vrouwenthrillers.nl | Bezoekersreacties op boeken

vrouwenthrillers.nl

Bezoekersreacties

		Ontspoord - Heleen van den Hoven **** Annick (Vosje leest) (60): In ontspoord maakt de lezer kennis met Nique, die steeds meer in de ban raakt van de YouTuber Trainman. Wat haar precies aan hem aantrekt, kan ze zelf niet goed duiden, maar het gevoel laat haar niet los, tot ze besluit hem te gaan zoeken. Haar vriendin Harriet, een briljante hacker, vertrouwt het niet en volgt Nique via een online opsporingsdienst. Al snel beseft ze echter dat zij niet de enige is die meekijkt. Wat als haar vriendin in groot gevaar verkeert? In het begin had ik wat moeite om in het verhaal te komen, maar gaandeweg werd ik steeds meer meegezogen. Zodra het eenmaal op gang komt, is het bijna niet meer weg te leggen, het leest letterlijk als een trein. De hoofdstukken wisselen tussen de perspectieven van Nique, Harriet en Luuk (Trainman), wat zorgt voor een boeiende en gelaagde vertelstructuur. De personages zijn goed uitgewerkt: je krijgt niet alleen inzicht in hun huidige levens, maar ook in hun verleden, wat hun keuzes en gedrag extra diepgang geeft. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en het einde is verrassend en sterk. Het verhaal raakt aan actuele thema's zoals online zichtbaarheid, cybercriminaliteit, jeugdtrauma's en vriendschap. Onderwerpen die je nog even bijblijven nadat je het boek hebt dichtgeslagen. De titel Ontspoord is dan ook zeer passend. Dit was mijn eerste kennismaking met Heleen Van den Hoven, maar zeker niet de laatste. Ik ben benieuwd naar haar andere boeken. Met dank aan Vrouwenthrillers en de Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.
		Gouden kooi - Julienne Brouwers **** Minibieb Teentje (65): Waar gaat het boek over: Laurien is moeder van drie kinderen en getrouwd met de succesvolle en knappe Boudewijn. Ze wonen in een riante villa in Wassenaar en hebben een au pair Marit. Laurien is journalist. Op een dag wordt ze gebeld dat haar 5 jarige dochter niet op school is verschenen. Thuis gekomen vindt ze Marit hangend aan een touw op haar slaapkamer. Dat is het begin van een rollercoaster van ellende. Amber, de forensische rechercheur en haar partner John worden op deze zaak gezet. Ze lijken stuk te lopen op de reacties van de betrokkenen, of eigenlijk de weinige en soms onware reacties. Tegelijk gaat het ook niet echt op rolletjes in haar prive leven en moet ze aan een oude zaak ook weer aandacht geven. Lauriens nieuwsgierigheid en haar journalistieke aard zorgen ervoor dat ze in het mysterie duikt en op onderzoek gaat. Dit is niet zonder gevaar voor eigen leven. Maar uit welke hoek komt het gevaar? Haar vrienden en man blijken niet te zijn wat ze dacht en kan ze hun wel vertrouwen? Als Amber denkt dat de zaak vastgelopen is, komt er een doorbraak voor een DNA-match. Wat vond ik ervan: Dit is het tweede deel met Amber de Witt in de hoofdrol. Ik heb het eerste nog niet gelezen maar dat was geen belemmering. Elk hoofdstuk wordt afwisselend geschreven vanuit het oogpunt van Amber en Laurien. Laurien in de ik-vorm en Amber beschrijvend. Het verhaal neemt je heel snel mee. Soms dacht ik dat ik al zag waar het heen zou gaan, maar werd ik toch weer op het verkeerde been gezet. De uiteindelijke dader had ik niet helemaal zien aankomen. Ik vind het leuk dat het verhaal zich in Nederland afspeelt, dat maakt veel dingen herkenbaar. Alhoewel de wereld van de villa’s in Wassenaar niet mijn wereld is. Het boek is zeker spannend, niet bloederig of akelige details maar wel spannend. Conclusie: Leuk, spannend en goed boek. Liefhebbers van Suzanne Vermeer en Saskia Noord zullen hier zeker van houden. Ik ga ook echt het eerste deel nog eens lezen en ben benieuwd naar meer van Julienne. Aanrader dus.
		Ontspoord - Heleen van den Hoven *** Laura (31): Van Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie mocht ik Ontspoord van Heleen van den Hoven lezen. Wanneer Nique zich steeds verder laat meeslepen door de mysterieuze YouTuber Luuk, wordt al snel duidelijk dat online meekijken niet zonder gevaar is. Vanuit drie perspectieven wordt je meegenomen in een verhaal waarin niets is wat het lijkt. Het is een prettig leesbare thriller waarin de schrijfster goed inspeelt op actuele thema’s zoals hackers, white hats, LinkedIn en de gevaren van online zichtbaarheid. Het verhaal komt langzaam op gang en wordt vanuit meerdere invalshoeken verteld. Het begin vond ik wat warrig door het perspectief van YouTuber Luuk, maar al snel wordt duidelijk waarom dit zo is geschreven. Net toen ik dacht het verhaal rond te hebben, kwam er toch nog een echt huh-moment. Dat is waar ik van hou: iets totaal niet aan zien komen. Het terugkerende treinenthema past goed, want het laatste deel leest letterlijk als een trein. De vaart komt erin en voor je het weet is het boek uit. De boodschap van de schrijfster blijft hangen: "Wees waakzaam in een wereld waar het steeds moeilijker wordt om anders te zijn dan de norm, waarin privacy niet meer lijkt te bestaan en iedereen alles over je kan vinden, terwijl de waarheid keer op keer het onderspit delft."
		Looklucht - Merho . **** Hilde Haerinck (60): Looklucht MERHO INLEIDING: Merho, de geestelijke vader van de stripreeks ‘De Kiekeboes broedde na 164 albums en 46 jaar op een carrièreswitch. Hij is een notoir thrillerlezer, verslindt ze met groot genoegen. Gevestigde namen, nobele onbekenden, die ‘van bij ons’ (ook níet onverdienstelijk en wat chauvinisme mag). Merho vindt misdaadauteurs bij voorsprong meesters in het construeren van een plot en wou er zich ook eens aan wagen. Het boek beslaat 2 tijdlijnen. 1. In het heden 2. In de toekomst, 2099 In het begin zag ik het verband niet tussen de 2 maar gaandeweg geraakte ik in het verhaal. VERVOLG: 1. Vertelt over de belevenissen van een succesvolle misdaadauteur (whishful thinking?) in Antwerpen. Hij wordt beschuldigd van gifmoord op de regisseur, die 1 van z’n boeken wou verfilmen. Die verfilming was echter een aanfluiting en alles wijst in de richting van Webra, de schrijver als dader. Tevens was die aan een nevenproject bezig over een dode in het Vaticaan. Waar het slachtoffer een penetrante look geur verspreidde. En laat dit nu net de manier zijn waarop de regisseur het loodje legde… Zéér verdacht, toch? Hulp komt soms uit onverwachte hoek. D.w.z. in de vorm van ene sexy, roodharige Caroline. Een ‘die hard fan’ van de schrijver én zijn hoofdpersonage. Bovendien is zij ook nog eens werkzaam bij de Antwerpse politie, wat heel handig meegenomen is. Ze blijkt vastbesloten om samen met Webra de dader te ontmaskeren. Zeker als er nog een tweede moord wordt gepleegd. En wie zijn ‘de kinderen van het licht?’ Wat verbergen de leden ervan? 2. In het Vaticaan anno 2099 ondertussen, verspreidde de gestorven Paus een enorme looklucht. Was dit te wijten aan scampi’s in de look, zijn laatste avondmaal? Of is er mee geknoeid…? Bijgevolg moet er een nieuwe Paus gekozen worden. Máár dit loopt niet van een leien dakje. Een vrouwelijke kardinaal maakt het álle mannelijke kandidaten wel heel erg moeilijk. Om niet te zeggen bijna onmogelijk. De plot is waanzinnig, geen spoilers. ?Maar alles vloeit mooi samen. Ik heb genoten van de schrijfstijl van Merho, per momenten luidop gelachen zelfs. Met zijn zinspelingen en woordspelingen. Er zit zoveel meer achter deze thriller. Thema’s als ontrouw, biseksualiteit, macht, sektes, geld, glitter&glamour, celibaat, rol van vrouwen in de kerk, onderdrukking van de vrouw. Alsook de houding van de lslam tov de Rooms- Katholieke kerk enz. Veel om over na te denken. Dan last but not least: de cover! In 1 woord geweldig. Niet in het minst omdat ‘Garlic Roses’ ontdekt werd door Merho, in míjn hometown, Knokke-Heist. Bestaat er zoiets als toeval??Ik ben ook 30 jaar uitbaatster geweest van een bloemenwinkel. Tevens vind ik de gelijkenis met een artisjok ook frappant. Niets is dus wat het lijkt in dit boek. ? Een aanrader!
		Looklucht - Merho . **** Minibieb Teentje (65): Waar gaat het over; Een wat oudere en chagrijnige schrijver Werner, schrijft al jaren, onder pseudoniem, misdaadboeken over Thomas Tender. Op een dag besluit hij over de perfecte moord te schrijven en wil hij het laten afspelen in het Vaticaan, daar is niet iedereen blij mee. Hij krijgt een aanbod om een film over Thomas te maken. Maar dan overlijdt de regisseur plotseling en lijkt er een connectie te zijn met zijn idee over de perfecte moord, die herkenbaar is de knoflooklucht. De verdenking valt op Werner en wordt hij gearresteerd. Hij komt vrij, maar de politie blijft hem in de gaten houden en mag zich uiteraard niet met de zaak bemoeien. Gelukkig is een vrouw een grote fan van hem, zij wil graag dingen voor Werner uitzoeken. Van het één komt het ander… Tegelijkertijd loopt er nog een tweede verhaallijn door het boek. Dat speelt zich af in 2099 in Rome. De Paus overlijdt en er moet een nieuwe Paus komen. De kardinalen gaan in afzondering net zo lang tot ze een Paus verkozen hebben. Er zijn een hoop dingen veranderd in vergelijking met onze tijd maar sommige systemen of gedachten veranderen nooit. Wat vond ik ervan: In het begin moest ik even wennen aan hoe het boek loopt. Die twee verhalen die door elkaar lopen en totaal niets met elkaar te maken lijken te hebben. Ook de beschrijving van het leven van Werner kon mij in het begin niet zo pakken. Toch veranderende dat langzamerhand. Opeens pakte het boek mij en begon ik iets te vermoeden over wat het ene verhaal met het andere te maken zou hebben. Toch was de afloop totaal anders dan ik had zien aankomen. De uiteindelijke ontknoping al helemaal. Heb echt twee keer het einde gelezen om te kijken of ik het wel goed gelezen had.
		De leugenaar - Martine Kamphuis *** Isabelle De Moor @Booksanddreamz (48): Martine Kamphuis is werkzaam als psychiater, gespecialiseerd in gedragsstoornissen. In 2006 debuteerde ze en sindsdien schreef ze diverse boeken, zowel voor volwassenen als voor kinderen. Haar medische en psychologische kennis verwerkte ze reeds eerder in psychologische thrillers met Wynona Post als hoofdpersoon. De leugenaar is het vijfde boek in deze reeks. Sylvia is een labiele persoon. Wanneer ze ontdekt dat haar man vreemd gaat, zoekt ze hulp bij psychologe Wynona Post, die haar reeds eerder heeft behandeld. Als Sylvia’s kind verdwijnt, gaan ze samen op zoek naar meer informatie en naar antwoorden. Maar die zoektocht brengt ook goed verborgen feiten uit Wynona’s verleden aan de oppervlakte. De leugenaar begint met een proloog die meteen verwachtingen oproept. De hoofdstukken zijn zeer uitgebreid, maar er volgen wel voortdurend perspectiefwissels tussen psychiater Wynona Post en haar cliënte Sylvia. De focus ligt in deze psychologische thriller niet zozeer op onderhuidse spanning, maar de hoofdmoot van het psychische aspect zit in de therapiegesprekken tussen beide hoofdpersonen en wat dit teweeg brengt voor hen allebei. Deze therapiesessies worden aan elkaar geregen met achtergrondinformatie over het dagelijkse leven van Sylvia en Wynona en ook hun verleden komt aan bod. De uitdieping van de personages is in dit boek dus zeer groot en is in de eerste helft van het boek de kern van het verhaal. De psychische ontwikkeling en het functioneren van Sylvia, die met een persoonlijkheidsstoornis kampt, is het belangrijkste ingrediënt van De leugenaar. Gaandeweg wordt de keuze van de cover en titel duidelijk en blijken beide zeer goed bij het verhaal te passen. Halfweg het boek is een plottwist voorzien, die vrij voorspelbaar is, maar de verdere uitwerking is dat niet. Het verhaal wordt spannender en het tempo wordt opgedreven. Dat uit zich ook in snelle perspectiefwissels van personages. De thrillerfan komt hier meer aan zijn trekken. Het einde is echter heel abrupt. Er is geen epiloog, maar het open einde biedt een ingang voor een vervolgverhaal. Dat Martine Kamphuis zelf psychiater is, merk je in dit verhaal. De details, de aanpak van de gesprekken en de opbouw van het verhaal zijn erg specifiek en de lezer voelt dat de auteur weet waarover ze schrijft. Schrijftechnisch zijn er wel verbeterpunten. De ene keer zijn de beschrijvingen erg lang, gevolgd door een heus script aan dialogen. Een evenwichtige mix van dialogen, handelingen en beschrijvingen leest aangenamer en biedt een betere dynamiek. De leugenaar is het vijfde boek rond personage Wynona Post, maar is volledig apart te lezen. Het is een doordachte psychologische thriller die zeker het lezen waard is. Dit boek is een aanrader voor thrillerliefhebbers met interesse voor de menselijke psyche.
		Blinde obsessie - Maaike Bosch **** Kat van den Hoven (45): In 2025 debuteerde Maaike Bosch met haar Cosy crime Blinde obsessie bij uitgeverij Hartklopper. Auteur en uitgever organiseren een blogtour waaraan ik mee mag doen en vandaag is het mijn buurt om mijn recensie met jullie te delen... Blinde obsessie bestaat uit 76 hoofdstukken afwisselend geschreven vanuit hoofdpersonage Emma, daarnaast zijn er hoofdstukken vanuit een anoniem personage genaamd De bewonderaar, ook zijn er hoofdstukken waarin we terugblikken naar 15 jaar geleden en daarnaast zijn er interviewfragmenten vanuit Emma en de deelnemers aan het tv programma. Het verhaal speelt zich af in het heden en het verleden en gaat van start met een boeiend, levendig en grappig eerste hoofdstuk wat er voor zorgde dat ik direct door wilde lezen, dat is zo het gehele boek gebleven. Maaike Bosch heeft een vlotte, levendige en beeldende schrijfstijl. Op humoristische wijze met een spannende ondertoon weet ze de lezer voor zich te winnen waardoor je blijft lezen. Een goede leugen zit zo dicht mogelijk bij de waarheid. In Blinde obsessie maken we kennis met Emma Alting (32). Anderhalf jaar geleden besloot Emma na een vervelende relatiebreuk - tot groot verdriet van haar moeder - Nederland achter zich te laten en te emigreren naar Toscane. Ze had het niet meer naar haar zin op haar werk en werd verliefd op de plek met uitzicht over de vallei in Italië en hakte de knoop door. Dankzij de erfenis van haar oma kon ze haar droom waarmaken, haar eigen B&B - B&B Il Sogno - in Italië. In een vlaag van verstandsverbijstering, met een borreltje teveel en een snufje roekeloosheid. In een vlaag van verstandverbijstering geeft Emma zich impulsief op voor het datingprogramma Matchmakers - een enorm kijkcijferkanon - in de hoop zo een leuke man aan de haak te slaan, want op de traditionele manier is het nog niet gelukt. Wanneer ze wordt uitgekozen als kandidaat voor het programma, heeft ze al snel spijt van haar beslissing wanneer de impact van haar deelname tot haar doordringt. Jij zou toch geen programma nodig hoeven hebben om een leuke man te vinden? Ze valt goed in de smaakt, van de achttien inzendingen kiest ze vier vrijgezelle mannelijke kandidaten - Thomas, Erik, Matteo en Lars - die naar haar B&B in Toscane mogen afreizen. Klaar voor de strijd om haar hart te veroveren. Drie weken lang vinden de opnames plaats en wordt ze door de crew bestaande uit regisseur Robert, productieassistent Petra en cameraman Jilles bij alles wat ze doet achtervolgd door camera’s om zo de spraakmakendste beelden vast te leggen voor het populaire televisieprogramma. En nu zat ik met de gebakken peren in de vorm van een presentator, een regisseur en een cameraploeg. Het hele avontuur moest nog beginnen. Emma is zich continu bewust van de camera’s, met zenuwen die door haar lichaam gieren heeft ze moeite om het ijs te breken en de onderlinge concurrentiestrijd onder de mannen is groot. Ze moet alle zeilen bijzetten om niet te bezwijken onder de toenemende druk van het veeleisende team. Ze gaat normaal gesproken niet snel iets uit de weg, maar dit had ze zich toch allemaal wel iets anders voorgesteld, ze heeft zichzelf in een lastig parket gebracht. Ik wil niet vervelend doen, maar de liefde ontstaat niet vanzelf. Wanneer blijkt dat één van de deelnemers met een verborgen agenda naar Toscane is gekomen, belandt ze in een ware rollercoaster - die haar iets heel anders brengt dan de liefde - en haar teruggevoerd naar een duister verleden dat ze zo hard probeerde te vergeten. De liefde is belangrijk genoeg om haar wat tijd te geven. Ik had het debuut van Maaike, Blinde obsessie al vaker voorbij zien komen en mijn interesse was direct gewekt, toen Maaike op zoek was naar deelnemers voor haar blogtour hoefde ik dan ook niet na te denken en deed graag mee. B&B vol liefde, wie kent het niet? Maaike liet zich voor haar debuut Blinde obsessie inspireren door het televisieprogramma, wat in een heerlijke Cosy crime resulteerde, een debuut om trots op te zijn. Levendige, boeiende verhaallijnen, waarbij je als lezer ondertussen actief meedenkt en puzzelt naar hoe het verhaal nu precies in elkaar steekt? Wie is de anonieme bewonderaar en wat is er vijftien jaar geleden gebeurd? Ik proefde helemaal de sfeer van het programma, wat ik zo graag kijk op tv. Een fijne mix van sarcastische humor, leuke woordspelingen, grappige dialogen, ongemakkelijke gebeurtenissen en onderlinge spanningen en toenemende dreiging. De verschillende verhaallijnen in wisselende tijdspanne zorgen ervoor dat de nieuwsgierigheid van de lezer geprikkeld blijft. De combinatie van een super vermakelijk verhaal en de zeer toegankelijke manier van schrijven hebben als resultaat dat je eenmaal begonnen met lezen het verhaal niet meer kunt wegleggen. Een Cosy crime met een intrigerend plot, welke van start gaat als een feelgood roman met spannende elementen en zich gaandeweg, na een spannende twist weet op te bouwen tot een thriller waarbij toegewerkt wordt naar een onheilspellende ontknoping. Een kleurrijk gezelschap aan personages. De impulsieve, Nederlandse stralende Emma, aka De Sloopkogel, een stoere dame die wel van een avontuurtje houdt, ze gaat niet snel iets uit de weg en wanneer het haar niet zint kan ze nogal opstandig worden. Na een pijnlijke relatiebreuk was het voor haar nu of nooit en besloot ze haar droom waar te maken in Italië. Ze toverde haar boerderij in Toscane met een prachtig uitzicht, om tot haar eigen B&B Il Sogno, met luxe appartementen en een camping, waar ze geniet van het Italiaanse leven. Aangezien alle leuke mannen al bezet zijn besluit ze om zich op te geven voor het tv programma Matchmakers om zo hopelijk de liefde van haar leven aan de haak te slaan, nog geen idee hebbende wat voor ellende ze zich daarmee op de hals haalt. Ze ervaart veel steun aan haar zus Nathalie, die in Nederland woonachtig is en schoonmaakster Sofia helpt haar met het schoonhouden van de kamers in de B&B. Crew van Matchmakers; regisseur Robert Reitsma, een flirterige, dominante zeurkous, productieassistente Petra Wennemars, die wat tactischer is dan Robert, bij wie ze zich meer op haar gemak voelt en kameleon, cameraman Jilles, als een echte paparazzi achtervolgt hij haar bij alles wat ze doet. Haar gasten, de kandidaten, een stel haantjes met hun onderlinge concurrentiestrijd; verlegen tekstschrijver Thomas die ervan droomt om schrijver te worden. Bomenkenner Erik, een bijdehante kerel die altijd aanstaat, een slijmbal die denkt dat hij grappig is. Italiaanse chef-kok Matteo uit Milaan met zijn mooie ogen en stralende glimlach, een stoere buitenkant en zachte binnenkant en Lars met zijn indringende ogen en overheersende aanwezigheid, een praatjesmaker die helemaal vol is van zichzelf. En tot slot campinggasten Rik en Vera Teunissen. Met Blinde obsessie heeft Maaike Bosch een boeiende, levendige en grappige Cosy crime neergezet. Een Cosy crime die leest als een feelgood met onderhuidse spanning en dreiging. Met vermakelijke, boeiende verhaallijnen waarbij de nieuwsgierigheid van de lezer wordt geprikkeld en je mee puzzelt naar hoe het verhaal in elkaar steekt. Kleurrijke karakters en een fijne mix van sarcastische humor, leuke woordspelingen, grappige dialogen, ongemakkelijke gebeurtenissen en onderlinge spanningen, hoopoplopende irritaties en toenemende dreiging. De verschillende verhaallijnen in wisselende tijdspanne zorgen ervoor dat de nieuwsgierigheid van de lezer geprikkeld blijft. Een Cosy crime met een intrigerend plot, welke van start gaat als een feelgood roman met spannende elementen en zich gaandeweg, na een spannende twist weet op te bouwen tot een thriller waarbij toegewerkt wordt naar een onheilspellende ontknoping. Kortom een debuut om trots op te zijn. Ik ben benieuwd naar wat Maaike Bosch nog meer zal gaan schrijven. Blinde obsessie, boeiende, levendige en grappige Cosy crime. Leest als een feelgood roman met onderhuidse spanning en dreiging. Een debuut om trots op te zijn. Wie zal het hart van Emma veroveren?
		Ontspoord - Heleen van den Hoven *** Gitta Van MIL (55): In ontspoord leren we Nique kennen. Zij is helemaal in de ban van een mysterieus persoon die op YouTube post. Nique besluit om de mysterieuze YouTuber te ontmoeten. Harriet is een vriendin van Nique, en zij vertrouwd de situatie niet helemaal. Omdat Harriet een professionele hacker is, kan zij Nique online volgen, maar het blijkt dat Harriet niet de enige is die Nique volgt. Het lijkt dat het volledig uit de hand gaat lopen en steeds gevaarlijker te worden.... Na Wie schrijft die blijft en Het Tango algoritme is dit het derde boek wat ik van Heleen van den Hooven gelezen heb. Ik had veel moeite om in het verhaal te komen, misschien omdat ik vond dat het verhaal wat traag op gang kwam. Heleen heeft wel een lekkere schrijfstijl en het verhaal is best wel actueel. Ze laat je ook de gevaren van social media lezen en waar het toe kan leiden. Het was niet helemaal mijn verhaal, toch heb ik het uitgelezen. Ik mocht dit ebook recenseren, dankzij Vrouwenthrillers.nl en de Crime Compagnie, dank je wel. Deze recensie staat ook op Hebban.
		Vergelding - Michael Berg **** Gitta Van MIL (55): Ook dit deel, het vervolg op Terugkeer, mocht ik vooruit lezen dankzij uitgeverij Ambo/Anthos, dank daarvoor. Het verhaal gaat verder. Alex gaat naar zijn ouderlijk huis, waar hij samen met zijn vader de verjaardag van zus Emmie gaat vieren. Maar als hij bij het huis aankomt, staat de voordeur open. Binnen ziet hij dat er is ingebroken, er mist van alles. Maar het ergste is, is dat zijn vader overleden is. Hij vermoedt dat zijn zus Emmie ooggetuige was, maar zijn zus heeft een verstandsbeperking, hij komt er niet achter of ze er echt bij was. Alex moet, als executeur testamentair, alles verder afwikkelen. Dit is best wel wat, zijn vader woont in een landhuis, een soort kasteel. Het blijkt dat er diverse iconen zijn gestolen uit het huis, die nogal veel geld waard zijn. Het is aannemelijk dat zijn vader is overleden aan een hartaanval op het moment dat de diefstal plaatsvond. Alex is de chef van het coldcase team. Dit team bestaat, net als het vorige deel, uit Frings en Fatima. Als er, in het archief van de politie een oude brief gevonden wordt, wordt die brief de volgende zaak voor het team. Want in de brief staat dat de schrijver niet schuldig is aan de moord op moederoverste Dorothea... Michael Berg heeft ook dit verhaal opgebouwd in 2 verschillende verhaallijnen, te weten alles rondom het overlijden van de vader van Alex. Maar ook een verhaallijn waarin het opvoedinternaat waar soeur Dorothea de scepter zwaait. Het is best heftig om te lezen wat er allemaal in vroeger tijden afspeelde, het is allemaal fictief, maar er zou best wel wat waar van kunnen zijn. Ik had in eerste instantie niet helemaal door waarom we zoveel van dit opvoedinternaat en de tijd waarin dit speelde, 1974, lazen. Maar naar mate het verhaal vorderde werd het steeds duidelijker. Dan weet je op een gegeven momentvook waarom het boek vergelding heet. Het verhaal stopte abrupt, ik hou er zelf niet zo van. Op naar het najaar, dan verschijnt deel 3!
		Ontspoord - Heleen van den Hoven *** Ariane Dijkstal (59): Van Vrouwenthrillers en the Crime Compagnie kreeg ik het boek Ontspoord van Heleen van Hoven te lezen. Voor mij was dit het eerste boek dat ik van deze schrijfster heb gelezen. Ik ga op basis van dit boek zeker meer boeken van haar lezen. Om te beginnen is de cover van het boek, een treinbank met daarop een beertje,intrigerend. Het boek draait om de hoofdpersonen Nique, haar vriendin Harriet en Luuk.Nique en Harriet kennen elkaar al vanaf dat ze samen in pleeghuizen hebben gezet. Luuk, voluit Lucas, is een man die erg gefascineerd is door treinen en hiervan filmpjes maakt en deze online zet. Nique, op haar beurt, raakt geïntrigeerd door Luuk en gaat hem volgen. Harriet, die hacker is, vertrouwt het niet helemaal en gaat Luuk ook volgen, maar dan wel op een andere manier… Het verhaal wordt vanuit 3 perspectieven verteld. Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar gelukkig verandert dat gaandeweg het verhaal. Het wordt spannender en er komen een aantal plot twists voorbij. Kortom, wat mij betreft een leuk boek om te lezen.
		Ontaard - Nicole van der Spek ***** Kat van den Hoven (45): Cultureel antropoloog Nicole van der Spek debuteerde in 2023 met haar novelle Ontspoord. In 2024 verscheen haar thriller Ongezien. In 2025 was Nicole één van de deelnemers van het schrijfevent Boek 10 van Godijn Publishing wiens thriller Ontaard, die dag nog werd gelanceerd. Speciaal voor de release organiseren uitgever en auteur een blogtour en vandaag is het mijn beurt om mijn recensie met jullie te delen... Ontaard is het eerste deel van een drieluik en bestaat uit 61 korte hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Maaike, Emma en Anouk en speelt zich af in het heden en het verleden - 2009 t/m 2019. Het verhaal gaat van start met een dreigende, spannende proloog die nieuwsgierig maar naar de rest van het verhaal. Nicole van der Spek heeft een vlotte, mysterieuze, beklemmende schrijfstijl die doordrenkt is met een dreigende ondertoon en onheilspellende spanning. Met een gedetailleerde pen weet ze je vanaf de eerste bladzijde te grijpen en dat blijft zo gedurende het hele boek. De wind fluistert, alsof hij mijn geheim aan het dorp wil verraden. In Ontaard maken we kennis met Maaike de Ridder, Emma de Bruin en Anouk Visser. Na een lange periode als oorlogsverslaggeefster in het Midden-Oosten keert Maaike de Ridder terug naar Nederland, waar ze aan de slag gaat als onderzoeksjournalist bij de Bergenvoortse Courant. Ze staat bekend om haar heldhaftige reportages in verre landen - waarbij ze grenzen opzoekt om de waarheid bloot te leggen - haar naam gonst door het dorp, ze is het gesprek van alle dag. Maar niet iedereen is even blij met haar terugkomst. Er hing iets in de lucht. Iets ongrijpbaars, alsof het meer zijn adem inhield. In Bergenvoort lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan, precies wat ze nodig heeft na een roerige tijd vol chaos, gevaar en verdriet. Tot er menselijke resten worden gevonden bij het Zilvermeer - in de grond achter de oude verlaten hut - en het normaal gesproken serene dorp in rep en roer is. Vragen rijzen de pan uit; van wie zijn deze botten? De politie wil gedurende hun onderzoek verder niets prijsgeven. En ze is niet zomaar een journalist; ze heeft het vermogen om door te dringen tot alles wat verborgen moet blijven. Maaike heeft haar zinnen gezet op deze casus, ze wil zichzelf overtreffen en een groot artikel publiceren in de krant. Ze duikt in een oude vermissingzaak. Iemand is niet blij met haar onderzoek en het gewroet in het verleden wat diegene angstvallig verborgen probeert te houden en stuurt haar dreigberichten. Angst hield me op afstand, maar nieuwsgierigheid duwde me vooruit. Maaike heeft geen enkel idee hoe serieus ze deze bedreiging moet nemen? Ze heeft al veel meegemaakt in haar leven, is niet snel bang en is vastbesloten om zich ook dit keer niet af te laten schrikken en zet haar speurtocht voort. De zaak laat haar niet meer los en tijdens de zoektocht naar de waarheid komt er steeds meer ellende naar de oppervlakte gedreven en komen er steeds meer raadsels bij. De plek wacht tot het geheim dat het in zich draagt, volledig wordt blootgelegd. Terwijl ze met vuur speelt, lijkt ze steeds dichterbij te komen en is haar onzichtbare vijand steeds wanhopiger om zich heen aan het slaan. Zal Maaike het Zilvermeer mysterie onthullen en de waarheid aan het licht brengen of blijft deze voor altijd begraven met de identiteit van het slachtoffer? In de oorlog waren er geen regels, enkel het instinct om te overleven. Ontaard is mijn eerste kennismaking met het werk van Nicole van der Spek en smaakt beslist naar meer. Wat een onheilspellende, mysterieuze en spannende thriller is dit zeg. Ik heb echt non stop genoten van het verhaal en kon het eigenlijk niet meer wegleggen, ik kon gewoon niet meer stoppen met lezen, zo werd ik opgeslokt door het verhaal. Onheilspellende, beklemmende, mysterieuze verhaallijnen met een horrorsausje, ijzingwekkend waarbij de grimmige sfeer voelbaar is. Gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving, veel vaart dankzij de korte hoofdstukken, onderhuidse dreiging en adembenemende, huiveringwekkende spanning, vol duistere ontwikkelingen en geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen. Het verhaal kent een waanzinnige opbouw en weet je vanaf de eerste bladzijde te grijpen en het is Nicole gelukt om dit gevoel ook niet meer los te laten bij te lezer. Je denkt een bepaald idee te hebben van hoe het verhaal in elkaar steekt - wie de anonieme berichten verstuurder is - van der Spek weet het spannend te maken en er bekruipt je een ik-kan-er-net-niet-bij gevoel, je moet en zal weten wie de dader is? Wat is er tien jaar geleden gebeurd? Maar of je gelijk hebt en wie dat het is, dát blijft tot het eind geheim. Het afwisselen van de verhaallijnen in het heden en het verleden, in combinatie met het telkens iets meer prijsgeven en de cliffhanger hoofdstukeindes brengen een toenemende spanning teweeg, waardoor het spanningsveld vergroot wordt en de onderhuidse dreiging van het naderende gevaar steeds verder toeneemt. Nicole weet gevoelige thematiek als oorlog, verlies, rouw, emoties en gecompliceerde familierelaties op intrigerende wijze door haar thriller heen te verweven. Sterke, goed uitgewerkte personages. Maaike de Ridder staat centraal, samen met haar collega’s van de redactie van de Bergenvoortse Courant onderzoeken zij de vermissingszaak van het Zilvermeer. Hoofdredacteur Eduard - de Generaal - nors en scherp, Hans - de Slang - niemand weet eigenlijk iets van hem behalve dat hij bloedirritant is en Deborah - de Vlinder - de jongste telg van het team en hun sociale media wonder. Maaike en haar metalen ID tag zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Tijdens haar werk in het Midden-Oosten als oorlogsverslaggever maakte ze heftige dingen mee, die ze nooit meer zal vergeten en haar hebben geschaad, hierdoor is ze wantrouwend en altijd alert geworden maar voor emoties is geen plaats in de rol van journalist. Het verlies van haar geliefde - Wouter - zette haar wereld stil, ze draagt hem voor altijd mee in haar hart. Een jaar na het verschrikkelijke verlies is ze teruggekeerd naar Nederland waar ze haar werk als onderzoeksjournalist voortzet. Ze is een kei in haar vak en een stoere dame, ze woont nu samen met haar ongeduldige oude kat Spook, een grappig beestje. Lars - het mannetje van de tijd - en zijn vrouw Sophie, de eigenaar van Restaurant De Blauwe Horizon. Receptioniste Charlotte Bakker, Emma de Bruin, Anouk Visser en Vincent. En tenslotte rechercheurs de Langen en Dirksen. Met Ontaard heeft Nicole van der Spek een onheilspellende, mysterieuze en spannende thriller neergezet. Het eerste deel van een veelbelovend drieluik en een aangename eerste kennismaking. Een waanzinnig opgebouwd verhaal met beklemmende, huiveringwekkende, duistere verhaallijnen met een hororsausje waarbij de grimmige sfeer voelbaar is. Gedetailleerd met veel vaart, en onderhuidse dreiging en adembenemende spanning vol duistere ontwikkelingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Met sterke goed uitgewerkte karakters. Een verhaal dat je grijpt vanaf de eerste bladzijde en niet meer weg te leggen is. Ontaard, onheilspellende, mysterieuze, spannende thriller. Eerste deel van een veelbelovend drieluik. Zal Maaike het Zilvermeer mysterie onthullen en de waarheid aan het licht brengen of blijft deze voor altijd begraven met de identiteit van het slachtoffer?
		Ontspoord - Heleen van den Hoven **** Bianca Ellerkamp (54): Nique en Harriet wonen in America wanneer op een dag Nique verslaafd raakt aan de filmpjes op YouTube van ene Trainman die in Nederland woont. Ze voelt een bepaalde verbinding met deze man die filmpjes maakt over zijn treinen en kat Loco. Op een dag besluit ze naar Nederland te vertrekken om te zien wat haar zo raakt. Harriet heeft als hacker de mogelijkheid om Nique te volgen via internet om haar zonden beetje in de gaten te houden. Maar dan komt ze erachter dat zij niet de enige is die Nique in de gaten houdt. En waarom wordt de Trainman door dezelfde persoon ook in de gaten gehouden? Steeds dieper graaft Harriet in het internet maar dat is niet zonder gevolgen. Het begin is ietwat langdradig, het is net iets te rustig en de spanning is dan ver te zoeken. Langzaam aan wordt het plot opgebouwd en pas na 1/3e van het verhaal komt er wat vaart in en wordt je af en toe getrakteerd op een twist. Op het moment dat Nique in Nederland aankomt komt de spanning om de hoek kijken en wordt het lastiger om het boek weg te leggen. De hoofdstukken zijn onderverdeeld in Nique, Harriet, Luuk (de Trainman) en een onbekende. Door het verhaal vanuit deze 4 personen te vertellen komt er meer verdieping in het verhaal en wordt de spanning voelbaar. De karakters zijn goed uitgewerkt, tot aan het einde toe krijg je mondjesmaat inzicht in hun leven, hun verleden en waarom ze zijn zoals ze zijn. Dat houdt de lezer nieuwsgierig, zowel naar de karakters als naar het verloop van het verhaal. Het is een eigentijds verhaal met veel thema's van deze tijd, waarbij AI er uitspringt, negatief en heel soms positief. Ontspoord neigde een tijdje naar 3 sterren omdat het zo langzaam liep en er niet echt spanning zat in het eerste stuk. Maar al snel sloeg dat om en zijn de 4 sterren dik verdiend. Heleen van den Hoven heeft met Ontspoord een zeer goed, eigentijds en spannend boek geschreven die de lezer bewuster maakt voor de (negatieve ) invloed van AI. Mijn dank aan Vrouwenthrillers en de Crime Compagnie waarvoor ik dit boek mocht lezen en recenseren.
		Ontaard - Nicole van der Spek **** Diane Kooistra (50): Ontaard van Nicole van der Spek Godijn publishing Nicole van der Spek is een antropoloog die thrillers schrijft. IN 2023 kwam Ontspoord uit en in 2026 Ontaard, dit is het eerste deel van een drieluik. Maaike krijgt als misdaadjournalist de opdracht om informatie te zoeken over gevonden mensenresten bij een meer, vlakbij het dorp waar ze woont. Daar is niet iedereen even blij mee. Ze komt achter familiegeheimen en relaties die geheim hadden moeten blijven?.. Als persoon komt Maaike heel sympathiek over, ze heeft duidelijk trauma?s van haar vorige klus in oorlogsgebied en dat maakt haar reacties wel begrijpelijk en geeft haar een gunfactor van de lezer, Er spelen in het verhaal een aantal personen binnen die vanwege familiebanden of liefdesrelaties met elkaar verbonden zijn, het is dan soms lastig om ze allemaal uit elkaar te houden en alle verbanden te begrijpen. Dat vraagt alertheid van de lezer. De connectie tussen de diverse personen past in een kleine gemeenschap en is soms wat toevallig maar aan de andere kant een leuke puzzel voor de lezer. Soms wil Van der Spek iets teveel vertellen over de persoon, er hoeft niet uitgelegd te worden waarom iemand een bril draagt. Zet gewoon de bril op. En waarom iemand een pizza Hawaii wil, eet gewoon die pizza (of niet). De clou lijkt al snel weggegeven te worden, de spanning van het lezen zit hem dan vooral in de ontdekking of het vermoeden van de lezer klopt of dat er meer aan de hand is. Natuurlijk is er meer aan de hand en daar neemt Van der Spek ook rustig de tijd voor. Het verhaal wordt vanuit diverse personen in verschillende tijden geschreven. Maar dat wordt duidelijk aangegeven en dat leest fijn. Tijdens het lezen heeft het verhaal meerdere mogelijkheden voor het uiteindelijke plot.Een Hollandse thriller voor de liefhebber
		Achter gesloten deuren - B.A. Paris **** Live Your Life Reading (28): Ik herlees eigenlijk bijna nooit boeken. Met zoveel ongelezen exemplaren op mijn plank voelt herlezen vaak als tijd die ik niet heb. Toch maakte ik voor Achter gesloten deuren een uitzondering. De boeken van B.A. Paris maakten destijds veel indruk op me en toen er een leesclub rond deze auteur kwam, wist ik dat ik mee wilde doen. Omdat ik het boek in 2019 had gelezen en nauwelijks nog wist waar het precies over ging, was dit het perfecte moment om te ontdekken of het nog steeds die vijf sterren waard was. B.A. Paris schrijft nog altijd ontzettend sterk. De 350 pagina?s lees je in een razend tempo weg. Door de ik-vorm voelt het verhaal persoonlijk en dichtbij, en doordat je alles beleeft door de ogen van Grace, kruip je als lezer volledig in haar hoofd. Het spel met verleden en heden, die langzaam naar elkaar toe werken, zorgt ervoor dat het verhaal zich stukje bij beetje ontvouwt. De spanning is constant aanwezig, vooral onderhuids, en dat maakt het boek zo beklemmend. De actie zit niet zozeer in expliciet geweld, maar in een psychologisch machtsspel. Jack is een man die koste wat kost perfect wil lijken, terwijl hij ondertussen een bijzonder ziek en manipulatief persoon is. De dreiging die van hem uitgaat is enorm en de manier waarop hij angst inzet als wapen is ronduit walgelijk. Het perfecte leventje dat Jack en Grace naar buiten toe uitstralen, is z? glad dat je je afvraagt waarom niemand iets doorheeft. Tegelijk laat het verhaal heel goed zien hoe manipulatie werkt en hoe zorgvuldig mensen worden uitgekozen en bespeeld. Wat dit verhaal voor mij extra sterk maakt, is dat Grace uiteindelijk niet het enige slachtoffer blijkt te zijn. Dat extra laagje tilt het verhaal naar een hoger niveau. Jack is compleet geschift, maar het boek laat ook zien hoe makkelijk het is om te oordelen vanaf de zijlijn. Grace zit er middenin en ziet alleen de perfecte man, terwijl je als buitenstaander de rode vlaggen moeiteloos zou aanwijzen. Toch mis ik hier en daar wat details. Bepaalde keuzes en gemiste kansen worden niet uitgewerkt, terwijl ik weet dat dit in de realiteit anders zou lopen. Ook blijft de gruwelijkheid soms wat op afstand: je weet wat er gebeurt, maar het wordt grotendeels aan je verbeelding overgelaten. Persoonlijk had dat voor mij iets verder uitgediept mogen worden voor een completer beeld. Daarnaast is er sprake van dierenleed, iets waar ik altijd moeite mee heb, al wordt hier gelukkig niet lang bij stilgestaan. Ondanks deze kanttekeningen vond ik het verhaal opnieuw erg sterk. Achter gesloten deuren leest geweldig, blijft beklemmend en bevestigt waarom ik zo?n fan ben van B.A. Paris. Deze herlezing levert het boek voor mij 4,5 ster op. ~ Live Your Life Reading ✨
		De leugenaar - Martine Kamphuis ***** Mirjam (45): Martine Kamphuis komt uit Nederland en werkt als psychiater. Ze heeft al meerdere boeken geschreven voor volwassenen en jongeren. Hiervoor heeft ze ook al een aantal prijzen verdiend. In de leugenaar komen we na negen jaar de personage Wynona Post weer tegen, die we ook kennen uit eerdere boeken zoals Alibi, Spiegelbeeld en Zondebok. Aan het eind van Zondebok besloot ze om de reguliere geestelijke gezondheidszorg in te ruilen voor het werken in een tbs-kliniek. In de tussentijd heeft ze een bijrol gehad in b.v. De nieuwkomer, maar in De leugenaar heeft ze weer een hoofdrol gekregen. WP zoals Wynona haar naam afkort, krijgt een verzoek van Sylvia of ze weer bij haar in therapie kan komen. Omdat ze geen patiënt is van de tbs-kliniek heeft ze dit alleen voor elkaar gekregen nadat ze aangegeven heeft dat de therapie met Sylvia nodig is voor haar studie. Sylvia is erachter gekomen dat haar man vreemdgaat. Tijdens de behandelingen blijkt dat de dochter van Sylvia verdwenen is. Al snel blijkt dat haar man liegt over zijn alibi. Zijn er meer dingen waarmee ze hem niet kan vertrouwen? WP gaat op zoek naar de waarheid, maar komt hiermee zelf in de problemen. Martine Kamphuis heeft de lat al hoog gelegd voor zichzelf met haar eerdere boeken. De prettige schrijfstijl, korte hoofdstukken en levendige beelden zorgen ervoor dat de lezer direct weer in het verhaal zit. Het verhaal loopt vlot, waardoor het boek moeilijk aan de kant te leggen is. Doordat een aantal personages al in eerdere boeken verschenen zijn, is er al enige voorkennis over de geschiedenis van deze mensen. Hierdoor is het makkelijk om mee te leven. Wanneer de lezer de vorige boeken niet gelezen heeft, is dit geen probleem om het verhaal te volgen, maar het geeft net het beetje extra wanneer men deze mensen al kent. Een leugentje om bestwil blijkt grote gevolgen te hebben. Eerlijkheid duurt letterlijk het langst. Doordat we het verhaal volgen vanuit de ogen van zowel Sylvia als WP, voelen we al dat het een bepaalde kant op gaat. Als blijkt dat de verdwijning van de dochter niet het enige is, blijft de spanning toenemen. Het verhaal is allerminst voorspelbaar, ondanks dat de lezer voorkennis heeft, is nog niet duidelijk wat er gaat gebeuren en blijft de onderhuidse spanning de hele tijd te voelen. Martine Kamphuis heeft vervolgens ook nog een spetterend einde voor ons in petto. De lat die ze voor zichzelf zo hoog gelegd heeft, weet ze hiermee met gemak te halen. Martine Kamphuis toont met De leugenaar hoe dun de grens is tussen eerlijkheid en bedrog en weet dit te vertalen naar een krachtige thriller vol spanning en complexe personages.
