Natasza Tardio
Door: Karin op 20 juni 2016

Eind maart is de nieuwste Young Adult thriller van Natasza Tardio verschenen, Vlucht. Een verhaal met een thema waar je niet zo snel bij stil staat. Recensente Karin legde Natasza een aantal vragen voor.



Wie is Natasza Tardio? Beschrijf jezelf in 4 woorden. 

Spontaan, introvert, betrokken, gedreven.  

Je bent met name bekend om het schrijven van jeugdthrillers gebaseerd op de (recente) actualiteit. Dit vraagt uiteraard om veel researchwerk. Hoe ziet jouw normale schrijfdag eruit? 

Een normale schrijfdag. Iets in deze zin klopt al niet in combinatie met mij als auteur, namelijk het woordje normaal.😉 Geen enkele schrijfdag ziet er voor mij hetzelfde uit. De ene keer ben ik voornamelijk bezig met research, de andere keer met schrijven, de keer daarop ga ik van plek naar plek en schrijf dan ook op die verschillende locaties – hier heb ik vorige week een kort filmpje over gemaakt op mijn YouTube kanaal – en op andere dagen schrijf ik een paar uur aan het ene boek en dan weer een paar uur aan het andere, om vervolgens nog even te werken aan een schrijfproject of wat voorbereidingen te doen voor een lezing en/of workshop. Eén ding is zeker. Het is in elk geval nooit saai en dat dit steeds zo wisselt komt denk ik omdat ik niet zo goed tegen sleur kan. Ik geloof niet zozeer in inspiratie, schrijven is werken met goeie ideeën die je hebt, maar ik geloof wel dat de zin in en het succes van schrijven valt en staat met afwisseling. Sleur zorgt voor ‘slijtage’ oftewel, een duf verhaal. Ten minste zo werkt het voor mij. Maar de vraag: hoe ziet een normale schrijfdag er voor mij uit?, is eigenlijk maar op één manier te beantwoorden: Zo abnormaal en onvoorspelbaar mogelijk.😄 Maar onthou hier wel bij dat het invullen van een schrijfdag iets anders is dan hoe het schrijfproces bij mij werkt. Dat is niet onvoorspelbaar. 

Onlangs verscheen je jeugdboek Vlucht. Kun je in het kort vertellen waar dit verhaal over gaat en hoe je tot dit onderwerp bent gekomen? 

Het verhaal gaat over Sanne. Ze heeft een leuk leven. Ze sport op topniveau, heeft al jarenlang een beste vriendin Sophie en sinds kort ook een vriend Deyan op wie ze smoorverliefd is. Op een dag verandert haar leven echter van de één op de andere dag wanneer blijkt dat haar vader zaken doet met crimineel Leo Dehler. Hierdoor moeten zij en de rest van het gezin noodgedwongen onderduiken en alles achterlaten. Vrienden, huis, de rest van de familie, school, sport, haar eigen naam, kortom haar hele toekomst. Ook haar vriendje Deyan moet ze achterlaten, zeker gezien het feit dat hij de zoon is van Leo Dehler en contact met hem het hele gezin in gevaar brengt. Sanne wil niets liever dan haar oude leven terug en terwijl ze in het buitenland probeert een manier te bedenken om Deyan en Sophie weer te zien, heeft ze niet in de gaten dat het gevaar dichter bij is dan ze denkt. Ik ben op dit onderwerp gekomen toen ik in het nieuws hoorde over de zussen van Holleeder die besloten tegen hem te getuigen en moesten worden opgenomen in het getuigenbeschermingsprogramma. Zeer ingrijpend voor een gezin. Eén van hen heeft ook kinderen en ik realiseerde me dat dit voor kinderen vreselijk moet zijn. Hoe meer ik erover nadacht en research ging doen, hoe meer ik een beeld kreeg van het verhaal dat uiteindelijk Vlucht is geworden. 

Als je een dier zou zijn; Welk dier zou dit zijn en waarom? 

Tja, ik heb altijd gezegd dat als ik een dier zou zijn dat ik dan een orka zou willen zijn. Waarom? Ik denk de ruimte en vrijheid van de oceaan. Daarbij heeft de orka buiten de mens weinig natuurlijke vijanden en bezitten ze een hoge intelligentie en emotionele intelligentie. Het zijn prachtige dieren en in het wild stralen ze de kracht van de natuur uit, in combinatie met de schoonheid van vrijheid en onbevangenheid. 

Je mag 3 personen uitnodigen voor een diner. (geen gezinsleden, het mogen wel overledene of beroemdheden zijn) Wie zou je uitnodigen en wat zouden jullie eten? 

Sylvia Plath, Stephen King, Roald Dahl. Het eten zou divers zijn, ik zou namelijk bereiden wat elk van hen zou willen eten. Zelf eet ik het liefst groenten en fruit, maar ik hou ervan om mensen vrij te laten. Omdat het mij om het gesprek gaat zou ik wat betreft het eten dus gewoon nagaan wat mijn gasten lekker vinden en dit bereiden of laten bereiden. Het enige wat ik niet klaarmaak of serveer is kreeft of ander voedsel waarbij dieren levend worden bereidt. En het antwoord dat zo’n kreeft daar niets van voelt… serieus??? 

Waar haal je je inspiratie vandaan en hoe bedenk je de karakters en de verhaallijnen. Heb je een strak plan/schema of ontwikkelt het verhaal zich tijdens het schrijven? 

Ik geloof niet echt in inspiratie, maar vooral in hard werken, maar als je bedoelt hoe kom je aan je ideeën dan wisselt dat heel erg. Voor wat betreft de actualiteiten die ik vaak gebruik zie of hoor ik deze natuurlijk vaak via het journaal, de krant, nieuwe media, talkshows, via bevriende journalisten en/of programmamakers, of op andere manieren waarbij nieuws wordt besproken. Ik ben zeer maatschappij gericht en erg sociaal, dus de actualiteiten die spelen in de maatschappij, de wereld of bij bepaalde bevolkingsgroepen zijn zeker iets die ik tot mij neem. Als ik een onderwerp heb gevonden, al dan niet actueel, dan laat ik dat eerst even bezinken. Ik maak een kleine aantekening in mijn ‘second brain’, een boekje waarin ik van alles opschrijf. Van acties tot ideeën. Ik noem het mijn ‘second brain’ of te wel mijn ‘tweede brein’ omdat het een soort van back-up brein is. Het is vaak erg vol in mijn hoofd, dus zonder mijn ‘second brain’ is de kans dat ik iets vergeet erg groot. ;-) Na een paar dagen kijk ik weer eens naar het onderwerp en geeft het mij nog steeds een gevoel dat ik hier iets mee moet, dat gevoel kan ik moeilijk uitleggen, soms weet je gewoon dat je iets belangrijks te pakken hebt, maar goed, als dat gevoel er nog is, dan ga ik wat primaire research doen. Een grove check of het onderwerp levensvatbaar is. Of het iets is dat speelt bij de doelgroep waar ik voor ga schrijven, of er genoeg over te vinden is, of het past bij wat ik in mijn hoofd heb, et cetera. Als dit ook positief is dan bel ik mijn uitgeefster of redactrice en leg hen het idee voor. Alleen het idee. Dat is meestal genoeg. Als zij ook akkoord zijn, dan ga ik een synopsis/uitwerking maken. Globaal, er kan nog van alles veranderen. Het plot is hier een goed voorbeeld van. Dit heb ik meestal niet uitgewerkt voordat ik begin. 

Zou je willen dat er een boek van je wordt verfilmd? Zo ja; Welk boek zou dat zijn? 

Er wordt mij regelmatig gevraagd door jongeren of één van mijn boeken verfilmd gaat worden. Dat zij dat graag willen zie ik als een groot compliment, maar zelf ben ik daar eigenlijk niet echt mee bezig. Natuurlijk zou het fantastisch zijn om je karakters tot leven te zien komen op het witte doek. Welk boek? Poeh, dat vind ik best lastig. Ik denk dat Meedogenloos en Vlucht hier heel geschikt voor zouden zijn. De verhalen in deze boeken zijn zeer actueel en volgens mij zeer geschikt om te verfilmen. 

