter leven krijgen en zal het haar lukken onder het juk van haar moeder vandaan te komen. Toch…

Ze pakte Sara’s hoofd met beide handen vast en sloeg het tegen de rand van het aanrecht. Sara gilde. Haar benen begaven het en ze smakte tegen de grond.”  

Het eerste dat opvalt als je het boek openslaat is het kleine lettertype. Geen lettertype dat ik echt prettig vind om te lezen. Maar de achterflap en de cover zijn veelbelovend, dus nog genoeg reden om dit boek te gaan lezen.  
Echo is onderverdeeld in twee delen. Beide delen bevatten gruwelijke situaties, situaties waar je je liever niet een te goede voorstelling van wil maken. Het is niet te bevatten dat iemand haar eigen vlees en bloed tot op het bot vernederd en haar eigen dochter als slaaf gebruikt. Het eerste deel lezende is er voortdurend die hoopvolle verwachting dat Sara weet te ontsnappen en de kans krijgt op een goed leven. Maar het lijkt erop dat haar moeder de grote winnaar is en blijft. Elk klein beetje hoop wordt al snel weer de grond ingedrukt. 

Tamara Geraeds heeft een fijne, toegankelijke schrijfstijl en het verhaal pakt gelijk. Sara is een meisje waar je medelijden meekrijgt en intens hoopt dat het leven wat beters voor haar in petto heeft. Ik leefde voortdurend met haar mee, en kon absoluut geen sympathie opwekken voor haar moeder. Wie doet dit een kind nu aan?

Sara voelde zich vies en onbenullig. Waarom liet ze het toe? Natuurlijk wist ze het antwoord best. Moeder had het verdiend om te leven. Zij niet.”  

Echo ontwikkelt zich niet zoals je in eerste instantie zou verwachten. Aan de andere kant is het ook begrijpelijk hoe Sara zich profileert, en in het echte leven zie je dit ook vaak gebeuren, maar als lezer zie je het graag anders. In het tweede deel van het boek was er een soort van déjà vu gevoel, en als je het boek gelezen hebt, zul je begrijpen wat ik hiermee bedoel. En het is natuurlijk allemaal fictie, maar soms was het iets te overdone en dit maakte het verhaal voor mij minder overtuigend.

Even moest ik tijdens het lezen van dit boek aan het boek Bloemen op zolder van Virginia Andrews denken.
Alleen heeft Echo een nog meer sadistische inslag en veel meer afschuwwekkende passages. Soms iets voorspelbaar maar toch ook wendingen die niet te voorzien waren en vooral de epiloog zal de lezer versteld laten staan. Echo is een thriller met een flinke vleug horror en de beschreven gruwelijkheden zijn soms te eng voor woorden. Hier moet je tegen kunnen en ben je zo’n iemand die van een beetje enge film al nachtmerries krijgt, dan moet je dit boek zeker niet lezen. Kan het voor jou niet bloedstollend genoeg zijn, dan zit je met Echo aan het goede adres.