Bezoekersreacties



  Verlaat de gevangenis zonder betalen - Marjolein van der Gaag ****
Lees.beestje (35): Verlaat de gevangenis zonder te betalen, geschreven door Marjolein van der Graag In dit boek word je vanaf de eerste bladzijde meegenomen in het verhaal en sta je al snel onder hoogspanning waardoor mijn leestempo omhoog ging. Marit, de dochter van Brenda en Ronald, komt niet op school aan. Al vrij snel beschouwt men deze verdwijning als onrustwekkend waarop een amber alert volgt. Brenda heeft een topfunctie bij de belastingdienst, Ronald is arts. Beiden hebben ze een druk en gejaagd beroepsleven waardoor hun gezin niet als hoogste prioriteit wordt beschouwd. De kids zijn vaak op elkaar aangewezen en ook hun huwelijk zit in het slop. Bovendien hebben ze alletwee beroepsfouten gemaakt waardoor vijandelijkheid om de hoek loert. Laagje na laagje krijg je extra aanknopingspunten en zo blijkt al snel dat het ogenschijnlijk perfecte gezinnetje slechts een façade is. Voor plezier of vreugde is er geen plaats in hun bomvolle agenda en zowel Brenda als Ronald hebben moeite om hun hoofd boven water te houden. Lees dit spannende boek en kom te weten of Marit al dan niet levend wordt teruggevonden. En vooral; wat is het motief van Marit haar verdwijning? Doet ze dit uit eigen initiatief? Valt ze in handen van een loverboy? Of wil er iemand wraak nemen? + Er wordt geschreven vanuit heden en verleden. Dit geeft meer inzicht in het verhaal waardoor je zelf gaat speculeren en naar het plot toeleeft. - Het boek kent vanaf de start best veel personages en er wordt vanuit verschillende standpunten geschreven. Ik had tijd nodig om in het verhaal te komen, alle namen te kunnen plaatsen en de verhaallijnen in elkaar te laten verweven. Een typerende passage uit het boek: De tranen prikken achter Brenda’s ogen. Daar zit ze dan in haar mooie, grote huis. Getrouwd met de succesvolle arts op wie meerdere vrouwen een oogje hadden. Twee kinderen die het in alle opzichten goed doen en zelf een topbaan. Op papier het ideale gezinnetje waar menigeen jaloers op zou zijn. Ze snuift en voelt een immense leegte. Hoelang kan dit nog zo doorgaan?



  De vrouw in de scherven - Naomi de Meer ****
Mirjam Regelink:
Naomi de Meer heeft haar passie voor boeken al vroeg ontdekt. In haar jeugd las ze veel boeken en nu schrijft ze psychologische thrillers. Door haar opleidingen Psychologie en Chemie heeft ze veel kennis opgedaan over de psyche van de mens. Deze kennis neemt ze mee in haar verhalen. Naomi de Meer heeft de lat hoog gelegd tijdens haar debuut De vrouw die moord riep. De vrouw in de scherven is het vervolg hierop.

Nadat Evi ontsnapt is aan de dood door haar ex-vriend, is ze verhuisd naar Groningen. Haar vriendin Aesa die haar van de dood gered heeft, is verhuisd naar haar broer in Engeland. De twee hebben inmiddels geen contact meer. Nu, drie jaar later, gaat het inmiddels iets beter met haar. Ondanks dat haar moeder is overleden, heeft ze haar liefde gevonden in Nathan en haar schoonzus is haar beste vriendin. Ze heeft haar eigen praktijk geopend en werkt als psychologe. De zaken gaan nog niet zo goed en ze is dan ook erg blij als Juliëtte haar cliënt wordt. Juliëtte is bang voor spiegels. Wanneer er iets met Juliëtte gebeurt, gaat Evi op onderzoek uit om dit tot op de bodem uit te zoeken.

We kennen Evi uit De vrouw die moord riep. Ondanks dat dat verhaal over Aesa gaat, hebben we toch al een goed beeld gekregen van Evi. Het is dan ook makkelijk om in het verhaal te stappen. De vrouw in de scherven gaat gelijk verder in het nu. Beetje bij beetje krijgt de lezer te weten wat er gebeurd is in de afgelopen drie jaar. Inmiddels woont Evi in Groningen en heeft weer een nieuwe liefde, maar door haar verleden heeft ze wel wat bagage gekregen. Ze heeft dan ook moeite om mensen te vertrouwen en vooral om haar vriend Nathan dicht bij haar te laten komen. Dit zorgt dan ook voor relatieperikelen. Als ze zich dan ook nog eens met de problematiek van haar nieuwe cliënt bezighoudt in plaats van aandacht aan haar relatie te besteden, beginnen er scheuren te ontstaan in de relatie.

De auteur weet de spanning goed vast te houden. De angsten van Juliëtte komen duidelijk naar voren en worden zelfs overgenomen door anderen. De lezer zou er zelf nog angstig van worden. Het wordt op het einde pas duidelijk wat er precies gebeurd is en wanneer dat duidelijk wordt, is de spanning op z’n hoogst. Het verhaal is helemaal af en er blijven geen vragen meer over.  
Naomi de Meer heeft met De vrouw in de scherven een prachtig psychologisch spel geschreven met een mooie twist op het einde. Er zit wederom een mooie boodschap verwerkt in het verhaal. 





  De vrouw die moord riep - Naomi de Meer ****
Mirjam Regelink:
Naomi de Meer woont samen met haar man in Meppel. Ze studeerde Psychologie en Chemie. In haar jeugd heeft ze veel boeken gelezen en nu schrijft ze psychologische thrillers waarbij ze de kennis van haar studie meeneemt. In 2023 heeft ze meegedaan met de Cozy & Crime wedstrijd van De Verhalenfabriek. Ze heeft hierna een contract aangeboden gekregen. De vrouw die moord riep is haar debuut. Inmiddels is het vervolg hierop, De vrouw in de scherven, ook uitgegeven.

Aesa heeft gezien dat haar ouders vermoord werden. Hierdoor heeft ze een angststoornis ontwikkeld en komt ze bijna haar huis niet meer uit. Ze is hiervoor onder behandeling van Psycholoog Tom. In alles ziet ze een gevaar en heeft daarvoor al meerdere keren gebeld met de politie. Omdat de politie regelmatig voor niks gekomen is, geloven ze haar niet meer. Als ze een stalker achter zich aankrijgt en hiervoor contact opneemt met de politie, wordt ze al snel afgewimpeld. Ziet ze spoken of is ze echt in gevaar?

Naomi de Meer heeft een leuk debuut geschreven met De vrouw die moord riep. Het is het eerste deel van een serie. Zoals we gewend zijn van de verhalen van De Verhalenfabriek is het een klein verhaal van rond de honderd pagina’s en zijn het verhalen die lekker weglezen. De vrouw die moord riep begint haar verhaal met het omschrijven van de angststoornis. Aesa krijgt hiervoor hulp van een therapeut en ze legt al snel uit hoe ze aan hem gekomen is. Ze durft niet ver van huis te gaan, en heeft haar therapeut dicht bij huis gezocht. Na een therapiesessie komt ze Nik tegen, ook een cliënt van Tom. Ze krijgt gevoelens voor Nik en al snel gaan ze op date.

Er is aandacht besteed aan de verschillende personages en hun onderlinge relaties. Daarbij krijgen we een duidelijk beeld van de angststoornis van Aesa. De angsten zijn op een reële manier zichtbaar en komen geloofwaardig over. Er spelen niet heel veel mensen mee in het verhaal, maar toch zijn er voldoende mensen om te verdenken. Is er überhaupt een stalker? Er kunnen minimaal vijf mensen deze rol op zich genomen hebben. Naomi de Meer bouwt de spanning op door de schijnwerpers elke keer op iemand anders te laten schijnen. Tot op het eind blijft het verrassend wie de dader kan zijn en blijft het nog raden wat de stalker zal gaan doen met de obsessie op Aesa. Het verhaal eindigt met een open einde, waardoor we uitkijken naar het vervolg.

Naomi de Meer heeft met De vrouw die moord riep een originele thriller geschreven waarin een duidelijke boodschap verborgen zit; “Een leugenaar wordt niet gelooft, zelfs als die de waarheid spreekt”.  
   






  Bloedwraak - Marcella Kleine *****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: Bloedwraak Auteur: Marcella Kleine Marcella Kleine schrijft thrillers, feelgood novellen en waargebeurde verhalen. Vaak laat ze haar personages balanceren op de scheidslijn tussen goed en kwaad. Binnenkort verschijnt haar thriller Bloedwraak bij De Crime Compagnie. Wijze van lezen: Boek geluisterd via BookBeat.nl en proefgeluisterd voor De Crime Compagnie. Het E-book tevens gewonnen voor een recensie. Voorgelezen door: Dafne Holtland klinkt fantastisch. Meeslepend, invoelend, enthousiasmerend en de test nog beeldender makend. Het juiste klank gevoel telkens vindend in haar stem. Knap. Uitgeverij: De Crime Compagnie Genre: thriller Cover en flaptekst: Een vrouw staand in de koplampen van een naderende auto. In een bos onder een blauwachtige hemel. Spannend en mysterieus. Quote: Natalia – heden Met trillende vingers verbreek ik de verbinding. Mijn zusje is dood. Verslagen staar ik naar de regendruppels die over het raam glijden. Mijn ogen volgen een druppel en pas als de druppel opgaat in een andere druppel, dringen mijn moeders woorden tot me door. Haar bericht is zo onwerkelijk dat ik niets voel. Behalve leegte. Dood. Een woord met een angstaanjagende, niet te bevatten oneindigheid. Nooit meer zusjes. Een rilling trekt door me heen en ik sluit mijn ogen. Beelden van Tara flitsen voorbij. Tara op de schommel, terwijl ik haar zacht duw. Tara trots op haar eerste rapport van de lagere school. Mijn zusje als pasgeboren baby, met haar helderblauwe ogen, haar rode haren en haar bleke huid vol sproeten. Toen al zo heel anders dan ik, met mijn roomkleurige huid, bruine ogen en donkere haren. Ze kan niet dood zijn, ze is nog maar achttien. Een snik ontsnapt aan mijn keel. Langzaam dringt de betekenis van mijn moeders woorden tot me door. Nooit meer zullen Tara’s ogen het licht vangen. De dood is onverbiddelijk en heeft mijn zusje voor altijd weggenomen. Geschokt sla ik mijn handen voor mijn gezicht. Tranen vloeien tussen mijn vingers door. Ik ben te laat. Ik heb me zo vaak voorgenomen weer eens bij Tara en mijn moeder langs te gaan, maar ik deed het niet. Moeder... het woord lijkt betekenisloos. Ik laat mijn handen zakken en schraap mijn keel. ‘Moeder.’ Klinkt een andere benaming beter? ‘Mama.’ Het woord blijft verloren in de lucht hangen. Mooie tekst: Een geheim uit het verleden brengt een moeder en haar dochters in gevaar. Het verhaal: Natalia ontvangt in haar huis in Italië een onheilsbericht: haar zusje Tara is dood. Ze pakt haar koffers en vliegt meteen naar Nederland. De dood van Tara is een groot mysterie. Waarom was Tara opgenomen in een kliniek? En wie is die geheimzinnige man bij het graf van Tara? Natalia vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit. Ze weet niet dat haar moeder Hellen al jaren gebukt gaat onder een groot geheim. Een geheim dat Tara het leven heeft gekost en nu ook het leven van Natalia en Hellen in gevaar brengt. Mijn lees- en luisterbeleving: Een naargeestige en beklemmende proloog gevolgd door een mokerslag in het eerste hoofdstuk. Gelijk bevind je je als lezer in dit verhaal. Voel je je verbonden met Natalia. Alsof je naast haar staat als ze belt met haar moeder Hellen. Niet slechts woorden maar ook de emoties, het gevoel sijpelen je psyche en lijf in. Een stapsgewijs opgebouwd verhaal Duidelijke opbouw, duidelijke wisselingen in tijd met een duidelijke aanduiding van de namen van de personages en de momenten en plek in de tijd. Overal op het scherpst van de snede. Personages die je tot in detail leert kennen. Die je zo uit kunt tekenen als je dat gevraagd zou worden. Mede versterkt door naast het lezen ook te luisteren naar dit verhaal. Vlijmscherpe observaties, hartverscheurende en meedogenloze gebeurtenissen afgewisseld met heftige en erotiserende passie. Dan weet gevolgd door mysterie en het tasten in het duister naar antwoorden op prangende vragen. Soms kon ik het wel uitschreeuwen van frustratie als er zoveel onrecht, zoveel leed en pijn werd aangericht Om dan te beseffen dat het enkel een verhaal was. Maar voor mij tijdens lezen en luisteren zo levensecht als een film. Een niet te stoppen film met zoveel inktzwarte beelden. Zoveel verdriet, machteloosheid, een verscheurd hart dat leeggebloed is door een liefde die verloren ging. Het verliezen van je kind voelt voor een moeder als het verliezen van een deel van jezelf. Alsof er zonder verdoving delen uit je lijf gerukt worden. Als een zus haar zusje verliest laat dat neem ik aan diepe sporen na. Het laat het breekbare van het leven zien Dit is fictie maar in het echte leven kan alles wat zo vol van geluk en leven was in een vingerknip radicaal veranderen. Onomkeerbaar. Dit stuk herkende ik helaas maar al te goed. Het deed me pijn. Maar daardoor ook met zoveel gevoel tentoon gespreid in woorden. De plot is alles overheersend, alles valt op zijn plek. Ik had dit niet aan zien komen en werd omver geblazen. Mijn mening: Ik geef 5 sterren. Een prima opbouw, deze komt geloofwaardig over. Het verhaal wisselt tussen heden en verleden en diverse personages. Dit is telkens uitstekend aangegeven. De verhaallijnen komen op een gegeven moment bij elkaar. De plot is er niet zonder slag of stoot. Als de plot er is en alles betekenis krijgt dan is dit alles overheersend. Intens en onverwacht. Ik zag dit niet aankomen. Ik lees graag meer van Marcella Kleine. Wat een tovenares met woorden. Woorden die je slaan, of doen verwonderen, je verdriet doen of je boos maken. Zo tastbaar.



  De bloedverwant - Rianne Meijburg ****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: De Bloedverwant Auteur: Rianne Meijering Rianne Meijburg is psychiater en woont samen met haar gezin in het midden van het land. Een kleine twee jaar geleden is ze gestart met schrijven als hobby. Met vallen en opstaan begon haar zoektocht naar haar eigen schrijfstem. Toen ze hoorde over de Lentekriebels schrijfwedstrijd werd ze enthousiast en durfde ze het aan haar werk aan anderen te laten lezen. Wijze van lezen: Recensie-exemplaar ontvangen van De Crime Compagnie gewonnen bij vrouwenthrillers.nl in ruil voor mijn recensie. Uitgeverij: De Verhalenfabriek Genre: spannende mysterie Cover en flaptekst: Een wijnglas ligt halfleeg op de vloer. Bloemblaadjes eromheen. Gemorste wijn uit het glas. Mysterie alom. De flaptekst is mysterieus en intrigerend Quote: Hoofdstuk 1: Tussen de puinhoop vangt een foto mijn blik en ik laat me op mijn knieën vallen. Twee mensen die ik goed ken, staan op een voor mij onbekend plaatje, wat een snijdende kramp in mijn middenrif geeft. Waarom samen? Waar is dit? Ik reik naar de fIes witte wijn die in de hoek van de zolder staat en neem een gulzige slok van dat lauwe spul. De drank smaakt bitterzoet en tintelt na op mijn tong. Ik staar naar de foto en bekijk de achterkant. Er staat een vervaagde datum, die niet te ontcijferen is. De kramp zakt. Ik doorzoek de andere foto’s in het uitgewaaierde stapeltje, zonder nieuwe aanwijzingen te vinden. Ik staar naar de foto. Dit klopt niet? Hoe kan dit? Het verhaal: Het is lente. Buiten geniet iedereen van de eerste warme zonnestralen. Iedereen, behalve Chloé. Zij worstelt met het recente verlies van haar vader. Haar wacht de zware klus zijn spullen op te ruimen. Hulp accepteert ze niet en ze houdt haar geliefden op afstand. In de chaos vindt ze een oude foto die vragen oproept. Ze gaat op zoek naar de antwoorden, maar haar zoektocht blijft niet onopgemerkt. Voor ze het weet, raakt ze verstrikt in een web van geheimen en daarmee brengt ze haar eigen leven in gevaar. Mijn leesbeleving: Vanaf de eerste letter bevond ik mij in het leven van Chloé. Door de ik-vorm raken haar emoties de mijne. De beeldende schrijfstijl draagt daar ook zeker aan bij. Dit verhaal is zo geschreven dat je samen met Chloé op zoek gaat naar mysteries uit het verleden van haar familie. Je volgt iedere aanwijzing die kunnen leiden tot het oplossen van de puzzel. Spanning, ontroering, ongeloof en ontgoocheling passeren meermaals de revue in een razend tempo. De korte hoofdstukken zijn prettig leesbaar waardoor je geboeid door blijft lezen. De personages zijn prima uitgewerkt en de opbouw volgt in de kielzog van Chloé haar zoektocht naar antwoorden. De interactie en dialoog tussen de personages is geloofwaardig en leidt uiteindelijk naar de onvoorstelbare plot. Ik was diep onder de indruk. Een verhaal dat hartverscheurend, meedogenloos en pittig is. Maar ook vol gedrevenheid en passie. Een zoektocht naar je wortels; weet jij alles van je familie geschiedenis? Zorgt de zoektocht voor helderheid of juist voor meer vertroebeling? Mijn mening: Ik geef 4 sterren. Prima opbouw. Gedetailleerd uitgewerkte personages. Je puzzelt met Chloé mee waardoor je continu geboeid door blijft lezen. De plot is onvoorstelbaar en had ik niet verwacht.



