Twintig jaar geleden werd een studente slachtoffer van een groepsverkrachting. De gruwelijke gebeurtenis bleef jarenlang verborgen, tot het verleden onverwacht weer aan de oppervlakte komt. Anne Kramer raakt persoonlijk betrokken bij de heropening van de zaak, wat het onderzoek extra beladen maakt. 

Het thema van groepsverkrachting en het zwijgen daaromheen is pijnlijk actueel. Riessen benadert dit onderwerp met respect en zonder sensatiezucht, wat zorgt voor een oprechte impact. De schrijfstijl is vlot en toegankelijk, maar bevat voldoende gelaagdheid. Ondanks dat het om fictie gaat, voelt het alsof het verhaal zich in de werkelijkheid afspeelt. Dankzij Riessens professionele achtergrond zijn de onderzoeksscènes en procedures bijzonder geloofwaardig en realistisch uitgewerkt. 

Code Magnolia is sterk opgebouwd, met een goed tempo en een spanningsboog die gestaag opklimt. De afwisseling tussen het recherchewerk, confrontaties en persoonlijke scènes zorgt voor dynamiek. Richting het einde neemt het tempo flink toe. Hoewel het verhaal wordt verteld vanuit een externe verteller, krijgt de lezer vooral toegang tot de gedachten en emoties van Anne Kramer. Dit maakt het perspectief betrokken en persoonlijk. Zelfs zonder voorkennis voelt Anne direct vertrouwd aan: een vrouw die zich staande houdt in een wereld vol morele dilemma’s, druk van bovenaf en persoonlijke dreiging. Naast haar werk als chef recherche speelt ook haar privéleven een rol, waarbij ruimte is voor innerlijke conflicten en twijfels. Dit geeft haar karakter extra diepgang en maakt haar tot een geloofwaardige en menselijke hoofdpersoon. 

Code Magnolia is een spannende, goed opgebouwde politieroman die boeit door de realistische sfeer, de actuele thematiek en de sterke vrouwelijke hoofdrol.