![Pas maar op voor de boze wolf](afbeeldingen/boek_9789461099303.JPG)
![bolcom.png](afbeeldingen/bolcom.png) Geen Bol.com info aanwezig. |
ISBN: 9789461099303
Uitgever: De Crime Compagnie
Editie: E-book
Overige edities:
![9789461099280](afbeeldingen/resized/150/boek_9789461099280.JPG) 2024
![](afbeeldingen/spacer.gif) |
Omschrijving:
Niemand is nog veilig
Met de komst van de wolf krijgen Imke en haar gezin – net als de rest van de regio – te maken met een nieuwe werkelijkheid waarin vee en misschien zelfs kinderen niet meer veilig zijn.
Terwijl de spanningen oplopen, krijgt Imke ook te maken met haar eigen demon: de 'Wolvenman'. Hij haalt nare streken met haar uit en eist haar dochtertje Sterre op. Imke is helemaal op zichzelf aangewezen, want als ze haar man vertelt wie haar lastigvalt, loopt ze het risico hem kwijt te raken. Lukt het Imke haar dochter uit de klauwen van de wolf te houden?
|
![](afbeeldingen/spacer.gif) |
|
Oordeel VrouwenThrillers.nl: ![](afbeeldingen/star40.png)
Recensie Erika Houkes op 18 juli 2024:
Marcella Kleine heeft jarenlang gewerkt in de forensische psychiatrie. Ze schrijft psychologische thrillers, feelgood-novelles en waargebeurde verhalen. Met de komst van de wolf krijgt Imke te maken met een nieuw gevaar. De wolf is gesignaleerd bij het Drentse dorp waar ze met haar jonge gezin woont. Tegelijkertijd speelt haar eigen oude demon ook weer op: de Wolvenman uit haar verleden. Imke kan geen kant op, want ze kan haar man Arne niet vertellen wie haar lastigvalt, wie de schim uit haar verleden is.
De doorgewinterde thrillerlezer zal bij het zien van de titel de overeenkomst opvallen met de Britse auteur M.J. Arlidge, die een serie thrillers schreef met als titel regels uit kinderversjes. Bij Pas maar op voor de boze wolf denkt men gelijk aan Roodkapje. Dit is inderdaad de rode draad in het verhaal en tevens de oorzaak van de dramatische gebeurtenis een aantal jaren geleden, waar Imke nog steeds mee zit. Kleine valt met de deur in huis. Nog voordat ze haar lezer laat kennismaken met de hoofdpersonages, is daar al de wolf. Met korte, cursieve stukjes tussen de hoofdstukken door verweeft zij de aanwezigheid van dit dier met Imkes leven. Deze stukjes kunnen steeds vaker dubbel geïnterpreteerd worden, waarmee de auteur de sinistere sfeer nog meer verhoogt.
De auteur pakt haar lezer gelijk mee in Imkes stille paniek, in het trauma en haar geheim. Een geheim dat Imke met niemand kan delen en dat haar verstikt. Haar angst wordt steeds groter door stiekeme pesterijen door de Wolvenman, waardoor ze iedereen in haar omgeving begint te wantrouwen. Ze is niet meer veilig in haar eigen huis. Haar innerlijke strijd, haar angst om haar gezin te verliezen, dringen door tot onder de huid. Hoewel de lezer wel vrij snel op de hoogte komt van de aard van Imkes geheim, lukt het Kleine toch om de benauwende sfeer omtrent de Wolvenman vast te houden. Een benauwdheid die op de adem slaat, omdat Imke haar mond tegen niemand open durft te doen. Dit is precies waar de spanning in dit verhaal zit. Naar eigen zeggen laat Marcella Kleine haar personages balanceren op de dunne scheidslijn van goed en kwaad. Dat is haar in ieder geval gelukt in Pas maar op voor de boze wolf. De lezer zit voortdurend op het puntje van de stoel, in spanning of iemand dat randje niet over gaat.
Pas maar op voor de boze wolf is gebaseerd op waargebeurde feiten. In Nederland zorgt de komst van de wolf voor een maatschappelijke verdeeldheid die ook in dit boek terugkomt, zelfs binnen families onderling. Akelig maar eveneens realistisch is het aantal dieren dat door de wolf wordt gedood of ernstig toegetakeld. Kleine heeft dit in haar thriller niet mooier gemaakt dan het is. Met Pas maar op voor de boze wolf laat Marcella Kleine zien dat zij groeit als thrillerauteur. De ontknoping is onverwacht verrassend op verschillende fronten en hij wordt uitstekend gedoseerd uitgewerkt.
Bezoekersreacties:
J.N. Kingma Postma (47) op 6 augustus 2024:
Recensie van:
Pas maar op voor de boze wolf
Auteur:
Marcella Kleine
schrijft thrillers, feelgoodnovelles en waargebeurde verhalen. Haar vorige thriller Bloedwraak verscheen in maart 2024 bij De Crime Compagnie.
Pas maar op voor de boze wolf is een fictief verhaal, vermengd met waargebeurde voorvallen in wolvengebied.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen voor deelname aan de blogtour van De Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname.
Uitgeverij: De Crime Compagnie
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Ik kijk recht in de ogen van een wolf. Een vrouw ligt op haar zij op de grond omgeven door paarse heide. Nieuwsgierig makend, grimmig, onheilspellend.
Een spannende flaptekst die allerlei vragen bij mij oproept. Ik ga lezen om antwoorden te krijgen.
Quote:
Proloog:
Een grijze sluier hangt over de natte weilanden als hij zijn eerste voetstap in Nederland zet.
Hij kijkt achterom en vraagt zich af of hij er klaar voor is om deze missie alleen te doen en zijn familie achter te laten. Hij moet wel; het is de gebruikelijke gang van zaken. Opgroeien en uitzwerven. Op zoek naar een bestaan. Hij kijkt weer voor zich en zoekt zijn weg over het zandpad, waarop hij diepe afdrukken achterlaat.
Het landschap lijkt de adem in te houden, hier en daar klinkt slechts geritsel in het struikgewas dat de weilanden omzoomt. Verder is het doodstil. Het is de voorbode van naderend onheil.
Grimmig gaat hij voort, vertrouwend op zijn instinct. Hij trekt zijn lippen op en strijkt zijn tong erlangs.
Pas als hij het heidegebied bereikt, trekt de mist op en breekt er een waterig zonnetje door dat een zachte gloed aan het nu nog vredige landschap geeft.
Mooie tekst:
Wie zich tot schaap maakt, wordt door de wolven gevreten.
..
– Oud gezegde
Het verhaal:
Met de komst van de wolf krijgen Imke en haar gezin – net als de rest van de regio – te maken met een nieuwe werkelijkheid waarin vee en misschien zelfs kinderen niet meer veilig zijn. Terwijl de spanningen oplopen, krijgt Imke ook te maken met haar eigen demon: de ‘Wolvenman’. Hij haalt nare streken met haar uit en eist haar dochtertje Sterre op. Imke is helemaal op zichzelf aangewezen, want als ze haar man vertelt wie haar lastigvalt, loopt ze het risico hem kwijt te raken. Lukt het Imke haar dochter uit de klauwen van de wolf te houden?
Mijn leesbeleving:
De proloog zet gelijk de toon en vormt een krachtige springplank naar de rest van dit verhaal.
Eerder las ik Bloedwraak van Marcella Kleine. Dit verhaal zat zo ongelooflijk stevig in elkaar met een ingenieuze plot dat ik enorm dankbaar was dat ik mee mocht doen aan de blogtour van Pas maar op voor de boze wolf.
En ik ben geen moment teleurgesteld. Op alle fronten maakte Marcella Kleine het ook nu waar:
Een beeldende schrijfstijl, goed uitgewerkte personages die levensecht over kwamen, bloedstollende spanning die bij ieder woord verder opgevoerd wordt, een prima opgebouwd verhaal dat razendsnel wisselt tussen schuingedrukte steeds grimmiger wordende teksten e het verhaal verteld vanuit de ik-vorm door Imke.
Als lezer puzzelde ik mee naar het hoe en waarom. Ik werd continu door de diverse plottwists op het verkeerde been gezet. Wie is hier nu eigenlijk de wolf in schaapskleren en wie durft zijn of haar masker niet af te doen om zijn of haar ware gezicht te tonen?
De terugkerende wolf: een zegen of een vloek? Beide kanten worden uitvoerig belicht. Tevens klonk continu het bekende wijsje door mijn hoofd als de wolf ten tonele kwam.
En wat een dappere vrouw is Imke. Ze doet er alles voor om haar gezin te beschermen. Met ingehouden adem, gekromde tenen, woede en verdriet las ik haar verhaal. Op een gegeven moment wilde ik haar toe schreeuwen laat je stem horen, toon je innerlijk aan de wereld, laat je redden. Maar dan las ik verder en kon ik me haar beweegredenen tot bevriezing en spreekangst levendig inbeelden.
Dan dacht ik waarom moet zo’n vrouw continu, om de lieve vrede te bewaren, balanceren en in de pas lopen om ervoor te zorgen dat haar levensgeluk niet in vlammen op gaat? Laat er begrip en een luisterend oor zijn. De weg naar de plot is vol plotwendingen gevolgd door een plot die alle verhaallijnen samen laat komen. Dan treedt voor het voetlicht datgene wat zoveel onheil en duisternis bracht.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren:
Een prima opbouw, geloofwaardig uitgewerkte personages die veelvuldig de dialoog met elkaar aangaan. Waarbij de vonken er vaak afschieten. Waarbij schaapskleren afgeworpen worden en de ware naar voren treedt.
Opbouwende spanning: bloedstollend dan weer sluimerend. Dreigingen die voelbaar zijn. Door de beeldende schrijfstijl kruip je in de huid van de personages. Bekijk je de wereld door hun ogen, voel je wat zij voelen en ervaren. Het hele verhaal laat je niet los. Als het uit is denk je er nog lang over na.
Is in deze spreken echt zilver en zwijgen echt goud? Of wint de waarheid het van de leugen? Wederom een prima thriller met hoogwaardige plot wendingen en een verbijsterende plot. Ingenieus en helder gebracht.
Hartelijk dank De Crime Compagnie, Manon Hendriks en Marcella Kleine dat ik mee mocht doe aan deze blogtour.
Oordeel:![](afbeeldingen/star50.png)
|
|
|
![](afbeeldingen/spacer.gif) |