Charlie heeft haar leven strak onder controle. Succesvolle consultant, altijd onderweg, altijd bezig. Maar vanbinnen knaagt er iets. Ze zegt te vaak ja, verliest zichzelf in haar werk, en grenzen? Die zijn er vooral voor anderen.

Als een nieuwe opdracht haar terugbrengt naar het oosten van het land, komt ze op een plek die ze liever was vergeten.

Herinneringen aan een zinderende zomer op een camping, aan vriendschap, verliefdheid... en iets wat nooit besproken is. Iets wat haar nooit echt heeft losgelaten.

Terwijl Charlie stukje bij beetje het verleden ontrafelt, komt de dreiging steeds dichterbij. Alsof iemand niet wíl dat ze zich herinnert wat er is gebeurd. En dan is er nog die man. De one night stand die haar niet met rust laat. Wat eerst onschuldig leek, slaat langzaam om in pure angst.

Hoe ontsnap je aan iets dat diep in jezelf verborgen zit?

Charlie heeft een succesvolle carrière als consultant. Wanneer ze een nieuwe opdracht aanvaardt in een andere regio, dreigt het verleden haar in te halen. Een verleden dat ze nooit heeft kunnen loslaten en een geheim dat ze nooit met anderen heeft gedeeld. Tegelijk blijft ze opdringerige berichten ontvangen van haar recente date. Charlie zal een punt moeten leren zetten achter een aantal zaken, maar laat haar eigen grens bewaken nu net haar zwakte zijn. 

De cover van Het zwarte water ziet er intrigerend uit en de titel past zeer goed bij het verhaal. Het verhaal wordt vanuit het standpunt van Charlie verteld in de derde persoon. Het tempo van gebeurtenissen ligt vrij hoog, maar dat is eigen aan een novelle. Er is afwisseling tussen het heden en het verleden, wat het verhaal ten goede komt. Hierdoor wordt nieuwsgierigheid uitgelokt bij de lezer naar wat er vroeger is gebeurd. Toch is het allemaal vrij voorspelbaar en ontbreekt het aan echte spanning. De auteur laat kansen liggen om meer dreiging te implementeren en het verhaal mist ook verrassende plottwists. Hier en daar zijn er wel kleine wendingen te vinden. Er zitten verschillende elementen verwerkt in Het zwarte water, waardoor de verwachting van de lezer eerder hoog ligt. Net die hoeveelheid aan input zorgt ervoor dat het aantal bladzijden te beperkt is om alles grondig uit te kunnen werken. Het personage van Charlie wordt vrij goed uitgewerkt en het verhaalidee is zeker goed, maar de vraag is of de auteur zichzelf niet te veel heeft beperkt door er een novelle van te maken. Ondanks de minpuntjes is dit wel een fijn en vlot leesbaar verhaal. 

Wie graag geniet van een snelle opbouw en een beperkte mate van spanning, zal Het zwarte water weten te appreciëren.