  Geen weg terug - Marie-José Verweij *****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: Geen weg terug Auteur: Marie-José Verweij woont in Alphen aan de Rijn. Ze is naast thrillerschrijfster ook freelance copywriter en ze werkt met veel plezier in het onderwijs. Eerder schreef ze de psychologische thriller Met onbedachte rade. Wijze van lezen: Boek geluisterd via BookBeat.nl Tevens het boek proefgelezen en geluisterd. Voorgelezen door: Machteld van der Gaag. Prima voorgelezen. Prettige stem om naar te luisteren. Ze heeft op de juiste momenten de goede intonatie: meeslepend waar het moet, opbouwende spanning zodat je continu geboeid blijft luisteren. Ze doet het verhaal alle eer aan die het toekomt. Door haar stem onthoud je het nog meer en is het verhaal nog intenser en beeldender. Uitgeverij: De Crime Compagnie Genre: thriller Cover en flaptekst: Een witte cover. Een rood gekleurd herfstblad waar het bloed van afdruipt. Een vrouw op de rug gezien. Rennend. Vlucht ze voor iemand of zoekt zij iets? Deze cover zet de toon en prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Een indrukwekkende flaptekst: heftig en meeslepend. Een waardevolle toevoeging de auteursfoto en informatie. Mooie en krachtige tekst: Hun bedoelingen zijn goed, de gevolgen desastreus. Quote: Walter Vanaf de gang gluurt hij door het beschilderde raam het lokaal in. Ze ligt roerloos in de poppenhoek, met dezelfde pop als gis-teren in haar hand. Een duim in de mond, haar ogen gesloten. Walter laat zijn blik over de andere peuters gaan. Geen van hen zit langer dan twee seconden stil. Een knuffelbeer vliegt met een grote boog door de lucht en belandt precies op haar buik. Kort opent ze haar ogen. Walter schrikt op wanneer hij aan het eind van de gang gestommel hoort. Hij zet een paar stappen bij het lokaal van de opvang vandaan en verschuilt zijn gezicht achter de stapel gekopieerde spellingwerkbladen in zijn hand. Twee jongens rennen door de gang en houden verschrikt hun pas in als ze hem in het vizier krijgen. ‘Hoi meester,’ zegt Bryan, de langste van de twee, wanneer ze hem passeren. Aan de grijns op zijn gezicht te zien, voert hij iets in zijn schild. Walter zet zijn lerarengezicht op, geeft hun een kort knikje en kijkt de jongens na. Het is een vreemd stel zo samen. Je zou niet zeggen dat de jongens even oud zijn. De een oogt gespierd en vol energie, de ander is smal en klein en lijkt daardoor min-stens twee jaar jonger dan hij in werkelijkheid is. De jongens ver-dwijnen om de hoek en Walter loopt terug naar zijn lokaal, drie deuren verder. Daar gooit hij de werkbladen op de houten bank onder het digibord en laat zich in zijn bureaustoel zakken. Zijn gedachten zijn bij het beeld van de kleine Mila in de poppenhoek. Hoe kan ik haar toch helpen? Het verhaal: Basisschoolleerkracht Walter maakt zich ernstige zorgen over de thuissituatie van zijn leerling Sepp en zusje Mila. Wanneer Jeugdzorg zijn zorgen niet serieus neemt, besluit hij het heft in eigen handen te nemen en ontvoert hij het tweejarige meisje. Eenmaal thuis raakt hij in paniek en maakt hij een rampzalige inschattingsfout. Een internationale klopjacht ontvouwt zich. Lukt het de politie om Mila weer veilig thuis te krijgen? Mijn leesbeleving en luisterervaring: Een verhaal met een duidelijke, stapsgewijze opbouw. Wisselend tussen diverse personages wiens namen boven de hoofdstukken staan. Dit verhaal kroop mij gelijk onder de huid en liet me pas is nadat ik het verhaal gelezen had. Zoveel verschillende tastbare emoties van huizen hoge euforie naar ongelooflijk diepe dalen waarbij de top van de berg niet te zien is. Verdriet, verbazing en woede wisselden elkaar continu af bij mij. De schrijfstijl is beeldend. Ik herkende veel van mezelf terug in diverse personages. Dit was confronterend maar ik kon tevens bij de auteur aangeven dat het geloofwaardig was wat zij schreef. En nog nuttige, ervaringsdeskundige tips geven. Ontzettend goed dat hierover geschreven wordt. Want het kost bakken energie om overeind te blijven als mens, als vrouw, als dochter van, als moeder van. Gelukkig lukt het mij met de juiste hulp. Die gun ik anderen ook. Het verhaal heeft mij geraakt. Goed bedoelde handelingen gemaakt met het hart. Het verstand dat pas later inschakelde. Dit kon zorgen voor een niet te stoppen dodelijke achtbaan. Verhaallijnen die verweven raken met elkaar. Die elkaar vinden in een zinderende finale waarbij je op het puntje van je stoel zit. Door de bloedstollende spanning die je meesleurt en nergens los laat. Na diverse plot wendingen die niet zonder slag of stoot gingen volgde de plot. Deze is ongekend en verbijstering wekkend subliem gedaan. Mijn mening: Ik geef 5 sterren. Geloofwaardige, uit het leven gegrepen herkenbare situaties en personage uitwerking. Herkenbaar voor mij. Confronterend maar ook dankbaarheid omdat aan deze onderwerpen aandacht geschonken wordt. Onderwerpen die op unieke wijze in een thriller gegoten zijn. Waar hartverscheurend verdriet en een continue dreiging elkaar razendsnel afwisselen. Diepe buiging voor Marie José Verweij en Machteld van der Gaag.



  De lijst - Marelle Boersma *****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: De lijst Auteur: Marelle Boersma Wijze van lezen: Geluisterd via BookBeat, in het kader van proeflezen voor De Crime Compagnie. Voorlezer: Jorien Zeevaart: Ik ben groot fan van het timbre van haar stem. Haar wijze om emoties zo intens voelbaar over te brengen. De tekst nog beeldender te maken. Het voelt continu of ik erbij ben in dit verhaal. Zo prachtig, zo talentvol. Ze laat het verhaal in haar waarde. Ze maakt het met haar stem nog intenser het blijft nog langer nazinderen. Ik heb NietAangeborenHersenletsel en moeite met mijn geheugen. Maar door deze stem gaat het beter. Extra fijn dus. Minder terug hoeven luisteren als ik een poosje niet geluisterd heb. Uitgeverij: De Crime Compagnie Genre: thriller De lijst is gebaseerd op ware gebeurtenissen die zo gruwelijk zijn dat ze wereldnieuws waren in de jaren ’90. Cover en flaptekst: De cover toont me een deur. Een hand die aarzelend de sleutel lijkt te willen omdraaien. Wat is er verscholen achter deze deur? Spannend beeld. Het zorgt ervoor dat ik wil gaan luisteren. Quote: Erin 2023 Mijn hand zoekt de hand van mijn dochter en ik ben dankbaar dat ik op dit moment niet alleen ben. ‘Kun je het hierna afsluiten, mam?’ Die vraag is al ontelbare keren door mijn hoofd gegaan, maar een antwoord kan ik niet geven. ‘De zwarte bladzijden sluit ik hierna af, maar…’ Er zit een barst in mijn stem, zodat ik eerst moet slikken voor ik verder kan praten. ‘Weet je, lieverd. Ik denk dat het nu pas gaat beginnen.’ Ik voel dat ze me van opzij aankijkt. ‘Nu zal ik hopelijk gaan ontdekken wat er gebeurd is. Of alle theorieën die samenhangen met dit stukje geschiedenis kloppen. Of zij gelijk hebben gehad.’ Ik knik naar de historica die verderop staat om toezicht te houden. De korte haren van Maureen vertonen een rossige glans, waardoor er een stralenkrans om haar hoofd lijkt te hangen. De vrouw naast haar strijkt met haar hand door haar grijze krullen. Zij heeft door haar scherpe blik iets ontdekt wat mijn leven een fi kse duw heeft gegeven. ‘Ja, voor hen is het ook een belangrijk moment.’ Mijn dochter heeft alle vijfentwintig jaren van haar leven meegekregen hoe ik op zoek ben geweest naar de waarheid. Naar onze familie. Dankzij ons zijn er namen bekend geworden en er zijn zelfs wetten aangepast, zodat wij onze antwoorden zouden krijgen. Langzaam schuift er een wolk voor de zon, waardoor de kilte bezit neemt van mijn lichaam. Niet alleen wij krijgen nu onze antwoorden, ook de verantwoordelijken moeten hierna hun verhaal doen. Mooie tekst: Sommige geheimen kunnen het daglicht niet verdragen…. Het verhaal: Erin werkt als archeologe in Naturalis in Leiden en houdt ervan om de geschiedenis tot leven te wekken via oude botten. Ze is net verloofd en het leven lijkt haar toe te lachen. Charlotte is patissier in Orléans. Taarten bakken is haar passie en ze is zo goed in haar vak dat ze mag meedoen aan een belangrijke wedstrijd. In Milaan tekent modeontwerper Max de mooiste jurk uit zijn carrière. Hij hoopt dat deze jurk het spektakelstuk zal zijn op de catwalk tijdens de fashionweek. Dan wordt Erins geluk ruw verstoord door de plotselinge dood van haar adoptiemoeder. Haar moeder heeft niet de kans gekregen Erin te vertellen over De lijst. De lijst die Erin, Charlotte en Max ongewild dichter bij elkaar brengt en waarvan de gevolgen dodelijk zijn… Mijn luisterbeleving: Door het mooie timbre, intonatie op de juiste momenten van voorlezer Jorien Zeevaart krijgt dit verhaal nog meer cachet. De tekst wordt nog intenser en beeldender. Nog nooit was ik op de plaatsen in dit boek. Maar ik heb het gevoel en de ervaring dat ik er geweest ben. Ik zag, hoorde, rook en voelde hetzelfde als de personages. Ik raakte verbonden met de levensverhalen van Erin, Charlotte en Max. Marelle Boersma heeft hen daadwerkelijk tot leven gebracht met haar pen. Gedurende het luisteren zaten mij de emoties hoog. Wat een hartverscheurend, rauw, indrukwekkend, intens verhaal. Mijn moederhart verpulverde, huilde met hen mee. De opbouw is mooi gedaan, de wisselingen van personages, tijden en plaatsen duidelijk en geloofwaardig. Nadat ik het eerste hoofdstuk had geluisterd kon ik niet meer stoppen. Ik belandde in een wervelwind aan gebeurtenissen. Torenhoge spanning en ijskoud angstzweet teisterden me keer op keer. Benamen me bijna de adem. Alsof de duivel zelf mij op de hielen zat. Een kat en muisspel op top niveau. En hoe meer vragen na langdurig puzzelen beantwoord werden hoe groter mijn nieuwsgierigheid naar de gehele clou. Na een bloedstollende finale volgt de plot. Alles wordt duidelijk en daarmee ook de verbijstering en de afschuw, de kou die binnen sijpelt als ik uit het nawoord begrijp dat dit gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Op Google heb ik het opgezocht en mijn zicht vertroebelde door tranen. Toch vind ik het fantastisch dat Marelle Boersma dit verhaal na research zo indringend geschreven heeft. Zij geeft diegenen een stem en een gezicht. Zij raken nooit vergeten. Mijn mening: Ik geef 5 sterren. Prima opbouw, spanning die oploopt en tot explosieve hoogten gaat. Een zoektocht naar je wortels die zijn weerga niet kent. Personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Schijnheiligen die hun devotie tonen terwijl hun intenties zo inktzwart zijn. Zoveel leed, zoveel pijn en verdriet. Het woord mensonterend is niet eens genoeg. Toch is dit een verhaal dat staat als een huis. Personages die voor mij echt leefden. Sommigen bouwde ik een band mee op. Anderen zag ik liever vertrekken. Een intense zoektocht. Waarbij alles wat het daglicht niet kan verdragen boven komt. Waarbij ontmoetingen onschuldig lijken maar ook een rode vlag voor gevaar kunnen zijn. Te midden van dit alles de liefde van je leven vinden dat is mooi. Dat biedt hoop. In de toekomst lees of luister ik graag meer van Marelle Boersma.



  Uitgedokterd - Antoinette Kalkman *****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: Uitgedokterd Auteur: Antoinette Kalkman debuteerde in 2019 met de psychologische thriller Bonuszoon. In dat jaar werd zij tweede bij de verkiezing ‘Beste Nederlandse Thriller’ van Thrillers & More. In 2020 werd zij uitgeroepen tot Zout schrijver van het jaar. Wijze van lezen: Boek ontvangen van uitgeverij Godijn Publishing en Antoinette Kalkman in ruil voor mijn recensie. Gewonnen bij Vrouwen thrillers.nl Uitgeverij: Godijn Publishing Genre: thriller Cover en flaptekst: Een vrouwengezicht doemt op uit de duisternis. Haar ogen kijken me aan alsof ze diep in mijn ziel willen kijken. Indringend, confronterend wat is er aan de hand. Een huiveringwekkende flaptekst. De auteursinformatie en foto vind ik een waardevolle toevoeging. Quote: Proloog Het is alsof iemand mijn adem uit me perst en ik verlies de controle over mijn lichaam. Ik heb een enorme smakker gemaakt. Alles doet me zeer. Moeizaam druk ik me met mijn onderarmen iets op. Met de souplesse van een schildpad die op zijn schild terecht is gekomen beweeg ik zo snel ik kan weg van het gevaar. Het gaat alleen niet zoals ik wil. De hitte likt aan mijn schoenen en lijkt me in te halen. Mooie teksten: Lente Stel dat er iets met je kind gebeurt. Bij het idee alleen al wordt elke moeder krankzinnig! Zomer Een deur scheidt ons slechts fysiek mijn gedachten vlechten zich om de jouwe omarmen ik ben bij je dochterlief Herfst Hoe meer ik dichterbij kom Hoe vaker ik aan je denk Wellicht gaat het gebeuren Ontkomen zul je niet Winter Voor alles is een eerste keer Behalve de dood, dat is gelijk de laatste keer Lente Goed zorgen is een Kunst Het verhaal: Journaliste Eveline Johansen stelt een misstand aan de kaak als haar dochter na een verkeerde ziekenhuis ingreep invalide wordt. Slaagt zij in haar missie of wordt de drang naar gerechtigheid haar fataal? Mijn leesbeleving: Dit verhaal volgt de levens van Justus, Ferdinand en Eveline. Intens door de gehanteerde ik-vorm. Drie levens die eerst niets met elkaar te maken (lijken te) hebben. Maar hoe verder het verhaal vordert hoe meer ze met elkaar vervlochten raken. Ieder woord komt binnen of met vernietigende kracht of zachtjes binnen sijpelend. Als moeder van twee dochters vond ik dit een aangrijpend en confronterend boek. Maar iedereen met een kind, ook met zonen, of geen kind kan zich inleven in dit verhaal. Ik heb meerdere malen aan den lijve ondervonden hoe fragiel het leven kan zijn. Hoe tijden van fladderende vlinders in je buik van geluk kunnen veranderen in een ijskoude douche die met zijn kilte zich vastbijt in je lijf. Hoop is dan maar zo’n strohalm. Overgeleverd aan de deskundigen, diegene met kennis en vaardigheid en al ogenschijnlijk toverend met materiaal in vaardige handen kan helen. Althans als externe factoren als tijd is geld niet in je nek hijgen. Als iemand die zijn functie misbruikt niet manipuleert. En zo te werk gaat dat hij of zij uit het zoeklicht van hen die strijden voor genoegdoening. Vlijmscherpe en voelbare observaties en dialoog tussen gedetailleerd uitgewerkte personages en gebeurtenissen zorgen ervoor dat dit verhaal onder de huid kruipt. Zich vastzet in je hoofd en je emoties keer op keer beroerd. Tranen achterlaat op je gezicht van medeleven, verdriet. Of je bloed doet borrelen omdat je kwaad wordt over zoveel onrecht, zoveel moedwillig leed. Of dat je de rillingen over je lijf voelt gaan omdat het angstaanjagend spannend is. Als de dreiging van mensen die over lijken gaan om geld te verdienen alles overheersend en bepalend wordt. Een toewerking naar een macabere finale. Daar waar alle verhaallijnen in elkaar grijpen, confronteren met elkaar en voor een sublieme plot zorgen. Antoinette Kalkman heeft mij wederom omver geblazen. Bonuszoon vond ik destijds ook al zo magnifiek. Ik lees en recenseer graag meer van haar. Mijn mening: Ik geef 5 sterren. Een bloedstollende, emotionele, gruwelijke, intense achtbaan aan gebeurtenissen die na een geloofwaardige opbouw bij elkaar een sublieme plot vormen. Een beeldende schrijfstijl en gedetailleerd uitgewerkte personages. Een verhaal dat nog intenser wordt door de gehanteerde ik-vorm.



  Kansloos - Petra Spark *****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: Kansloos Jullie zoon was niet de eerste, maar hij is evenmin de laatste… Auteur: Petra Spark Debuteerde in 2017 met de thriller Artikel31 bij Houtekiet, een imprint van Veen, Bosch en Keuning. KANSLOOS is haar zesde thriller. Wijze van lezen: Recensie-exemplaar ontvangen van Letterrijn in ruil voor mijn recensie. Uitgeverij: LetterRijn Genre: thriller Cover en flaptekst: Een zwarte achtergrond. Een witte bloem met geel hart waar bloed op enkele blaadjes druppelt. Macaber maar ook nieuwsgierig makend naar het verhaal. De flaptekst vind ik huiveringwekkend goed gedaan. De auteursfoto en informatie vind ik een waardevolle toevoeging. Mooie tekst: If you are the dealer, I’m out of the game If you are the healer, it means I’m broken and lame If thine is the glory, then must be the shame You want it darker We kill the flame You want it darker Leonard Cohen Het verhaal: Je allergrootste schat, je eigen vlees en bloed, je zoon verliezen. Het eerste gezicht van het land zijn, de premier. Wat een drama. Gezichtsverlies? Rechercheurs die de puzzel proberen te leggen van dit mysterie. Op zoek naar een ogenschijnlijk onvindbare aanknoping. Mijn leesbeleving: De schuingedrukte teksten benamen me de adem. Ze boden me een inkijk in het hoofd van een individu; gruwelijk gedetailleerd. Alle personages in dit boek zijn gedetailleerd uitgewerkt. De auteur toont hoe ze qua karakter zijn. Ik leerde hun verleden en heden kennen. Wat hen persoonlijk bezighield en hoe zich dat verweefde met hun werk. De gebeurtenissen kropen onder mijn huid. Door de beeldende haast filmische schrijfstijl werd ik onderdeel van dit verhaal. Rauw, gruwelijk, indrukwekkend, meeslepend, tragisch kortom een diverse verscheidenheid aan gevoelens die loskwamen bij mij. Mensen die koste wat kost de schone schijn op willen houden om zo hun luxe leven in de schijnwerpers voort te kunnen zetten. Geld speelt geen rol om te bereiken wat nodig is voor gemoedsrust. Handelingen die zo vilein en ingenieus zijn dat ze je verbazing voorbij gaan. Meerdere malen voelde ik afschuw en mededogen. Mijn moederhart verpulverde omdat ik ingezette acties niet kon keren. Als ik niet las puzzelde ik me suf over het hoe en waarom van dit alles. Wederom een knappe opgebouwde thriller die je vastgrijpt en niet loslaat Waar enerzijds de menselijke emoties als diepgewortelde liefde voor een kind, een man of vrouw of voor je werk naast stress, verdriet en gemis hoogtij vieren. Anderzijds borrelen gevoelens van beklemming en onrust op. Er moet een verklaring zijn maar welke? Net als je denkt alles te begrijpen wordt je nog ongelooflijk de diepte mee ingetrokken om je vervolgens vast te klampen aan hoop op een betere toekomst. Het verleden niet volledig achterlatend maar meer vooruit dan achteruit kijken. De plot raakte me. Van de personages kon ik me het meest identificeren met rechercheur Roy. Zijn en mijn innerlijke wereld en observatie vermogen matchen. Dat raakte me. Ik gunde hem zo’n onbezorgde toekomst vol levensgeluk. Mijn mening: Ik geef 5 sterren. Opnieuw een psychologisch onderhuids kruipend verhaal. Woorden die naar binnen knallen en hun betekenis vastzetten in je brein. Een tekst zo beeldend en haast filmisch dat je overal bij bent. Een geloofwaardige opbouw. Gedetailleerd uitgewerkte personages. Sommige sluit je in je hart terwijl je anderen liever ziet gaan. Spanning die er continu is waardoor je geboeid door blijft lezen. De intensiteit van de schuingedrukte teksten afgewisseld met het overige verhaal. Een plot die overrompeld maar toch binnen komt. Nog steeds ben ik fan van Petra Spark haar werk. Ik kijk uit naar haar volgende boek.



  Afgeschreven - Angelique Haak ****
Sofie Ovaere (45): Via een winactie van Hebban had ik het geluk een exemplaar van “Afgeschreven” van Angelique Haak te ontvangen. De kaft van het boek is de eerste leuke ontdekking, deze is heel origineel en trekt de aandacht met een eerste boodschap van Copycat. Als je het werk van Angelique Haak een beetje kent dan weet je al dat je op het puntje van je stoel kan gaan zitten. Dat is met “Afgeschreven” niet anders. De opeenvolgende gebeurtenissen met de goed omschreven personage met elk hun typerend karakteristiek kantje maken het heel beeldend en trekken je volledig mee in het boek. Alhoewel ik eerst wat in het verhaal moest komen, waarschijnlijk door de vele personages die je leert kennen, maar je voelt ook meteen de onderliggende spanning en de toon van het verhaal. Sasja Winters, schrijfster van een razend spannende thriller reeks, besluit wegens de psychologische druk op haar en haar gezinsleven te stoppen met schrijven tot grote ontgoocheling van haar vele lezers en volgers. Ze verkiest in de sector op de achtergrond verder te werken tot enige tijd later een moord gebeurt op exact dezelfde wijze als in haar eerste boek in de reeks. Daarbij komt een melding van Copycat aan Sasja gericht: :" Hervat her schrijven of er vallen verdere slachtoffers". Het blijft niet bij een waarschuwing en vanaf dan is het een gruwel van gebeurtenissen in en rondom het gezin van Sasja die nog zwaarder onder druk komt te staan. Je leeft afwisselend mee met de verhalen van Sasja en Martin, de rechercheur van de politie die door de gruwelijke gebeurtenissen die zich in een razend tempo voordoen volop in de zaak wordt gebeten. Je gaat als vanzelf meezoeken naar de mogelijk dader maar door de vele twisten in het plot ga je inzien dat het een moeilijke zoektocht wordt. Tot op het einde blijf je iedereen rondom Sasja verdenken tot je uiteindelijk heel verrast wordt. Ik heb genoten bjj het lezen van Afgeschreven. Opnieuw een succes verhaal van de Crime Compagnie.



