Sinds de vondst van een dode man in Vera’s theehuis is het leven mooi. Voor Vera dan. Ze wordt omringd door vrienden, haar zaken gaan goed, en het beste van alles: haar zoon Tilly heeft eindelijk een vriendin! Allemaal dankzij Vera, want Tilly’s vriendin is niemand minder dan politieagent Selena Gray. Dezelfde Selena Gray die Vera heeft gestalkt tijdens het onderzoek naar de theehuismoord. Ergens zou Vera willen dat er weer eens een dode gevonden werd in haar winkel, maar ze mag niet klagen, ook al is ze een beetje… verveeld.

Tot Vera een bezorgde jonge vrouw ontmoet, die duidelijk haar hulp kan gebruiken. De vrouw is op zoek naar een vermiste vriend. Gelukkig vindt Vera, wanneer ze voor de kat van Tilly en Selena zorgt, een ware schatkist: Selena’s werkkoffer. Met daarin een dossier over de dood van een influencer – die de vriend blijkt te zijn waar de jonge vrouw naar op zoek is.

Xander leek alles te hebben: privéjets, drukbezochte feestjes en een bloeiende carrière als influencer. Het enige probleem is: nadat zijn lichaam uit de Mission Bay is gevist, kan de politie hem niet echt identificeren. Wie is Xander Lin? Niemand weet het. Alle contactpersonen leiden nergens naartoe. Niemand zegt hem te kennen, zelfs zijn ouders. Vera is vastbesloten zijn moord op te lossen. Dit zou immers een enorme gunst zijn aan Selena, en er is niets wat ze niet zou doen voor haar toekomstige schoondochter.

Het leven van Vera is sinds de gebeurtenissen uit het eerste deel erg veranderd. Ze heeft er, zoals ze zelf zegt, een hele familie bij gekregen. En daar is ze heel blij mee. Waar ze minder blij mee is, en wat ze ook laat merken, is dat ze slachtoffer is geworden van fraude en dat er geen dode man in haar theewinkel ligt want een moord oplossen vindt ze wel erg leuk. Gelukkig kan ze de politie toch weer helpen met een onopgeloste moordzaak en daar stort ze zich volop in. 

Sutanto heeft met dit deel de liefhebber van cosy crime boeken een groot plezier gedaan. Dat komt omdat ze de lezer mee durft te nemen in de gedachten van Vera Wong, in haar gesprekken met haar nieuwe familie waarin verwachtingen vaak anders uitpakken en ook in haar zoektocht met jongeren op social media naar de naam van de man die gevonden is. Alles prima verwoordt want het boek is zo geschreven dat er een verteller aan het woord lijkt te zijn. De verteller vertelt het verhaal vanuit de verschillende personen die in dit verhaal voorkomen. De bijzonderheden die mensen verwachten van het gedrag van oude Chinese dames verhogen het leesplezier. Sutanto laat ook bekende thema’s terugkomen zoals het frauderen waar Vera Wong zomaar intrapt, gevoed door angst voor haar spaargeld. Een waarschuwing om nooit te zeggen dat het jou nooit zal overkomen. En Wongs verlangen naar mensen om haar heen en nooit meer terug te keren naar de eenzaamheid van het begin van deel een ontroert de lezer. 

De verhaallijnen in Vera Wongs tips voor het neuzen in dodemanszaken zijn zorgvuldig uitgewerkt en ook in dit deel zijn er voldoende plottwists om de lezer tot het einde bezig te houden.