![Dodelijke conclusies](afbeeldingen/boek_9789023463801.jpg)
![bolcom.png](afbeeldingen/bolcom.png) Geen Bol.com info aanwezig. |
Oorspronkelijke titel: Drawing conclusions (2010)
Vertaling: Theo Scholten
ISBN: 9789023463801
Uitgever: Cargo
Verschenen: 2011
Pagina's: 368
Overige edities:
![9789023478157](afbeeldingen/resized/150/boek_9789023478157.jpg) E-book
![](afbeeldingen/spacer.gif) |
Omschrijving: Commissario Brunetti wordt laat op de avond van een uitgebreide maaltijd weggeroepen omdat het lichaam van een vrouw is gevonden. Ze lijkt een natuurlijke dood gestorven, maar na gesprekken met buren en familie vermoedt Brunetti dat er meer aan de hand is. Met de hulp van inspecteur Vianello en de altijd even scherpzinnige Signora Elettra gaat hij op onderzoek uit en hij ontdekt dat het huis van de vrouw een veilige haven was voor vrouwen die op de vlucht waren. Het spoor leidt naar de falsificatie van een nalatenschap, waarmee naast geld ook enkele kostbare tekeningen gemoeid zijn. Maar deze zijn spoorloos verdwenen, en vrijwel iedereen die ze in handen heeft gehad is dood.
|
![](afbeeldingen/spacer.gif) |
|
Oordeel VrouwenThrillers.nl: ![](afbeeldingen/star30.png)
Recensie Astrid van der Helm op 2 november 2011:
Met Dodelijke conclusies heeft Donna Leon weer een degelijke thriller geschreven, met wederom de vertrouwde Brunetti in de hoofdrol. Tijdens het lezen deed Brunetti mij meerdere malen denken aan Hercule Poirot van Agatha Christie. Beiden zijn standvastige hoofdpersonen die een moordzaak als deze kunnen dragen. Beiden hebben ze een kritisch oog voor wat er nu werkelijk is gebeurd. Ook de andere karakters worden goed uitgewerkt en passen goed in het verhaal. Dit keer is er ook meer aandacht voor mevrouw Brunetti en de kinderen Raffie en Chiara. Zij krijgen een gedegen rol in het verhaal. Echt spannend is het boek niet te noemen, maar toch leest het heerlijk weg. Het boek speelt zich zoals altijd af in Venetie, en de omgeving wordt gedetailleerd en beeldend beschreven. In een slakkengangetje wordt het leven van mevrouw Altavilla uitgevouwen, en dat leert ons steeds meer over het Italiaanse zorgsysteem. De karakters zijn goed opgebouwd, en dat samen met het degelijke verhaal, brengt ons tot een goed boek. Veel vaart moet je niet verwachten, en als je veel actie wilt, kun je deze Leon maar beter aan je voorbij laten gaan. Ik heb genoten van het verhaal. Het is een rustig, kabbelend verhaal dat erg prettig leest.
Bezoekersreacties:
|
|
|
![](afbeeldingen/spacer.gif) |