Door: op



Bezoekersreacties:
Tessa op 29 maart 2019:
Sayer Altair wordt geconfronteerd met een dood meisje in een kooi. Het hele team is van slag. Alvorens het meisje wordt gevonden raken er eerst nog een aantal mensen van het team door boobytraps die zijn geplaatst. Het meisje blijkt de vermiste dochter van de senator te zijn. Als Sayer op een foto de dochter van de senator ziet staan met een ander meisje blijkt dit het meisje te zijn wat ook wordt vermist en waarschijnlijk ook in een kooi vast zit. Het team werkt dag en nacht door om de dader(s) te achterhalen wat een lastige klus is. Als ze een verdachte op het oog hebben weten ze zeker dat ze er zijn maar niets is minder waar. De zoektocht gaat door en er wordt ondertussen weer een meisje vermist. Er wordt op een gegeven moment een verband gelegd met tweelingen, rituelen en een drug die de meisjes naar een andere wereld brengen. Sayer vindt steun bij haar zorgenkralen die veelvuldig terugkomen in het boek. Lukt het de agenten om de dader(s) te achterhalen? 

Een spannend boek waarbij je constant op het verkeerde spoor wordt gezet. Sayer worstelt met haar verleden door haar overleden ouders en overleden man waardoor ze snel boos wordt. Op een gegeven moment heeft de kunsthistoricus James interesse in haar en vraagt haar mee uit eten. Hier lees je niets meer over dus dat miste ik. Ook is het plot zo geschreven dat er wellicht een vervolg volgt op dit verhaal. Het boek bevat veel psychologie en zit goed in elkaar. Er zaten wel veel moeilijke woorden in dus een uitleg wat het betekent zou handig zijn geweest. Al met al wel een aanrader.


Silvia op 29 maart 2019:
Ellison Cooper had een academische carrière aan de universiteit van Californië voordat ze zich voltijds op het schrijven richtte. Daarna werkte ze bij een bureau voor rechtshulp in Washington, waar ze het rechtssysteem van binnenuit te zien kreeg. In ‘Gekooid’ verwerkte ze haar favoriete onderwerpen: antropologie, neurowetenschappen en misdaad. Cooper is een splinternieuwe stem in de thrillerwereld. Ze woont en werkt nabij San Francisco.  

‘Gekooid’ brengt je aardig dicht bij het zieke brein van een misdadiger. En juist dat fascineert de intelligente FBI-neuroloog Sayer Altair. Ze is vastberaden om de meest verdorven geest te doorgronden. Sinds de dood van haar verloofde is ze een onderzoek gestart naar afwijkingen in de hersenen van seriemoordenaars. Als er een jong meisje dood gevonden wordt, opgesloten en verhongerd in een kooi, is Sayer de aangewezen persoon om het onderzoek te leiden, en samen met het team deze gruwelijke moord op te lossen. Sayer ontdekt dat er nog een meisje gevangen is genomen. Is hier een seriemoordenaar aan het werk? Is Sayer nog op tijd om het meisje uit de handen van de moordenaar te redden?  

Cooper heeft met ‘Gekooid’ een spannende, lugubere thriller neergezet. Zo gruwelijk dat ze je meermaals laat huiveren. Ze gebruikt intrigerende elementen in haar verhaal zoals gedragswetenschap, neurologie en criminologie. Het verhaal leest vlot, heeft een gemakkelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken en zit qua plot goed in elkaar. Af en toe stuiten we op een voor ons onbekend woord. ‘Gekooid’ is geloofwaardig en origineel, herbergt actie, maar ook de nodige dosis humor is erin meegenomen. Spannende gebeurtenissen worden afgewisseld met wat rustige momenten. Het personage Sayer Altair is goed uitgewerkt, je leert haar langzamerhand beter kennen, en kunt je goed inleven in haar karakter. ‘Gekooid’ is het eerste deel met Sayer als hoofdpersoon. Dit personage en haar team lenen zich goed voor een serie. We kijken dan ook reikhalzend uit naar deel 2. ‘Gekooid’ valt goed onder het kopje ‘Vrouwenthriller’ maar ook menig man zal hier enorm van genieten. Ik waardeer het met 4 sterren! Op naar een volgend deel.


Cristina op 29 maart 2019:
FBI-neuroloog Sayer Alistair moet in razend tempo de moord op de dochter van een invloedrijke U.S. senator onderzoeken terwijl ze ook een ontvoerd meisje probeert te redden. Deze thriller begint veelbelovend en is moeilijk weg te leggen. Ik ben meteen geïntrigeerd door de wetenschappelijk inzichten van Sayer over het brein van een seriemoordenaar. Dankzij de korte hoofdstukken en de simpele stijl leest het boek heerlijk weg. Wat gelijk opvalt is dat Sayer’s team uit de gebruikelijke collega’s bestaat: een profiler, een lijkschouwer, een IT-specialist, etc. Dus niets nieuws onder de zon. Ik voel de teleurstelling opkomen tijdens de laatste wending, die ongeloofwaardig overkomt. En dan verlies ik helaas interesse in de thriller en dus ook in de moordenaar. 

Desondanks is ‘Gekooid’ een spannende thriller die vanaf het begin aanvoelt als een Netflix-serie. De auteur Ellison Cooper, buiten Washington DC tussen senators opgegroeid en ervaren moordonderzoeker, weet dus wel waar ze het over heeft. Alleen de plot is helaas te vergezocht. In juli 2019 komt deel 2 van deze reeks uit met de titel ‘Buried’ (Begraven). Dan weet de auteur de lezer hopelijk te boeien met een nieuwe moordzaak en meer details over de verdachte dood van Sayer’s echtgenoot. Dan weet de auteur de lezer hopelijk weer te boeien.


Dini van Heumen op 28 maart 2019:
Voordat Ellison Cooper zich fulltime bezighield met schrijven had ze een academische carrière aan de universiteit van Californië. Daarna werkte ze bij een bureau voor rechtshulp in Washington, waar ze het rechtssysteem van binnenuit te zien kreeg. In gekooid verwerkte Cooper haar favoriete onderwerpen: antropologie, misdaad en de werking van het brein. 

FBI-neuroloog Sayer Altair heeft het allemaal; ze is intelligent, vastberaden en opgeleid om de meest verdorven geest te analyseren. Sinds de dood van haar verloofde Jake stort zij zich volledig op haar onderzoek naar afwijkingen in het brein van seriemoordenaars. Wanneer de politie een uitgehongerd jong meisje in een kooi dood aantreft, is Sayer de aangewezen persoon voor dit onderzoek. Het slachtoffer blijkt de dochter van een bekende senator te zijn. Dit maakt het de zaak niet makkelijker door alle media-aandacht. Wanneer Sayer en haar team er achter komen dat er vermoedelijk nog een meisje onder dezelfde omstandigheden gevangen moet zitten en er wellicht sprake is van een seriemoordenaar zetten ze alles op alles om een tweede moord te voorkomen en deze moordenaar te stoppen.  

Gekooid is deel een van de serie met FBI-neuroloog Sayer Altair. De cover is niet echt thrillerachtig. Het had ook een cover van een roman kunnen zijn. Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor het wel lekker vlot leest. Alleen de vertaler gebruikt niet echt voor de handliggende woorden dus soms kom je woorden tegen waarvan je even moet nadenken of opzoeken wat ze betekenen. Ook jammer is het feit dat er onnodige foutjes in het boek zijn geslopen. De dader had ik al vrij snel geraden dus het was in mijn ogen allemaal wat voorspelbaar. Verder kwam de auteur steeds weer met nieuwe verdachten op de proppen, iets dat je vaker in thrillers ziet. Dat was niet echt origineel te noemen. Deze serie over een FBI-neuroloog vind ik wel weer origineel. En altijd leuk om een nieuwe auteur te leren kennen en een nieuwe serie. Dus dit kan een leuke serie worden. Het verhaal bleef mij verder wel boeien en het was spannend genoeg om Gekooid met 3,5* te belonen en uit te kijken naar deel twee van deze serie met Sayer Altair waar we nog meer over Sayer en haar team te weten komen.


Diana Broer op 28 maart 2019:
Van de achterflap: FBI-neuroloog Sayer Altair heeft het allemaal: ze is intelligent, vastberaden en opgeleid om zelfs de meest zieke geest te doorgronden. Sinds de dood van haar verloofde geeft ze zich volledig over aan haar onderzoek naar afwijkingen in het brein van seriemoordenaars. Een uitgehongerd meisje wordt dood in een kooi gevonden, en FBI-neuroloog Sayer Altair wordt opgeroepen om het onderzoek te leiden. Het slachtoffer is de dochter van een senator en het onderzoek staat meteen in de spotlights, niet bevorderlijk voor het oplossen van de zaak. En dan ontdekt Sayer dat er nog een meisje gevangen is genomen. Is Sayer op tijd om een tweede gruwelijke moord te voorkomen? Gekooid is een spannende en manipulatieve vrouwenthriller met een sociopathische seriemoordenaar. 

Toen ik dit boek begon te lezen dacht ik bij mezelf: "Misschien is dit te gruwelijk?" Er waren moorden met onschuldige dieren en jonge vrouwen. Het harde politiewerk dat wordt gedaan om de seriemoordenaar te stoppen krijgt de meeste aandacht zodat er wel een goed evenwicht is. Ik denk dat fans van televisieseries zoals Law & Order en Criminal Minds dit boek leuk vinden. Het boek leest prettig en is spannend maar niet zo spannend dat het een pageturner is geworden. Elke keer als ik dacht dat de rechercheurs dicht bij het oplossen van de misdaad waren, was er een nieuwe draai. In het begin vond ik dit leuk en voelde ik mij op het verkeerde been gezet. Helaas gebeurde dit net een keer te vaak waardoor het een beetje vergezocht leek. De karakterisering van FBI-agent Altair is goed gedaan dat maakte het verhaal veel geloofwaardiger. Het motief van de moordenaar vond ik heel uniek zodat het boek een bizar einde kreeg. Voor mij net geen 4 sterren, het was wel spannend maar net te vaak een plotwending dat maakt het een beetje ongeloofwaardig.


Sander van Kerkoerle op 28 maart 2019:
Gekooid is sluw en misleidend en kun je beschouwen als een echte vrouwenthriller met daarin een vleugje medisch, psychologisch en heel licht esoterisch raakvlak Sayer Altair krijgt als FBI agent de leiding over een nieuw onderzoek waarin een sluwe moordenaar de wereld op zijn kop zet. Gedurende het onderzoek loopt Sayer met haar team te vechten tegen een uitermate sluwe moordenaar die de touwtjes stevig in handen lijkt te hebben. Een zaak die mogelijk uitgroeit tot iets dat Quantico op de grondvesten laat schudden. Ellison Cooper heeft een prettige schrijfstijl waarin serieuze zaken, actie, humor en mythen samenkomen tot een verhaal dat de aandacht vast houdt. De verschillende personages zijn goed uitgewerkt en hebben een duidelijk karakter waar de lezer een beeld bij kan vormen. 

Gekooid is goed opgebouwd en verloopt in een geloofwaardig tijdsbestek. Het gebruik van korte hoofdstukken met een duidelijke weergave van waar de gebeurtenissen zich afspelen zorgen voor een overzichtelijke situatie. Alleen naar het einde toe verliest Gekooid, door de verschillende wendingen, aan kracht. Voor het gevoel is dit te gemaakt en overdreven met als resultaat dat het toch een ietwat teleurstellend slot is geworden. Gekooid lijkt op voorhand een thriller met de nodige psychologische druk te zijn. Door de schrijfstijl is dit gevoel bij het lezen niet zo sterk aanwezig geweest. Over het geheel gezien is Gekooid een goede thriller die lekker wegleest. Zoek je ijzingwekkende spanning á la Bernard Minier, Marc Raabe of Sebasitan Fitzek dan kun je teleurgesteld raken. De onderhuidse spanning die bij deze auteurs naar boven komt heb ik nu niet gevoeld. Ondanks dat is het lezen van Gekooid zeker aan te raden.


Erna Eikhoudt op 28 maart 2019:
Ellison Cooper woont in de Bay Area bij San Francisco samen met haar man en zoon. Ze is afgestudeerd antropoloog en heeft een achtergrond in archeologie, culturele neurowetenschappen, oude religies, kolonialisme en mensenrechten. Ze heeft gewerkt in Centraal Amerika, West-Afrika, Micronesia en Europa. Ook heeft ze in Washington gewerkt als moord onderzoeker. 

In Gekooid is alles wat er voorkomt aan mythologie, DNA wetenschap en neurobiologie van seriemoordenaars werkelijkheid. Sayer Altair is een FBI neurowetenschapper die zich bezig houdt met onderzoek naar mogelijke hersenafwijkingen bij seriemoordenaars. Sinds haar verloofde omgekomen is tijdens een FBI missie richt ze zich daar volledig op. Maar dan doet de politie van Washington DC een vreselijke ontdekking, ze vinden een meisje in een kooi, ze is verhongerd, ze heeft een hondje bij zich. Sayer Altair krijgt de leiding over het moordonderzoek. De vader van het meisje is een invloedrijke senator die de publiciteit opzoekt om de moord op te lossen en vaak geheime informatie kent. Dit werkt het onderzoek van Sayer Altair vaak tegen. Er lijkt een lek te zijn van binnen uit, maar van wie? Terwijl Altair en het team aan deze casus werken ontdekken ze dat er nog een meisje in een kooi opgesloten is met een kitten, en het meisje is er erg slecht aan toe. Kunnen Sayer Altair en haar team voorkomen dat ze sterft? En wie zit achter deze misdaden, is dit een seriemoordenaar? Sayer Altair trekt zich deze zaak erg aan, helemaal als enkele van haar collega’s ook slachtoffer worden van deze moordenaar, ze bijt zich er in vast. Ze probeert de casus te ontrafelen en jaagt op een moordenaar met een gevaarlijke obsessie. 

Het verhaal is goed opgezet en heeft een originele inslag. Ik had verwacht dat er wat meer met de specifieke kennis van Sayer Altair zou zijn gedaan. Maar juist dat gedeelte vond ik weinig uitgediept. De spanningsboog is er een met pieken en dalen en juist op het einde komt er een plot bij waarvan ik denk….had dat maar weggelaten. Omdat er een aantal foutjes in het boek zijn geslopen heb ik het origineel erbij gepakt. In het Engels staan deze foutjes er niet in, dus dat is te wijten aan de vertaling. Ik geef het verhaal 3 ½ ster, maar door de foutjes trek ik er ½ punt af en komt voor de Nederlandse versie op 3 sterren. Ik ga het vervolg: Buried zeker lezen ( maar dan wel in het Engels)


Joke Zwier op 28 maart 2019:
Speciaal agent Sayer Altair doet naast haar werk voor de FBI neurologisch onderzoek naar de werking van het menselijk brein bij seriemoordenaars. Tijdens een scan van een misdadigersbrein wordt ze weggeroepen, omdat er in een schuilkelder een dood meisje met een nog levende pup in een kooi is gevonden. Zij gaat de leiding krijgen naar het onderzoek, dat door de media algauw tot de kooimoordenaar wordt bestempelt. Tijdens het onderzoek bouwt de spanning zich op en wordt de zaak steeds complexer en groter. Dit mede, doordat het gevonden meisje de dochter van een senator is. Deze voert met hulp van de media de druk op Sayer en haar team behoorlijk op. Op een gegeven moment gaan ze zelfs vermoedens krijgen dat ergens een lek zit bij de FBI. Vermoedens en wendingen waardoor deze weer bijgesteld worden laten lange tijd de spanning in het verhaal. Op het karakter van Sayer na, zijn de meeste karakters erg oppervlakkig en leer je ze niet echt kennen. Sayer is redelijk uitgewerkt en valt op als zwarte, motorrijdende vrouw, die snel carrière maakt. Als ze zich ergens druk om maakt, pakt ze automatisch haar zorgenkralen uit haar zak. Populair maakt haar dit niet binnen de hoofdzakelijk door mannen gedomineerde FBI wereld. Dat haar baas een vrouw is, zorgt er wel voor dat ze een kans krijgt. In de loop van het verhaal zie je wel dat de waardering door haar mannelijke collega Vik er is, doordat hij haar nieuwe zorgenkralen geeft. Achter de identiteit van de psychopaat kom je pas heel laat achter en leer je niet echt kennen. Gekooid heeft een goed plotopbouw, af en toe een vleugje humor en weet de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten, maar verliest door de ongeloofwaardige plotwending op het einde wel een beetje aan kracht. Ellison Cooper heeft mij weten te boeien met haar verhaal, alleen door de medische termen en de veelvuldige plotwendingen en verdachtmakingen wordt de vaart wel uit het verhaal gehaald. Af en toe zat ik wel op het puntje van mijn stoel en wilde doorlezen, . Gekooid bevat korte hoofdstukken, die maken dat je door wilt lezen en steeds weet waar zich iets afspeelt door de aanduiding boven het hoofdstuk. In Gekooid heeft de auteur een knappe combinatie van antropologie, misdaad en de werking van het brein weten te verwerken. Het valt onder een typische vrouwenthriller, maar is heel goed ook door mannelijke lezers te lezen.

Linda Bouwmeester op 28 maart 2019:
Speciaal agent Sayer Altar wordt tijdens haar werk voor de FBI weg geroepen, omdat er in een schuilkelder een uitgehongerd dood meisje in een kooi is aangetroffen. Bij het meisje was ook een levende pup. Het meisje blijkt ook nog de dochter van een senator te zijn. De senator zoekt de media op en die smult hiervan. Tijdens het onderzoek vecht Sayer samen met haar team tegen een zeer sluwe moordenaar., maar komt er achter dat er nog een meisje zoek is. Zal zij op tijd zijn om haar te vinden? 
De spanning in het boek wordt goed opgebouwd. Gekooid is een vrouwenthriller, een aanrader om te lezen. De schrijfstijl is prettig om te lezen met korte hoofstukken die goed aangeven waar je je om dat moment bevindt. Zie er wel een vervolg op komen met het open einde, en die wil ik graag lezen. Ben benieuwd hoe het met Sayer verder gaat. Het karakter van Sayer wordt goed uitgediept terwijl de overige personen wat oppervlakkig blijven. Dat had van mij wel wat meer gemogen. Altijd leuk om van een onbekende schijfster iets te lezen, ben nieuwsgierig naar andere boeken van haar.


Diane Kooistra op 9 maart 2019:
Als Renske een rondje hardloopt komt ze 2 vissers tegen waarvan er een heel dronken lijkt en de ander bewusteloos op de kant ligt. Ze probeert hem te reanimeren maar dat mislukt. Daarmee komt een oude nare ervaring boven. Ze vertrouwt de situatie niet helemaal als ze ook nog een dode vogel vindt. Ze gaat daarna zelf met gevaar voor eigen leven op onderzoek uit. Dat past wel bij haar want het is haar werk waardoor ze toegang en kennis heeft over chemische stoffen. Hierbij krijgt ze hulp van een oude vriend en agent Marcel en zijn partner Sara. Marcel wordt door dezelfde nare herinnering geplaagd en door zijn verleden met Renske en probeert zich niet te laten beïnvloeden door haar. Samen komen ze erachter dat er inderdaad zaken niet kloppen maar ze komen er te laat achter in welke gevaarlijke positie ze terechtkomen. Een spannend plot is het gevolg.  

Tamara Onos heeft een spannende thriller geschreven die letterlijk uit het dagelijkse leven lijkt geplukt. Ze laat de personages echt tot leven komen in het verhaal en verwerkt ze erin met al hun pluspunten en hun tekortkomingen. Renske is een gescheiden moeder met twee kinderen in de puberteit die ook hun aandacht vragen en hun problemen hebben en dat maakt het verhaal zo realistisch. Het personage Renske zou nog kunnen groeien en ontwikkelen in volgende delen. De mensen die om haar heen staan en meespelen in het verhaal komen ook echt over en dat maakt dat je niet alleen bezig bent met het oplossen van een misdaad maar ook met de personages eromheen..


Wendy Wenning op 12 februari 2019:
Renske is gescheiden en woont samen met haar kinderen Stijn en Liselotte. Twee pubers, maar gelukkig heeft Renske tot nu toe weinig klagen over hun gedrag. Renske Nijland is Arboprofessional en expert gevaarlijke stoffen en in die functie doet zij onderzoek naar en adviseert bij vermoeden van verkeerd gebruik van deze stoffen. Tijdens haar vaste hardlooprondje ziet ze bij de vissersparkeerplaats een man staan en het lijkt er op dat hij de weg een beetje kwijt is. Als Renske gaat vragen wat er aan de hand is, wijst de man naar de slootkant. Daar ligt een man en later blijkt deze visser, een bekende van Renske, verdronken te zijn. Alles wijst erop dat de man teveel gedronken heeft en in benevelde toestand in het water terecht is gekomen. Maar Renske gelooft hier niets van en als ze ook vlakbij een dode reiger vindt is ze ervan overtuigd dat hier wat aan de hand is wat te maken heeft met gevaarlijke stoffen. Ooit heeft ze een fout gemaakt en dat zal haar nooit meer gebeuren. Vandaar bijt ze zich vast in dit mysterie, alleen brengt ze hiermee ongewild haar kinderen in levensgevaar.  

Onder invloed heeft meerdere verhaallijnen waarvan eerst de verbinding tussen deze lijnen nog enige onduidelijkheid geeft. Wel begint er dan al een licht vermoeden op te komen. De proloog laat een angstig fragment zien, een fragment dat gelijk zorgt voor nieuwsgierigheid naar de rest van het verhaal. De auteur weet meteen een fijne vaart in het verhaal te brengen en het kost dan ook weinig moeite om lekker door te blijven lezen. Tamara heeft een prettige schrijfstijl en weet details goed over te brengen. Bijvoorbeeld in een korte zin een schouwarts zo te beschrijven dat er gelijk een bepaald persoon voor je staat. Zoals in de bekende serie’s, een schouwarts met van die typische trekjes. 

De man stroopte de mouwen van zijn colbert omhoog, waarbij de ovale elleboogstukken star naar buiten staken.‘  

Renske heeft in het verleden veel met Marcel gewerkt, tot de laatste zaak waar door een grove fout het gruwelijk mis ging. Nu probeert Renske Marcel weer aan haar kant te krijgen, maar Marcel houdt het zoveel mogelijk af, omdat dit teveel herinneringen oproept. Ook dit maakt nieuwsgierig, nieuwsgierig naar datgene wat er in het verleden is gebeurd maar ook is er dat gevoel dat er iets is met Marcel. Het lijkt of hij iets verborgen houdt.

Wat niet wilde zeggen dat hij heilig was. Hij was zich vanmiddag kapot geschrokken.‘  

We leren in dit eerste deel van deze serie Renske kennen als een volhardende vrouw. Een fervent hardloopster en verslaafd aan chocola. Maar dat is dan ook bijna het enige wat we van haar leren kennen, echte diepgang mist er nog. Onder invloed heeft daarentegen een mooie spanningsboog en naast een spannende zaak zijn er ook herkenbare thema’s toegevoegd. Puberperikelen en de gevaren die in het leven van een puber op de loer liggen. In dit boek gebeuren juist die dingen die een ouder grote angsten aanjaagt.

Het mocht niet weer gebeuren. Niet nog een keer. Niet háár kind.’ 

Tamara heb ik leren kennen door het schrijfproject van VrouwenThrillers.nl, Geef de pen door… en daar was al duidelijk dat Tamara oog heeft voor details en secuur is. Dit zie je ook weer terug in Onder invloed. Een netjes uitgewerkt verhaal, gedetailleerd maar ook niet te waardoor er een vertraging kan ontstaan. De verhaallijnen worden langzaam met elkaar verbonden, al is hier enige voorspelbaarheid in te vinden. Tamara heeft het talent de karakters goed herkenbaar neer te zetten waardoor in ieder geval de vaste personages bij je blijven. Misschien is het opzet om Renske nog niet teveel diepgang mee te geven, zodat Tamara in de volgende delen meer vrijheid heeft in de uitwerking van dit karakter. Het maakt wel nog meer nieuwsgierig naar het volgende boek, met de hoopvolle verwachting Renske dan beter te kunnen doorgronden. Het lezen van Onder invloed was in ieder geval een zeer aangename kennismaking en laat uitzien naar het volgende deel. 

Onder invloed is veelbelovend en laat het ontluikende schrijftalent van Tamara Onos zien.


Wendy Wenning op 21 december 2018:
Soraya is in het dagelijks leven redacteur en recensent bij Hebban.nl, met als specialisatie thrillers. Ze heeft door haar werk veel contacten met auteurs en hun horen vertellen over hun schrijfproces inspireerde haar zodat bij Soraya langzaam de uitdaging ontstond zelf een boek te gaan schrijven. 

Rechercheur Elvira Selas heeft noodgedwongen haar carrière als undercoveragente moeten beëindigen. Ze gaat er een jaar tussenuit en keert dan terug naar de Nederlandse politie. Hier krijgt ze haar laatste kans op de afdeling Zware Criminaliteit. Als ze het hier verprutst, kan ze haar loopbaan bij de politie vergeten. 

De zaak die Elvira toegewezen krijgt is een raadselachtige dubbelmoord. Er moet een verband zijn want bij beiden slachtoffers is er een rouwkaart met een Latijnse tekst achtergelaten door de dader. Elvira richt zich op de zaak, maar zonder dat het politiekorps daarvan op de hoogte is, is ze ook met andere dingen bezig. Ze probeert haar broer te vinden die verdwenen is. Het vermoeden bestaat dat haar broer nog steeds banden onderhoudt met een berucht drugskartel. Dezelfde waar Elvira haar undercovertijd heeft doorgebracht. Elvira zal terug moeten naar een verleden dat ze liever had willen laten rusten. 

‘Nooit meer zal ze het ervaren. De geborgenheid van een plek waar haar niets kan overkomen.’  

Persona verhaalt vanuit het perspectief van Elvira, in de derde persoon. Daarnaast zijn er hoofdstukken die cursief zijn geschreven en die verhalen vanuit de dader. Elvira moet verplichte sessies bij een forensisch psycholoog volgen en deze man weet meer dan zij verwacht. Ondertussen probeert Elvira haar plekje in het korps weer te vinden maar omdat er veel andere dingen meespelen gaat niet alles even soepel. Haar undercovertijd heeft Elvira ook hard gemaakt, en de meeste emoties probeert ze ver van haar vandaan te houden. Wat gelijk al opvalt is de schrijfstijl van Vink. Een schrijfstijl die je kan omschrijven als erg precies. Het voelt of elk woordje, elke zin met veel zorgvuldigheid is uitgekozen. Misschien wel tig keren geschrapt, aangepast voordat de auteur voor haar gevoel de juiste woorden en zinnen had. Je proeft hierin veel perfectionisme. 
De auteur is met het schrijven van Persona ook niet over een nacht ijs gegaan. Ze heeft er ongeveer drie jaar aan besteed waarbij de research de meeste tijd in beslag nam. Alles weloverwogen neerzetten en er dan ook nog een spannend verhaal van maken is niet makkelijk met dit perfectionisme. Maar ze is er wel in geslaagd al waren er gedeeltes dat de spanning iets vertraagde. Alleen niet op een hinderlijke manier, maar eerder als een rustpunt in het geheel.  

Bij het hoofdpersonage moest ik qua uiterlijk gelijk aan de auteur zelf denken. Heb geprobeerd te negeren maar na vele pogingen besloten dit te accepteren. Elvira wordt krachtig neergezet en vooral haar persoonlijke drijfveer maakt haar keihard. Maar als ze de emoties toelaat komt er een zachte en ook kwetsbare vrouw te voorschijn. Terwijl er een zaak moet worden opgelost, moet ze ook nog voortdurend haar eigen veiligheid in de gaten houden. Want dat het drugskartel nog niet klaar met haar is, is helder. Het persoonlijke motief van haar maakt het ook heel moeilijk om aan de goede kant van de wet te blijven. Aan het eind van dit boek is duidelijk dat de ontwikkeling van dit personage nog niet klaar is en ben dan ook benieuwd wat we in de toekomst kunnen verwachten. 

Persona is in ieder geval een prima debuut, waarbij Vink laat zien het goed in de vingers te hebben. Een personage die een indruk achterlaat, een mooie spanningsboog en een goed verhaal met onverwachte wendingen, voldoende ingrediënten voor een goede thriller. Nederland heeft er weer een nieuw thrillertalent bij.


Mieke Wijnants op 13 december 2018:
De korte proloog geeft de lezer de indruk dat het verhaal een thriller betreft. Kijk je naar de NUR-codes voor in het boek: 402 dan zou het een waargebeurd verhaal betreffen, de tweede NUR-code 300 geeft aan dat het boek valt onder Literaire fictie algemeen. Als lezer weet je na het lezen van het verhaal, dat het een ingenieuze spannende roman is met veel psychologie. De zachtgele cover laat een afbeelding van een vrouwenmond zien, die iets probeert te doorbreken, haar ogen zien nog niet alles en haar mond snakt naar … 
Is de vrouwenmond op de cover Lisa, Amélie of … ? 

De auteur neemt de lezer mee in het leven van Maarten Brugman; een ingedutte dertiger die ooit werkte als freelance accountant; door zijn eerlijkheid vertrokken opdrachtgevers, kreeg hij een hekel aan zijn werk en stopte ermee. Van zijn toenmalige vrouw Elizabeth kreeg hij verwijt op verwijt; een scheiding lag voor de hand. In die periode wordt Maarten zwaarmoedig, heeft geen zin en energie meer om zijn leven op te pakken. Hij gaat uiteindelijk werken bij Xeros als callcentermedewerker. Maarten heeft geen sociale contacten, vindt amper aansluiting bij zijn collega’s en heeft sporadisch contact met zijn moeder; een overbezorgde vrouw die hem haar wil oplegt en waar hij geen weerwoord op heeft. Hij probeert zichzelf te zien door de ogen van anderen en heeft hierdoor totaal geen zelfvertrouwen meer, vindt zichzelf niet de moeite waard en denkt dat hij een vrouw niets te bieden heeft. Op zekere dag hoort Maarten een stem; een imaginair persoon in de vorm van een vrouw die hij Amélie noemt. Ze probeert door middel van vragen waar hijzelf antwoord op moet geven, zijn gedachtegang te ordenen. Ze laat hem nadenken over zichzelf; wat voelt hij, wie is hij en wat wil hij? Ze hoopt op deze manier zijn leven weer leuk te maken en zijn zelfvertrouwen te vergroten. Gaat dit lukken?  

De auteur voert de verschillende personages langzaam op, zodat je als lezer rustig aan kennis kunt maken met de verschillende, soms duistere karakters. De net afgestudeerde Lisa werkt als teamleider bij Xeros; Hans Schuurman als manager. Hans is getrouwd met Barbara; samen hebben ze twee zoons. Hans houdt van kunst; ze bezoeken vaak exposities. Daar ontmoeten ze Erik; fotograaf en schilder, die vrouwen als een uitdaging ziet. 

'Ik denk aan de beginjaren van mijn huwelijk. Ineens dringt het tot me door dat ik met de eerste de beste die mij ‘goed genoeg’ vond, ben getrouwd.

Richard van der Spek, de vader van Lisa, koopt grote panden op die hij verhuurt aan bedrijven en zelfstandigen. Roderick werkt achter de schermen voor Richard. Lisa woont in een pand van haar vader; ze kreeg twee jaar de tijd om een zelfstandig leven op te bouwen. De twee jaar zijn bijna om en ze moet het pand verlaten; ze komt echter geld te kort om ergens anders te gaan wonen. Haar vader is onverbiddelijk. Mandy een vriendin laat zich betalen voor seks; ze nodigt Lisa uit om dit ook te gaan doen. Gaat ze hier op in? 

'Het warme water heeft de nervositeit voor de afspraak van vanavond enigszins verdreven.

Hans is bereid om Lisa te helpen aan een beter betaalde functie. Ze wordt door Hans gevraagd om mensen van haar afdeling aan te reiken om een nieuw project binnen Xeros op te starten. Wat houdt dit project in werkelijkheid in? En waar, met wat en met wie wordt Lisa geconfronteerd? 

'Een donkere schaduw beweegt zich door de tuin en even slaat haar hart over.

Het verhaal kent veel ontwikkelingen waarin de personages meer met elkaar te maken hebben dan dat ze zelf weten. De auteur laat ze op vernuftige wijze samenvloeien. In moeilijke tijden leer je je vrienden kennen is in het verhaal duidelijk aanwezig; juist degene die ze voorheen niet zag biedt Lisa een uitweg. In het verhaal zie je niet alleen Maarten, maar ook Lisa groeien. De auteur weet je aandacht vast te houden en focussen op alle personages tot de laatste bladzijden. De proloog wordt hierdoor aan het eind pas duidelijk; dat is knap gedaan. Hoewel al eerder duidelijk is ‘wie’ en ‘waarom’, is de afloop verrassend gruwelijk. 

In de epiloog komt daar nog een schepje bovenop. De auteur schrijft niet alleen beeldend en humoristisch, ook de gedachtegang van personages roept ze tot leven. Met haar fijnzinnig vindingrijk taalgebruik weet ze een eenvoudige balie om te toveren tot een ‘niervormige balie’, een nietszeggend steegje tot een steegje dat je voor je ziet en ruikt. Personages worden sterk neergezet; als lezer kun je deze bij wijze van spreken uittekenen. Levendige dialogen, een goed opgebouwde verhaallijn en de vele bijvoeglijke naamwoorden geven het verhaal nog meer kleur. Het is fijn om als lezer de ruimte te hebben om zelf te mogen nadenken en invulling te geven aan onbeantwoorde vragen; in dit verhaal is het juist jammer, omdat er teveel onbeantwoord blijft. Misschien een vervolg schrijven? 

Van de andere kant is dit boek gericht op het psychologische effect van mens op mens en daar is de auteur ruimschoots in geslaagd. De auteur heeft een boeiend psychologisch verhaal geschreven waarin de eenzaamheid, letterlijk en figuurlijk, van de diverse personages onder de loep worden genomen. Een verhaal over vriendschap, fraude, bedrog, verleiding, machtsmisbruik, onder druk worden gezet, liefde in meerdere variaties en wat het missen van een ouder of juist het opkijken daar na met iemand kan doen.


Wendy Wenning op 13 december 2018:
De cover heeft een mooie kleur geel en het lijkt op een stuk papier dat kapot is gegaan doordat een vrouw haar gezicht erdoorheen heeft geduwd. Een vrouw die haar stem wil laten gelden en dat maakt de cover ook perfect passend bij het verhaal.  
Na een wat (nog) onduidelijke proloog is er de kennismaking met Maarten, een personages. Maarten is een man die doet wat hij moet doen en daar is ook alles mee gezegd. Hij is zijn levenslust kwijt. Xeros, een callcenter, waar hij zich voor moet doen als accountmanager van een gerenommeerd bedrijf. Dit om nieuwe klanten binnen te halen voor de bedrijven die Xeros daarvoor ingeschakeld heeft. Maarten is gecharmeerd van zijn teamleider Lisa, maar die wendt haar charmes naar Hans, de manager, om zo hogerop te komen in het bedrijf. Lisa maakt regelmatig misbruik van de onzekere Maarten om zo de rotklusjes voor haarzelf te ontlopen. Op een gegeven moment gaat Maarten een stem horen die hem wil helpen een leuker leven te krijgen. Eerst vindt Maarten het maar niks totdat hij in de gaten krijgt dat De Stem hem wel hele goede adviezen geeft.   

Ondanks dat er eerst de verwachting is dat Maarten het hoofdpersonage is, verhaalt het boek uit meerdere personages die allemaal hun eigen stem hebben. Maarten is eenzaam, voelt zich onzichtbaar en sinds hij gestopt is met roken heeft hij behoorlijk wat overwicht. Ook heeft hij last van angsten. Lisa, zijn collega, heeft er veel voor over om haar doel te bereiken. Hans, de manager, denkt het helemaal voor elkaar te hebben en zijn vrouw Barbara vaart er wel bij. Geld genoeg alleen sinds de kinderen ook de hele dag van huis zijn voelt ze zich vaak eenzaam. Ze voelt zich dan ook snel aangetrokken tot de charmante kunstenaar Erik. Vooral als blijkt dat Hans zijn zaakjes niet zo goed voor elkaar heeft.

Hij was zo zeker geweest van zijn zaak, maar nu leek het kaartenhuis van zijn zorgvuldig gecalculeerde bestaan op een hoop oud papier; zelfs zijn huwelijk bleek wankel.‘ 

De proloog van de Stem is beangstigend en roept meteen een goede nieuwsgierigheid op. De eigenzinnige schrijfstijl van de auteur, met een goede aandacht voor details, trekt je gelijk het verhaal in en laat de nieuwsgierigheid steeds verder groeien. De personages worden tot in de finesse uitgediept en worden tijdelijk een onderdeel van je leven. De personages wisselen elkaar af en elk nieuw hoofstuk is er weer een ander personage aan het woord. En in elk nieuw hoofdstuk worden we voorzien van nieuwe informatie waardoor er voortdurend weer wat te ontdekken valt. Als Maarten De Stem gaat horen begint hij langzaam uit zijn schulp te kruipen en krijgt dit personage een steeds meer interessant karakter. De Stem, die hij later de naam Amélie geeft, zorgt er onbewust voor dat Maarten erachter begint te komen wat hij van het leven verwacht.  

De auteur slaagt er prima in de lezer tot aan het laatste moment te blijven verrassen. De ontwikkelingen zijn onvoorspelbaar en na elk hoofdstuk vraag je je af wat er nu weer allemaal staat te gebeuren. De verhaallijnen lopen naast elkaar en worden door een goed uitgekiende uitwerking langzaam tot elkaar verbonden. De personages hebben allemaal een verbinding alleen zijn ze niet altijd op de hoogte dat er een onderling verband bestaat. De sublieme en vooral originele opbouw en uitwerking laten genieten tot aan de laatste bladzijde al blijven er wat losse eindjes over die vragend houden. Een fraaie roman die door de vele spannende ontwikkelingen en personages die ieder op hun eigen wijze met de situaties omgaan genoeg elementen in zich heeft om een psychologische thriller genoemd te mogen worden. Een aangename kennismaking met deze auteur die heeft weten te overtuigen door haar verfrissende en eigenzinnige schrijfstijl.


Wendy Wenning op 6 november 2018:
Terwijl Sanne nog druk bezig is met het verwerken van dingen uit het verleden, worden Sanne en Luca als rechercheurs geconfronteerd met een aantal zaken die buiten hun jurisdictie vallen. Als bij toeval worden in een bos in Friesland lichaamsdelen gevonden die er al jaren blijken te liggen. In Amersfoort verdwijnen de vrouw en dochter van een vriend van Luca’s broer Gianni spoorloos en Gianni vraagt zijn broer om hulp. Allemaal vreemde zaken waar Sanne en Luca niets mee te maken hebben. Het afschudden van haar verleden blijkt voor Sanne een moeilijker taak dan gedacht, vooral als het verleden steeds dichter bij het heden lijkt te komen. 

Hij kon zijn lippen niet bewegen, die waren bevroren. Zijn verwondingen voelden heet, maar konden de kou niet verdrijven. Kou die altijd als een laagje om zijn lichaam zat, zelfs in de zomer.’ 

Na het lezen van Verminkte toekomst was het met smart wachten op VT5, Verknipte tegenstander. Toen nog niet wetende dat het verhaal van Verminkte toekomst nog een venijnig staartje zou krijgen, was er evengoed de ongeduld om meer van Sanne en de andere personages te horen. De hele serie al gelezen te hebben en de personages in het hart gesloten te hebben, is het weer een feest om meegevoerd te worden met de belevenissen van Sanne en Luca als rechercheursteam, en de andere (bij)personages die langzamerhand een grotere rol toebedeeld krijgen. 

In de vorige delen heeft Sanne al veel meegemaakt en weet hierbij veel steun te krijgen van Luca en Will. Will is in dit deel prominenter aanwezig en dit zal ook zijn verklaring krijgen. Een onderdeel van een wending die misschien niet door iedereen verwacht en gehoopt was, maar deze wending was in ieder geval verrassend. Door het personage Will, die paragnost is, nog meer naar voren te trekken is het spirituele nog meer verweven dan anders. Skaye is zelf ook zeer spiritueel, mede door haar eigen vader, en hiermee zet ze een zeer persoonlijke handtekening in dit boek.  

Skaye heeft het zich met Verknipte tegenstander niet makkelijk gemaakt. Verhaallijnen die best wel ingewikkeld in elkaar zitten, die zich in het heden en verleden afspelen, en het is verbazingwekkend hoe Skaye met alle personages deze lijnen strak weet te houden en geen enkele keer uit de bocht te vliegt. Soms valt er misschien wat aan de geloofwaardigheid te tornen, maar voor degene die de moeite neemt het nawoord te lezen, zal grotendeels het tegendeel bewezen worden. Het is moeilijk van te voren in te schatten op wat voor manier de verhaallijnen zich tot elkaar verbinden. Het duurt dan ook geruime tijd voordat er enkele vermoedens beginnen te rijzen en het is een kwestie van lezen en geduldig afwachten. Maar zodra de verbanden zichtbaar worden neemt de spanning in hoog tempo toe en wordt het helemaal onmogelijk het boek terzijde te leggen. Met een spannende ontknoping worden in Verknipte tegenstander de verhaallijnen aan elkaar verbonden zonder nog losse eindjes achter te laten.
Bewezen had Skaye zich inmiddels al wel maar met Verknipte tegenstander weet ze dit weer goed te benadrukken.


Wendy Wenning op 29 oktober 2018:
Saar en Niek hebben net een verschrikkelijke mededeling gehad, hun kinderwens zal niet vervuld gaan worden. Alle mogelijke behandelingen zijn geprobeerd, maar samen kunnen ze geen kinderen krijgen. De artsen weten niet waar het aan ligt, maar er zijn geen opties meer. Ja, een behandeling in het buitenland, maar daar hebben ze geen vertrouwen in. Om alles even op een rijtje te zetten en te verwerken besluiten ze een vakantie te boeken, ze gaan drie weken naar Bonaire. Daar aangekomen blijkt het appartement dat ze geboekt hebben niet zo geweldig te zijn. Nogal oud en met een niet-werkende airco. Maar ze zijn toch van plan veel weg te zijn dus maken ze zich hier niet zo druk over. Ze maken kennis met Toine en Pauline, Nederlanders die op Bonaire wonen, en ondanks dat ze veel te verwerken hebben, hebben ze toch een topvakantie. Wel heeft Saar er problemen mee dat Niek weinig wil praten, terwijl zij er heel veel moeite mee heeft dat ze haar kinderwens voorgoed opzij moet zetten. Toch kan ze ook genieten van de vakantie. Maar als er een Nederlandse toerist vermist raakt en Saar door toeval hier meer mee te maken krijgt dan ze zou willen, verandert de vakantie langzamerhand in een verschrikkelijke nachtmerrie. 

Het is begin november en in Nederland is het guur en koud. De verschrikkelijke mededeling zorgt ervoor dat Saar zich leeg voelt, geen energie meer heeft. Alles is troosteloos en juist daarom kiezen ze voor een zonnige bestemming, ergens waar het warm en licht is. Tijdens het schrijven van deze recensie is het ook koud in Nederland en al komt datgene wat het stel te horen krijgt heftig naar binnen, alleen al het regelen van de zonvakantie laat de warmte naar binnen stromen. Het is dan ook heel goed voor te stellen dat dit net is wat ze even nodig hebben. Niet dat het hierdoor vergeten wordt, maar het maakt het iets makkelijker om het even van hun af te zetten. Van Rijn weet in Bestemming Bonaire alles beeldend te beschrijven en voert de lezer in gedachten mee naar de Caribische eilanden.  

