De laatste dochter
Jane Casey

De laatste dochter


Bestel bij Bol.com



Bestel bij Boenda.nl

Oorspronkelijke titel:
The Last Girl (2012)
Vertaling: Irene Ketman & Ireen Niessen

Oordeel:


ISBN: 9789041420312

Uitgever: Ambo | Anthos

Verschenen: 2013
Pagina's: 464


Overige edities:

9789041423801
E-book


Omschrijving:
De jonge, gedreven rechercheur Maeve Kerrigan wordt naar de plaats delict in het lommerijke Wimbledon gestuurd. In eerste instantie denkt ze dat het om een gezinsdrama gaat. Hoewel het rechercheteam de vader bewusteloos in het huis vindt, is hij verdachte nummer één. Eenmaal bij bewustzijn maakt hij echter duidelijk dat hij niet hun hoofdverdachte is, maar het derde slachtoffer. Het enige familielid dat er ongeschonden van afkomt is de vijftienjarige Lydia. Zij heeft haar moeder en tweelingzusje gevonden en is daardoor de enige getuige. Maar zij weigert te praten...



Extra informatie:
- De laatste dochter is het derde boek met hoofdpersoon Maeve Kerrigan.




Recensie:
VrouwenThrillers.nl (Wendy) op 10 april 2013:
Wanneer rechercheur Maeve Kerrigan en haar leidinggevende Josh Derwent op een nieuwe moordzaak worden gezet, staan ze voor een raadsel. De 15-jarige Lydia heeft haar moeder en tweelingzus vermoord aangetroffen in de woonkamer, haar vader blijkt bewusteloos in de badkamer te liggen. Maar Lydia heeft niemand gezien of gehoord, terwijl zij in de achtertuin aan het zwemmen was. Haar vader, de succesvolle maar gehate strafrechtadvocaat Philip Kennford, zwijgt als het graf. En Lydia, die aan anorexia en automutilatie lijdt, is al even zwijgzaam. De zaak zit muurvast – tot er een onverwacht familielid opduikt. 
Terwijl Maeve de zaak probeert op te lossen, spelen er nog allerlei andere zaken. Ze moet vechten voor waardering in het mannenwereldje bij de recherche, ze heeft vermoedens dat haar vriend haar bedriegt en ze krijgt vreemde post thuisgestuurd. En wat voert de hoofdcommissaris eigenlijk in zijn schild? 
De laatste dochter is de derde roman over rechercheur Maeve Kerrigan van Jane Casey. Hoewel de verhaallijnen over haar privéleven doorlopen in de drie boeken, staat het verhaal op zichzelf en is het afzonderlijk te lezen van de andere boeken. Alleen de verhaallijn over de vreemde post zal geen belletjes doen rinkelen bij de nieuwe lezer. De hoofdplotlijn is intrigerend: vader was bewusteloos, de overlevende tweelingzus zwijgt. Niemand lijkt de slachtoffers echt goed gekend te hebben, ook hun directe gezinsleden niet. Het gezin dat van de buitenkant een welvarende, gelukkige familie leek, blijkt duistere geheimen te herbergen. Philip Kennford is geen geliefde man, maar waarom liet de moordenaar hem in leven als het om hem te doen was? De rechercheurs lijken voor een onmogelijke taak te staan.
Jammer is dat het verhaaltempo vrij traag is. De rechercheurs komen langzaam wroetend steeds dichterbij de kern van de zaak, maar echt grote doorbraken blijven uit. Er worden eerder méér vragen opgeroepen. In combinatie met de omvang van het boek – dat bijna 500 bladzijden telt – haalt dat aanzienlijk vaart en spanning uit het verhaal. Hierdoor doet dit boek eerder aan als een roman met een vleugje suspense dan een thriller. 
Omdat dit boek deel uitmaakt van een serie, worden niet alle verhaallijnen honderd procent afgerond, wat de lezer toch enigszins met een onbevredigd gevoel achterlaat. Na bijna 500 pagina’s verwacht je toch wel een ‘rond’ verhaal. De meeste personages zijn behoorlijk vlak; Philip Kennford is een emotieloze womanizer, die niets om zijn familie geeft en enkel getrouwd is om het geld. Dat is ook zijn enige motivatie voor zijn werk: hij wint zaken voor het geld, niet voor de goede zaak. Wrang is ook dat hij zijn vermoorde dochter Laura duidelijk boven Lydia verkiest. Ook Lydia’s tante Renee is ronduit kil; er is geen onderlaag die hun gedrag rechtvaardigt of geloofwaardig maakt. Maeve zelf leer je als lezer eveneens niet echt goed kennen. Regelmatig weet zij meer dan de lezer, terwijl het verhaal vanuit haar perspectief wordt beschreven. Jane Casey heeft een prettige schrijfstijl. Vooral haar dialogen zijn snel en spitsvondig. Jammer dat haar personages nog niet helemaal goed uit de verf komen. Hoewel ze een interessant plot heeft gecreëerd, was deze beter tot zijn recht gekomen als het verhaal een derde was ingekort en Casey zich op de hoofdlijn had gefocust. De laatste dochter is een prettig geschreven roman met een intrigerende plotlijn, maar wil maar geen thriller worden.

Oordeel:

VrouwenThrillers.nl (Klara) op 27 februari 2013:
De vrouw en dochter van een gerenommeerd advocaat worden vermoord aangetroffen, de keel van het meisje is doorgesneden, waarna ook haar moeder de dood vindt. Maeve Kerrigan, bekend uit de eerdere boeken van Jane Casey, wordt naar de plaats delict in het dure Wimbledon gestuurd. De vader, neergeslagen en gewond, lijkt de hoofdverdachte bij uitstek. Alleen de tweelingzus van het jonge slachtoffer, Lydia, lijkt ongeschonden uit de moordpartij te zijn gekomen. Alles lijkt op een gezinsdrama te wijzen, maar toch begint al naar gelang het onderzoek vordert bij Maeve twijfel te rijzen. 
De laatste dochter is in de ik-vorm geschreven, vanuit het perspectief van Maeve Kerrigan. Over haar leven en persoonlijkheid wordt veel duidelijk naar mate het verhaal vordert, maar de andere personages die in het boek voorkomen, waaronder de collega van Maeve, Derwent, en de familiaire verbintenissen tussen de diverse leden van Lydia’s familie, blijven oppervlakkig. Het verhaal speelt zich af rondom een klein groepje personen, bijna allemaal behorend tot dezelfde familie. Naast deze verhaallijn loopt nog een tweede door het boek heen, waarbij heel lang in het ongewisse blijft wat deze lijnen met elkaar te maken hebben. De spanning gedurende de plot is in gedeelten wel aanwezig, maar wordt door de gedetailleerdheid van de schrijfster veelvuldig op een zijspoor gezet. Alle mogelijke scenario’s richting de ontknoping komen aan bod in de gedachten van de lezer, maar de uiteindelijke uitkomst komt als een totale en onverwachte verrassing, waarbij het door de schrijfster gebruikte scenario nooit in mij opgekomen zou zijn. 
Ondanks dat het boek vlak blijft in zijn personages en er qua spanning veel meer uit te halen is, blijft het de moeite waard om te lezen. Dat deze thriller het predicaat literair draagt, vind ik wat teveel gezegd. Daarnaast raad ik lezers die niet bekend zijn met Casey aanraden de boeken in volgorde te lezen.

Oordeel:

Bezoekersreacties:

Geef je mening
Juanita (45) op 24 januari 2013:
Terwijl vader met een dochter in het zwembad baantjes aan het trekken is worden de moeder en de andere dochter vermoord. Iedereen in het huis gaat zo z’n eigen gang en heeft weinig aandacht voor elkaar. Vader heeft niets door en loopt gewoon naar boven, waar hij in de slaapkamer neer geslagen wordt. De andere dochter vind haar moeder en zusje als ze uit het zwembad komt. Echter, zij zwijgt als het graf. Wat is er gebeurd? Vader vind alle vrouwen leuk, behalve de vrouwen, die zijn vrouw en dochters zijn. Hij geeft niet veel om zijn dochter, Lydia, die de gruwelijke moordaanslag overleefd heeft. Hij vertrekt naar zijn appartement in de stad en Lydia moet naar haar tante, die ook niet echt aardig is. Rechercheur Maeve Kerrigan mag de zaak oplossen. Niet echt een heel spannende thriller. Het is meer een misdaadroman. Het is wel een boeiend boek en ik vind het knap gedaan dat Jane Casey je toch 459 bladzijde nieuwsgierig weet te houden. Ook het plot is verrassend. Leuk tussendoor boek. De schrijfstijl van Jane leest erg prettig.
Oordeel:

Pas verschenen [Meer pas verschenen....]
Als twee druppels water

Als twee druppels water
Anna Snoekstra

De schitterende doden

De schitterende doden
Belinda Bauer

Zondeval

Zondeval
Marianne Hoogstraaten, Theo Hoogstraaten

Vind haar

Vind haar
Lisa Gardner

Post mortem

Post mortem
Emelie Schepp

Geruisloos

Geruisloos
Ellen De Vriend

Beste vrienden

Beste vrienden
Sophie Hannah

Joyride & andere spannende verhalen

Joyride & andere spannende verhalen
René Appel

Ik tel tot tien

Ik tel tot tien
Linda Green

18 graden onder nul

18 graden onder nul
Stefan Ahnhem