Schijnvertoon gaat over een aanrijding (opzet of ongeluk?), over een moord (wie is de dader?), en een telefoonnummer dat bij de verkeerde persoon terecht komt. Het verhaal wordt door drie personen verteld, Bert die in scheiding ligt, Sharon die hopeloos verliefd is op een getrouwde chirurg en Annebeth die druk bezig is met afvallen. Ze hebben alle drie zo hun eigen verlangens en haat- en wraakgevoelens. Doordat ze allemaal hun deel van het verhaal vertellen ben je als lezer goed op de hoogte van wat er bij hen speelt. Ze worden beschreven als gewone alledaagse mensen.

In Schijnvertoon komen veel personen voor, naast de drie hoofdpersonen komt er een stoet van bijfiguren langs. Dat maakt het volgen van het verhaal er niet makkelijker op, zeker in het begin moest ik regelmatig terug bladeren om weer te weten welke persoon bij wie hoort en hoe de relatie onderling is. In de loop van het verhaal blijkt dat bijna alle personen in dit boek zo hun eigen geheimen hebben, iedereen heeft een masker op en speelt een rol voor de buitenwereld. Daardoor worden de onderlinge relaties een schijnvertoning, niemand laat het achterste van zijn tong zien. 

Met Schijnvertoon weet Loes den Hollander de spanning erin te houden tot en met de laatste bladzijde en pas in de laatste hoofdstukken wordt het duidelijk hoe de hele intrige in elkaar zit. Dit is een complex en spannend, maar ook een heel menselijk verhaal. Het eerste boek van Loes de Hollander dat ik gelezen heb, maar zeker niet het laatste!