Verborgen gebreken herbergt een scala aan elementen die we regelmatig in het genre van de vrouwenthriller tegenkomen: een koppel dat elkaar zo over de grens trekt dat het niet anders kan aflopen dan dat er ongelukken zullen plaatsvinden. Een disfunctionele familie van de ergste soort en een hoofdpersonage die vasthoudt aan datgene waarin zij gelooft terwijl ieder ander er het zijne van vindt. En last but not least de leidende persoon in denkbeeldige politie-outfit als eersteklas speurneus.
Enerzijds is de lezer geneigd Connie op haar woord te geloven. Welk spelletje wordt er met haar (psyche) gespeeld? Toch blijft de optie open dat ze het zich enkel heeft verbeeld. Het verhaal ontwikkelt zich gaandeweg tot zo een uiterst complex arsenaal aan mogelijkheden, dat het eind zich maar moeilijk laat raden. Met de hulp van diverse karakters wordt daarin enige orde geschept en dit is ook wel nodig.
Verborgen gebreken is een uiterst gelaagd boek, waar verbeeldingskracht en werkelijkheid voortdurend met elkaar overhoop liggen. Connie Bowskill doet het goed als getormenteerde vrouw die feitelijk nergens naar op zoek is, behalve naar de rust in zichzelf. En wij krijgen pas rust wanneer eindelijk alle puzzelstukjes daar liggen waar ze horen. Want dat blijkt nog een beste klus te zijn. De nieuwste thriller van Sophie Hannah is van een uitstekend kaliber. Bovengemiddeld op alle fronten. En vaak is goede, inhoudelijke kwaliteit juist wat een lezer nodig heeft. Een prettig gevoel en daarom een boek om niet te laten liggen.