Finlay Reid is de Sleuteldrager, maar eigenlijk alleen nog in naam. De echte sleutel is hij kwijtgeraakt na een gevecht op leven en dood met de ondode Damier. Omdat Damier de sleutel zelf niet kan gebruiken, zoekt hij een sterke Kai die dat wel kan. De rol van Sleuteldrager moet namelijk overgedragen worden – maar hoe krijgt Damier Reid zover dat te doen? Door de mensen te raken die hem het meest dierbaar zijn, en vooral zijn geliefde Robyn. 

Met Sleutel tot vernietiging komt er, na De Sleuteldrager en Sleutel tot wraak, een einde aan de trilogie. Ook dit slotdeel heeft een hoog tempo en zit vol verrassende wendingen. Het verhaal wordt opnieuw verteld vanuit de derde persoon, afgewisseld met een onbekend ik-perspectief. Al vanaf de start is duidelijk dat alles toewerkt naar de grote eindafrekening tussen Reid en Damier. Bekende gezichten als Robyn, Claire, John en Eann staan Reid ook nu weer bij, maar ook Damier krijgt hulp van sterke bondgenoten. Om hem te kunnen verslaan, moet Reid eerst de sleutel terug in handen krijgen. 

Net als in de eerdere delen speelt de sfeer van het Schotse landschap, de taal en de geschiedenis een grote rol. Charlotte de Winters schrijfstijl is vlot, afwisselend en vloeiend in de dialogen. Thema’s als familiebanden, loyaliteit en de kracht van vriendschap komen weer duidelijk naar voren, misschien wel sterker dan ooit. Liefde maakt kwetsbaar, maar is ook een bron van enorme kracht. Alles bouwt op naar een spannende finale, waarin de afloop voor meerdere personages anders is dan verwacht. De geschiedenis van de sleutel blijkt terug te voeren naar het eiland Skye, waar niet alle losse eindjes helemaal worden uitgelegd, iets wat sommige lezers na drie boeken misschien nét niet helemaal bevredigend zullen vinden. 

Charlotte de Winter heeft met haar Sleuteldrager-trilogie een meeslepende mix van spanning, mysterie en bovennatuurlijke elementen neergezet. Hopelijk is dit pas het begin van nog veel meer verhalen van haar hand.