Clare Mackintosh
Door: Anneke en Wendy op 6 april 2017

In juni verschijnt Ik zie jou, de tweede thriller van Clare Mackintosh. Haar debuut Mea Culpa was een groot succes en de verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Tijdens een lunch bij uitgeverij De Fontein kregen wij de gelegenheid Clare een aantal vragen voor te leggen.




Kun je jezelf beschrijven in vier woorden?

Gek, druk, moeder en gelukkig

Je hebt een gezin met drie kinderen, wanneer schrijf je?

s' Morgens breng ik de kinderen naar school, laat de hond uit en schrijf dan door tot 5 uur. Mijn man is thuis en zorgt dan voor de kinderen en het huishouden. Op het moment wonen we in een redelijk klein huurhuis en heb ik een kantoortje gehuurd. We hebben net een huis gekocht in Noord-Wales dus straks kan ik weer gewoon thuis werken.

Hoe wordt een idee een boek?

Ik begin altijd met een begin, het midden en het eind. Dan vul ik de belangrijkste gebeurtenissen in en net als een tekening ga ik het dan inkleuren. Langzaam worden er dan steeds meer lagen toegevoegd aan het verhaal.

Zat de plot van Ik zie jou al helemaal in je hoofd toen je begon met schrijven?

Grotendeels wel, maar in de eerste versie was iemand anders de dader. Het was niet dat ik hiervoor heb gekozen, maar tijdens het schrijven veranderde dit.

Hoe verzin je plottwists?

Daar is eigenlijk niet echt een procedure voor. Bij Mea Culpa had ik een enorme plottwist in mijn hoofd en daar bouwde ik een verhaal omheen. Ik was erg benieuwd of het me zou lukken de lezer iets te laten denken terwijl het uiteindelijk heel anders in elkaar zat. Met Ik zie jou was het juist heel anders, de plot was het belangrijkste uitgangspunt. Belangrijk was het gevoel van wantrouwen oproepen bij de lezer, de dader zou iedereen kunnen zijn. De twists komen dan vanzelf. En ik houd ervan om mijn boeken te eindigen met een kleine slottwist.

Is het doen van research lastig of valt het wel mee?

Dat is best gemakkelijk. Dankzij mijn politie achtergrond heb ik toegang tot informatie via mijn contacten. Ik doe veel onderzoek dat ik zelf kan doen, om te weten hoe dingen voelen. Bijvoorbeeld voor Mea Culpa ben ik met kleren aan de zee in gelopen om te ervaren hoe dat voelt. Het is meer method writing wat ik doe. Soms is het echter niet gemakkelijk om informatie los te krijgen bij verschillende instanties.

Hoe moeilijk is het om in deze tijd nog origineel te zijn terwijl er zoveel boeken op de markt verschijnen?

Erg moeilijk. Maar ik vind dat een thriller meer is dan alleen de plot. Het geeft niks wanneer de lezers de plot al door hebben, want de lezers van nu zijn erg slim geworden. Het is belangrijk dat ze geboeid blijven door het verhaal en de karakters.

Heb je nog genoeg ideeën?

Absoluut! Ik houd ideeën bij op mijn telefoon en op het moment staan daar zeker wel 25 ideeën genoteerd. Sommige zullen niks worden, maar anderen leiden misschien tot een kort verhaal en sommigen ook zeker tot een boek.

Lees jezelf veel en wat zijn je favoriete auteurs?

Ik lees graag Sophie Hannah, Colette MacBeth en Jojo Moyes. Ik lees zelf heel veel, ongeveer 2 boeken per week, en in de vakantie zelfs 1 boek per dag, maar niet altijd het in thrillergenre. Zelf veel lezen helpt je eigen creativiteit op gang te brengen. Juist wanneer ik wat vastzit met een lastige scène in mijn eigen boek is het fijn om een ander genre te lezen.

Op je website schrijf je over een Geheim Project dat je net hebt afgemaakt. Mogen wij weten wat dit project inhoudt?

Het is nog geheim, maar ik kan er wel wat over vertellen. Ik heb de eerste aflevering geschreven voor het tv script van Mea Culpa. Het wordt een vierdelig drama voor de Engelse televisie. Dit was een hele goede ervaring voor me, omdat je leert bondiger te schrijven. In een script kun je veel minder kwijt dan in een heel boek.

Waar zie je jezelf over 5 jaar?

Eigenlijk meer van hetzelfde. Ik zou willen dat elk boek dat ik schrijf beter is dan de vorige, ik wil graag zoveel mogelijk lezers bereiken en met ze in contact staan. Op dit moment beantwoord ik nog steeds elke mail en reageer ik op elk FB of twitter bericht van lezers, maar ik ben op het punt gekomen dat dit erg moeilijk vol te houden is. En dat vind ik wel erg jammer, want de interactie met mijn lezers vind ik één van de leukste dingen om te doen.

Wij bedanken uitgeverij De Fontein voor de mogelijkheid om Clare te spreken en Clare voor haar enthousiasme en openheid.

Anneke en Wendy



Bezoekersreacties: