Maine, 1970. Zeven kinderen worden bewusteloos aangetroffen langs een snelweg. Niemand weet wie ze zijn of waar ze vandaan komen, en hun herinneringen lijken gewist. Therapie helpt niet. Hypnose faalt. Uiteindelijk worden de kinderen geadopteerd en beginnen ze nieuwe levens - stilletjes weggestopt, vergeten door iedereen. Wat niemand beseft: deze kinderen zijn pionnen in een geheime oorlog. Gehersenspoeld door een organisatie met een angstaanjagend einddoel.

Ed Constance was een van de zeven. Twintig jaar later heeft hij zijn verleden achter zich gelaten - of dat dacht hij tenminste. Want dan gaat de telefoon...

Het verhaal gaat over een van de zeven kinderen die in de jaren zeventig gevonden wordt in de bossen van Amerika. Ed heeft zijn leven weer opgepakt als er ineens dingen gebeuren waardoor hij op zoek moet gaan naar antwoorden. Niets lijkt toevallig te zijn en hoe verder hij in het verhaal over zijn verleden duikt hoe meer details naar boven komen. Zeven kinderen en een verlaten schoolbus, waar komen ze vandaan? Dat lijkt de vraag op de achterflap die de lezer nieuwsgierig maakt naar het verhaal van deze kinderen. Johnson kiest er echter voor om de lezer wel te vertellen waar ze vandaan komen, maar niet hoe ze bij deze mensen terecht zijn gekomen. Dat werpt weer nieuwe vragen op naar het grote plan wat achter alles lijkt te zitten. 

De schrijfstijl van Johnson lijkt een beetje op de stijl die enkele grotere auteurs zoals Slaughter, Gerritsen maar ook Grisham hebben in hun thrillers. De situatie wordt vanaf een afstandje beschreven waarna een enkele personage naar voren komt en soms door een enkel detail de boel op scherp zet. Dat leidt tot stevige cliffhangers. Wat opvalt is dat de introducties voor nieuwe personages best heel uitgebreid zijn, daar moet even doorgelezen worden want de spanning wordt toch snel opgepakt. Er wordt een gevoelig punt geraakt als jeugdzorg ter sprake komt en gevraagd wordt of ze door moeten gaan met het onderzoek zonder het belang van het kind uit het oog te verliezen. Op deze manier wordt ook het onderwerp adoptie en hechting niet helemaal genegeerd. Hierdoor wordt het een boek dat veel mensen aan zal spreken. 

Het verhaal past allemaal als een puzzel in elkaar, Johnson houdt niet van losse eindjes maar wel van grote vraagstukken en complottheorieën en dreigingen. Heerlijk voor de liefhebber van het spannende boek. De plot is goed doordacht, geeft nieuwe inzichten en rondt het verhaal op een mooie manier af. 

Neem niet op gaat om zoveel meer dan dat de titel doet vermoeden, Johnson neem de lezer mee in een draaikolk van gebeurtenissen die zonder losse eindjes afgerond worden in een spannende plot.