Marcus Andersson schreef ooit internationale bestsellers, maar nu zijn laatste boeken niet meer goed verkopen werkt hij gedwongen parttime op een postkantoor.

Op een dag neemt Ernst Fabricus, literair auteur en een oud-klasgenoot, contact met hem op. Hij heeft een thriller geschreven die hij graag onder pseudoniem zou willen publiceren. Marcus biedt aan het onder de aandacht te brengen van zijn literair agent en zijn uitgever – en die zijn meteen razendenthousiast. Ze verkeren alleen in de veronderstelling dat Marcus zélf het boek heeft geschreven.

Marcus corrigeert hen niet. Zeker niet als zijn uitgever een voorschot van een miljoen Zweedse kronen biedt. Omdat Ernst desondanks ­anoniem wil blijven, stelt hij voor dat Marcus 25 procent van de ­opbrengst mag houden als hij Marcus’ naam op het boek zet.

Het boek wordt een regelrechte bestseller, en Marcus geniet van de ­hernieuwde aandacht. Maar dan komt Ernst terug op de voorwaarden – hij wil een groter aandeel houden. Daarnaast eist hij dat hij in Marcus’ zomerhuis mag wonen en weigert te vertrekken als Marcus hem beschuldigt van drugsgebruik. Marcus is ten einde raad. Als hij Ernst op een avond bewusteloos aantreft aan de rand van de steiger, is een klein duwtje wel heel verleidelijk. Het zou al zijn problemen oplossen…

Postbode Marcus Andersson schreef ooit internationale bestsellers, maar met zijn laatste boeken had hij geen succes meer. Op een dag neemt zijn vroegere klasgenoot Ernst Fabricus, zelf literair auteur, contact met hem op. Hij heeft een thriller geschreven die hij onder pseudoniem zou willen publiceren. Marcus biedt aan om het manuscript naar zijn eigen agent te sturen, en die is meteen enthousiast. Door een misverstand denkt ze echter dat het boek van Marcus zelf is. Ernst gaat er vreemd genoeg mee akkoord dat Marcus’ naam op het boek komt en hij belooft hem een deel van de opbrengst. De thriller wordt een wereldwijd succes, maar dan komt Ernst terug op de voorwaarden. 

Het kost even tijd om te kunnen landen in dit verhaal. Het begin komt onwerkelijk over, vluchtig, het is eerst lastig om contact te krijgen met het hoofdpersonage Marcus. Kvenslers’ schrijfstijl doet daar soms onbeholpen aan, met onnodige woordherhalingen in korte zinnen. Gaandeweg verandert dit. Terwijl Marcus aanvankelijk tevreden is met de regeling met Ernst, springt zijn ongemak over de ontstane situatie steeds meer van de pagina’s. Maar hij is niet sterk genoeg om er iets aan te veranderen. Het is een ongemak dat gevoed wordt door druk, die ontaardt in manipulatie en ten slotte een allesoverheersende dreiging. Als er een onvermijdelijke ramp plaatsvindt, zet Kvensler de stutten erin en geeft hij het verhaal enorme vaart. 

Nadat hij eenmaal goed op stoom is gekomen, gaat zijn schrijfstijl vloeien. Hij kan heel poëtisch uit de hoek komen, met mooie beschrijvingen en diepgaande emoties. Via Marcus als verteller van het verhaal laat hij de lezer ver in diens binnenste kruipen, met terugblikken op bepalende gebeurtenissen in zijn leven als flashbacks midden in het verhaal, zoals die ook en films voorkomen. De diepe val die Marcus na ultiem verraad maakt, zorgt voor een schokeffect en een enorme onrust waarin de auteur de lezer helemaal meesleept. De beklemmende negatieve spiraal waar Marcus in gevangen zit, komt uit bij een afgrijselijke climax waarna Kvensler zijn lezers plotseling achterlaat midden in een grandioos open einde. De vertaling voldoet niet overal. Het schuurt hier en daar door onnatuurlijke woordkeuzes en vreemde zinsconstructies. Het e-book kent een aantal vreemde redactiefouten en tweemaal achter elkaar gedrukte zinnen. 

Aanvankelijk is het even moeilijk om in het verhaal te komen, maar De kille zee ontpopt zich als een knap geconstrueerde psychologische thriller van hoog niveau, waar Kvensler de lezer totaal in zijn greep houdt.