  Ontworteling - Janine Keijser *****
Tessa (45): Wat een goede ecothriller is dit: Ontworteling van Janine Keijser. Het verhaal is pakkend, de spannende gebeurtenissen blijven elkaar maar opvolgen, waardoor het moeilijk weg te leggen is. Daarnaast confronteert het boek de ons met de letterlijk verwoestende politiek die er bedreven wordt in het regenwoud en hoe dit ten koste gaan van onze natuur, verschrikkelijk. Het wordt de lezer duidelijk wat er in deze gebieden gebeurt en hoe dit de leefomgeving voor mens en dier - en uiteindelijk ons allemaal - treft. Dit is echt de meerwaarde van dit boek: het combineert een spannend verhaal met het (meer) bewust worden van hoe wij als mensheid met de aarde omgaan. Verder is er ook nog het persoonlijke bewustwordingsproces van hoofdpersoon Lara waar de lezer in meegenomen wordt. Je zou bijna zeggen dat er teveel lagen in het boek zitten en je het zodoende twee keer moet lezen om alles mee te krijgen. Al met al: een spannend verhaal met meerdere, betekenisvolle, lagen, een aanrader!



  Onderstroom - Linda Jansma ***
Anneke van Ieperen: Linda Jansma is al sinds 2010 auteur van thrillers en korte verhalen. Ze debuteerde in dat jaar met Caleidoscoop waarvoor ze de Schaduwprijs won in 2011. Inmiddels is ze na talloze titels en evenzoveel prijzen en nominaties, niet meer weg te denken uit het Nederlands thrillerlandschap. 

Onderstroom vertelt het verhaal van het gezin van Hester. Ze runt een zeilschool samen met haar kinderen Silke en Jort. Er was een ook een man en nog een dochter, maar na de gewelddadige dood van Insa bleef Hester uiteindelijk achter met een noodlijdend bedrijf en een eindeloos verdriet. Nu, twee jaar later, lijkt het leven er voorzichtig weer wat rooskleuriger uit te zien. De zeilschool trekt weer aan, het plezier komt terug en er lijkt zelfs een prille romance in de lucht te hangen. Dan wordt opnieuw het dode lichaam van een jong meisje gevonden en een ander meisje raakt zwaargewond. Niet alleen grijpt het verleden Hester weer bij de keel, maar er lijkt ook een verband te zijn met de moord destijds op haar dochter. 

Linda Jansma heeft een pittig onderwerp gekozen voor haar nieuwste thriller. Hoe verschrikkelijk is het wel niet om een kind te verliezen, nog moeilijker is dit wanneer het gaat om een moord en degene die dit heeft gedaan nooit gevonden is. Zonder dat dit resulteert in een neerslachtig verhaal is het verlies van Hester hartverscheurend op papier gekomen. Elk hoofdstuk start met een terugblik van Hester op een karaktertrek van Insa, waardoor de lezer haar toch ook steeds beter leert kennen ondanks dat ze niet meer leeft. Naast Hester spelen ook haar andere kinderen en haar naaste medewerkers een rol van belang, waarbij iedereen net voldoende mysterieus blijft om verdacht te zijn. 

Het verhaal kent een trage start en kabbelt voor een groot gedeelte rustig voort, wat op zich niet onaangenaam is. Het boek is geschreven in een stijl die fijn en vlot leest en blijft aanzetten tot doorlezen, maar wel spanning ontbeert. Pas wanneer de ontknoping nadert wordt het verteltempo opgevoerd en een stevige plottwist zorgt voor een spannende finale. De plot is wellicht iets te vergezocht en gedrag niet altijd even geloofwaardig. Een politieverhoor is nodig om de laatste eindjes aan elkaar te knopen. 

Linda Jansma heeft met Onderstroom een aangrijpend verhaal geschreven over wat liefde, verdriet en geheimen met mensen kan doen.




  De bloedverwant - Rianne Meijburg ***
Leen (43): Ik mocht dit boek lezen namens de crime compagnie/vrouwenthrillers, waarvoor dank. De bloedverwant is een vrij kort verhaal (120 blz) waarin het hoofdpersonage Chloé het huis van haar vader moet opruimen na diens plotse overlijden. Tijdens het opruimen vindt ze een foto terug waarop haar vader poseert met (zo denkt Chloé) haar vermiste beste vriendin uit haar jeugd. Wat volgt is een spannende zoektocht naar de waarheid, welke geheimen hield haar vader achter voor Chloé? Het boek gaat vooruit met een sneltreinvaart. De zeer korte hoofdstukken maken dat de spanning aanwezig blijft en dat je steeds verder wilt lezen om te weten te komen wat er allemaal aan de hand is. Toch kreeg ik het gevoel dat er misschien wat te veel moest gezegd worden op de slechts 120 blz. dat dit boek lang is. Wat meer diepgang en kadering had zeker gemogen. De plot had ik niet zien aankomen (al geeft de titel achteraf bekeken misschien wel wat weg) maar vond ik toch iets te onwaarschijnlijk. Door de snelheid en de hiermee gaande spanning heb ik dit boek wel graag gelezen. Ik zet Rianne Meijburg op mijn radar en zal zeker ander werk van haar ook lezen!



  De bloedverwant - Rianne Meijburg ***
Ariane Dijkstal (57): Van de Crime Compagnie/Vrouwenthrillers kreeg ik het boek de Bloedverwant van Rianne Meijburg te lezen. Ik had op de pagina Acties van Vrouwenthrillers meegedaan met de prijsvraag voor dit boek omdat de titel en het verhaal mij direct aanspraken en ik het leuk vind om het werk van een, voor mij, nieuwe schrijver te leren kennen. In die zin heeft de schrijfster mij verrast. Het verhaal wordt direct spannend in intrigerend ingezet, echter gaat de spanning al snel wat verloren in wat rommelige stukjes en zijsprongen. Met regelmaat kom je dan weer in een stuk dat maakt dat je snel weer verder wil lezen om even later helaas weer wat af te zakken en wat door te sluimeren. Gelukkig eindigt het boek wel erg goed. Ook wordt je als lezer dan wel weer met wat vragen opgescheept, maar dat vind ik persoonlijk altijd wel goed als een boek bij beëindiging nog wat voer tot nadenken verschaft. Alle met alles een vlot boek wat ik met plezier gelezen heb!



  Schaduwkant - Sophie Wester ****
Heleen Ziere (48): Wauw wat een geweldige psychologische thriller is Schaduwkant van SophieWester Schrijft Ik mocht dit boek als e-book ontvangen van De Crime Compagnie om te recenseren. Sophie was voor mij een onbekende schrijfster en dat maakte mij wel nieuwschierig. De cover trok ook mijn aandacht het is een foto van iemand bij een verlaten strand aan de zeekant. In mijn verbeelding kan het alle kanten opgaan. Wat doet die persoon daar en waar gaat dit verhaal over. Zonder de achterflap te lezen ben ik aan het boek begonnen. Toen ik begon te lezen werd ik vanaf het eerste hoofdstuk meegenomen in het verhaal waarbij de spanning steeds meer opgebouwd werd. Het verhaal neemt je mee in het leven van Ellen en Wout. Vanuit deze twee personages wordt het verhaal verteld. Dit maakt het intressant want de verhaallijnen lopen feilloos in elkaar over. Ellen is docent en counselor op de school van haar tienerzoon Mick. Drie jaar geleden hebben ze een heftige gebeurtenis meegemaakt die nog dagelijks voelbaar is. Als counselor zou je denken dat Ellen weet hoe om te gaan met pubbers maar dat blij bij haar zokn Mick makkelijker gezegd dan gedaan. Het lijkt wel of Mick zich helemaal afkeerd tegen haar. Daarnaast is er Wout. Op het oog een rustige jongen die graag bij een groep met populaire meiden en jongens wil horen. Hierbij gaat hij wel eens over zijn eigen grens tot ergenis van hemzelf. Hierdoor raakt hij dusdanig in de problemen dat eruit komen bijna onmogelijk lijkt. Als ze met zijn alles de examen-reis naar Texel ondernemen en hun vriendin Dani komt te overlijden is niks meer wat het lijkt. Sophie is een pseudoniem voor twee Nederlandse schrijfsters die zelf docenten zijn. De omschrijving van het boek en hoe onderlinge verhoudingen liggen komen erg geloofwaardig over. Ook de omgeving is mooi omschreven maar de verschillende karakters van de personages is waar het boek om draait. Knap hoe je telkens op het verkeerde been wordt gezet en uiteindelijk in de laatste bladzijden pas ontdekt hoe het hele verhaal in ellaar zit. Ik heb weer genoten en het is zeker voor mij een dikke must read.