		Verdraaide waarheid - Angela Marsons **** JokeVeenstra (63): De Britse schrijfster Angela Marsons staat bekend om het aankaarten van beladen thema’s in haar boeken. Trouwe lezers van de serie over inspecteur Kin Stone weten dat Marsons altijd twee verhaallijnen schetst, die zich grotendeels afspelen in Black Country. Hel op aarde In Verdraaide waarheid neemt zij ons mee in de wereld van zowel getuigenbescherming als huiselijk geweld. Bij de getuigenbescherming staat het wissen van iemands verleden centraal, het permanent verbreken van relaties met vrienden en familie. De psychologische impact van deze ingreep is enorm. Partnergeweld, Marsons andere thema in Verdraaide waarheid, is de hel op aarde. Angst voor een afstraffing bij welke aanleiding dan ook. Beschermen van getuigen Marsons heeft zich bij deze thema’s gebaseerd op persoonlijke verhalen van mensen die betrokken zijn bij getuigenbeschermingsprogramma’s. Zij worstelen met de ethische vraag welke keuze juist is als het gaat om het beschermen van getuigen. Welke impact is gerechtvaardigd? Politiemensen worstelen hiermee, want hun rol bij programma’s voor getuigenbescherming is strikt geheim. Zelfs als ze tegen hun grenzen aanlopen moeten ze zwijgen en zo. nodig liegen. Martelen Verdraaide waarheid intrigeert met gruwelijke moorden, pittige dialogen en duistere personages. Het team van Kim Stone werkt aan een uiterst complexe zaak waarin een seriemoordenaar zijn slachtoffers martelt en op beestachtige wijze ombrengt in een zoektocht naar waarheid en wraak. Kims team stuit op een muur van manipulatie en leugens. Aan het politieteam de taak om in dit web van misleiding sporen te vinden en onwaarheden te ontmaskeren. Wederzijds respect Mooi is hoe Tracy Frost als personage wordt opgevoerd, een journalist die een dag mag meelopen met Kim. Het is genieten van de dynamiek tussen dit tweetal. Kim heeft bedenkingen over de keiharde journalist en Tracy vindt de inspecteur nors. Tot ze merkt dat Kims humeur een reactie is op emotionele situaties in het politiewerk. Tracy stelt zich kwetsbaarder op, spreekt met slachtoffers van partnergeweld en geeft hun een stem in haar artikelen. Tussen Tracy en Kim groeit het wederzijds respect. Gemanipuleerde waarheid Marsons houdt de lezer goed bij de les te midden van alle manipulaties en persoonlijke ontwikkelingen. Ze houdt het einde open, in tegenstelling tot de eerdere delen in de Kim Stone-serie. Als lezer blijf je achter met gespannen verwachtingen over het vervolg.
		Ontspoord - Heleen van den Hoven *** Suus (41): Ik mocht dit boek lezen van Vrouwenthrillers en Decrimecompagnie in ruil voor een recensie. Heel erg bedankt hiervoor❤️ In Ontspoord volg je meerdere personages, waaronder Nique en Harriet. Nique raakt gefascineerd door een YouTuber en besluit hem te gaan zoeken. Harriet vertrouwt het niet en probeert haar te volgen. Al snel ontstaat het gevoel dat er wordt meegekeken en dat de situatie gevaarlijker is dan gedacht. Het verhaal speelt zich af in verschillende situaties en wisselt van perspectief, wat zorgde voor verwarring, maar ook wel nieuwsgierigheid. Het boek begint rustig en neemt veel tijd om de personages en hun achtergrond te laten zien. Tot zeker de helft van het boek vond ik het verhaal langdradig en moest ik me er soms toe zetten om door te lezen. De spanning bleef lang uit en er gebeurde weinig dat het tempo omhoog bracht. Maar wat ben ik blij dat ik door heb gelezen! Ongeveer halverwege komt het verhaal beter op gang. De spanning neemt toe, er vallen puzzelstukjes op hun plek en ik las met meer interesse verder. Toen werd het juist lastiger om het boek weg te leggen. Het einde zit erg goed in elkaar en maakt het helemaal goed. Omdat het verhaal zich afspeelt in de online wereld van nu, voelt het herkenbaar en helemaal van deze tijd. Hierdoor leest het verhaal realistisch en kun je je goed inleven. Het zet je ook aan het denken en laat je anders kijken naar de online wereld. Hoewel Ontspoord mij niet meteen wist te grijpen, sluit het verhaal sterk af en blijft het onderwerp zeker hangen.
		Ontspoord - Heleen van den Hoven *** Dionne Corbey (35): Ik mocht van The Crime compagnie en Vrouwenthrillers het e-book ‘Ontspoord’ van Heleen van den Hoven lezen in ruil voor een recensie , waarvoor hartelijk dank! Ontspoord is een thriller. Nique en Harriet kennen elkaar uit het kindertehuis. Nique raakt in de ban van de mysterieuze YouTuber trainman, die regelmatig filmpjes post over zijn modeltreinen en kat. Nique raakt hierdoor gefascineerd, en er is iets wat haar aantrekt aan Luuk de trainman. Ze gaat naar hem opzoek, dit kan naar tegenhouden. Harriet is een doorgewinterde hacker en vertrouwt de zaak niet. Ze houdt van Nique en wil haar beschermen. Ze volgt Nique via een online opsporingsdienst. Hoe meer Harriet graaft, hoe meer vragen er ontstaan en hoe gevaarlijker het wordt. Hun levens hangen aan een zijden draadje, of raken ze totaal ontspoord? Is iedereen wel wie hij zegt wie hij is? De thriller komt langzaam opgang en ik geschreven vanuit Nique, Harriet , Luuk en de mysterieuze tednagelijn88. Je leeft mee met de personages. De omgeving, de kernmededeling van de personages en hun gedachtes zijn gedetailleerd omschreven, wat maakt dat je je echt een voorstelling hiervan kan maken en je je waant in het leven van de ander. De hoofdstukken zijn overzichtelijk geschreven. Ik vind dat sommige stukken langdradig en te vaak herhaald werden het boek, wat de spanning laat afnemen. Het einde vind ik erg verrassend. De afloop zag ik niet aankomen, en de laatste hoofdstukken heb ik aan een stuk uitgelezen. De spanning van de laatste hoofdstukken had eerder in het boek opgang gebracht mogen worden om de lezer te blijven boeien. Met Het CARPA Complot maakte Heleen van den Hoven (1959) in 2019 haar thrillerdebuut bij De Crime Compagnie. Ze heeft meerdere boeken geschreven, waaronder enkele kinderboeken. Heleen laat zich graag inspireren door bijzondere locaties, of dat nu de Maeslantkering is of een oude monumentale begraafplaats. Ze schrijft in uiteenlopende genres zoals avonturen en thrillers. Er is veel aandacht voor details en structuur in het boek ‘Ontspoord’. Ik zou graag meer van haar lezen omdat de spanning erin gebracht wordt, al is het op een laag tempo met veel herhaling. Ik ben dan ook benieuwd of een volgend boek sneller tot de kern kan komen om je mee te nemen in de bloedstollende thriller.
		Verloren dochter - Megan Miranda ***** Erika (68): Een parel binnen het thrillergenre, geschreven door een in Nederland nog niet zo bekende auteur. Verloren dochter laat de lezer niet los. De prachtige, rustige schrijfstijl van Megan Miranda geeft een enerverende spanning, waardoor het boek niet weg te leggen is. Hazel Sharp, de dochter van het voormalige politiechef van Mirror Lake, erft onverwacht het huis waarin ze is opgegroeid. Ze gaat terug naar het dorp van haar jeugd en sinistere gebeurtenissen zetten haar op het spoor van de achtergronden het vertrek van haar moeder, vijftien jaar geleden. De aanhoudende droogte doet het waterpeil zakken van het meer waar het drop aan ligt. Wat lang verborgen is geweest, komt weer boven. De Amerikaanse Megan Miranda schrijft voor Young Adult en thrillers voor volwassenen. Met haar thriller Vermiste meisjes brak ze internationaal door. Verloren dochter is opgebouwd uit vier delen met de titels Vader, Moeder, Zoons, en Dochter, maar in alle delen is Hazel de protagonist. De lezers maken in rustig tempo kennis met de personages, terwijl zij het verhaal inglijden. Op beeldende wijze schildert de auteur zowel de karakters als het naargeestige, donkere, regenachtige landschap voor ogen. Lezers hebben het gevoel helemaal ingebed te zijn. De vijandigheden in de onderlinge verhoudingen creëren een onderhuids afwerende sfeer die Hazel het gevoel geeft dat dingen ook voor haar verzwegen worden. Haar moed om door te zetten, ondanks haar angsten en twijfels, is bewonderenswaardig. Het buitengesloten zijn drukt hevig op Hazel, en ook op de lezer, die voortdurend op het puntje van de stoel blijft hangen. Op natuurlijke wijze vlecht Miranda verleden en heden doorelkaar, ze verrast haar lezers met onverwachte twists die grote ogen veroorzaken. Op het moment dat Hazel niet weet wie ze nog kan vertrouwen, begint het eindelijk weer te regenen en openbaart zich de gruwelijke ontknoping. De filmische schrijfstijl geeft het verhaal een totale beleving en grijpt de lezer bij de keel.Verloren dochter is een psychologische thriller van de bovenste plank, die lang zal nazinderen.
		Ontaard - Nicole van der Spek ***** JN Kingma Postma (49): Recensie van: Ontaard Auteur : Nicole van der Spek Nicole van der Spek (1974) heeft als cultureel antropoloog en natuurvoedingsadviseur een rijke kennis en ervaring in menselijk gedrag, cultuur en gezondheid. Ze schrijft met diepgang over gevoelige thema’s zoals rouw, verdriet en afscheid en ze schuwt daarbij maatschappelijke thema’s onderwerpen niet. Van haar hand verscheen eerder de psychologische thriller Ongezien en de novelle Ontspoord. Wijze van lezen: Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Godijn Publishing in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour rondom het boek Ontaard. Uitgeverij: Godijn Publishing Genre: Thriller Cover en flaptekst: Een bosachtige omgeving Een meer beide gehuld in donkerte. Een persoon staat met de rug naar mij toe bij het meer. Een spannende en informerende flaptekst. Quote: Hoofdstuk 1 Heden Ik druk me tegen het bushokje aan, ademen gaat zwaar. Maaike mag me onder geen beding zien. De wind ruist en kleine regendruppels tikken op het dak. Ik ril, gelukkig heb ik de vaardigheid om subtiel en ongezien door de stad te wandelen en kan ik mensen ondervragen zonder dat ze het doorhebben. Maaike de Ridder. Haar naam gonst door het dorp. Iedereen heeft het over haar oorlogsverleden, ze lijkt voor sommigen een held die is teruggekeerd, maar voor anderen een onruststoker. Het artikel over haar, dat vorige week verscheen, heeft de gemoederen alleen maar aangewakkerd. Er werd geschreven over heldhaftige reportages in verre landen. Sindsdien kijkt men haar na in de supermarkt, fluisteren buren achter de gordijnen en worden vragen gesteld die niemand hardop durft te verwoorden. Ik hoor het allemaal. Het gesmoes, het bewonderende geknik. Ze hebben geen idee. Ze zien niet wat ik zie. Ze denken dat ze terugkeert als een soort heldin, maar ik weet beter. Haar terugkomst is geen zegen voor dit dorp, het is een gevaar. Ik voel het in elke vezel van mijn lijf. Iedere stap die ze zet, ieder woord dat ze spreekt, haalt iets naar boven wat begraven moet blijven. De krant wil nu een groot artikel over de vermissingszaak publiceren. Het is het gesprek van de dag, met Maaike de Ridder als middelpunt. Zij zal degene zijn die dat op zich neemt. Maaike, met haar geschiedenis van grenzen opzoeken en de waarheid blootleggen. Ik heb haar oorlogsverhalen gelezen; ze sleept je mee, alsof je zelf in het strijdgebied staat. Mooie tekst: De waarheid laat zich niet begraven. Het verhaal: Wanneer er bij het Zilvermeer menselijke resten worden gevonden, duikt onderzoeksjournalist Maaike de Ridder in een oude vermissingszaak. Als voormalig oorlogsverslaggever kent ze de klappen van de zweep, maar niets bereidt haar voor op wat ze ontdekt. Hoe dieper Maaike graaft, hoe donkerder het familiegeheim dat boven water komt: een geheime adoptie, een verscheurd gezin en keuzes met onomkeerbare gevolgen. Terwijl ze dichter bij de waarheid komt, wordt ze in de gaten gehouden. Iemand die alles op alles zet om te voorkomen dat het geheim ooit het daglicht ziet. Sommige waarheden kunnen beter begraven blijven. Maaike weet één ding zeker: die moeten naar boven komen. Mijn leesbeleving: Vanaf het moment dat ik met lezen begon kon ik niet meer stoppen. Dit verhaal speelt zich zowel in het heden als het verleden af. Continu wordt duidelijk aangegeven in welke tijd je je bevindt. Gaandeweg vervlochten heden en verleden zich telkens verder met elkaar. Eerst begrijp je niet hoe de personages zich tot elkaar verhouden. Maar op een gegeven moment zie je dat kraakhelder. In het heden speelt het onderzoek naar antwoorden een grote rol. Maaike de Ridder onderzoekt de vondst van menselijke resten. Doelgericht en diepgravend gaat zij te werk. Wat mij gelijk een verstikkend gevoel gaf was de ik persoon die een oogje in het zeil hield en continu bijsturen maar wel op zo’n angstaanjagende wijze dat het de spanning op topniveau hield. Ook probeer jezelf uit te puzzelen wie dit kan zijn. De personages komen geloofwaardig op mij over. Ik ervoer het alsof ik in hun kielzog meereisde en alles op dezelfde wijze als hen meemaakte. Dat maakte dat dit verhaal me onder de huid kroop en me niet losliet. Tragisch en hartverscheurend. Een verhaal over liefde: tussen twee geliefden, moederliefde gewenst of ongewenst, onvervuld, liefdeloosheid, verwaarlozing, mishandeling emotioneel of fysiek, manipulatie, overmacht, jaloezie, elkaar het licht in de ogen niet gunnen, gedwongen afstand zodat een levensreis die samen begon abrupt wordt gewijzigd. Hoe leven en dood naast elkaar bestaan. Jong leven dat in de knop gebroken wordt. Waarheden die diep begraven worden. De spade wordt weggegooid. Maar als deze opnieuw gevonden wordt en opnieuw gebruikt wordt dan slaat angst om in paniek. Paniek slaat om in de drang om te handelen. Zodat alles gladgestreken blijft. Nicole legde niet gelijk alle kaarten op tafel. Er vonden talloze geniale plottwists plaats. Die er tegelijkertijd voor zorgde dat je door bleef lezen. De personages zijn toegankelijk waardoor je een band met ze opbouwt. Sommige veroveren je hart en anderen zie je liever verdwijnen. De personages gaan de dialoog met elkaar aan. Ze staan naast elkaar of lijnrecht tegenover elkaar. En komt het gevaar van achteren of van de plek vanwaar je het totaal niet verwacht? Ik ben zeer aangenaam verrast door de wijze waarop Nicole haar verhaal opbouwt, de personages tot leven laat komen zodat ze niet slechts namen op papier zijn maar als mensen die je in het dagelijkse leven ook tegen zou kunnen komen. In de plot komen de verhaallijnen samen. Worden opgezette maskers van anonimiteit afgezet. Wordt het sinistere duister vervangen door het helderste licht. Vindt er gerechtigheid plaats en wordt de waarheid onthuld. Of zijn er enkel slachtoffers en blijft het kind van de rekening met lege handen staan? Ik hoop in de toekomst meer boeken van Nicole van der Spek te lezen en te recenseren. Ik ben fan. Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour Godijn Publishing. Mijn mening: Ik geef 5 sterren: Voor een geloofwaardig, diepgaand, macaber, hartverscheurend, meedogenloos, indrukwekkend, meeslepend, beeldend, filmisch verhaal. Personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Ze gaan de dialoog met elkaar aan en maken een duidelijke ontwikkeling door. Maaike de Ridder maakte de meeste indruk op mij. Ik kon me met haar identificeren en spiegelen. Ik doorgrondde haar moeiteloos en herkende en doorvoelde haarfijn haar PTSS. Ik was ook blij dat ze een kat had. Ikzelf heb een hond en zij geeft mij troost, liefde en een veilige gevoel. Verleden en heden vloeien moeiteloos in elkaar over en raken vervlochten met elkaar. De plot verheldert alles en de epiloog versterkt dat nog meer. Een diepe buiging voor Nicole van der Spek hoe zij in staat is om een verhaal zo tot leven te wekken zodat het voelt alsof ik er zelf onderdeel van uit maak.
		Het zwarte water - Sacha Voogd **** Diane Kooistra (50): Sacha Voogd schreef al meerdere tussendoortjes voor De verhalenfabriek waaronder Bitch! Echo’s uit de Medina en In de schaduw van het Alcazar. In Het zwarte water maakt de lezer kennis met Charlie, zo op het oog best een stoere meid die weet wat ze wil. Wat ze niet wil is terugkeren naar die plek in Overijssel waar nare herinneringen aan kleven. Maar haar werk zorgt er toch voor dat ze toch naar die plaats af moet reizen. Het verhaal wordt afgewisseld met herinneringen van toen en ervaringen van nu waardoor de spanning om antwoorden te vinden op de gestelde vragen erg toeneemt. Voor mensen die vroeger ook kampeerden een heerlijk verhaal vol herkenning tussen de spannende verhalen door. Over mp3 spelers en bungalowtenten, vervelen op vakantie en nieuwe vrienden maken. Voogd houdt de spanning in stand door het beste tot het laatst te bewaren. En niet alles hoeft hierin uitgeschreven te worden want de lezer krijgt genoeg informatie om zich zelf een beeld te vormen van wat er gebeurd is. Ze laat zien dat er best snel verteld kan worden wat er gebeurd is op de vakantie van toen maar dat de spanning vooral te zoeken is in hoe het zover heeft kunnen komen. Een spannend en actueel tussendoortje met genoeg stof om over na te denken
		Vreemd bloed - Marly van Otterloo *** Erna Eikhoudt: Marly van Otterloo is auteur van boeken en scenario's. Na twee romans en twintig kinderboeken verscheen in 2024 haar eerste cosy crime Nadorst en nu is daar Vreemd Bloed. Mare heeft haar oma beloofd om na haar overlijden een week te gaan helpen in zorghotel Rietsteijn en die verplichting komt ze na. Het werken met de ouderen vindt ze erg leuk, maar er heerst wel een vreemd sfeer. Tussen de vrijwilligers is het niet erg gezellig en leuk, de sfeer is onaangenaam en het voelt zelfs onveilig, vooral haar supervisor Wilma behandeld haar slecht. Zodra ze er iets van zegt komt ze zelfs in gevaar. Ondertussen maakt ze zich ook zorgen om haar partner Harald. Net voordat Mare vertrok werd er Moordenaar op zijn voordeur geschilderd. Hij doet er zelf nonchalant over, maar Mare maakt zich zorgen. Ook vraagt ze zich af wat de nachtelijke bezoekjes van zijn vrouwelijke collega betekenen. Mare kan niet anders dan proberende waarheid te ontdekken en gaat op onderzoek uit. De proloog is prikkelend en spannend. Het nodigt uit om snel verder te lezen. Maar waar de proloog de lezer enorm triggert verliest de auteur de aandacht van deze lezer in het verdere verhaal. Het tempo gaat omlaag, het verhaal ontwikkelt zich traag en de spanningsboog is vervlakt. Het gedeelte van het verhaal dat zich in het zorghotel afspeelt is het boeiendst doordat verschillende karakters zich presenteren, het hoe en waarom van het gedrag van Wilma verbazingwekkend en intrigerend is. De naargeestige sfeer is voelbaar. Doordat Mares verblijf in het zorghotel van dag tot dag beschreven wordt zijn alle ontwikkelingen makkelijk te volgen. Het vergt het weinig inspanning om het verhaal te volgen en de lezers kan niet echt meepuzzelen naar het hoe en wat. Marly schrijft haar verhaal zonder poespas, kort en bondig. De hoofdstukken zijn niet erg lang en dat gecombineerd met de afwisseling van perspectief tussen Mare, Harald en Wilma maakt het prettig leesbaar. Vreemd bloed is een spannend verhaal zonder al teveel diepgang, maar heel prettig leesbaar. Fijn voor een paar ontspannende leesuurtjes.
		De leugenaar - Martine Kamphuis ***** Karin (64): Martine Kamphuis (1963) is een Nederlandse auteur. Ze is werkzaam als psychiater/psychotherapeut naast haar schrijven. Haar thrillerdebuut Vrij verscheen in 2006. Behalve voor volwassenen schrijft ze ook spannende kinder- en jeugdboeken. Sylvia de Krijger was al eerder onder behandeling bij Wynona Post, WP, en klopt opnieuw bij haar aan. Ze ontdekte dat haar man Bas vreemdgaat. Inmiddels werkt WP in een tbs-kliniek en ondanks dat Sylvia hier niet thuishoort, wil WP haar toch helpen. Ze overtuigt haar collega’s om Sylvia’s zaak te gaan behandelen. De therapiesessies starten en er vindt een verschrikkelijke gebeurtenis plaats: Zoë, de dochter van Sylvia, verdwijnt ineens spoorloos. Bas wordt ook ondervraagd en hij liegt over zijn alibi. Wat verbergt hij? Waarom is hij niet eerlijk? WP kan het niet laten om op onderzoek uit te gaan om de waarheid te achterhalen. Het lijkt alsof haar verleden haar blijft achtervolgen en haar niet los kan laten. Het wordt steeds gevaarlijker en de confrontatie met de dood kan niet uitblijven. De leugenaar start met een proloog die de lezer meteen op scherp zet. In de eerste persoon doet Sylvia haar verhaal. Vanuit dit perspectief is de gedachtegang en de emoties van Sylvia goed voelbaar. In de derde persoon volgt de lezer WP. Door in haar gedachten mee te mogen liften, wordt het duidelijk hoe een hulpverlener zijn of haar werk doet. Door het lezen van deze sessies, komt duidelijk naar voren dat Martine Kamphuis weet waarover ze schrijft en dat ze put uit haar eigen ervaringen. Zowel WP als Sylvia zijn intrigerende en interessante personages. Kamphuis weet beiden zo duidelijk neer te zetten dat het voelt alsof het echte mensen van vlees en bloed zijn. Dit met hun eigen emoties en strubbelingen. De schrijfstijl van Kamphuis is toegankelijk en het feit dat het best lange hoofdstukken zijn, maar verdeeld in kleinere stukjes, draagt eraan bij dat het boek moeilijk aan de kant te leggen is. Gebeurtenissen volgen elkaar in razend tempo op en de onverwachte wendingen zijn een genot voor een thrillerlezer. De spanning loopt steeds verder op en de dreiging is voelbaar. Verschillende onderwerpen passeren de revue zoals woede, verdriet, trauma, wraak en wantrouwen. Ideale onderwerpen in een thriller. Het is niet noodzakelijk om de eerdere deler uit de WP serie te lezen maar dit is natuurlijk wel leuker. Kamphuis speelt een psychologisch spel met de lezer. Het einde is netjes afgerond. De leugenaar: een psychologische thriller die de lezer meeneemt in een meeslepend, spannend verhaal met intrigerende personages. Het is uitkijken naar de volgende WP.
		In het duister - Camilla Grebe **** Kira Aerts (36): Mijn tweede boek van het jaar is een feit, en meteen ook mijn eerste Scandinavische thriller. Absolute crime vibes, ingewikkelde Zweedse namen die ik meermaals moest herlezen om ze te onthouden, en een winters decor dat zo sterk wordt neergezet dat je de kou bijna kunt voelen. De beschrijvingen zijn zo levendig dat je het gevoel hebt alsof je er zelf bij staat.. als een stille toeschouwer die vanop afstand meekijkt hoe alles zich langzaam ontvouwt. Dat maakt de misdaad des te intenser en realistischer. Met haar filmische en gedetailleerde schrijfstijl zet Camilla Grebe een realistische en overtuigende crime neer, waarbij de spanning zich langzaam maar effectief opbouwt en je steeds dieper het verhaal in trekt. Door de zware thema’s als verslaving en verlies voel je als lezer de pijn, wanhoop en hoop van elk personage. Het verhaal draait om Ella die een jaar geleden verdween en nooit meer thuiskwam. Haar zus Myra, die samenwoont met haar alcoholistische moeder in Storforsa, heeft dit verlies nog steeds geen plaats kunnen geven. Komt Ella ooit nog terug naar huis, of moet Myra die hoop uiteindelijk laten varen? Dan wordt er plots een lichaam gevonden in het bos. Myra raakt in paniek, zou dit Ella kunnen zijn? Wanneer blijkt dat het niet haar zus is, maakt de opluchting al snel plaats voor vastberadenheid. Als de politie Ella niet kan vinden, zal Myra zelf op zoek gaan naar antwoorden.. Ze laat een briefje achter voor haar dronken moeder en trekt het koude, donkere bos in. Alleen. Over het pad dat Ella ooit volgde. In de hoop op een teken… Pirja, Manfred en Kent proberen als politieteam de puzzel te leggen, terwijl Myra steeds dichter bij de waarheid komt of juist in groter gevaar! In drie woorden zou ik dit boek omschrijven als; spannend, donker en tot in detail uitgewerkt. In het duister is een echte aanrader voor liefhebbers van Scandinavische crime die houden van sfeer, psychologie en een langzaam opgebouwde spanning. Genoten!
		De leugenaar - Martine Kamphuis ***** Erika (68): Martine Kamphuis werkt naast het schrijven als GGZ-psychiater en psychotherapeut. Er zijn al flink wat thrillers van haar hand verschenen, waaronder een series rond Sanne Molenaar en een rond GZ-psycholoog Wynona Post. Behalve thrillers schrijft Kamphuis ook verhalen, kinder- en jeugdboeken. Sylvia ontdekt dat haar man vreemdgaat en ze zoekt hulp bij psychologe Wynona Post, die haar jaren geleden ook behandeld heeft. Gezamenlijk pakken ze de draad van de therapie op, maar dan verdwijnt Sylvia's zevenjarige dochter spoorloos en haar man liegt over zijn alibi. Wynona gaat op zoek naar de waarheid, maar haar eigen verleden dreigt haar in te halen.. De hoogst intrigerende proloog van De leugenaar zet die de lezer op scherp, waarna Kamphuis voortvarend van start gaat met het verhaal in lange hoofdstukken, die onderverdeeld zijn in korte fragmenten.  Ze heeft een fijne schrijfstijl, waarin ze lang uitstelt met vertellen wat er aan de hand is, maar intussen wel de zenuwen laten voelen die Sylvia door de keel gieren. De twee perspectieven die ze gebruikt, wisselen elkaar in hoog tempo af, als een pingpongwedstrijd schakelt ze tijdens een scene van de een naar de andere. Hierbij is Sylvia de ik-figuur, een recalcitrante dame met een heftig verleden en niet direct sympathie opwekt door haar houding tegenover haar omgeving. Wynona staat in de derde persoon, als therapeut meevoelend en meedenkend, vastbesloten om te helpen, terwijl ze zich in allerlei bochten wringt om Sylvia te kunnen behandelen. Kamphuis's eigen beroep als therapeut springt overal tussendoor. Haar jarenlange ervaring en vakkennis zijn onbetwistbaar. Het neemt zoveel plaats in dat De leugenaar mer lijkt op een handboek voor psychiatrie met de daarbij behorende therapieën dan op een thriller. De lezer wordt ondergedompeld in gevoelloosheid, klinisch gedram over privacy en uitgesponnen behandelwijzen van een psychotherapeut, terwijl emotie ontbreekt. Een licht gevoel van teleurstelling zou de lezer kunne vervallen. Maar dan gebeurt er iets. De twist die volgt is gigantisch en laat zien hoe Kamphuis haar lezer op geniale wijze heeft misleidt. Het ijzingwekkende kat-en muisspel tussen twee vrouwen die aan elkaar gewaagd zijn grijpt bij de keel. Hoewel de auteur voortdurend laat weten wat er gebeurt en door wie, zorgen juist de korte fragmenten ervoor dat wegleggen van het boek onmogelijk is. Ondanks de net iets te irritante kinderen in het verhaal en het ontbreken van persoonsbeschrijvingen is De leugenaar pakkend en meeslepend, een psychologische thriller die Martine Kamphuis laat plaatsnemen bij de beste Nederlandse thrillerauteurs.
		Het laatste spel - Kitty Huijbers **** Diane Kooistra (50): Kitty Huijbers woont in Delft met haar man en twee zoons. Ze schrijft korte en langere verhalen, vooral in het thrillergenre. Ze komt te dichtbij is haar eerste boek. Het begint met vreemde opmerkingen in de reacties onder hun kookvideo’s. En alleen de lezer legt de link met de gevonden botten. Michelle is een jonge misdaadjournalist die aan het begin van haar carrière staat. Ze had liever bij de recherche gewerkt en na het vinden van de botten maakt ze dankbaar gebruik van een oude kennis om bij de recherche informatie op te halen. Michelle is erg bezig met haar gezondheid en daar zou haar vriend Bart nog iets van kunnen leren. Ze maakt kennis met een oude overbuurvrouw waarbij ze regelmatig op bezoek gaat. Dan worden de bedreigingen en de ongelukjes erger en moet Michelle bedenken of ze zal stoppen met haar onderzoek of door zal gaan. De onzekerheid van het stel past bij het moment waarop zij in het leven staan en de onzekerheden waar ze mee te maken hebben met betrekking tot werk en het net samenwonen. Dit is een heerlijk tussendoortje dat schommelt tussen een cozy crime en een thriller. Het leven van Michelle en Bart zelf lijkt een feelgood verhaal totdat het door een lugubere vondst op losse schroeven staat. Huijbers legt soms net de accenten op andere plekken dan verwacht maar op het einde valt alles als een puzzel in elkaar en past het gewoon. Het verhaal is kort en bondig geschreven zoals het bij een tussendoortje hoort, dat zorgt ook voor losse eindjes. Door de dijk van een cliffhanger na een heel spannend laatste hoofdstuk worden alle losse eindjes in een klap vergeten. Ik hoop Michelle weer tegen te komen in een volgende Huijbers thriller.
		In memoriam - Pascal Engman,Johannes Selåker **** Moon Kager (51): “De personages zijn zo zielvol neergezet dat ze je nog lang bijblijven.” Zweden, zomer 1994. De zon brandt, het WK houdt het land in zijn greep en iedereen juicht. Maar terwijl de voetbalkoorts stijgt, sluipt het kwaad stilletjes binnen. In Falun vindt een massale schietpartij plaats en nog voordat de schrik is gezakt, wordt een vrouw gewurgd teruggevonden in een park. Al snel blijkt: dit is geen op zichzelf staand drama. Rechercheur Tomas Wolf, voormalig VN-vredesofficier, krijgt de zware taak de waarheid boven tafel te krijgen. Een waarheid die steeds ongrijpbaarder wordt. Aan zijn zijde verschijnt een onverwachte bondgenoot: Vera Berg, een ambitieuze tv-journalist met vuile handen en een verleden dat haar op de hielen zit. De verdenking richt zich op een aan alcoholverslaafde filmster, maar dit verhaal weigert zich netjes te laten oplossen. Want hoe verder Wolf en Berg graven, hoe duidelijker het wordt dat het gevaar niet op afstand staat. Het staat dichtbij. Té dichtbij. In Memoriam is het eerste deel van de Schaduwland-serie, waarin de Zweedse auteurs Pascal Engman en Johannes Selåker hun krachten bundelen. En dat blijkt een bijzonder sterke samenwerking. Met de personages Vera Berg en Tomas Wolf hebben zij een intrigerend duo neergezet dat direct nieuwsgierig maakt. In dit eerste deel kruisen het pad van de journaliste en dat van de rechercheur elkaar. Niet toevallig en zeker niet vrijblijvend. Hun persoonlijke drama’s, gecombineerd met hun vastberadenheid, maken het verhaal vanaf de eerste pagina aantrekkelijk en gelaagd. Engman en Selåker geven hun personages ziel. Door hun gedetailleerde en zorgvuldige beschrijvingen krijgen Vera en Tomas echt een gezicht, waardoor je als lezer moeiteloos met hen meeloopt. Dit is zo’n boek waarin de karakters net zo blijven hangen als het verhaal zelf. Beide karakters hebben een pittige rugzak mee te slepen uit het verleden en na schokkende ervaringen. Puzzelstukjes uit het onderzoek vallen moeizaam in elkaar, zowel Vera als Tomas doen er alles aan om de waarheid boven water te krijgen, deze gedetailleerde zoektocht zorgt ervoor dat de lezer vastgeklonken zit aan het verhaal. Het is dan ook een geruststellende gedachte dat er nog zeker twee delen zijn verschenen, want door deze eerste kennismaking met zowel Vera Berg en Tomas Wolf, maar ook de indringende schrijfstijl van het Zweedse duo zal men reikhalzend uitkijken naar het vervolg. Engman en Selaker slagen erin om de feiten uit die zomer van 1994 naadloos te integreren in hun verhaal. De zinderende hitte die het land in haar greep houdt en de collectieve euforie rondom het WK, waarin Zweden hoge ogen gooit, vormen een tastbaar decor voor de gebeurtenissen. Deze historische en culturele elementen versterken niet alleen de sfeer, maar geven het plot een extra laag authenticiteit. Zo wordt het kwaad dat de rust van Falun verstoort, des te indringender ervaren tegen de achtergrond van nationale trots en zomerse uitgelatenheid. “Dit smaakt absoluut naar meer.” In Memoriam is een verhaal dat je heel goed los als standalone kan lezen, maar de karakters zijn op zo intrigerende wijze neergezet dat je als liefhebber van een echte scandi-thriller meteen fan bent van deze nieuwe serie, nu snel verder met deel twee: Zondeval. Want er hangen nog veel te veel geheimen en mysterie rond Berg en Wolf. De Schaduwland serie zal zich helemaal thuis voelen hier bij Vrouwenthrillers, dit smaakt naar meer
		Blauwe tranen - Vera van Beers **** JokeVeenstra (63): Met de thrillernovelle Als de waarheid sterft eindigde Vera van Beers in 2020 als eerste in de schrijfwedstrijd Zwarte sneeuw. Vervolgens won ze met het korte verhaal Scherven in Parijs de eerste prijs in de schrijfwedstrijd van De Crime Compagnie. Dit verhaal verscheen in 2021 in de bundel Waan je in een andere wereld. Daarna ging het hard en debuteerde zij in 2023 met Onheilspad bij De Crime Compagnie. In 2025 kwam de thriller Blauwe tranen uit dat een vrolijke, maar ook een donkere kant van Curaçao laat zien. Dankzij haar broer heeft zij haar eigen website www.veravanbeers.nl die hij haar op haar veertigste verjaardag cadeau gaf. Hier zijn korte verhalen van haar te lezen en bouwt van Beers haar online wereld verder uit. Hoe ver gaat een journalist voor een scoop? Om bekendheid te krijgen hebben mensen daar vaak veel voor over uit hun drang om dingen aan de kaak te stellen. Uit hun ontdekkingsdrang vergeten zij daarbij soms hun eigen veiligheid. Wanneer misdaadjournaliste Iris Blom het koude Nederland verruilt voor het zonnige Curaçao is dat het begin van een grote verandering voor haar. Haar droom valt in duigen als zij hoort dat ze bij de plaatselijke krant ingezet wordt voor de rubriek sport en cultuur. Het wordt enigszins goedgemaakt, doordat het North Sea Jazz Festival zijn tienjarig bestaan viert op het eiland en zij de deelnemers mag interviewen. Bij toeval ontdekt Iris dat een roadie verdwenen is en haar journalisteninstinct ontwaakt. Iets wat niet onopgemerkt blijft en zorgt dat zij bedreigingen ontvangt die ze negeert, maar haar wel beangstigen. In Blauwe tranen draait het enigszins voorspelbare plot om Iris Blom en hoe haar leven in een stroomversnelling raakt door de dingen waar zij in betrokken raakt. Ook in de privésfeer gebeurt er heel wat en moet zij leren te incasseren. Iris is niet voor een kleintje vervaart en laat zich niet wegsturen als het even moeilijk wordt. Haar nieuwsgierigheid brengt haar meerdere malen in de problemen, maar zorgen ook voor nieuwe artikelen voor de krant. Het verhaal wordt langzaam opgebouwd en wordt verteld vanuit het ik-perspectief van Iris, afgewisseld met haar krantenartikelen. Vanaf het begin is er een onderhuidse spanning aanwezig. Van Beers weet de Caribische sfeer die er op het eiland heerst goed weer te geven. Als lezer wanen we ons bijna ter plaatse, al snorkelend in de zee en later een drankje nemend bij de strandbar. De personages komen intrigerend en mysterieus over, waardoor de lezer gaat nadenken over hun gedrag dat varieert van aantrekken, bedreigen en afstoten. De ontknoping zie je aankomen, maar van Beers weet hier op een zeer verrassende wijze een onverwachte twist aan te geven. Blauwe tranen is een prettig lezend verhaal dat boeit en de actualiteit niet schuwt met de toenemende criminaliteit door drugssmokkel op Curaçao. Blauwe tranen is een thriller die verrast en goed opgebouwd is met hoofdstukken die prikkelend eindigen.
		Zondaar - Saskia M.N. Oudshoorn *** Ans Stier (52): Duo recensie Vrouwenthrillers bood aan om Zondaar samen met een leesmaatje te lezen. Dat leek ons wel wat dus we hebben ons ingeschreven en de inschrijving gewonnen. Gelijktijdig met Daniele las ik (Ans) het boek en hebben we tijdens het lezen contact gehad. In deze recensie dus mijn mening en die van mijn leesmaatje Daniele. Mening van Ans: De mooie cover van het boek sprak mij direct aan. De kleuren van de lucht zijn mysterieus. Het bergkruis past prima bij een thriller. De cover straalt een eenzame omgeving uit en roept vraagtekens op wat er er zich heeft afgespeeld. De naam van de auteur is mij bekend. Hoewel ik zelf nog nooit iets van haar gelezen heb, heb ik wel lovende recensies gezien. Mijn verwachtingen waren hooggespannen. Hoewel het boek prettig leest moet ik helaas concluderen dat het verhaal me wat tegengevallen is. Ik had meer spanning en spanningsopbouw verwacht. Voor mijn gevoel kabbelt het verhaal wat als een rustig beekje voort totdat je ruim over de helft van het boek bent, dan komt er een stroomversnelling. Het voelde alsof ik een feelgood boek lees terwijl ik een thriller verwacht. Nadat ik tweederde deel van het boek gelezen had begon het mij meer te boeien. Hoewel er tegen het eind van het boek nog wat verwarring en vraagtekens gezaaid worden zag ik de ontknoping aan komen en had dit voor mij helaas geen verrassingseffect. De opbouw van het verhaal; stukjes podcast over de gebeurtenissen afgewisseld met de gebeurtenissen zelf vind ik een leuke en originele opbouw. De schrijfstijl is prettig. Op een beschrijvende wijze krijg je een goed beeld van de omgeving en de personages. Alles is ook heel herkenbaar. Dat maakt dat het verhaal makkelijk weg leest. Zondaar bleek helaas niet de nachtmerrie die ik van deze thriller verwacht had. Mening van Daniele: Ans vroeg me of ik een thriller samen met haar wilde lezen. Aangezien ik wel van thrillers hou, zei ik meteen ja. Van de schrijfster had ik nog nooit eerder iets gelezen, dus ik liet me graag verrassen. In drie avondjes heb ik het boek uitgelezen. Het boek nodigt zeker uit om door te lezen, maar vond ik niet echt spannend. De karakters van de hoofdpersonen Karen en Marten gaan wel leven, maar ergens knaagt er ook iets van “hier klopt iets niet, maar wat?”. Daardoor blijf je wel doorlezen, want je wil dat raadsel ontrafelen. De hoofdstukken zijn steeds duidelijk geschreven vanuit het perspectief van Karen of Marten. Dat afgewisseld met de podcast interviews maakt het wel een boeiend en origineel verhaal. Af en toe zag ik bepaalde ontwikkelingen in het verhaal al wel van veraf aankomen. Dat vind ik persoonlijk minder, want dan gaat de spanning er toch vanaf. Als op het einde het verhaal ontrafelt is, vind ik het persoonlijk een iets te hoog onwaarschijnlijkheidsgehalte krijgen. Ik ben met enkele onbeantwoorde vragen blijven zitten, waardoor ik Ans’ mening deel dat dit verhaal mij ook wat is tegengevallen. We zijn beide van mening dat we dit boek met 3 sterren beoordelen.
		Tussen twee vuren - Marelle Boersma ** Live Your Life Reading (28): Jaja, ook het tweede verhaal van het jaar is een tussendoortje van de verhalenfabriek. Marelle Boersma kende ik al van naam, voornamelijk omdat haar boek 'De lijst' heel erg veel aandacht kreeg in de periode dat ik op Tiktok kwam en hij op enorm veel plekken werd aangeprezen. Om nu dan een tussendoortje te mogen lezen, was een mooie introductie in haar manier van schrijven (Ja, ik ben me er zeker van bewust dat een tussendoortje op een hele andere manier is geschreven). Ik ga in dit geval heel eerlijk bekennen dat dit boek voor mij persoonlijk een kleine misser was. Ik ga het uitleggen, maar eerst even de pluspuntjes op een rijtje zetten. Het is heel erg interessant om te lezen over Sylvia, die met een samengesteld gezin probeert om kerst te vieren. Dit boek past qua seizoen helemaal in de periode rondom kerst en de winter! Het is misschien wel goed om eens te lezen hoe het loopt in een samengesteld gezin en hoe mensen hiermee omgaan. Ik merkte heel erg dat Sylvia totaal geen band heeft met haar stiefdochter Amber en die strijd lijkt me zo moeilijk. En pubermeisje gaat een nieuwe vrouw in het gezin nooit zomaar accepteren en alle hormonen en dus ook stemmingen als gevolg helpen daar niet in mee. Je merkt ook heel goed hoe Sylvia heel anders tegen de opvoeding aankijkt en zich heel erg in moet houden om zich ermee te bemoeien. Ik vind dit zelf ook een lastige. Als je allebei al een kind hebt en ook samen een kindje zou krijgen, hoe doe je dat dan? Ik neig er ook naar om de biologische ouder te laten bepalen, maar tegelijkertijd krijg je dan bij 3 kinderen ook 3 verschillende opvoedingen, wat ook weer voor de nodige problemen gaat zorgen. Het lijkt me echt ontzetten lastig voor iedereen binnen het gezin, maar ik vind het wel mooi dat dit zo is meegenomen in het verhaal, al merk ik wel dat ik me dus dood ergerde aan Sylvia, omdat ze over alles en iedereen zo oordeelt. Dat het verhaal zich afspeelt op Schiermonnikoog vond ik ook erg leuk. Ik ben er zelf maar één keer geweest, maar eilanden hebben toch altijd een bepaalde sfeer en die wist Marelle goed neer te zetten in een toch echt wel kort verhaal. Ons kent ons, elke roddel kan fataal zijn en sommige mensen weten stiekem van alles uit te vreten. Iedereen weet dat er wat gebeurt, maar niemand doet iets zolang ze er zelf geen last van hebben. Wat ik goed vond, was dat de 'dader' om het zo maar te noemen, eigenlijk overduidelijk is en je toch ergens nog even twijfelt. Je weet niet wat er precies gebeurt of gebeurd is en er wordt wel een bepaalde kant op gewezen, maar toch is het een beetje een twijfelgeval totdat je er middenin belandt. Ik vind het heerlijk als dat zo gebeurt. Ik lees misschien wel wat teveel thrillers, waardoor ik het zelf al wel snel doorhad, maar dat maakte het niet minder leuk. Wat het verhaal voor mij zelf iets minder maakte, was dat er voor een kort verhaal toch best wel wat foutjes in het verhaal stonden (spelling en interpunctie-fouten om precies te zijn) en het feit dat het verhaal echt veel te snel ging. Het leest lekker weg, maar tegelijkertijd had ik ook helemaal geen tijd om er echt in te komen of de spanning echt te voelen. Ook bij dit tussendoortje, misschien nog wel meer dan bij andere soortgelijke verhalen, had ik het idee dat het verhaal beter tot zijn recht was gekomen als een normale thriller. Ik leek nu van alles te missen, vooral qua opbouw en spanning. Er is wel opbouw, maar zodra het hoogtepunt komt is het ook in een oogknippertje weer weg. Dat was wat mij betreft echt heel erg jammer. Ondanks dat het verhaal dus wel heel veel potentie heeft en ook echt wel interessant was, merkte ik zelf dat het me echt te snel ging, vooral het einde, en dat ik daardoor een heel stuk gevoel en spanning heb gemist. Daarom geef ik 'Tussen twee vuren' 2,5 ster. Ik heb wel interesse om meer van Marelle Boersma te lezen, maar ik denk dat ik de tussendoortjes beter over kan slaan. ~ Live Your Life Reading

Website Security Test