Mare begint aan haar eerste werkweek als hulp in een zorghotel en wordt al snel geconfronteerd met gebeurtenissen die haar gevoel van veiligheid aantasten. Daarnaast is er Wilma, een doorgewinterde vrijwilliger die het reilen en zeilen van het zorghotel kent en onmiskenbaar haar stempel drukt op de dynamiek binnen het team. Het derde perspectief is dat van Harold, de vriend van Mare, wiens reactie op een bekladde voordeur opvallend gespannen is. Hij lijkt meer geheimen te hebben dan hij wil toegeven, wat een sluimerend gevoel van ongemak oproept en de lezer uitnodigt om te twijfelen aan zijn motieven.
De hoofdpersonages zijn overtuigend uitgewerkt. Door de afwisseling tussen de drie verhaallijnen ontstaat een compleet beeld van de gebeurtenissen in het zorghotel, waarbij het perspectief van Wilma extra frictie introduceert. Haar gedrag prikkelt subtiel irritatie, wat bijdraagt aan het psychologische spel van controle, onzekerheid en wantrouwen. Ook de bijpersonages zijn voldoende gelaagd en dienen niet enkel als decor, maar als actieve schakels binnen het narratief. De epiloog zet direct een mysterieuze toon neer die als een dreigende onderstroom door het hele boek voelbaar blijft. Naarmate de hoofdstukken vorderen worden steeds meer puzzelstukjes vrijgegeven, waardoor de spanning gestaag oploopt en de lezer nieuwsgierig blijft naar de ontknoping.
Alle bezoekersreacties:
Erna Eikhoudt op 13 januari 2026:
Marly van Otterloo is auteur van boeken en scenario's. Na twee romans en twintig kinderboeken verscheen in 2024 haar eerste cosy crime Nadorst en nu is daar Vreemd Bloed.
Mare heeft haar oma beloofd om na haar overlijden een week te gaan helpen in zorghotel Rietsteijn en die verplichting komt ze na. Het werken met de ouderen vindt ze erg leuk, maar er heerst wel een vreemd sfeer. Tussen de vrijwilligers is het niet erg gezellig en leuk, de sfeer is onaangenaam en het voelt zelfs onveilig, vooral haar supervisor Wilma behandeld haar slecht. Zodra ze er iets van zegt komt ze zelfs in gevaar. Ondertussen maakt ze zich ook zorgen om haar partner Harald. Net voordat Mare vertrok werd er Moordenaar op zijn voordeur geschilderd. Hij doet er zelf nonchalant over, maar Mare maakt zich zorgen. Ook vraagt ze zich af wat de nachtelijke bezoekjes van zijn vrouwelijke collega betekenen.
Mare kan niet anders dan proberende waarheid te ontdekken en gaat op onderzoek uit.
De proloog is prikkelend en spannend. Het nodigt uit om snel verder te lezen. Maar waar de proloog de lezer enorm triggert verliest de auteur de aandacht van deze lezer in het verdere verhaal. Het tempo gaat omlaag, het verhaal ontwikkelt zich traag en de spanningsboog is vervlakt. Het gedeelte van het verhaal dat zich in het zorghotel afspeelt is het boeiendst doordat verschillende karakters zich presenteren, het hoe en waarom van het gedrag van Wilma verbazingwekkend en intrigerend is. De naargeestige sfeer is voelbaar.
Doordat Mares verblijf in het zorghotel van dag tot dag beschreven wordt zijn alle ontwikkelingen makkelijk te volgen. Het vergt het weinig inspanning om het verhaal te volgen en de lezers kan niet echt meepuzzelen naar het hoe en wat.
Marly schrijft haar verhaal zonder poespas, kort en bondig. De hoofdstukken zijn niet erg lang en dat gecombineerd met de afwisseling van perspectief tussen Mare, Harald en Wilma maakt het prettig leesbaar.
Vreemd bloed is een spannend verhaal zonder al teveel diepgang, maar heel prettig leesbaar. Fijn voor een paar ontspannende leesuurtjes.
Oordeel: 
Joke Veenstra op 24 december 2025:
Marly van Otterloo werkte voordat zij zich op het schrijven stortte als consultant en creatief therapeut. Van haar hand verschenen meerdere romans en een reeks kinderboeken. Vreemd bloed is haar tweede thriller, daarvoor schreef ze de cosy crime-thriller Nadorst. Bij de keuze voor een onderwerp laat ze zich leiden door haar fascinatie van dat moment. Als scenarioschrijver is ze bekend van de tv-serie Flikken Maastricht.
Slechte communicatie zorgt dat mensen elkaar verkeerd begrijpen en zo wantrouwen en spanning oproepen. In Vreemd bloed is dat niet anders. Een gedane belofte aan haar oma en leugens van haar vriend Harold brengt een ommezwaai te weeg in het leven van Mare. Een week als vrijwilliger helpen in zorghotel villa Rietsteijn is de toezegging die zij gedaan heeft. Het is een verblijf vol roerige momenten voor haar. Haar seniorbegeleidster Wilma is bijzonder onaangenaam en voelt zich regelmatig in haar wiek geschoten als Mare het beter met de ouderen kan vinden dan zij. Deze week voor Kerst uit zich voor Mare in een opbouwende spanning rondom Harold en een zich uiterst giftig ontwikkelende sfeer in het zorghotel. Haat en nijd onder de reguliere vrijwilligers is het eerste wat haar opvalt. Het maakt dat ze zich niet op haar plaats voelt en de mensen om haar heen op een andere manier begint te bekijken als er een dode valt.
Van Otterloo bouwt het verhaal rustig op en neemt de tijd om personages te schetsen, wat er voor zorgt dat we vertrouwd met ze raken en zo een zekere emotionele diepte ontstaat. Vreemd bloed speelt zich af binnen het tijdsbestek van een week. Het wordt vanuit de perspectieven van Mare, Harold en Wilma verteld. Deze schrijfwijze geeft een uniek inkijkje in hoe zij de gebeurtenissen om hen heen ervaren met de daarbij behorende toenemende onrust. Waardoor het ontwijkende gedrag van Harold ontstaan is wordt duidelijk en dat dit bij Mare een groeiend gevoel van wantrouwen oproept ook. Iets wat haar aanzet tot nader onderzoek. Langzaam raakt Harold verstrikt in een web van leugens die hem uiteindelijk fataal wordt. Wilma is echt een secreet die zich belangrijk voelt en onomwonden aan de lezer duidelijk maakt, waartoe zij in staat is. Het spreekwoord, ‘een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken’, is duidelijk op haar toepasbaar. Het lijken alledrie heel gewone personages, maar wel met een duistere ondertoon.
De stemming in het zorghotel wordt deels bepaald door dingen die er aan de hand zijn en wat de leiding verborgen probeert te houden. Deze verziekte sfeer weet van Otterloo goed tot uiting te brengen, net als het onberekenbare gedrag van oudere mensen die ziek zijn. Van Otterloo weet de manier waarop de gasten zich gedragen met humor te brengen. De verrassende afloop van dit toegankelijk geschreven boek zorgt voor het optrekken van de wenkbrauwen, maar is tegelijkertijd toch passend, daar het verhaal vol staat van aparte voorvallen.
Vreemd bloed is een karaktergedreven en gelaagd verhaal waarin de personages tot leven komen en Mare de verbindende factor is.
Oordeel:
Erika (68) op 15 december 2025:
Marly van Otterloo werkte als consultant en creatief therapeut. Ze publiceerde eerder al romans en een reeks kinderboeken. Ook zijn verschillende tv-scenario’s van haar hand. Haar eerste cosy crime-thriller Nadorst verscheen in 2023, Vreemd bloed is haar eerste thriller zonder het predicaat cosy crime.
Mare heeft haar inmiddels overleden oma beloofd om een week als vrijwilliger te helpen in een zorghotel voor ouderen. Ze kan het prima vinden met de gasten, maar teamleider Wilma gedraagt zich bijzonder onaangenaam en gedoogt hierover geen feedback.
Ook in Mares privé-leven loopt het niet helemaal lekker. Haar vriend Harold lijkt allerlei dingen voor haar te verzwijgen.
Wanhopig probeert Mare te achterhalen wat er speelt. Ze komt terecht in een wirwar van wanhoop, haat en nijd en als er ook slachtoffers vallen, is het hek van de dam.
Van Otterloo neemt flink de tijd om voor te bereiden wat er moet komen. Het verhaal kabbelt rustig voort, maar de lezer raakt zo heel vertrouwd met de personages. Langzaam loopt de sfeer in het hotel op tot uiterst giftig, terwijl Mare door Harolds leugens steeds verder van hem afglijdt.
Het verhaal van Vreemd bloed komt vaatui drie perspectieven tot de lezers. Mare, Wilma en Harold houden hen beurtelings op de hoogte. Men volgt dus precies wat er achter het ontwijkende gedrag Harold zit, terwijl bij Mare alle stekels en wantrouwen de kop op steken, over zowel haar leidinggevende enerzijds als haar vriend anderzijds. Ook Wilma vertelt openlijk over haar achterbakse, gemene streken.