Van Rijn heeft een fijne, meeslepende schrijfstijl en door als personages gewone mensen, zoals jij en ik, in het verhaal te plaatsen, is er weinig voor nodig om de lezer mee te voeren. Eerst draait het voornamelijk om de verwerking maar na de kennismaking met Toine en Pauline is er al een kleine verandering voelbaar. De levensstijl van Toine en Pauline wijkt toch iets af van hun levensstijl en Saar heeft er soms een vreemd, niet te onder woorden te brengen, gevoel bij. Ondanks dat het verhaal soms gewoon even wat door kabbelt, is het die lichte onderhuidse spanning die een waarschuwing afgeeft. Een waarschuwing voor ontwikkelingen die de lezer weleens kunnen verbazen. En dat gebeurt ook want het vermoeden dat in het allereerste begin wordt gewekt wordt later volledig aan de kant geschoven. Ondanks dat het duurt voordat de spanning tot grotere hoogte wordt gebracht, weet van Rijn vooral door de voortdurend aanwezige onderhuidse spanning de lezer te intrigeren.  

Bestemming Bonaire heeft een fijne onderhuidse spanning en een setting waarmee de lezer zich lekker kan opwarmen tijdens de koude wintermaanden.


Wendy Wenning op 8 oktober 2018:
Als Marc en Dorine terugkomen van een etentje ter gelegenheid van de verjaardag van Dorine, vinden ze hun dochter Jorinde dood in de badkamer. Jorinde heeft zelfmoord gepleegd. Twee maanden later ontvangt Dorine per post een rouwkaart. In de envelop zit een kopie van de rouwadvertentie van Jorinde met daaronder de tekst: ‘Met jullie dochter is het begonnen, maar met haar zal het niet eindigen…  

Jennifer Brugman, rechercheur, heeft een zware tijd achter de rug, maar geniet nu intens van haar dochtertje Nysa. Nog is het niet altijd makkelijk, zeker niet als alleenstaand moeder, maar ze slaat zich er goed doorheen. Dorine is na het ontvangen van de lugubere post naar de politie gegaan en Jennifer en haar partner Ricardo de Graaf worden op het onderzoek gezet. Een bizar onderzoek en al snel blijkt dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien. 

'Zal ik me ooit weer heel voelen? Terug naar wie ik was voordat mijn leven zo drastisch veranderde?’ Ik denk het niet. Ik weet zeker van niet. Het leven dat ik had kunnen hebben is verwoest en zal voor altijd een fantasie blijven.’  

De eerste bladzijden van Uitgeschakeld vertellen meer dan voldoende om gelijk het verhaal ingetrokken te worden. Jennifer is nog wat wankel door alles wat er eerder is voorgevallen en ook bij andere teamleden zijn er dingen in hun privéleden die hun bezighouden. Dit geeft de personages een levensecht karakter mee en ze krijgen zo een nog meer duidelijk gezicht. De dramatische gebeurtenissen in het leven van de personages, waaronder situaties waar iedereen in kan belanden, geven dit verhaal een mooie diepgang mee en zorgt ook voor een fijne afwisseling tussen de spannende momenten door. De personages komen nog meer dichterbij te staan en Jennifer en haar teamleden zijn niet meer weg te denken. 

Met een klap viel de mok op de grond en de bruine vloeistof en stukken aardewerk spatten alle kanten op.’  

Afwisselende verhaallijnen met goed verdeelde ontwikkelingen die ervoor zorgen dat het verhaal geen moment inzakt of langdradig wordt. De lezer wordt meegezogen in een maalstroom van gebeurtenissen en daarnaast ruimschoots getrakteerd op een aantal verrassende plotwendingen. Prima samengestelde zinnen en de afwisselende lijnen, die onderverdeeld zijn in fragmenten, zijn van een prima lengte. De plotwendingen weten op het verkeerde been te zetten en de uitwerking naar de plot is ijzersterk. En dan die cliffhanger als afsluiting, een hele gemene, die doet hunkeren naar meer …  

De haat groeit op jouw hunkering naar vergelding. En je hunkert naar vergelding! Genoegdoening voor het leed en het onrecht dat je is aangedaan.’  

Door de toevoeging van enig drama en bijvoorbeeld de verhaallijn van Dorine doet Uitgeschakeld een beetje denken aan de boeken van Loes den Hollander of Corine Hartman ( maar dan minder rauw geschreven). Maar ook zie ik er wel een beetje Nele Neuhaus in. Haak laat met dit vervolg zien dat zij het ook echt in de vingers heeft en dat Een nieuw begin geen toevalstreffer is geweest. Haak zet zich hiermee hoog in de lijst van beste Nederlandse auteurs. 
In een woord: Top!


Wendy Wenning op 13 september 2018:
Ellen Groenenboom leidt samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als erfgename van het Groenenboomimperium kan ze doen en laten wat ze wil. Groenenboom Hotels is een begrip en na het overlijden van haar ouders, door een fataal ongeluk, hebben Ellen en haar tweelingzus Eveline dit imperium geerfd. Ellen is nog getrouwd met Rogier, maar ze leven al geruime tijd apart. Toch is Rogier nog regelmatig bij haar en dan is het net alsof ze nog samen zijn. 

Ik voelde me schuldig. Ik wist dat die ruzie over mij ging. Over die ene afschuwelijke middag.‘  

Al enige tijd ontvangt Ellen dreigmailtjes maar het is een raadsel van wie deze zijn. Als ze op een dag met haar honden aan het wandelen is wordt een van haar honden door een wildvreemde man doodgeschoten. Enkele dagen later blijkt deze man te zijn vermist en Ellen begint zich af te vragen of dit verband houdt met de dreigmails. Ze wordt bang en vraagt zich ook af of dit te maken heeft met een incident uit het verleden. Als veertienjarig meisje is ze door een onbekende man verkracht en de zaak is nooit opgelost. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid stuit ze op geheimen uit het verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie probeert haar kapot te maken en wie kan ze nu nog vertrouwen? 

Eerst lijkt het alsof de oude Drent me geruststellend aankijkt, alsof ze wil zeggen dat het allemaal wel meevalt, dat ze alleen even op adem wil komen. Dan zie ik hoe het licht in haar ogen dooft.‘ 

Schaduwen verhaalt vanuit meerdere perspectieven. Een veelvoud van personages maar telkens wordt duidelijk aangegeven wie er aan het woord is waardoor alles prima te volgen is. Elk personage draagt een geheim met zich mee en af en toe wordt er wel een tipje van de sluier opgelicht, maar net niet genoeg om de geheimen volledig te kunnen ontrafelen. Er blijft steeds een stukje verborgen waardoor de twijfels alleen maar toenemen en je ook als lezer niet meer weet wie je kunt vertrouwen. 

Ik vind het verschrikkelijk wat er gebeurd is, wat ik gedaan heb, maar het was noodzakelijk. Ik kon niet anders. Ik heb het voor Suzy gedaan.’  

De thrillers van Franssen zijn absoluut niet standaard te noemen. Elke keer weet ze originele invalshoeken te verzinnen en haar eigenzinnige schrijfstijl maakt het plaatje compleet. Ook met Schaduwen presteert ze het om een thriller neer te zetten die door de geheimzinnigheid rondom de personages continu intrigeert en de lezer volledig inpakt. De zorgvuldige uitwerking laat geen losse eindjes achter, elk geheim zal uiteindelijk ontrafelt worden al zijn er een aantal die niet aan een rampzalig gevolg kunnen ontkomen.  

