Wanneer Judith op een avond gaat zwemmen in de Thames, is ze getuige van een moord. De politie gelooft haar verhaal niet en dus besluit ze zelf een onderzoek te starten. Al snel wordt ze bijgestaan door hondenuitlaatster Suzie, en door Becks, de vrouw van de pastoor.Samen vormen ze De Marlow Moordclub. Wanneer er nog een lijk opduikt, realiseren ze zich dat ze met een heuse seriemoordenaar te maken hebben. Ze beschouwen de zaak als een puzzel die opgelost moet worden en gaan fanatiek aan de slag.

In De Marlow moordclub is Judith, een excentrieke whiskydrinkende 77- jarige, een niet alledaagse hoofdpersoon. Tijdens het zwemmen op een avond in de Theems hoort ze stemmen bij haar buurman en even later een schot. Voor Judith is het duidelijk, er is een moord gepleegd, maar de politie ziet het als een zelfmoord. Reden voor haar om hulptroepen in te schakelen in de vorm van domineesvrouw Becks en hondenuitlaatster Suzie. Langzaam ontwikkelt zich een vriendschap tussen de totaal verschillende vrouwen, gevormd door de moordzaak. Als gedreven cryptogrammenbedenker weet Judith als geen ander elke minieme aanwijzing te ontdekken en op de juiste plaats te zetten als er een tweede moord plaatsvindt. De dader speelt een soort kat - en muisspel waarin deze zichzelf als onoverwinnelijk beschouwt. 

Het is een leuk trio, met vrouwen die ieder op zich, hun eigen issues hebben die hun persoonlijke ontwikkeling in de weg staat. De onderlinge dynamiek is prettig en Judith leren we het beste kennen. Ze komt ietwat bemoeizuchtig over, maar bedoelt het goed. Zij zeult altijd een blikje zuurtjes in poedersuiker met zich mee die ze iemand aanbiedt als er een pijnlijke situatie ontstaat. Ze is een ontwapenende persoonlijkheid die menselijk overkomt met al haar gebreken en weet Becks en Suzie het beste uit zichzelf tevoorschijn te laten toveren als het erop aankomt. Naarmate het verhaal zich ontwikkelt wordt het duidelijk dat Judith een tragisch geheim bij zich draagt, dat haar gevormd heeft tot de eenzame vrouw die ze is geworden. Het maakt de lezer nieuwsgierig naar deze bijzondere persoonlijkheid. Door haar nieuwe vriendschappen komt ze uit haar isolement en weet zij haar omgeving te stimuleren. Becks en Suzie krijgen inzichten in hun eigen gedrag door de dingen die ze meemaken. 

Thorogood heeft een vlotte, toegankelijke schrijfstijl, waarin hij wat humor verwerkt. Beelddenkers zullen smakelijk om sommige scènes lachen en deze omarmen. De auteur laat goed zien wat voor een hoge last op de schouders van de vrouwen ligt. Ze zijn niet alleen werknemer, huisvrouw en moeder, maar ook nog eens mantelzorger. Wat soms best een zware belasting is om te dragen en vaak ondergewaardeerd wordt. Het is een rustig opgebouwd verhaal met weinig spanning, maar weet tot het einde toe te boeien. Geheel onverwacht vindt er een spannende, verrassende ontknoping als beloning plaats. 

In De Marlow moordclub, een aangename whodunit, vindt er een race tegen de klok plaats richting het einde, en kunnen de lezers lekker meepuzzelen en de hersens laten kraken.