Elk jaar ontvangt de politie duizenden meldingen van vermiste personen: jongeren die de weg kwijt zijn, volwassenen die een nieuw leven zoeken, ouderen die verdwalen in de nevels van hun hoofd. Soms gaat het om een ongeval. Soms om een misverstand. Altijd is het een menselijk drama.

Na twee bekroonde thrillers over de afdeling Vermiste Personen richt Sofie Delporte haar blik nu op de mensen die verdwijnen. In “Niets gaat voorbij” schetst ze met empathie en precisie portretten van mannen en vrouwen op een kantelpunt in hun leven, op zoek naar de verhalen achter de onheilspellende woorden: ‘Sindsdien ontbreekt elk spoor’.

Elk verhaal begint met een opsporingsbericht van een vermissing, waarna we het verhaal van de vermiste zelf volgen. Er zijn ontelbare redenen waarom iemand verdwijnt, en Delporte weet deze met haar verhalen feilloos te raken. Korte verhalen bieden vaak weinig ruimte voor een diepe kennismaking met de personages, maar Delporte benut elke regel optimaal. Dankzij haar heldere beschrijvingen en subtiele emotionele laag weet ze de lezer keer op keer te grijpen. De verhalen behandelen diverse vermissingen, met wisselende en soms verrassende ontknopingen. Soms zit er een verborgen motief achter een verdwijning, soms is er helemaal geen verklaring. Het zijn verhalen van gewone mensen — mensen zoals jij en ik — die plotseling uit het zicht verdwijnen.

Delporte toont met Niets gaat voorbij dat achter elke verdwijning een wereld van emoties en onvervulde vragen schuilt.