Welk boek(en) lees je nu? 

Ik lees altijd meerdere boeken tegelijkertijd. En, nee daar raak ik niet van in de war. Ik vind het gewoon fijn om af en toe te wisselen. Op dit moment lees ik De Wetenden van Mircea Cărtărescu, Weerwater van Renate Dorrestein en De Nevelprins van Carlos Ruiz Zafon.  

Heb je iemand die jouw grote voorbeeld is? (kan op schrijfgebied of persoonlijk zijn) 

Mijn schrijfvoorbeelden zijn Roald Dahl, Stephen King, Renate Dorrestein en Adri van der Heijden. Op persoonlijk gebied is dit iemand die ik ken uit mijn jeugd die veel voor mij betekende. Haar naam is Annie Penders. Negen jaar geleden is zij helaas overleden, maar als kind was zij degene die mij kennis liet maken met literatuur, klassieke muziek, politiek en vele andere zaken. Ze liet mij zien hoe je als mens het meeste uit je leven kunt halen door op jezelf te vertrouwen, hard te werken en iets positiefs bij te dragen aan de wereld om je heen. Zonder haar zou ik niet de persoon zijn geweest die ik nu ben. 

In een eerder interview vertelde je dat je graag voor de jeugd schrijft omdat ze eerlijk en open zijn. Je schrijft nu aan iets heel anders, namelijk over de verzetsheldin Francien de Zeeuw. Kun je daar al iets over vertellen? 

Aan het boek over Francien werk ik al een aantal jaren af en aan. Ik heb hiervoor regelmatig gesproken met Francien en haar familie. Op dit moment zit ik in de laatste schrijffase. Eind juni moet de eerste ruwe versie klaar zijn en begin september moet het finale manuscript gereed zijn. Het boek, dat als titel heeft: Francien de Zeeuw, van verzetsheldin tot eerste vrouwelijke militair, komt in januari 2017 uit. Dat lijkt nog heel ver weg, maar dat is het niet. Het boek is een non-fictie boek en gaat over Francien de Zeeuw. Francien de Zeeuw was Nederlands eerste vrouwelijke militair, en nauw betrokken bij de oprichting van de Marva (de Marine vrouwen afdeling) in 1944. Voor die tijd een omstreden ontwikkeling, maar De Zeeuws leven kent vooral omstreden beslissingen. Zo was ze als verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog actief in het verzet, luisterde ze telefoonverkeer af, werkte mee aan overvallen op distributiekantoren en smokkelde ze distributiebonnen en wapens. In de aanloop naar de bevrijding sloot zij zich aan bij de partizanen. Ze vertrok eind 1944 vanuit het reeds bevrijde deel van Nederland naar Engeland, waar zij als eerste Marva opgeleid werd. Ze werd uitgezonden naar Nederlands-Indië. Francien was een hele interessante vrouw en ik vind het een eer dat ik haar verhaal mag vertellen en dit boek mag schrijven.  





Is er nog een onderwerp dat staat te dringen om beschreven te worden? Met andere woorden: Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? 

Er zijn zeker nog onderwerpen die staan te dringen om te worden beschreven. De bedoeling is dat er in de zomer van 2017 een jeugdroman verschijnt en – dit is een primeur – zal ik na het afronden van het boek over Francien, verder werken aan een roman voor volwassenen. Waar deze over gaat hou ik nog even geheim, maar deze roman gaat dus over zo’n onderwerp dat staat te dringen om te worden beschreven. Verder ben ik bezig met het schrijven van een paar verhalen die gebruikt gaan worden als lesmethode en zitten er nog wat andere schrijfprojecten in de pijplijn. Kortom, voldoende om te schrijven en voldoende om naar uit te kijken. 


Natasza; heel erg bedankt voor je antwoorden!

Karin



Bezoekersreacties: