Tegan is acht maanden zwanger, alleen en probeert wanhopig om haar leven op de rit de krijgen. Terwijl ze onderweg is naar haar broer, rijdt ze recht op een sneeuwstorm af. Gestrand op het platteland van Maine vraagt Tegan zich af of ze geen enorme fout heeft gemaakt. Dan wordt ze gered door een stel dat haar onderdak biedt. Maar er klopt iets niet. Tegan moet er alles aan doen om zichzelf en haar ongeboren kind te redden.

Tegan is acht maanden zwanger wanneer ze hals over kop naar haar broer vertrekt. Ze wil bij hem even tot rust komen nadat ze een moeilijke tijd achter de rug heeft nu ze er alleen voor staat terwijl ze zwanger is. Onderweg komt ze in een sneeuwstorm vast te zitten en haar wereld komt daarmee op z'n kop te staan. Wanneer Hank, een boom van een vent die er niet zachtaardig uitziet, haar komt redden weet ze niet of hij het beste met haar voor heeft. Hij neemt haar mee naar huis in plaats van naar het ziekenhuis. Daar zal ze moeten vechten voor zichzelf en haar ongeboren kind. 

Vanaf het begin slaagt Freida McFadden erin een sterke sfeer van onzekerheid en gevaar op te bouwen. De barre omstandigheden - de sneeuw, de kou, de isolatie - drukken niet alleen op de fysieke situatie van Tegan, maar weerspiegelen ook haar psychische strijd. Het maakt dat je als lezer constant op het puntje van de stoel zit: gaat ze hulp vinden, of wordt haar hoop op redding juist haar ondergang? Daarnaast komt ze mensen tegen die ze niet vertrouwt. Zoals deze mensen omschreven worden vanuit haar oogpunt, is het heel begrijpelijk dat zij geen vertrouwen heeft in deze mensen. Toch weet Freida McFadden door verschillende plottwists het verhaal een andere draai te geven. Hoewel het veelal voor de hand liggende situaties zijn, heeft het een verrassend einde. 

Het middenstuk is wat minder spannend, terwijl dit wel heel spannend had kunnen zijn. Dit komt met name doordat er veel herhalingen in zitten. Dit doet niet af aan de algehele spanning die het verhaal met zich meebrengt. Het verhaal draait om moederschap en overleven. De ontwikkeling die Tegan doormaakt wordt duidelijk doordat haar verleden, emoties en angsten tot in de puntjes uitgewerkt zijn. Hierdoor is het makkelijk om met haar mee te leven. Ook maakt Tegan zelf een persoonlijke groei door, waardoor de lezer steeds meer vertrouwen krijgt in haar vechtersmentaliteit om uit de benarde omgeving te komen. 

Al met al is De crash een meeslepende thriller die fans van het genre zeker zal waarderen: een mix van psychologische spanning, dreiging en emotionele diepgang met een hoofdpersoon voor wie je blijft hopen tot de laatste bladzijde.