  Koud - Barbara De Smedt *****
Kat van den Hoven (43): Koud is het tweede deel in het Julie Meskens tweeluik en bestaat uit 63 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief hoofdzakelijk vanuit hoofdpersonages Pieter en Tom, afgewisseld met Oscar, Hannah en Helena en stukken dagboekfragmenten. Het verhaal gaat van start met een inleidend eerste hoofdstuk, je vraagt je af waar gaat dit verhaal naartoe? Barabara De Smedt heeft een intrigerende prikkelende schrijfstijl, waarmee ze de nieuwsgierigheid van de lezer weet aan te wakkeren. Heel filmisch geschreven alsof je al lezende naar een film kijkt. Ondanks dat het een vervolg is, is dit mijn eerste kennismaking met het werk van Barbara, dit boek kan namelijk ook prima als standalone gelezen worden, er wordt voldoende teruggeblikt naar vroegere gebeurtenissen. Maar naar het schijnt is het eerst deel ook gruwelijk goed, dus dat maakt mij wel heel erg benieuwd. Al met al een zeer geslaagde kennismaking dus. We maken kennis met onderzoeksjournalist Pieter De Saegher, bijna vijftig jaar oud, gescheiden van Ellen en vader van zoon Gabriel. Als presentator van Cold Case Vlaanderen heeft hij een sterrenstatus verworven, maar van zijn privéleven maakt hij een zooitje. Zijn leven staat al vijftien jaar lang in teken van de moord op Julie Meskens. Julie stond als pas afgestudeerde dierenarts in de bloei van haar leven, toen zij werd ontvoerd en vermoord. Als boegbeeld is deze zaak een ware obsessie voor hem geworden, als een onderhuidse zweer, die hij in alle jaren nooit los heeft kunnen laten. Sindsdien jaagt hij tevergeefs op het monster die dit op zijn geweten heeft, ten koste van alles. Hij staat aan de belangrijkste avond van zijn carrière, wegens tegenvallende kijkcijfers is het erop of eronder, knallen moet hij. Zal deze laatste uitzending voor de doorbraak in de zoektocht van zijn leven, zorgen? Muziekdocent Tom Van de Velde , de man van de overleden Julie heeft zijn leven te danken aan hun dochter Hannah. Zij gaf hem de wilskracht om door te gaan na het ondragelijke verlies van Julie. Zo goed en zo kwaad als dat ging heeft hij geprobeerd om een nieuw leven op te bouwen samen met zijn nieuwe vrouw, Deirdre. Zijn vertrouwen in de wereld is door alles voorgoed verdwenen, wat het opvoeden van zijn dochter en haar de vrijheid te geven die een puber nodig heeft, niet vergemakkelijkt. Vader en dochter begrijpen elkaar vaker niet als wel, Tom probeert de herinnering aan Julie levend te houden en Hannah wil er juist niet mee geconfronteerd worden. Dan gebeurt het onmogelijke en blijkt Tom zijn angst niet ongegrond. Hannah verdwijnt spoorloos en Tom is in alle staten. Begint de nachtmerrie weer opnieuw? Waar is Hannah? Is Oscar terug? Is ze ten prooi gevallen aan hem? Terwijl ieder spoor ontbreekt wordt er rekening gehouden met alle mogelijke scenario's en is er geen tijd te verliezen. Hoofdinspecteur Helena Ooms wordt op de zaak gezet. Er ontstaat een krankzinnige zoektocht helemaal naar Lapland, vol onzekerheid, waarin de ontvoerder in rook lijkt te zijn opgegaan. Zitten ze wel op het juiste spoor en hebben ze wel dezelfde intenties? Weten ze Hannah op tijd te vinden of komen ze wéér te laat? Koud moest voor mijn gevoel even op temperatuur komen, waardoor het even duurde voor ik er echt helemaal in zat, maar ineens zat ik erin en kon niet meer stoppen met lezen. Barbara De Smedt weet de spanningsboog langzaamaan steeds strakker te spannen, waardoor de spanning stijgt en je het ijskoud en stikheet tegelijk krijgt. Ze neemt ons mee op een enerverende zoektocht naar Lapland, waar het verhaal steeds spannender en krankzinniger wordt. Met een ontzettend goed doordacht plot en boeiende verhaallijnen, vol cliffhangers en een gigantische plotwending komen uiteindelijk alle eindjes samen en stijgt de kou naar het kookpunt. 'Koud, ijzingwekkende thriller, ijskoud en stikheet tegelijk, waarin de ijzige kou tot het kookpunt stijgt. Aanrader!' ★★★★1/2



  De executie - Daniëlle Bakhuis ***
Ahmed haziz (20): Het was best een leuk boek maar er stonden geen plaatjes in maar vooral spannend en thrilling



  Onderstroom - Linda Jansma ****
Dorien Wouters (35): In het begin wist ik niet goed waar het boek naartoe ging. Al vrij snel bouwde de spanning op en merkte ik dat ik vaak op het verkeerde been werd gezet. Na een tijdje verdacht ik vele personen maar zat er toch naast. Dit maakt het voor mij echt een fijn boek. Het boek gaf ook een mooie waarheid naar het echte leven op het einde wat heel knap verwoord is en je je wel dingen doet beseffen. Echt een knap boek!



  De vrouw in de scherven - Naomi de Meer ****
Erika Houkes:
Naomi de Meer heeft psychologie en chemie gestudeerd. In 2023 won ze de Cosy & Crime-verhalenwedstrijd van De Verhalenfabriek, waar een jaar later haar debuut De vrouw die moord riep verscheen. De vrouw in scherven is haar tweede novelle, wederom rond psycholoog Evi Meinen. De auteur geeft in dit tweede verhaal iets teveel weg over het eerste, waardoor het aan te bevelen is om de boeken op volgorde te lezen.

We zijn drie jaar later in de tijd na De vrouw die moord riep. Evi heeft net haar eigen praktijk opgezet, als ze een nieuwe cliënt krijgt met een zeldzame fobie, namelijk voor spiegels. Maar gedurende het behandeltraject overlijdt de vrouw plotseling, en wel door toedoen van een spiegel. De politie doet de zaak af als zelfmoord, maar Evi gelooft dat er meer aan de hand is. Ze gaat zelf op onderzoek uit.

Evi heeft haar beste vriendin uit de vorige novelle ingeruild voor een andere. Noor heeft een ondersteunende rol naast Evi, en ze wordt dan ook vaak benoemd. Maar consequent, elke keer weer met deze overtreffende trap. Na één keertje is zou gewoon ‘haar vriendin’ voldoende zijn, zonder ‘beste’, en ook veel natuurlijker. De vrouw in de scherven lezen we voor verreweg het grootste gedeelte vanuit Evi’s perspectief, maar er zijn ook enkele hoofdstukken vanuit Juliët, de cliënte met de spiegelfobie.

Privé kampt Evi met steeds meer twijfels, over haar bindingsangst die. Als haar werk zich gaat vermengen met haar privéleven en zij bedreigingen ontvangt, slaat de twijfel en paniek toe. Impulsief maakt ze dan keuzes waarmee ze zichzelf in gevaar brengt. Spiegels blijven een rol spelen, De Meer slaagt erin om het verhaal een steeds sinisterder onderlaag te geven. Met haar levendige schrijfstijl neemt De Meer haar lezer helemaal op in de loop van de gebeurtenissen. Ze treft de zwaarmoedige sfeer goed, de stemming bij de verschillende personages is niet heel positief en die wordt ook niet beter na de heel verrassende wending als we het einde naderen, waarbij ook Evi in groot gevaar komt. Een plot die net zo onverwacht is als schrijnend.

De vrouw in scherven is een prettig leesbare, goed opgebouwde korte thriller. De auteur heeft zelf aangegeven dat er geen derde deel zal volgen. Misschien is dat een juiste beslissing om niet helemaal in herhaling te gaan vervallen. Naomi de Meer heeft zeer zeker meer in haar mars.





  Het Woord - Luc Vos *****
Nel Crea (64): “ Het woord “ geschreven door Luc Vos. Boeken van deze auteur staan altijd garant voor een dosis niet te evenaren spanning en leesplezier. Dit is het derde deel met inspecteur Anne Verelst en haar team die een extreem moeilijke zaak proberen op te lossen. Anne is er een maandje tussen uit geweest en is vast besloten er weer voor de honderd procent voor te gaan, wat niet echt meevalt. Binnen een tijdsbestek van ruim twee weken verdwijnen er steeds mooie jonge vrouwen. Inmiddels zijn er al vijf vrouwen verdwenen en is er nog geen enkel spoor dat naar de dader of daders zou kunnen leiden. Er is geen losgeld gevraagd en de vrouwen hebben geen crimineel verleden. Het team zit met de handen in het haar en grijpt iedere strohalm met beide handen aan. Uren aan camerabeelden worden gescreend maar zonder echt resultaat. Het is heel ingenieus gevonden dat je al snel doorhebt wie de dader of daders zijn. Je krijgt een goed beeld van hun karakters en je voelt met hen mee. Maar de grote vraag het hoe en waarom en de plek waar zij zich schuilhouden blijft onbeantwoord. De titel en cover geven het boek goed weer, korte hoofdstukken, het leest als een trein en een mooi taalgebruik. De schuingedrukte letters geven je als lezer een inkijkje in de gedachtewereld van die personen je ziet hen als het ware denken. Een boek met een diepe psychologische onderlaag, en de hoofdpersonages worden goed beschreven. Het plot heeft mij diep geraakt en zal nog lang in mijn hoofd blijven zitten Het is interessant om te lezen hoe alles wat je in je leven meemaakt je vormt zo ook in dit boek. En wat dit allemaal teweeg kan brengen voor jezelf maar ook voor anderen die totaal buiten hun schuld hier de dupe van zijn. Wat kan ik nu nog schrijven over dit boek om dit te weten te komen is het aan te raden om het boek te gaan lezen.



  Doolhof van verraad - Sterre Carron *****
Nel Crea (64): “ Doolhof van verraad “ geschreven door Sterre Carron. De proloog is een flashback van twintig jaar geleden. Rani is weer op haar post als hoofdinspecteur van de politie op de afdeling moordzaken in Antwerpen. Amy, een nieuwe collega komt het team versterken, zij is een goede kracht en werkt hard. Hoewel iedereen even aan elkaar moet wennen gaat het al snel weer als vanouds in het team. Midden in de nacht komt er een melding van een moord en het blijkt Sade te zijn een meisje met Haïtiaanse roots. Amy is extreem gefocust op deze zaak en dan gaat alles opeens in een sneltreinvaart nadat er nog meer slachtoffers te betreuren zijn. Allen jonge meisjes met verschillende achtergronden. Wie, wat, waarom de vragen zijn groot waar het team met te maken krijgt. Kei en keihard wordt er gewerkt om de dader of daders te vinden en alle middelen worden ingezet om dit voor elkaar te krijgen en de onmacht is groot omdat er niet echt vooruitgang in de zaak zit. De personages zijn zo menselijk en levensecht neergezet en niets is hen vreemd. De schrijfstijl is snel en superspannend met een diepe psychologische onderlaag. De titel is prima gevonden en past bij het boek. Het zijn veel, maar korte hoofdstukken om je goed bij de les te houden Racisme en pesten zijn actuele thema’s in het boek en deze worden niet geschuwd om daar aandacht aan te geven. En weer krijgt deze auteur het voor elkaar dat je als lezer niet kunt stoppen. Lezen terwijl je aan het eten bent, de afwas laten staan en gewoon niet aanspreekbaar bent. Om zoiets te creëren moet je toch wel wat in huis hebben en dat heeft deze auteur voor honderd procent. Het plot is een na denkertje en ook wel in en in triest, het zal je maar overkomen. Hier blijkt maar weer wat wraak met mensen kan doen en niets oplevert dan alleen maar verliezers.



  Waar is Ivy? - Inge van Prooijen ****
Nel Crea (64): “ Waar is Ivy “ geschreven door : Inge van Prooijen. Weer een pareltje van de verhalenfabriek. Lizzy een alleenstaande moeder met een dochtertje is vanuit Engeland naar Nederland gekomen naar het land van haar moeder. Met haar dochtertje Ivy probeert zij het er het beste van te maken, werken, een huilbaby, slecht slapen maar Lizzy zet dapper door. Zij is dol op Ivy en heeft alles voor haar over. Zij krijgt een leuke baan als influencer om over het wel en wee van een jonge ouder met een baby te vertellen en natuurlijk om producten aan te prijzen , zij doet dit eerlijk en zonder gene. Door deze job heeft zij het financieel wat beter al is de druk hoog om steeds op tijd te zijn met haar verhalen. Als zij Ivy na haar middagdutje uit haar wiegje wil halen is zij verdwenen, hoe kan dit ? zij kan niet eens lopen of goed staan. De rollercoaster waar zij dan in terechtkomt is een horror scenario voor iedere ouder. Al haar volgers leven met haar mee en iedereen is er ondersteboven van. De politie staat voor een raadsel en doet haar best om Ivy zo snel mogelijk te vinden. Het plot is totaal anders dan verwacht en er vallen toch heel wat puzzelstukjes op zijn plek. Het is een prettig boek om te lezen, mooie karakters en een goed verhaal.



  Bloedwraak - Marcella Kleine ****
Nel Crea (64): “ Bloedwraak “ geschreven door Marcelle Kleine. Nathalie werkt als weddingplanner aan het Gardameer in het mooie Italië. Dan krijgt zij van haar moeder Hellen een verdrietig telefoontje dat haar halfzusje Tara is overleden. Nathalie stapt direct in het vliegtuig om naar Nederland te vliegen en haar moeder bij te staan in deze verdrietige situatie. Het blijkt dat Tara zichzelf van het leven heeft beroofd, Nathalie kan zich hier niets bij voorstellen en haar gevoel zegt dat er iets niet klopt. Zij gaat op onderzoek uit en stuit op geheimzinnige gebeurtenissen en zelfs vragen aan haar moeder lossen niets op. Voor haar dood wilde Tara alleen maar weten wie haar vader was waar hij woonde en of hij wel om haar gaf en haar moeder die het wel wist wilde hier niets over vertellen aan haar. Dan zit er maar een ding op voor Nathalie en dat is om zelf op onderzoek uit te gaan . Zij is boos op zichzelf omdat zij zich zo weinig om haar zus heeft bekommert en probeert alles te doen om achter de waarheid te komen Zij stuit daar op heel wat complexe gebeurtenissen waarbij zij tijdens haar zoektocht voor haar leven moet vrezen. Er blijkt toch veel meer aan de hand te zijn dan zij op het eerste moment dacht. We lezen het verleden en het heden van haar moeder Hellen en ook de rol van Tara en Nathalie blijft niet onbelicht. Het leven van Hellen, Nathalie en Tara kan je niet echt gewoon noemen. Moeder is een egocentrische vrouw en leeft alleen voor haar eigen plezier, zij heeft een turbulent leven geleid en dat heeft zijn weerslag op de beide zussen . Het boek leest als een trein, de schrijfstijl is prettig. Een psychologische thriller van de bovenste plank, goed beschreven hoofdpersonages met een mooie ontwikkeling. Een boek wat nog lang na blijft zinderen in je hoofd.



  Storm op komst - Alie Seubers ****
J.N. Kingma Postma (47): Recensie van: Storm op komst Auteur: Alie Seubers (1960) woont in Annen. Storm op komst is haar vijfde boek. Storm op komst is ontstaan tijdens het volgen van de molenaars opleiding. Inmiddels is Alie molenaar op De Wachter in Zuidlaren. Wijze van lezen: Recensie-exemplaar ontvangen van de auteur zelf en van Esther van der Ham van uitgeverij Droomvallei in ruil voor mijn recensie. Uitgeverij: Droomvallei Genre: thriller Cover en flaptekst: Een lieflijke pop zit op de wiek van een molen. Ik vind de cover mooi gemaakt. De flaptekst is intens maar maakt ook nieuwsgierig. De auteursfoto en informatie is een waardevolle toevoeging. Mooie tekst: Kun je opnieuw beginnen als alles verloren lijkt? Quote: Hoofdstuk 1 blz. 5: De bomen staan krom in de stormachtige zuidwestenwind. Doodmoe van het harde werken fietst Nora tegen de wind in naar huis. Met moeite krijgt ze haar trappers rond. Als ze naar de donkere wolk schuin boven haar kijkt, heeft ze het gevoel dat het kan gaan onweren. Ze fietst langs weilanden en akkers. Af en toe kan ze even op adem komen wanneer ze in de luwte van een boerderij fietst. Ze heeft het gevoel dat ze achtervolgd wordt, en wanneer ze achterom kijkt, blijkt jaar gevoel te kloppen. Achter haar rijdt een zwarte Mercedes-stationcar. De bestuurder, een jongeman met een zonnebril op, kijkt haar indringend aan. Haar hart bonst. Ze probeert sneller te fietsen, maar de wind is te sterk en haar benen beginnen pijn te doen. Haar adem stokt in haar keel. Het verhaal: Donkere wolken hangen als een verstikkende deken boven het dorp: wie heeft de dominee vermoord tijdens de jaarlijkse paardenmarkt? Nora vermoedt dat het met haar opa te maken heeft. Ze zoekt contact met de groep criminelen, maar of dat zo’n goed plan is, daar heeft zelfs haar coach Sem, de kickboks kampioen, zijn twijfels bij. Gelukkig komt zij haar jeugdliefde tegen, maar ook de man waar zij een gruwelijke hekel aan heeft is terug uit Amerika. Mijn leesbeleving: Dit boek is bloedstollend spannend, rauw, hartverscheurend en zeer intens. Doordat ik veel herkende vanuit mijn eigen leven kon ik dit boek niet in een beweging uit lezen. Ik heb het zelfs twee keer gelezen om alle gebeurtenissen en de betekenis van alle woorden tot mij door te laten dringen. Dan is mijn conclusie dat dit een ongelooflijk goed geschreven verhaal is. De hoofdrol is uiteraard weggelegd voor hoofdpersonage Nora. Een vrouw die herrijst als een Fenix uit de as. De as die haar zeer heftige en pijnlijke leven tot nu toe beschrijft. Door de beeldende schrijfstijl voel je dat aangedane leed tot in iedere vezel van je lijf. Daarvoor hoef je heus niet hetzelfde als Nora meegemaakt te hebben. Ook het leren van het “ambacht” of vak molenaar was geheel nieuw voor mij. Dit wordt op een leerzame en interessante wijze uitgelegd. Prachtig. Tevens kende ik dit proces van de verwerking van hennep niet. Ik vond dit fascinerend uitgelegd en verteld. De personages kwamen voor mijn ogen tot leven. Mooi om te lezen dat de personages die een zeer zwarte ziel hadden door hun meedogenloze niet goed te praten gedragingen een tweede kans kregen. Door intensieve begeleiding. Na vele innerlijke en persoonlijke gevechten, het nemen van talloze hindernissen, het overleven van zoveel tegenslag vind ik de plot en de epiloog hartverwarmend. Mensen niet beoordelen op hun buitenkant maar ze leren kennen door te praten en te luisteren. Te vergeven en ze inzichten te geven die leidden tot zelfinzicht, heling en vergeving vond ik de rode draad in dit verhaal. Een nieuw toekomstperspectief in de vorm van sport en een baan vond ik mooi verweven in dit verhaal. Van de uitzichtloze goot naar een opleiding, baan en eigen verdiend brood. Mijn mening: Ik geef 4 sterren. Een prima opbouw. Spanning die goed opgebouwd wordt waardoor je geboeid door blijft lezen. Gedetailleerd uitgewerkte personages die door de beeldende schrijfstijl tot leven komen. Een unieke kijk in de wereld van een molenaar opleiding, hennep verwerking en de verdediging sport. Een intens en heftig verhaal wat diep gaat maar ook een verhaal van hernieuwde hoop en kansen. In de toekomst lees ik graag meer van Alie Seubers.



  De vrouw in de scherven - Naomi de Meer ****
Joke Veenstra:
Twijfelen aan jezelf en schuldgevoelens kunnen een leven behoorlijk beïnvloeden. Kan een moeilijke jeugd tot een fobie leiden? Allemaal vragen die de moeite waard zijn om te onderzoeken door een psycholoog. Maar wat nu als deze te maken krijgt met een cliënt met een zeldzame spiegelfobie, ook wel eisoptrofobie genoemd.

In De vrouw in de scherven is psychologe Evi druk bezig haar leven weer op de rit te krijgen, nadat zij drie jaar geleden bijna vermoord werd door haar vriend. Nachtmerries plagen haar nog steeds en staan een stabiele relatie met Nathan, haar nieuwe vriend, in de weg. Evi wil dolgraag haar omgeving laten zien dat ze succesvol kan zijn. Haar praktijk heet Nieuwe Hoop, maar voelt niet zo voor haar. Wat een nieuwe start had moeten zijn, wordt overschaduwd door zorgen. Er zijn weinig patiënten,waardoor er onvoldoende geld in het laatje komt. Wanneer Juliët van Loon zich aanmeldt als nieuwe cliënt gloort er een voorzichtige hoop voor betere tijden. De angst voor spiegels zorgt dat Juliët bij het zien van een spiegel doodsbang wordt en een hevige paniekaanval krijgt. Zij vertelt Evi over de dingen die haar overkomen zijn en die ze ziet. “Je hebt het zelf gedaan.” Deze boodschap stond op haar raam en doet Juliët aan zichzelf twijfelen. Evi gaat op onderzoek uit en stuit op internet op een artikel over spiegelfobie. Iets wat later grote gevolgen krijgt.

