Omschrijving: Onze herinneringen bepalen onze identiteit. Maar wat als je geheugen elke dag opnieuw in je slaap wordt gewist?
Christine wordt ’s ochtends wakker in een vreemd bed, in een vreemd huis, naast een man die ze niet kent. Ze herinnert zich niets van wat er die nacht is gebeurd en besluit snel haar kleren aan te trekken en naar huis te gaan. Maar dan ziet ze zichzelf in de spiegel. Christine herkent zichzelf niet: ze is veel ouder dan ze dacht. De man vertelt haar dat hij Ben heet en dat ze al tweeëntwintig jaar getrouwd zijn. Dat ze in haar eigen huis is. En dat haar geheugen jaren geleden is aangetast door een ernstig ongeluk. Elke nacht als Christine gaat slapen worden haar herinneringen gewist. Elke ochtend opnieuw moet iemand haar vertellen wie ze is. Christine is volledig afhankelijk van Ben. Maar als ze op advies van haar dokter een dagboek gaat bijhouden, ontdekt ze dat Ben haar lang niet alles vertelt.
Dit boek - ik vergeet telkens hoe het heet - verleidde mij met haar prachtige cover met daarop enkel een geopend oog. Achterop het boek staat slechts een gesloten oog en een paar zeer, zeer lovende aanbevelingen van Tess Gerritsen en Sophie Hannah. Twee succesvolle vrouwenthriller-schrijfsters, en dat is een logische keuze van de uitgever, want dit boek, Voor ik ga slapen, is een vrouwenthriller pur sang. Het is bijna jammer dat het door een man geschreven is... Voor ik ga slapen gaat over een vrouw, Christine, die elke dag wakker wordt zonder zich de laatste twintig jaar van haar leven te herinneren. Een heel spannend gegeven, vooral als blijkt dat haar man niet te vertrouwen lijkt. Ze komt in contact met een dokter die haar adviseert een dagboek bij te houden en dit niet aan haar man te vertellen. Voor ik ga slapen speelt zich af in één dag, waarin Christine opstaat, de schok verwerkt, haar dagboek vindt, leest wat ze de afgelopen weken geschreven heeft en wat er daarna gebeurt. Voor Christine begint elke dag met dezelfde schok: Waar ben ik? Wie is die man naast me? Hoe oud ben ik? Dit schrijft ze dan ook in haar dagboek. Als lezer ging dit me op een gegeven moment wat tegenstaan. De herhalingen halen behoorlijk de snelheid uit het verhaal. Ook moet zowel de hoofdpersone als de lezer constant in de gaten houden: wat weet ik al, en wat nog niet. En dan de geloofwaardigheid: Heeft deze vrouw echt zoveel jaren geleefd zonder dingen op te schrijven voor zichzelf, boodschappen aan zichzelf te schrijven, zodat niet álles als een verrassing komt? En waarom besluit ze elke dag opnieuw haar contact met de dokter geheim te houden voor haar man? Hoge verwachtingen zijn niet altijd goed voor de leeservaring. In het geval van dit boek, waren mijn verwachtingen té hoog. Ja, het is een goed doordacht boek. De auteur heeft duidelijk veel onderzoek gedaan naar de mogelijke aandoeningen van het geheugen. Ook is het een spannend gegeven, en als lezer ben je constant op je hoede en leef je mee met Christine. De ontknoping is werkelijk geweldig. Alles bij elkaar opgeteld kom ik uit op 4 sterren. Een opvallend en bijzonder boek, een aanrader, maar met een kleine kanttekening. Toegift: Wie ook de grappige, romantische kant van dit gegeven wil zien? De chickflick 50 First Dates is erg leuk.
Bezoekersreacties:
Sarina (32) op 26 november 2017:
Tweet Had het boek gevonden op een rommelmarkt en nam het mee omdat de kaft er zo mooi uitzag... had er verder nooit wat over gehoord en had dus ook geen enkele verwachtingen. Het boek heeft me compleet verrast, spannend plot, vlot geschreven en je voelt dat er iets niet in de haak is, maar wat... Ik moest het wel uitlezen! Helaas bleek het plot te zijn wat ik al vanaf het begin vermoedde, desondanks was het niet minder leuk om te lezen! Ik ga mijn exemplaar weer doorgeven, weet zeker dat ik de volgende lezeres er blij mee maak. Oordeel:
Marlies v.d. Munckho (54) op 3 augustus 2017:
Tweet Super boek!
Ik bleef op 't einde zitten met een vraag: de echte Ben had toch geen litteken in zijn gezicht.
De Ben aan 't bed van Christine, nadat alle horror voorbij was, had wel 'n litteken?
Kan iemand dit voor mij verklaren? Oordeel:
Brigitte van Duijn (36) op 3 juni 2012:
Tweet Auteur S.J. Watson werd geboren in Engeland en woont in Londen. Zijn debuut Voor ik ga slapen is het resultaat van een cursus romanschrijven. Inmiddels zijn de rechten van Voor ik ga slapen verkocht aan 30 landen en is er een film in de maak.
Christine lijdt sinds haar ongeluk aan geheugenverlies en telkens als ze geslapen heeft zijn haar herinneringen gewist. Ze wordt elke dag wakker in een vreemd huis, naast een vreemde man en in de spiegel ziet ze een vrouw die veel ouder is dan zij. Haar man vertelt haar elke dag wat ze moet weten en gaat dan naar z’n werk. Als Christine in het geheim zelf een dagboek bij gaat houden en dit dagelijks terugleest krijgt ze meer grip op haar leven, maar doet ze ook een verschrikkelijke ontdekking.
Ondanks dat dit boek niet geheel aan mijn misschien te hoge verwachting heeft voldaan, vond ik het toch een goed en origineel debuut. Ik vind het bijzonder knap dat S.J. Watson met heel weinig personages en ook nog verteld vanuit het oogpunt van de hoofdpersoon Christine een boeiend verhaal heeft kunnen maken over een vrouw die lijdt aan geheugenverlies. Zeker gezien zij dit in zo’n erge mate heeft dat ze een dagboek nodig heeft om nog enigszins te kunnen functioneren. Door de herhaling van lezen en schrijven in haar dagboek lijkt het er soms op alsof er niks anders gebeurt dan dat, maar juist deze herhalingsactie zorgt ervoor dat je als lezer langzaamaan steeds meer informatie krijgt en de spanning toeneemt tot er uiteindelijk niets anders overblijft dan het gevoel te ‘moeten’ doorlezen tot je de volledige waarheid kent.
De schrijfstijl is prettig en vlot waardoor het verhaal makkelijk wegleest. Het einde is helaas een beetje voorspelbaar, daar had best nog even aan gesleuteld kunnen worden, maar al met al wat mij betreft een behoorlijk goed, origineel en geslaagd boek. Oordeel:
Hels paradijs **** Emmy Balsters (70): Een knap geschreven indringende thriller
Hoofdpersonage is Julia, ze leidt een heerlijk leven e...
Pas maar op voor de boze wolf **** Wemmie Wolf (61): De boeken van Marcella Kleine, zowel haar thrillers als romans kenmerken zich door een fijne schrijf...
Campinggasten ***** Lees.beestje (35): In het bos wordt het lichaam van Lina gevonden. Ze hangt zonder kleren aan een touw...
De recherc...
Droom van morgen *** Joke Richters (75): Ik zat gelijk in het verhaal .maar vond richting het einde te veel toevalligheden .Er gebeurden te v...