Oordeel VrouwenThrillers.nl: ![](afbeeldingen/star45.png)
Recensie Hilde Peeters op 24 februari 2022:
De Zweedse Sofie Sarenbrant werkte na haar mediastudies als journaliste. In 2010 verscheen haar debuut Week 36. Het bleek zo’n succes dat ze fulltime schrijfster werd. In Scandinavië is ze nu een van de meest gelezen thrillerauteurs met haar prijzen winnende serie rond Emma Sköld, waarvan inmiddels zeven titels zijn verschenen. Met Genade is, na Berouw en Jaloezie, het derde deel vertaald naar het Nederlands. Deze serie moet echt wel op volgorde worden gelezen. Jaloezie is geëindigd met een cliffhanger van jewelste. Genade opent meteen met een herdenkingsdienst. Wie alle personages en de betekenis van hun aanwezigheid in die dienst wil begrijpen, moet dus de inhoud van de vorige boeken kennen. Bovendien wordt in dit boek nog veel meer duidelijk over intriges en plots uit de vorige boeken. Het is zelfs moeilijk om iets te vertellen over dit boek, zonder meteen al spoilers weg te geven.
Het boek begint emotioneel. Een oud-rechercheur kijkt tijdens de dienst naar de foto van zijn dochter en mijmert hoe het nu verder moet met haar dochtertje en met de collega’s op haar werk. Die zijn bezig met een moeilijke taak. Her en der in de Zweedse hoofdstad Stockholm worden buitenlandse zwervers brutaal vermoord. Met politieke en sociale onrust tot gevolg. Rechercheur Thomas verwerkt maar moeilijk de dood van zijn collega en kan zichzelf er niet toe brengen samen te werken met de opdringerige opvolgster Madeleine. Een vader probeert intussen wanhopig een en ander recht te zetten en zijn corrupte opvolger te ontmaskeren, buiten medeweten van zijn vrouw en andere dochter.
Als oud-journaliste is Sarenbrant zich bewust van de knelpunten in het hedendaagse Zweden: het snel toenemende racisme, het groeiende aantal illegale asielzoekers uit het voormalige Oostblok, de verschraling in de zorg, het vele huiselijke geweld. Ze verweeft die thema’s op indringende wijze in haar ingenieuze plots. Zo ook het machtsmisbruik op alle niveaus, van onevenwichtige relaties in een gezin tot aan de top van politiek, bedrijfsleven en politie. Wie kan dan nog weten welke politicus of politieman handelt uit zuivere motieven? Dat klinkt hoogdravend, maar de auteur brengt de conflicten heel helder en in een levensecht, pakkend verhaal aan het licht. De plot is ronduit geniaal. De trouwe lezer kent de daders van de zwerversmoorden al vanaf het begin, toch blijft het onderzoek spannend, mede door enkele verrassende zijpaden. Ook de creatieve, swingende schrijfstijl speelt een grote rol. De hoofdstukken zijn zo kort dat blijven doorlezen maar al te makkelijk is. Het perspectief wisselt voortdurend tussen de hoofdpersonen. De indirecte dialogen en sterke beschrijvingen leggen onbarmhartig de karakters en de drijfveren van de personages bloot.
Genade is veel te snel uit, het boek is geen whodunit, het is een ‘who-fixed-it’. Verslavend goed.
Bezoekersreacties: