ISBN: 9789464643602
Uitgever: Godijn Publishing
Verschenen: januari 2026
 |
Omschrijving:
Wanneer er bij het Zilvermeer menselijke resten worden gevonden, duikt onderzoeksjournalist Maaike de Ridder in een oude vermissingszaak. Als voormalig oorlogsverslaggever kent ze de klappen van de zweep, maar niets bereidt haar voor op wat ze ontdekt.
Hoe dieper Maaike graaft, hoe donkerder het familiegeheim dat boven water komt: een geheime adoptie, een verscheurd gezin en keuzes met onomkeerbare gevolgen.
Terwijl ze dichter bij de waarheid komt, wordt ze in de gaten gehouden. Iemand die alles op alles zet om te voorkomen dat het geheim ooit het daglicht ziet. Sommige waarheden kunnen beter begraven blijven. Maaike weet één ding zeker: die moeten naar boven komen.
Een thriller over offers, schuld en de prijs van de waarheid.
|
|
|
Bezoekersreacties:
Kat van den Hoven (45) op 23 januari 2026:
Cultureel antropoloog Nicole van der Spek debuteerde in 2023 met haar novelle Ontspoord. In 2024 verscheen haar thriller Ongezien. In 2025 was Nicole één van de deelnemers van het schrijfevent Boek 10 van Godijn Publishing wiens thriller Ontaard, die dag nog werd gelanceerd. Speciaal voor de release organiseren uitgever en auteur een blogtour en vandaag is het mijn beurt om mijn recensie met jullie te delen...
Ontaard is het eerste deel van een drieluik en bestaat uit 61 korte hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Maaike, Emma en Anouk en speelt zich af in het heden en het verleden - 2009 t/m 2019. Het verhaal gaat van start met een dreigende, spannende proloog die nieuwsgierig maar naar de rest van het verhaal.
Nicole van der Spek heeft een vlotte, mysterieuze, beklemmende schrijfstijl die doordrenkt is met een dreigende ondertoon en onheilspellende spanning. Met een gedetailleerde pen weet ze je vanaf de eerste bladzijde te grijpen en dat blijft zo gedurende het hele boek.
De wind fluistert, alsof hij mijn geheim aan het dorp wil verraden.
In Ontaard maken we kennis met Maaike de Ridder, Emma de Bruin en Anouk Visser.
Na een lange periode als oorlogsverslaggeefster in het Midden-Oosten keert Maaike de Ridder terug naar Nederland, waar ze aan de slag gaat als onderzoeksjournalist bij de Bergenvoortse Courant. Ze staat bekend om haar heldhaftige reportages in verre landen - waarbij ze grenzen opzoekt om de waarheid bloot te leggen - haar naam gonst door het dorp, ze is het gesprek van alle dag. Maar niet iedereen is even blij met haar terugkomst.
Er hing iets in de lucht. Iets ongrijpbaars, alsof het meer zijn adem inhield.
In Bergenvoort lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan, precies wat ze nodig heeft na een roerige tijd vol chaos, gevaar en verdriet. Tot er menselijke resten worden gevonden bij het Zilvermeer - in de grond achter de oude verlaten hut - en het normaal gesproken serene dorp in rep en roer is. Vragen rijzen de pan uit; van wie zijn deze botten? De politie wil gedurende hun onderzoek verder niets prijsgeven.
En ze is niet zomaar een journalist; ze heeft het vermogen om door te dringen tot alles wat verborgen moet blijven.
Maaike heeft haar zinnen gezet op deze casus, ze wil zichzelf overtreffen en een groot artikel publiceren in de krant. Ze duikt in een oude vermissingzaak. Iemand is niet blij met haar onderzoek en het gewroet in het verleden wat diegene angstvallig verborgen probeert te houden en stuurt haar dreigberichten.
Angst hield me op afstand, maar nieuwsgierigheid duwde me vooruit.
Maaike heeft geen enkel idee hoe serieus ze deze bedreiging moet nemen? Ze heeft al veel meegemaakt in haar leven, is niet snel bang en is vastbesloten om zich ook dit keer niet af te laten schrikken en zet haar speurtocht voort. De zaak laat haar niet meer los en tijdens de zoektocht naar de waarheid komt er steeds meer ellende naar de oppervlakte gedreven en komen er steeds meer raadsels bij.
De plek wacht tot het geheim dat het in zich draagt, volledig wordt blootgelegd.
Terwijl ze met vuur speelt, lijkt ze steeds dichterbij te komen en is haar onzichtbare vijand steeds wanhopiger om zich heen aan het slaan. Zal Maaike het Zilvermeer mysterie onthullen en de waarheid aan het licht brengen of blijft deze voor altijd begraven met de identiteit van het slachtoffer?
In de oorlog waren er geen regels, enkel het instinct om te overleven.
Ontaard is mijn eerste kennismaking met het werk van Nicole van der Spek en smaakt beslist naar meer. Wat een onheilspellende, mysterieuze en spannende thriller is dit zeg. Ik heb echt non stop genoten van het verhaal en kon het eigenlijk niet meer wegleggen, ik kon gewoon niet meer stoppen met lezen, zo werd ik opgeslokt door het verhaal.
Onheilspellende, beklemmende, mysterieuze verhaallijnen met een horrorsausje, ijzingwekkend waarbij de grimmige sfeer voelbaar is. Gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving, veel vaart dankzij de korte hoofdstukken, onderhuidse dreiging en adembenemende, huiveringwekkende spanning, vol duistere ontwikkelingen en geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen.
Het verhaal kent een waanzinnige opbouw en weet je vanaf de eerste bladzijde te grijpen en het is Nicole gelukt om dit gevoel ook niet meer los te laten bij te lezer. Je denkt een bepaald idee te hebben van hoe het verhaal in elkaar steekt - wie de anonieme berichten verstuurder is - van der Spek weet het spannend te maken en er bekruipt je een ik-kan-er-net-niet-bij gevoel, je moet en zal weten wie de dader is? Wat is er tien jaar geleden gebeurd? Maar of je gelijk hebt en wie dat het is, dát blijft tot het eind geheim. Het afwisselen van de verhaallijnen in het heden en het verleden, in combinatie met het telkens iets meer prijsgeven en de cliffhanger hoofdstukeindes brengen een toenemende spanning teweeg, waardoor het spanningsveld vergroot wordt en de onderhuidse dreiging van het naderende gevaar steeds verder toeneemt. Nicole weet gevoelige thematiek als oorlog, verlies, rouw, emoties en gecompliceerde familierelaties op intrigerende wijze door haar thriller heen te verweven.
Sterke, goed uitgewerkte personages. Maaike de Ridder staat centraal, samen met haar collega’s van de redactie van de Bergenvoortse Courant onderzoeken zij de vermissingszaak van het Zilvermeer. Hoofdredacteur Eduard - de Generaal - nors en scherp, Hans - de Slang - niemand weet eigenlijk iets van hem behalve dat hij bloedirritant is en Deborah - de Vlinder - de jongste telg van het team en hun sociale media wonder. Maaike en haar metalen ID tag zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Tijdens haar werk in het Midden-Oosten als oorlogsverslaggever maakte ze heftige dingen mee, die ze nooit meer zal vergeten en haar hebben geschaad, hierdoor is ze wantrouwend en altijd alert geworden maar voor emoties is geen plaats in de rol van journalist. Het verlies van haar geliefde - Wouter - zette haar wereld stil, ze draagt hem voor altijd mee in haar hart. Een jaar na het verschrikkelijke verlies is ze teruggekeerd naar Nederland waar ze haar werk als onderzoeksjournalist voortzet. Ze is een kei in haar vak en een stoere dame, ze woont nu samen met haar ongeduldige oude kat Spook, een grappig beestje. Lars - het mannetje van de tijd - en zijn vrouw Sophie, de eigenaar van Restaurant De Blauwe Horizon. Receptioniste Charlotte Bakker, Emma de Bruin, Anouk Visser en Vincent. En tenslotte rechercheurs de Langen en Dirksen.
Met Ontaard heeft Nicole van der Spek een onheilspellende, mysterieuze en spannende thriller neergezet. Het eerste deel van een veelbelovend drieluik en een aangename eerste kennismaking. Een waanzinnig opgebouwd verhaal met beklemmende, huiveringwekkende, duistere verhaallijnen met een hororsausje waarbij de grimmige sfeer voelbaar is. Gedetailleerd met veel vaart, en onderhuidse dreiging en adembenemende spanning vol duistere ontwikkelingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Met sterke goed uitgewerkte karakters. Een verhaal dat je grijpt vanaf de eerste bladzijde en niet meer weg te leggen is.
Ontaard, onheilspellende, mysterieuze, spannende thriller. Eerste deel van een veelbelovend drieluik. Zal Maaike het Zilvermeer mysterie onthullen en de waarheid aan het licht brengen of blijft deze voor altijd begraven met de identiteit van het slachtoffer?
Oordeel:
Diane Kooistra (50) op 20 januari 2026:
Ontaard van Nicole van der Spek
Godijn publishing
Nicole van der Spek is een antropoloog die thrillers schrijft.
IN 2023 kwam Ontspoord uit en in 2026 Ontaard, dit is het eerste deel van een drieluik.
Maaike krijgt als misdaadjournalist de opdracht om informatie te zoeken over gevonden mensenresten bij een meer, vlakbij het dorp waar ze woont. Daar is niet iedereen even blij mee. Ze komt achter familiegeheimen en relaties die geheim hadden moeten blijven?..
Als persoon komt Maaike heel sympathiek over, ze heeft duidelijk trauma?s van haar vorige klus in oorlogsgebied en dat maakt haar reacties wel begrijpelijk en geeft haar een gunfactor van de lezer,
Er spelen in het verhaal een aantal personen binnen die vanwege familiebanden of liefdesrelaties met elkaar verbonden zijn, het is dan soms lastig om ze allemaal uit elkaar te houden en alle verbanden te begrijpen. Dat vraagt alertheid van de lezer. De connectie tussen de diverse personen past in een kleine gemeenschap en is soms wat toevallig maar aan de andere kant een leuke puzzel voor de lezer.
Soms wil Van der Spek iets teveel vertellen over de persoon, er hoeft niet uitgelegd te worden waarom iemand een bril draagt. Zet gewoon de bril op. En waarom iemand een pizza Hawaii wil, eet gewoon die pizza (of niet).
De clou lijkt al snel weggegeven te worden, de spanning van het lezen zit hem dan vooral in de ontdekking of het vermoeden van de lezer klopt of dat er meer aan de hand is. Natuurlijk is er meer aan de hand en daar neemt Van der Spek ook rustig de tijd voor.
Het verhaal wordt vanuit diverse personen in verschillende tijden geschreven. Maar dat wordt duidelijk aangegeven en dat leest fijn.
Tijdens het lezen heeft het verhaal meerdere mogelijkheden voor het uiteindelijke plot.Een Hollandse thriller voor de liefhebber
Oordeel:
JN Kingma Postma (49) op 15 januari 2026:
Recensie van:
Ontaard
Auteur :
Nicole van der Spek
Nicole van der Spek (1974) heeft als cultureel antropoloog en natuurvoedingsadviseur een rijke kennis en ervaring in menselijk gedrag, cultuur en gezondheid. Ze schrijft met diepgang over gevoelige thema’s zoals rouw, verdriet en afscheid en ze schuwt daarbij maatschappelijke thema’s onderwerpen niet.
Van haar hand verscheen eerder de psychologische thriller Ongezien en de novelle Ontspoord.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Godijn Publishing in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour rondom het boek Ontaard.
Uitgeverij:
Godijn Publishing
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een bosachtige omgeving Een meer beide gehuld in donkerte. Een persoon staat met de rug naar mij toe bij het meer.
Een spannende en informerende flaptekst.
Quote:
Hoofdstuk 1
Heden
Ik druk me tegen het bushokje aan, ademen gaat zwaar. Maaike mag me onder geen beding zien. De wind ruist en kleine regendruppels tikken op het dak. Ik ril, gelukkig heb ik de vaardigheid om subtiel en ongezien door de stad te wandelen en kan ik mensen ondervragen zonder dat ze het doorhebben.
Maaike de Ridder. Haar naam gonst door het dorp. Iedereen heeft het over haar oorlogsverleden, ze lijkt voor sommigen een held die is teruggekeerd, maar voor anderen een onruststoker. Het artikel over haar, dat vorige week verscheen, heeft de gemoederen alleen maar aangewakkerd. Er werd geschreven over heldhaftige reportages in verre landen. Sindsdien kijkt men haar na in de supermarkt, fluisteren buren achter de gordijnen en worden vragen gesteld die niemand hardop durft te verwoorden. Ik hoor het allemaal. Het gesmoes, het bewonderende geknik. Ze hebben geen idee. Ze zien niet wat ik zie. Ze denken dat ze terugkeert als een soort heldin, maar ik weet beter. Haar terugkomst is geen zegen voor dit dorp, het is een gevaar. Ik voel het in elke vezel van mijn lijf. Iedere stap die ze zet, ieder woord dat ze spreekt, haalt iets naar boven wat begraven moet blijven.
De krant wil nu een groot artikel over de vermissingszaak publiceren. Het is het gesprek van de dag, met Maaike de Ridder als middelpunt. Zij zal degene zijn die dat op zich neemt. Maaike, met haar geschiedenis van grenzen opzoeken en de waarheid blootleggen. Ik heb haar oorlogsverhalen gelezen; ze sleept je mee, alsof je zelf in het strijdgebied staat.
Mooie tekst:
De waarheid laat zich niet begraven.
Het verhaal:
Wanneer er bij het Zilvermeer menselijke resten worden gevonden, duikt onderzoeksjournalist Maaike de Ridder in een oude vermissingszaak. Als voormalig oorlogsverslaggever kent ze de klappen van de zweep, maar niets bereidt haar voor op wat ze ontdekt.
Hoe dieper Maaike graaft, hoe donkerder het familiegeheim dat boven water komt: een geheime adoptie, een verscheurd gezin en keuzes met onomkeerbare gevolgen.
Terwijl ze dichter bij de waarheid komt, wordt ze in de gaten gehouden. Iemand die alles op alles zet om te voorkomen dat het geheim ooit het daglicht ziet. Sommige waarheden kunnen beter begraven blijven. Maaike weet één ding zeker: die moeten naar boven komen.
Mijn leesbeleving:
Vanaf het moment dat ik met lezen begon kon ik niet meer stoppen. Dit verhaal speelt zich zowel in het heden als het verleden af. Continu wordt duidelijk aangegeven in welke tijd je je bevindt. Gaandeweg vervlochten heden en verleden zich telkens verder met elkaar. Eerst begrijp je niet hoe de personages zich tot elkaar verhouden. Maar op een gegeven moment zie je dat kraakhelder.
In het heden speelt het onderzoek naar antwoorden een grote rol. Maaike de Ridder onderzoekt de vondst van menselijke resten. Doelgericht en diepgravend gaat zij te werk. Wat mij gelijk een verstikkend gevoel gaf was de ik persoon die een oogje in het zeil hield en continu bijsturen maar wel op zo’n angstaanjagende wijze dat het de spanning op topniveau hield.
Ook probeer jezelf uit te puzzelen wie dit kan zijn. De personages komen geloofwaardig op mij over. Ik ervoer het alsof ik in hun kielzog meereisde en alles op dezelfde wijze als hen meemaakte.
Dat maakte dat dit verhaal me onder de huid kroop en me niet losliet. Tragisch en hartverscheurend. Een verhaal over liefde: tussen twee geliefden, moederliefde gewenst of ongewenst, onvervuld, liefdeloosheid, verwaarlozing, mishandeling emotioneel of fysiek, manipulatie, overmacht, jaloezie, elkaar het licht in de ogen niet gunnen, gedwongen afstand zodat een levensreis die samen begon abrupt wordt gewijzigd.
Hoe leven en dood naast elkaar bestaan. Jong leven dat in de knop gebroken wordt. Waarheden die diep begraven worden. De spade wordt weggegooid. Maar als deze opnieuw gevonden wordt en opnieuw gebruikt wordt dan slaat angst om in paniek. Paniek slaat om in de drang om te handelen. Zodat alles gladgestreken blijft.
Nicole legde niet gelijk alle kaarten op tafel. Er vonden talloze geniale plottwists plaats. Die er tegelijkertijd voor zorgde dat je door bleef lezen. De personages zijn toegankelijk waardoor je een band met ze opbouwt. Sommige veroveren je hart en anderen zie je liever verdwijnen. De personages gaan de dialoog met elkaar aan. Ze staan naast elkaar of lijnrecht tegenover elkaar. En komt het gevaar van achteren of van de plek vanwaar je het totaal niet verwacht?
Ik ben zeer aangenaam verrast door de wijze waarop Nicole haar verhaal opbouwt, de personages tot leven laat komen zodat ze niet slechts namen op papier zijn maar als mensen die je in het dagelijkse leven ook tegen zou kunnen komen.
In de plot komen de verhaallijnen samen. Worden opgezette maskers van anonimiteit afgezet. Wordt het sinistere duister vervangen door het helderste licht. Vindt er gerechtigheid plaats en wordt de waarheid onthuld. Of zijn er enkel slachtoffers en blijft het kind van de rekening met lege handen staan?
Ik hoop in de toekomst meer boeken van Nicole van der Spek te lezen en te recenseren. Ik ben fan.
Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour Godijn Publishing.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren:
Voor een geloofwaardig, diepgaand, macaber, hartverscheurend, meedogenloos, indrukwekkend, meeslepend, beeldend, filmisch verhaal.
Personages die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Ze gaan de dialoog met elkaar aan en maken een duidelijke ontwikkeling door.
Maaike de Ridder maakte de meeste indruk op mij. Ik kon me met haar identificeren en spiegelen. Ik doorgrondde haar moeiteloos en herkende en doorvoelde haarfijn haar PTSS. Ik was ook blij dat ze een kat had. Ikzelf heb een hond en zij geeft mij troost, liefde en een veilige gevoel.
Verleden en heden vloeien moeiteloos in elkaar over en raken vervlochten met elkaar.
De plot verheldert alles en de epiloog versterkt dat nog meer.
Een diepe buiging voor Nicole van der Spek hoe zij in staat is om een verhaal zo tot leven te wekken zodat het voelt alsof ik er zelf onderdeel van uit maak.
Oordeel:
|
|
|
|
|
Bestel bij BOL.COM.
