Oordeel VrouwenThrillers.nl: ![](afbeeldingen/star25.png)
Recensie Annette van der Meij op 3 januari 2019:
Engelina Fenn houdt niet van spruitjes maar wel van lezen en schrijven. Eerder publiceerde ze al een aantal korte verhalen in twee bundels en ze schrijft wekelijks een column. Ze heeft een turbulent leven achter de rug en dat bracht ze onlangs uit als haar debuut Ontsnapt aan de dood. Monica werkt in het pension van haar vriend Willem. Daarnaast heeft ze nog een baantje in de kroeg. Als de Schot Collin een kamer huurt is ze direct van hem gecharmeerd. Hij geeft aan voor een langere tijd een kamer te willen huren en eventueel ook wat mee te willen helpen in het pension omdat hij toch geen werk heeft. Monica stemt in, het is best druk, en als hij even later vraagt of zijn vriend Jimmy ook voor een langere tijd een kamer kan huren ziet ze daar geen kwaad in. Het blijkt echter dat Jimmy en Collin zich bezighouden met zaken waar ze beter uit kan blijven. Helaas zet één verkeerde keuze haar leven voorgoed op z’n kop en moet ze voor altijd over haar schouder blijven kijken.
Ontsnapt aan de dood is zodanig opgebouwd dat het moeilijk weg te leggen is. Fenn heeft de spanningsboog kundig gespannen en het tempo zit er van begin tot het eind aardig in. Het feit dat het (deels) autobiografisch is, werkt daar ook aan mee. Helaas vliegt het verhaal wel uit de bocht door het hoofdpersonage en de manier van vertellen. Het verhaal wordt vanuit Monica verteld in de eerste persoon. Hierdoor beleef je het verhaal dicht op de huid, alleen is het onduidelijk of Monica wel een eerlijk beeld schept van zichzelf. In het begin komt ze over als een naïeve tiener, wat weer wringt met haar werkzaamheden, daarna verandert het beeld naar een ontzettend naïeve vrouw. Echter halverwege krijg je het idee dat ze de vermoorde onschuld probeert te spelen en is het moeilijk om nog sympathie voor dit personage te voelen. Dat komt ook door de manier van vertellen. Het verhaal wordt verteld alsof het een grappige anekdote is, en hele heftige gebeurtenissen worden met semi-droge, soms zelf puberale, opmerkingen afgedaan. Ook de handelingen van de personages komen niet overeen met wat ze zeggen. De luchtigheid die waarschijnlijk gebruikt is om het niet al te zwaar te maken, het verhaal op zich is heftig genoeg, had zich beter kunnen beperken tot de dialogen. Het autobiografische element is een pluspunt en een valkuil tegelijk. Het geeft een lading aan het verhaal waardoor je het idee hebt dat je dit boek wel moet lezen en de waarschuwing is ook reëel; voor je het weet zit je in een duistere wereld waaruit ontsnappen onmogelijk lijkt. Aan de andere kant, bovengenoemde punten maken het een beetje ongeloofwaardig, waardoor je extra kritisch naar iedere gebeurtenis kijkt.
Ontsnapt aan de dood is een aangrijpend verhaal dat zeker verteld moet worden. Helaas is het in uitwerking niet geslaagd waardoor het verhaal niet overkomt.
Bezoekersreacties: