Bloedhonden
Karine Giébel

Bloedhonden

Oorspronkelijke titel:
Chiens de sang (2008)

Vertaling: Yvonne Kloosterman

Oordeel:


ISBN: 9789044327243

Uitgever:
The House of Books

Verschenen:
2010

Pagina's: 272


Omschrijving:
Op een mooie herfstdag is Dane getuige van een gruwelijke gebeurtenis in in het Nationaal Park de Cevennen in Zuid-Frankrijk. Vier jagers tuigen een jongen af en gooien het lijk in een diepe kloof. Als de mannen merken dat Dane hen heeft gezien, zetten ze de achtervolging in. Tegelijkertijd krijgt de dakloze Rémy een baan aangeboden. Een rijke man vraagt of hij tuinman wil worden op zijn kasteel. Als Rémy de dag daarna wakker wordt, merkt hij dat hij is opgesloten in een kamer van het kasteel en hij deelt dat lot met drie andere mannen, die ilegaal in Frankrijk zijn. Dan breekt de hel los. Vijf mensen blijken te zijn ingezet als prooi. Een medogenloze jacht volgt. Wie zal er overleven?






Oordeel VrouwenThrillers.nl:

Recensie Els op 22 juli 2010:

Bij de beesten af; dat zou de beknopte samenvatting van het boek Bloedhonden kunnen zijn. De titel bloedhonden (in het Frans: chiens de sang) is uitzonderlijk goed gekozen. De bloedhond is een speurhond met een zeer sterk reukvermogen die vaak gebruikt wordt voor het opsporen van mensen. De hoofdpersonages Remy en Diane raken beiden betrokken in een jachtpartij, waarbij zij de prooi vormen. Gewone mensen in een ongewone situatie.
Remy is een ingenieur die aan lager wal is geraakt door een slippertje met de vrouw van zijn baas. Hij is zijn baan, zijn vrouw en zijn huis kwijtgeraakt en brengt zijn leven door in de straten van Parijs. Als hij een baan aangeboden krijgt als tuinman bij een welgestelde kasteelheer kan zijn geluk niet op. Het lijkt te mooi om waar te zijn. En dat is het uiteindelijk ook.
Diane is een fotografe die voor een opdracht in de Cevennen is en daar toevallig getuige is van een moord. Hierdoor moet ze zelf vrezen voor haar leven. Remy en Diane moeten allebei schakelen naar de 'overlevingsmodus'. Een thriller noir reflecteert het moderniste pessisme en dat betekent niet zelden dat een protagonist het leven laat.
Gelukkig is Bloedhonden meer dan een verhaal over leven en dood. Net als in De duisternis valt maakt Karine Giébel in haar verhalen fijne maar rake psychologische kanttekeningen en stelt ze de menselijke zwakheden aan de kaak. Daardoor is het niet enkel een horrorbad, maar ook een lesje psychologie en groepsdynamiek. De jacht op Remy doet qua verhaallijn denken aan de film Hostel, waarin rijken zich een menselijk spelobject aanschaffen om dood te martelen.
Karine Giébel vat de kern van het verhaal bij aanvang al in deze gepaste quote van Dostojevski: 'Soms wordt de wreedheid van de mens vergeleken met die van de wilde dieren, dat is een belediging voor de laatsten'. Bezoekersreacties:



Ingrid (43) op 7 augustus 2012:
Bloedhonden is een aardig boek met een vreselijk thema...jagen op mensen...deed me aan de slaventijd denken.
Oordeel:

Jolien van der Meule (25) op 12 september 2010:
Ik heb dit boek na de duisternis valt gelezen, maar vond het verhaal toch tegen vallen. Ook in dit boek beschrijft de schrijfster van begin tot eind een spannende situatie. Bloedhonden gaat over 2 verhaallijnen, die chronologisch met elkaar verbonden is, maar elk met een eigen hoofdpersonage. Dat aspect vond ik dan wel weer apart om te lezen, ik was wel geboeid. Alleen de verhaallijnen vond ik niet super spannend.
Oordeel:

Pas verschenen >
Cel 7

Cel 7
Kerry Drewery

Broertje

Broertje
Michael Berg

Nooit meer alleen

Nooit meer alleen
Toni Coppers

De doodsformule

De doodsformule
Faye Kellerman

Beschermengel

Beschermengel
Dolores Redondo

Laat niet los

Laat niet los
Harlan Coben

Kloon

Kloon
Lineke Breukel