En dan is er ook nog die schokkende gebeurtenis in het kleine dorp waar Benthe samen met haar man en dochtertje woont. Een jonge man uit het dorp blijkt een pedofiel te zijn. Er worden naaktfoto’s van kinderen op zijn computer gevonden, waaronder ook een foto van Celine, het dochtertje van Benthe. Ondanks dat Benthe persoonlijk betrokken is, mag ze het onderzoek naar deze jonge man doen. Maar of dit wel zo verstandig is valt nog te bezien.
'Ik ben voor niemand meer bang – al helemaal niet voor hem.'
In mijn bloed heeft een opvallende cover, met frisse en felle kleuren. Afgebeeld is een openstaande vogelkooi.
Het verhaal wordt verteld door Benthe, in de ik-vorm. Als lezer werd ik meegevoerd met Benthe's gedachtenstroom en naarmate het verhaal vorderde was het of haar gedachten mijn gedachten waren. Ik voelde me één worden met dit personage, wat voor mij, ondanks dat ik veel lees, een wel heel aparte gewaarwording was. Milou heeft dit heel knap gedaan. Benthe is een keiharde misdaadjournalist, een vrouw die gevormd is door haar verleden. Een vrouw die vaak impulsief kan reageren, wat haar regelmatig in de problemen brengt. Op haar werk en in haar persoonlijke leven.
De vele ontwikkelingen in het boek houden de spanning tot aan het einde op een hoog niveau. In het begin van het verhaal moest ik even omschakelen. Eerst is daar het interview met een seriemoordenaar, die naar verwachting een grote rol zou gaan spelen in het boek, maar dan komt de switch naar de pedofiel, die het hoofdonderwerp van In mijn bloed blijkt te zijn.
Het thema is (helaas) herkenbaar en de gevoelens die hierbij opgeroepen worden zijn zeer goed verwoord door de auteur, gevoelens die iedereen zich wel voor kan stellen. Verdriet, wanhoop, onmacht maar vooral haat en woede.
'Dacht hij echt dat hij ermee weg zou komen?'
In mijn bloed is niet alleen een steengoede thriller, maar ook het wanhopige relaas van een moeder die haar kind te allen tijde wil beschermen, koste wat het kost. Benthe is een hoofdpersonage dat zo goed is neergezet dat ze wel heel dichtbij kwam, het verhaal kroop onder mijn huid en liet me niet meer los.
Bezoekersreacties:
Wemmie Wolf op 12 september 2014:
Wat als je persoonlijk betrokken raakt bij een misbruikzaak? Je bent misdaadjournalist en je wilt dit tot op de bodem uitzoeken. Hoe dun is de scheidslijn tussen beroep en moederinstinct? Kun je nog onbevooroordeeld aan deze zaak werken?
Benthe Berg raakt verstrikt in de nachtmerrie van iedere ouder. Haar dochtertje is misbruikt door de pedofiel Rick V. Deze man heeft meer kinderen misbruikt maar de ouders zien af van aangifte. Waarom? Rick V woont in hetzelfde dorp als Benthe Berg en haar man en hun dochtertje.
Benthe verdedigt zich met hand en tand en vindt de straf onrechtvaardig laag. In haar wanhoop ziet ze nog maar één uitweg, Rick V moet dood en boeten voor zijn lafhartige daden. Haar medebewoners uit Ringerdam denken er anders over en geloven dat het recht zo ook wel zegeviert. Benthe als ‘import’ verstoort het eens zo rustige Ringerdam. Echter rondom de familie van Rick V gebeuren ook de nodige raadselachtige zaken.
Tijdens haar onderzoek naar deze pedofiel en zijn familie is ze bezig met een andere zaak, ze interviewt een serieverkrachter en bij beide zaken raakt ze te nauw betrokken. Haar eigen leven komt in gevaar. Op het laatst wordt ze van de zaak afgehaald omdat ze niet meer met de nodige afstand aan het onderzoek kan werken. Haar mogelijke betrokkenheid bij de dood van Rick V bezorgt Benthe grote zorgen. Wie gelooft haar nog, haar motief is overduidelijk. De kaarten lijken geschud.
Het verhaal is enorm waarheidsgetrouw geschreven. Je merkt dat het huwelijk tussen Benthe en Raoul scheuren vertoont omdat ze allebei hun verdriet op hun eigen wijze verwerken. Ze kunnen elkaar hierin niet vinden. Dorpelingen die niet weten hoe te reageren en zich van de zaak afwenden en hun gram vieren op Benthe die uit de grote stad komt en volgens hen niets van een dorp en zijn bewoners begrijpt. Haar moederhart dat vecht voor haar kind en gerechtigheid. Heen en weer geslingerd tussen haat, woede en immens verdriet. Een thriller die je bij de strot pakt en je niet meer loslaat. Een rauw boek waarvan je hoopt dat je dit nooit mee zult maken.
Oordeel:![](afbeeldingen/star40.png)
Justine (57) op 8 september 2014:
In mijn bloed
Het eerste wat opvalt bij dit boek is de cover. Het bijna lichtgevende roze van de titel springt gelijk op. Daar kun je niet omheen, een echte blikvanger. Als je dan de cover verder bekijkt zie je de vogelkooi en een schattige kanarie op de titel zitten. Daaronder in kleine zwarte letters wordt je erop gewezen dat het om een ‘Benthe Berg Thriller’ gaat. Er zijn dus al meerdere boeken van deze schrijfster.
Voor mij was het de eerste kennismaking. En ik kan niet anders zeggen dan dat ik genoten heb van het boek, maar ook van de manier van schrijven. Kort maar krachtig, maar daar waar het kan ook wel heel bloemrijk. Het onderwerp is een heel delicaat onderwerp. Maar jammer genoeg ook een actueel onderwerp. Hoe ga je daar mee om. Want wij kunnen ons met de beste wil van de wereld niet voorstellen hoe het is om een kind te hebben wat misbruikt door een leraar. Dan rijst bij mij toch de vraag, willen ouders die dit wel is overkomen, zoiets wel lezen?
Je voelt in het verhaal de grote woede als het misbruik aan het licht komt. Benthe houd zich staande door zich volledig op het onderzoek te storten, haar man Raoul, stort volledig in en de buren en bewoners van Ringeldam beschuldigen Benthe van sensatie zoeken en alle medewerking van dorpsbewoners kan Benthe vergeten. Als dan de dader, Rick V een heel lage straf krijgt gaat Benthe zelf een plan maken om Celine te wreken.
Al de personages in het boek worden bijzonder goed uitgewerkt. Je ziet de mensen in je gedachten tot leven komen. Je proeft de grote machteloosheid, maar ook het verdriet bij elke pagina die je omslaat groter worden.
Je leeft mee met Benthe en haar gezin en je ziet dat ze zich als een tijgerin in het onderzoek en de wraak vastbijt. Want is het niet zo dat je als moeder alles doet om je kind te beschermen tegen de kwade elementen van het leven. Kom niet aan mijn gezin, dan kom je aan mij. Dat ze daardoor erg ver gaat in het onderzoek, misschien zelfs te ver, is dan ook niet vreemd. Met gevaar voor eigen leven, maar ook dat van haar grote liefde Raoul.
De schrijfster laat heel goed zien hoe ouders, elk op hun eigen manier, omgaan met verdriet.
Het slot van dit boek is verassend, maar ook weer niet. Het laat heel goed zien dat ouders heel veel overhebben voor de veiligheid van hun vlees en bloed.
Oordeel:![](afbeeldingen/star40.png)
Ans (71) op 7 september 2014:
“In mijn bloed” van Milou van der Will is een thriller zoals een thriller moet zijn!
Hoofdpersoon is Benthe Berg, misdaadjournaliste in hart in nieren die niets uit de weg gaat om als eerste verslag te doen van de diverse zaken.
Het is voor haar een nachtmerrie als er een vermoedde pedofiel wordt opgepakt in haar dorp, die ook naaktfoto’s van haar dochtertje op zijn pc heeft staan.
Ze bijt zich helemaal vast in de zaak en wil alles over zijn familie te weten komen.
De inwoners van haar dorp zijn daar niet blij mee en ze wordt als het ware aan de schandpaal genageld.
Haar dochtertje blijkt niet de enige te zijn die door deze Rick V misbruikt is, maar de ouders van deze andere kinderen weigeren mee te werken.
Benthe staat er alleen voor.
Als blijkt dat hij volgens Benthe té weinig straf krijgt komt er een plan op in haar hoofd.
Wat moet er wel niet in je omgaan als je erachter komt dat je dochtertje misbruikt is….
Milou heeft een prettige manier van schrijven,er is een goed plot en de karakters van de personen worden goed weergegeven.
Ze weet de spanning er tot het einde toe in te houden en je wilt eigenlijk het boek meteen uitlezen.
Ik heb er erg van genoten en van mij mag er snel een volgend boek komen!
Het is een echte aanrader!
Oordeel:![](afbeeldingen/star50.png)
Meer bezoekersreacties op In mijn bloed...