Het verleden is voorbij. Wat telt is het heden. Dit moment.‘  

Franssen is tijdens het schrijven niet over een nacht ijs gegaan en dit is merkbaar in deze nauwkeurig geconstrueerde thriller. Ze heeft er ruim de tijd voor genomen om alles tot in de puntjes uit te werken en ze is hier uitstekend in geslaagd. Echt alles klopt van begin tot eind. Schaduwen is een thriller waar je U tegen zegt…


Wendy Wenning op 14 augustus 2018:
De Nederlandse Mischa en de Russische Nicolaj zijn een beroemd droompaar in de balletwereld. De concurrentie in de balletwereld is groot maar met zijn tweeen weten ze deze voor te blijven. Al zijn er periodes dat ze er hard voor moeten vechten. Niet alleen in de balletwereld zijn ze een paar, ook in het dagelijks leven, waardoor ze perfect op elkaar ingespeeld zijn. Als Mischa in verwachting raakt van een tweeling brengt dit even alles in rep en roer, maar het lukt ze om aan de top te blijven. Als ze een van de kinderen bij een ongeluk verliezen komen ze nog dichter bij elkaar. Althans, zo lijkt het naar de buitenwereld toe. Dan breekt er brand uit in het huis waar ze tijdelijk verblijven en beiden raken ernstig gewond. Na onderzoek blijkt dat de brand aangestoken is en de vraag is wie hier verantwoordelijk voor is. Mischa beweert dat Nicolaj dit heeft gedaan maar Nicolaj verklaart dat Mischa de schuldige is en dat Mischa hem wil vermoorden. Wie spreekt hier de waarheid?  

Liefde en haat liggen dicht bij elkaar. Nog niet zo lang gelezen was dat voor mij, net als de voor de meeste mensen, gewoon een uitdrukking. Tot er iets gebeurt dat je hele wereld ineens, pats-boem, volledig op de kop zet.‘  

Zo begint de proloog. Hier is nog niet duidelijk wie er aan het woord is, maar een paar hoofdstukken later zal dit wel duidelijk worden. Vonk wordt verteld vanuit een wisselend perspectief en heeft meerdere tijdlijnen. Vanuit het heden wordt er meerdere malen teruggesprongen naar gebeurtenissen uit het verleden. De verwachting is om door de gebeurtenissen uit het verleden er snel achter te kunnen komen wie er verantwoordelijk is voor de brand en waarom het gedaan is. Maar dit blijkt een ijdele hoop te zijn. Wel worden door de tijdlijnen de personages gedegen uitgewerkt waardoor de lezer een goed beeld zou moeten kunnen krijgen van deze personages. Maar ook hier kom je soms toch weer even bedrogen uit. Elke keer weer komt er een fragment dat doet twijfelen aan de personages en ook doet twijfelen aan wie er verantwoordelijk is voor de brand.

Als ik mijn handen nog kon gebruiken, zou ik ze rond haar tere nek leggen en met genoegen al het leven uit haar persen. Ze had dood moeten zijn. Met haar dood zouden al mijn problemen opgelost zijn.‘ 

In Vonk wordt er een spelletje gespeeld, dat is al snel duidelijk, maar de vraag is wie dit spelletje gaat winnen. Terpstra geeft in dit boek een kijkje in de balletwereld, een wereld met keiharde concurrentie en veel jaloezie. Juist door dit gegeven is er enige twijfel bij een aantal personages maar echt de vinger erop leggen lukt niet. Het is een kwestie van voortdurend raden en twijfelen en het willen weten zorgt ervoor dat het onmogelijk is dit boek even los te laten. Geduld is een schone zaak zeggen ze en dat geduld heb je ook wel nodig. Want pas aan het einde maakt Terpstra de winnaar van het spelletje bekend en dan nog weet ze met het onthullen van de waarheid de lezer met enige twijfel achter te laten. Een regelrechte pageturner!



Wendy Wenning op 7 augustus 2018:
Annabel is met haar familie op vakantie in Spanje. Ondanks alles wat er in het verleden is gebeurd heeft ze weer een goede band met Emma, haar moeder. Emma is nu een bekende kunstenaar die door veel mensen wordt herkend, vandaar dat er gekozen is voor een vakantiestek waar niet te veel Nederlandse toeristen zijn. Ook haar broer, zijn vrouw en hun tweeling genieten van deze vakantie in een familiehotel niet ver van Barcelona. Annabebl heeft deze plek aangeraden, door haar studie toerisme aan de hotelschool weet ze precies de juiste vakantieplekken te vinden. Thijs, haar vader, en Emma zijn steeds behoorlijk klef en Annabel wordt er soms een beetje kriegel van. Het lijkt wel of iedereen gelukkig is in de liefde, behalve Annabel. Haar langste relatie duurde tien maanden en die is nu al een jaar voorbij. Maar dan ontmoet ze Carlos, een hele leuke en knappe ober. Ze spreekt met hem af en verwacht gewoon een leuke nacht ... Dan wordt ze wakker in een ziekenhuis. Ze is een paar dagen kwijt en is ontzettend moe. Ze heeft geen flauw idee wat er gebeurd is en ook eenmaal weer aan het werk in Nederland blijft ze ontzettend moe. Haar collega Didi weet wel iets voor haar, waardoor ze meer energie zal krijgen. Dit is pas het begin van een heleboel ellende ...  

'Ze probeert zich los te wringen totdat ze door een nieuwe duizeling wordt overvallen. Slap valt ze op de bank neer.'  

Annabel is gevormd door haar jeugd en na het voorval in Spanje is ze behoorlijk wankel geworden. Van de zwakke plekken die zijn ontstaan wordt op een verschrikkelijke manier misbruik gemaakt. Iedereen heeft wel eens een periode dat hij of zij minder sterk is en hierdoor gevoelig is voor invloeden van buitenaf. Annabel haar verhaal lezende doet realiseren dat dit jou, of je kind, ook kan overkomen. In Confrontatie! wordt geen tijd verspild aan overbodige details waardoor de vaart hoog ligt. Af en toe iets te hoog waardoor het leek alsof bepaalde fragment afgeraffeld werden bij gebrek aan een betere afronding. Maar ook de spanning zit er meteen goed in en het verhaal weet al snel mee te slepen. Er is voortdurend die hoop dat Annabel uit deze verschrikking kan ontsnappen. Soms wil je haar een schop onder de kont geven maar daarnaast is er het besef dat Annabel ook maar een slachtoffer is. Annabel wordt soms wat kinderlijk neergezet maar dit geeft juist goed weer waarom het voor Annabel onmogelijk is om iets te veranderen aan de situatie. Doordat er misbruik genomen wordt van haar zwakke plekken komt het kind in haar naar boven. Alle emoties, gevoelens en gedachten van de personages weet van de auteur goed te verwoorden waardoor je je goed kunt inleven en als vanzelf leef je met ze mee.

'Ze voelt zich weer net zo eenzaam als toen haar moeder in de gevangenis zat. Met één verschil. Toen zat haar moeder gevangen. Nu zij.'

De auteur heeft met Confrontatie! een indrukwekkend en confronterend verhaal geschreven en een betere titel had er niet bedacht kunnen worden. De schrijfstijl van Esther van der Ham is eenvoudig maar wel treffend waardoor het verhaal van Annabel krachtig neergezet wordt. Een prima vervolg in de C- serie en ook met dit deel weet ze de lezer weer te raken.



Website Security Test