Het verhaal wordt goed opgebouwd met korte flashbacks naar het verleden van cliënt Juliët die duidelijk maakt wat zij vroeger meegemaakt heeft. De novelle is geschreven in de derde persoon en laat goed zien hoe gedreven Evi is om haar cliënten te helpen. Van de Meer heeft een prettige schrijfstijl met cliffhangers, waardoor de spanning oploopt. De personages zijn goed vormgegeven. Evi, een piekeraar, vindt het moeilijk om haar gevoelens te uiten en haar hart te openen voor Nathan. Ze heeft het gevoel te falen als mens, als psycholoog. “Hoe kan ze haar werk goed doen, als ze haar eigen trauma niet eens kan verwerken?” Nathan doet alles voor anderen en vergeet zichzelf gemakkelijk, maar de tijd dringt voor hem door zijn hartaandoening. Juliët ziet er mager, half uitgemergeld uit en zit onder de littekens. Ze vindt het prettig om alles tot in de puntjes te plannen, als ze een spiegel ziet kan dat niet meer. Paniek is dan haar reactie op het kwijtraken van controle. In de loop van het verhaal voegen verschillende puzzelstukjes zich bij elkaar. De dwaalsporen zorgen voor nieuwsgierigheid. Er is volop actie en spanning tegen het einde.

De vrouw in de scherven is de tweede psychologische thrillernovelle van Naomi de Meer. Vorig jaar verscheen haar novelle De vrouw die moord riep.  Beiden zijn tussendoortjes van ongeveer 100 bladzijden. De Meer heeft psychologie gestudeerd, wat een beetje tot uitdrukking komt in haar hoofdpersoon Evi die psycholoog is. In het verhaal gaat ze diep in op gedachtekronkels en gevoelens van de personages. 

Leren loslaten, relatiestress en trauma’s staan centraal in de psychologische thrillernovelle De vrouw in de scherven.







  De Crime Compagnie Club - Artikel
Mireille (66): Hallo, Mooi initiatief … alleen jammer dat dit niet mogelijk is met e-boeken …Prettig weekend.



  Het Woord - Luc Vos ****
Heziesleeskast (48): Ik las Het Woord van LucVos. Dit boek kwam uit op 30 maart. Ik had de eer om hem namens @uitgeverij_letterrijn te mogen lezen. Het woord is het derde boek in de Anne Verelst-reeks Voorafgaande aan dit boek schreef de auteur in deze serie Zeven en Paternost. De boeken zijn stuk voor stuk op zichzelf te lezen; al voel je de prikkeling wel om de hele serie te gaan lezen als je eenmaal in één van de boeken begonnen bent. Je bent gewaarschuwd. De cover is donker van kleur met in het wit de woorden Het Woord. Daarboven zie je tralies die door de zon ook ander de woorden is weerspiegeld. Mooi gekozen, als je het boek leest weet je waarom. In dit boek verdwijnen er meerdere jonge meisjes in hartje Antwerpen. Er is geen spoor meer van ze te bekennen.ondanks de camera's die er hangen. Anna Verelst wordt aangewezen om met haar team de zaak te onderzoeken. Gaande weg stuiten ze op een mysterieuze groep die Het Woord wordt genoemd. Het wordt een waar kat en muis spel waarbij de tijd dringt. Luc weet de spanning in dit boek weer vanaf hoofstuk één op te bouwen en je wilt dan ook alleen maar doorlezen. ( het koste mij 2 dagen toen was die uit zucht) Tijdens het lezen van deze meeslepende thriller wordt je continu op het verkeerde been gezet waardoor weglegen van het boek geen optie is want hoe kan dit nou. Het is allemaal zo geloofwaardig en gedetailleerd uitgewerkt dat het lijkt alsof je zelf aanwezig bent in het verhaal. De ene keer in het team van Anna, dan weer bij de slachtoffers. Dat maakt de schrijfstijl fijn en vlot of te lezen. Een geweldige must read! Ben benieuwd naar Deel 4.



  Volledig Verknipt - Dennis Biesma ***
Heziesleeskast (48): Ik had de eer om het boek Volledig verknipt van @dennis_biesma te mogen lezen voor een recensie via een win-actie van @samenlezenisleuker Omdat deze schrijver voor mij nieuw was werd ik er nieuwschierig. Het is dan ook het fictie-debuut van dennis. Een psychologische thriller met een paranormaal randje. Gaande weg het boek merkte ik dat dit boek niet echt mijn ding was; ondanks dat het boek vlot wegleest. Het boek gaat over: Lara Cains is een wandelende tijdbom. Sinds haar zevende leeft ze met een stem in haar hoofd, haar ouders hebben haar verstoten en haar beste vriendin heeft zelfmoord gepleegd. Na een sessie met haar psychiater wordt ze overvallen. Ze krijgt een black-out en kijkt uren later in de levenloze ogen van haar aanrander. Op dat moment doet ze wat ze altijd doet, vluchten voor iedereen en het meest voor zichzelf. Net als ze haar leven weer op de rit lijkt te hebben, merkt ze dat ze in de gaten wordt gehouden. Het blijkt niet een persoon te zijn, maar een hele organisatie. Wie zijn die mensen en wat is er zo speciaal aan haar DNA? Wat ik knap vind aan de schrijfstijl is dat Dennis het boek wel zo schrijft dat je bijna in de huid van Lara lijkt te zitten. Daarnaast is het bijzonder te zien hoe een mannelijke schrijver zich zo in een vrouwelijk hoofdpersonage kan verplaatsen. Hier en daar vond ik het wat rommelig en had in het begin moeite om in het verhaal te komen. De cover vind ik sprekend en is mooi gekozen bij het verhaal. Dit boek krijgt van mij 3 sterren.



  Uitgedokterd - Antoinette Kalkman ***
Karina Hoekerswever (39): De cover van Uitgedokterd is voor mij geen aantrekkelijke. Ik kan weliswaar bedenken dat dit waarschijnlijk het hoofdpersonage moet voorstellen maar het geeft me verder weinig clou waar het over gaat. De quote op de voorpagina “Stel dat er iets met je kind gebeurt. Bij het idee alleen al wordt welke moeder krankzinnig” doet dat zeker wel, want daar moet ik als moeder zijnde toch echt niet aan denken. De proloog waar Antoinette Kalkman mee start maakt direct duidelijk dat er iets heftigs is gebeurt of gaat gebeuren, maar roept ook enige vraagtekens op over wat er nu precies plaatsvind. Waar dit in de proloog nog onduidelijk is vallen op een gegeven moment de puzzelstukjes absoluut op hun plaats. Uitgedokterd wordt verteld vanuit de perspectieven van Eveline, Justus en Ferdinand. Eveline is moeder van Valerie, een jongedame die volledig onverwacht een heftig ingreep moet ondergaan met de nodige gevolgen. Na eerst haar aandacht aan haar dochter te hebben gegeven blijft de misstand in het ziekenhuis haar bezighouden. Doorzettingsvermogen, vasthoudendheid maar ook enorme boosheid drijven haar voort in haar zoektocht. Justus is de chirurg die de ingreep heeft uitgevoerd op de afdeling geleid door Ferdinand. Waar Justus over zich heen laat lopen en zich tot dingen laat aanzetten waar hij niet achter staat wordt Ferdinand juist meer de bepalende persoon die vind dat hij vanuit zijn achtergrond recht heeft op bepaalde zaken en vooral egocentrisch overkomt. In haar boek spelen twee verhaallijnen door elkaar, de medische misser en het daarop volgende onderzoek loopt gelijk op met zicht krijgen op de wijze waarom Ferdinand zijn afdeling runt en welke invloed macht kan hebben op de samenwerking. Hier krijgt je als lezer meer zicht op de tweede verhaallijn terwijl de eerst verhaallijn juist op bepaalde momenten wat diepgang lijkt te missen. Meer lezen over hoe het onderzoek van Eveline in elkaar stak had nog meer haar wanhoop en onmacht kunnen aantonen en haar acties nog begrijpelijker kunnen maken. Wel weet Kalkman een zeer geloofwaardig beeld te schetsen van hoe het er op een afdeling van een ziekenhuis uit zou kunnen zien en welke last je daar als patiënt en familie van zou kunnen hebben. Hoe een afdeling gerund wordt, welke visie er aan ten grondslag ligt, hoe macht en geld soms bepalend kunnen zijn en hoe moeilijk het kan zijn om je mond open te doen wordt meer dan duidelijk. De spanningsboog is bij momenten duidelijker aanwezig dan op andere momenten en zit hem vaak vooral in de onmacht en wanhoop die je als moeder kan voelen wanneer jouw dochter wat wordt aangedaan. En ook in de verhoudingen tussen de werknemer en leidinggevende zit onderhuidse spanning, die maakt dat je wel blijft doorlezen om te ontdekken hoe het zal aflopen. Of de afloop bevredigend is zal per lezer verschillen, maar Antoinette Kalkman weet de aandacht tot aan de laatste pagina vast te houden.



  Volledig Verknipt - Dennis Biesma *****
Mery Todde (58): Zo spannend, moeilijk weg te leggen!!! Volledig Verknipt van Dennis Biesma is een bloedstollende psychologische thriller die de lezer meesleept in de duistere wereld van hoofdpersonage Lara Cains. Met een meeslepende schrijfstijl weet Biesma de spanning van begin tot eind vast te houden, waardoor het boek moeilijk weg te leggen is. Het verhaal draait om Lara, een complex personage met een turbulent verleden en een innerlijke strijd die voelbaar is op elke pagina. De stem in haar hoofd en haar traumatische ervaringen maken haar tot een intrigerend personage dat de lezer niet snel zal vergeten. Haar worsteling met haar identiteit en het constant op de vlucht zijn voor haar demonen zorgen voor een beklemmende sfeer die de lezer op het puntje van zijn stoel houdt. De plot van Volledig Verknipt is ingenieus en zit vol onverwachte wendingen. Terwijl Lara probeert te achterhalen wie haar achtervolgt en wat hun plannen zijn met haar DNA, wordt de lezer meegezogen in een web van intriges, verraad en onthullingen. Elk hoofdstuk brengt nieuwe onthullingen en vraagtekens, waardoor je als lezer constant op het puntje van je stoel zit en door wilt blijven lezen om te ontdekken hoe het verhaal zich ontvouwt. Daarnaast weet Biesma met zijn levendige beschrijvingen van de personages en omgevingen een levendige wereld te creëren die tot de verbeelding spreekt. Van de benauwende straten van de stad tot de eenzame bossen waar Lara haar toevlucht zoekt, elke setting komt tot leven op de pagina's van het boek. Al met al is Volledig Verknipt een meeslepende en beklemmende psychologische thriller die de lezer vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt. Met een intrigerende plot, gelaagde personages en een beklemmende sfeer weet Dennis Biesma een verhaal neer te zetten dat nog lang nadat je het boek hebt dichtgeslagen in je hoofd zal blijven rondspoken.


Website Security Test