In het derde en laatste deel van Target hebben Valerie en haar nieuwe partner en hun zoon een nieuwe invulling gevonden voor hun gezin. Rustig leven op een onbekend eiland dat zelfs door de auteur niet verder genoemd wordt. Maar ze missen toch de spanning en de inkomsten van hun oude werk en zoeken de persoon op die ze denken te kunnen vertrouwen.

Ondanks dat dit een heel mooi en afsluitend deel is van de serie blijft de keuze van de hoofdpersonen om hun oude werk weer op te pakken heel bijzonder. Het maakt dit boek ook heel goed, want hier gebeurt dus iets wat elke lezer absoluut niet meer zou doen na alles wat er gebeurd is. Wat mooi is dat Meier als auteur compleet op lijkt te gaan in de hoofdpersonen en helemaal met hun meeleeft. In dit deel is meer ruimte voor de personages en hun eigen demonen. Waarom zoeken ze de spanning op? En wat kunnen ze doen om ermee te stoppen net als met hun alcoholverslaving? Een stuk meer psychologie en diepgang en zo lijken het meer psychologische thrillers dan een doorsnee thriller over twee passievolle personen. Er zit meer achter. Vooral door de focus van mij naar jou naar ons te leggen weet de auteur de lezer steeds verder mee te nemen in de verhalen van de hoofdpersonen. Bij dit deel zou wel een waarschuwing moeten zitten omdat er iemand verkracht wordt. En de reactie op Valerie hierop is ook anders dan van veel andere vrouwen. Dat was wat in het verhaal echt opviel. 

Meier schrijft meeslepend en vol passie over zaken die in het duister zouden moeten blijven. Dit is het meest spicy en tricky deel van de serie. Lezers houden ervan of juist niet. Meier laat de lezer compleet meeleven met alles, vooral met het zoontje van de hoofdpersonages. Het zou een hele gave miniserie kunnen zijn!