Het idee voor Vreemd bloed ontstond uit Van Otterloo's eigen ervaring: twintig jaar geleden liep zij zelf een week mee als vrijwilliger. Ze hield daar een dagboek over bij, dat destijds als feuilleton verscheen in de Haagsche Courant. Dat dagboek bleek nu de ruggengraat van het nieuwe boek.

"De structuur uit dat dagboek was ontzettend waardevol," zegt ze. "Niet alle subplots had ik van tevoren gepland, maar de afloop wel. Die móét uiteindelijk uitdrukken wat je als maker wil beweren."

Wie Van Otterloo kent, weet dat haar thrillers niet alleen spannend zijn, maar ook bevolkt worden door levensechte, vaak ontroerende figuren. In Vreemd bloed maakt de lezer onder meer kennis met mevrouw Larsen, een 95-jarige, rokende 'paradijsvogel' die zich nergens iets van aantrekt. "Prachtig als iemand op die leeftijd volledig zichzelf is," aldus de auteur.

Tegelijk schuwt Van Otterloo de schaduwzijden niet. Ze stelt een giftige vrijwilligerscultuur aan de kaak. "Sinds mijn vrijwilligersweek viel het me op hoeveel ruzie er wordt gemaakt in vrijwilligersland. Dat moet maar eens klaar zijn."

Voor scènes waarin technisch en medisch inzicht nodig was, werkte Van Otterloo nauw samen met experts. Verpleegkundige Karin van der Meel hielp bij de zorginhoudelijke gedeelten, meubelmaker Nora Bogers leverde praktische achtergrondinformatie en rechercheur Raymond Kolsteren waakte ervoor dat politieoptredens realistisch bleven.

"Bij het takelen van mevrouw Van Dieren en andere medische scènes had ik hun kennis echt nodig," vertelt Van Otterloo.

Hoofdpersoon Mare is iemand die lang in het goede van de mens blijft geloven, maar grenzen stelt zodra vertrouwen wordt geschonden. "Dat herken ik wel in mezelf," geeft Van Otterloo toe.

En mocht Vreemd bloed ooit worden verfilmd, dan heeft de auteur meteen een droomkandidaat klaar:

"Heeft Elise Schaap een gaatje in haar agenda? Ik ben tot alles bereid als zij Mare speelt."