Er blijkt veel meer aan de hand te zijn in het verzorgingshotel, wat de leiding koste wat het kost verborgen gehouden wil houden. Mare is vastbesloten om alles boven tafel te halen en ze probeert boven de negatieve sfeer en slechtwillende mensen te blijven staan. Van Otterloo maakt de ontstane dreiging in een verziekte sfeer uiterst goed voelbaar, tegelijkertijd heeft Mare voortdurend te maken met haar zwijgende vriend, waarbij de auteur laat zien hoe dodelijk slechte communicatie kan zijn.
De auteur is nogal fysiek in haar beschrijvingen van de bejaarde hotelgasten, waar misschien niet iedereen tegen kan. Dit leidt mogelijk dan wel af van het verhaal.
De personages zijn allemaal goed doorleefd ten tonele gevoerd, waarbij Mare standvastig als sterke vrouw in het geheugen blijft hangen.
Vreemd bloed heeft een dubbele verhaallijn, waarin wantrouwen en spanning behoorlijk de kop opsteken, maar die elkaar niet kruisen. De verbindende factor is Mare. Maar men kan zich afvragen of het allemaal niet wat teveel is. De voorvallen in het hotel, de verschillende geheimen van Harold, waartussen ook nog elke samenhang ontbreekt.
Wel trakteert Van Otterloo op een onverwacht slot, maar ze houdt een aantal open eindjes echt wagenwijd open. Het laat de lezer ondanks alles met een onbevredigd gevoel achter.
Deze recensie is onderdeel van de blogtour die De Crime Compagnie rond het verschijnen van dit boek heeft georganiseerd.
Ik geef het 3½ sterren.
Oordeel: 
Diane Kooistra (50) op 7 december 2025:
Het gaat in dit boek niet echt om wie het gedaan heeft maar hoe en waarom. Dat is eigenlijk veel leuker om te lezen.
Marly van Otterloo schreef scenario’s voor oa Flikken Maastricht. Na twee romans en ruim twintig kinderboeken verscheen in 2024 haar debuut Nadorst.
“Een thriller die lijkt op een logikwiz waarin de lezer echt uitgedaagd wordt om mee te denken met Liset en de recherche.” Diane’s Boekenhoekje over nadorst.
In Vreemd bloed lost Marle een belofte aan haar oma in; een weekje als vrijwilliger zorgen voor ouderen die op vakantie gaan. Hiervoor moet ze haar vriend Harold even thuis laten en alles proberen los te laten.
Ze wordt helemaal opgeslokt door de gebeurtenissen en intriges tijdens de vakantieweek, zeker als niet iedereen het na kan vertellen.
Ondertussen genieten ouderen van een week vol aandacht en zorg, leuke uitjes en workshops. Alles in kerstsfeer gehuld.
Als Harold geconfronteerd wordt met het verleden probeert hij dit op te lossen voor Marle weer thuiskomt want hij wil graag verder met haar zonder ballast van toen.
Van Otterloo weet de onmacht en het verlies van controle van Marle en enkele andere personages goed te laten voelen. Stukjes informatie uit het verleden zijn net genoeg voor het verhaal van nu. Ze zorgen voor een onderbouwde spanning die wordt gevoed door de gedachtes van Mare en Harold.
Dit boek leest heel filmisch en ontspannen, Van Otterloo weet de situaties waarin Marle en Harold verkeren, het verhaal wordt vanuit hun personages verteld, filmisch weer te geven. Daarnaast zijn er verschillende herkenbare situaties met een vleugje humor en nostalgie die veroorzaakt worden door de cliënten, totaal andere thema’s zoals overbelaste mantelzorg komen dan licht aan bod.
De misverstanden achter de schermen zijn een leuke twist voor de lezer die van afwisseling houdt.
Het is een veelzijdig verhaal vol spanning in allerlei vormen met Marle als enthousiaste vrijwilliger met tegenover haar haar supervisor die de ervaren, niet altijd even aardige, vrijwilliger die niet los kan laten en overal een mening over heeft perfect speelt.
Heerlijk dat zij ook aan het woord komt en een extra laag cozy crime toevoegt aan dit verhaal.
Het gaat in dit boek niet echt om wie het gedaan heeft maar hoe en waarom. Dat is eigenlijk veel leuker om te lezen.
En dan het einde…..Meesterlijk bedacht en lekker open zodat de lezer zelf ook wat ruimte krijgt.
Vreemd bloed is een heerlijke Kerst cozy crime met een thriller waardige twist.
Dit boek kan zo naast de boeken van Richard Osman en Jesse Q. Sutanto in de kast kan staan.
Oordeel: 
Terug naar Vreemd bloed...
