Kaakslag
Door: op 1 maart 2017

Erik Persoons (1965) heeft altijd al een passie voor schrijven, literatuur en cultuur in het algemeen gehad. Tijdens zijn vijfentwintig jaren zeer actieve dienst in het verenigingsleven en als oprichter en jarenlange bezieler van een jongerenbeweging, heeft hij altijd al een belangrijke eigenschap voor ogen gehouden: luisteren.

Joyce verhuist samen met haar tienjarig dochtertje Kiara van de stad naar het platteland. Haar hele leven had Joyce voor anderen klaargestaan, zichzelf weggecijferd. Een vrouw van midden in de dertig die haar studies en carriere had laten varen, eerst om haar zieke ouders op te vangen en daarna om haar, zo bleek later, dominante en zelfs tirannieke echtgenoot op te vangen. Nu kiest ze voor zichzelf. Voor Kiara niet makkelijk, maar ze is nog jong en over het algemeen kunnen kinderen zich snel aanpassen. Maar Kiara krijgt moeilijk aansluiting op school, het lukt niet om vriendjes en vriendinnetjes te maken. Maar dan maakt ze kennis met Tim. Een stille jongen, een beetje apart. Kiara en Tim raken bevriend met elkaar, maar er is iets vreemds met Tim. Zijn houding, zijn gedragingen. Tim hoort stemmen in zijn hoofd en leeft meestal in een fantasiewereld. Maar Joyce is alleen maar blij dat Kiara toch iemand heeft om mee te spelen. Maar op een dag zijn de kinderen verdwenen, spoorloos…  


Toen ik de achterflap las van Kaakslag was mijn interesse gelijk gewekt. Een hoopvol proza, een psychologisch drama, een roman noir, maar vooral een spiegel voor onszelf, een blik in onze ziel. Een thriller met een veelbelovende inhoud. Ook de cover heeft meteen een flinke aantrekkingskracht.  

Wat als eerste opvalt als je begint met het lezen van Kaakslag, is de bijzondere schrijfstijl. De auteur rijgt de woorden op dichterlijke wijze aaneen en creeërt een verhaal met veel emoties. Joyce leren we kennen als een sterke vrouw, maar ze krijgt het in dit boek nog flink voor haar kiezen. Ook Kiara heeft het moeilijk en regelmatig mogen we een stukje uit haar dagboek lezen. Het verhaal wordt verteld vanuit een wisselend perspectief en tussendoor cursief geschreven teksten die de gedachten van diverse personages weergeven. Teksten die veel vragen oproepen maar nog geen antwoorden geven.

Kaakslag is een intrigerende, psychologische thriller en geeft weer hoe beïnvloedbaar een kind is, vooral een kind dat al verward is. Het gedrag van Tim geeft een sinistere spanning en het is moeilijk om deze jongen te doorgronden. Doordat er nauwelijks contact met Tim is te krijgen en dat je er nauwelijks weet van hebt wat er nu precies in hem omgaat krijg je een unheimische sfeer die voortdurend doorsuddert. De psychologie hieromheen zet de auteur heel mooi neer en weet hiermee de lezer aan het boek gekluisterd te houden.  

In deze thriller wordt de nadruk gelegd op het innerlijk van de karakters, motieven, omstandigheden en handelingen en gedachten die ontstaan. De wanhoop en radeloosheid van de moeders, als hun kinderen spoorloos verdwenen zijn, is intens tastbaar, maar ook schuldgevoelens zijn aan de orde. Vooral de vader van Tim voelt zich schuldig, maar het is niet helemaal duidelijk waarom. Als er eenmaal antwoorden komen is er een gevoel van verbijstering. Tijdens de uitwerking naar de plot is er een hoge spanningsboog en de beschreven situaties laten een wat bedrukte stemming na.  

Kaakslag heeft inderdaad iets van een roman noir in zich. Somber, een uitzichtloos leven en een chaotische werkelijkheid. Een thriller die een zwarte werkelijkheid weergeeft en daarom soms ook wat zwaarmoedig overkomt. Een boek dat ik na het lezen even moest laten bezinken… 

Een vrouwenthriller: JA

Waardering: 4*



Bezoekersreacties:
Erik Persoons (52) op 1 maart 2017:
Heel hartelijk bedankt voor deze mooie recensie. Zulke positieve feedback geeft me een enorme boost om er weer volop tegenaan te gaan. Ondertussen zijn er al weer veel hersenspinsels op papier gezet. Na het lezen van deze commentaar heb ik heel veel zin om verder te werken. De nachten zullen weer kort zijn, vrees ik. Groeten, Erik