Judith Visser
Door: Annette op 28 september 2009

Het nieuwe boek van Judith Visser is uit! Het heet Oversteken, is haar beste boek (tot nu toe). Het verhaal maakt de tongen los en de auteur wist menig lezer te verrassen en te overrompelen. Wij mochten haar enkele vragen stellen en waren benieuwd naar haar eigen spirituele inslag.

1. Oversteken is je beste boek, vooral omdat er meer aandacht aan het verhaal besteed lijkt te zijn? Heb je er bewust meer aandacht aan besteed?

Judith: Oversteken zit qua plot ingewikkelder in elkaar dan mijn vorige boeken, dus in dat opzicht moest ik wel langer over dingen nadenken. Ik wilde dat alles op het einde mooi op zijn plaats zou vallen, maar daar is behoorlijk wat puzzelwerk voor nodig geweest. Ik hou van boeken met een origineel en verrassend plot, en dat was bij Oversteken een van de belangrijkste voorwaarden die ik mezelf stelde. En volgens mij is het gelukt!

2. Weet je tijdens het schrijven al hoe het verhaal gaat lopen?

Judith: Dat is gedeeltelijk wel en gedeeltelijk niet waar. Ik moet wel een basis in mijn hoofd hebben, een soort skelet waar ik het verhaal aan kan ophangen. Een rode draad, zeg maar. Maar tijdens het werkelijke schrijfproces kan er nog van alles veranderen, en ook de uiteindelijke ontknoping. Het verhaal gaat een eigen leven leiden en soms raak zelfs ik, als schrijfster en bedenkster er van, er door verrast. Dat is geweldig.

3. Je hebt een heel spirituele kant. Ik heb je op tv ooit zien vertellen over Neale Donald Walsch. Kan je iets vertellen over de rol van spiritualiteit in je leven?

Judith: Het boek Een ongewoon gesprek met God van Neale Donald Walsch heeft een aantal jaren geleden inderdaad veel indruk op me gemaakt, omdat het me hielp om met een andere blik naar dingen te kijken. Het leerde me inzien dat we zelf veel meer controle over ons leven (en de gebeurtenissen daarin) hebben dan we soms zelf denken.
In principe is spiritualiteit iets heel gewoons voor mij. Zo weet ik dat er geesten zijn in de flat waar ik woon, ik 'voel' ze regelmatig en mijn vriend ook, maar dat is heel normaal voor ons. Ook droom ik heel veel. En mijn instinct is sterk ontwikkeld, ik kan scherpe voorgevoelens hebben over dingen en die komen dan uit. Ik denk er niet teveel over na, maar ik merk door de reacties op de thema's in Oversteken wel dat het niet voor iedereen zo 'normaal' is als voor mij. Mooi, dan kan ik mensen door mijn boek laten stilstaan bij dingen waar ze normaal gesproken niet aan denken of nog niet veel vanaf weten.



4. Op Manuscripta vertelde je ook dat je moest 'bijkomen' na Stuk. Heb je dat met Oversteken ook?

Judith: Omdat ik me altijd nogal verplaats in de hoofdpersoon (in ik-vorm) moet van ieder boek even 'bijkomen', alleen van het ene boek wel wat meer dan van het andere. Door mijn eerste boek, Tegengif, vroeg ik me ineens bij iedere man die ik zag af of hij wel eens een bordeel bezocht (1 op de 5 mannen doet dat wel eens, blijkt uit recent onderzoek), dus dat was vooral grappig en verder niet heftig of zo, maar door Stuk ben ik bijvoorbeeld veel alerter geworden op pesterijen en vooral ook op het herkennen van eetstoornissen bij meisjes. Ik let er nu echt op, merk ik, en dat deed ik vroeger niet.
Oversteken was vooral zwaar tijdens het schrijven zelf, vooral de scenes waarin Tender (de hoofdpersoon) wakker wordt en haar verloofde dood naast zich ziet liggen. Om dat te omschrijven, en de crematie en al die dingen, daar werd ik niet vrolijk van. Aan zulke dingen wil je eigenlijk helemaal niet denken, en nu moest het en nog zo intens ook want als ik schrijf beeld ik me in dat ik het zelf meemaak, op die manier lukt het me om gevoelens realistisch over te brengen. Ik ben blij dat ik dat proces achter de rug heb nu, al voel ik tijdens het voorlezen van die bewuste scenes de emotie wel weer terugkomen. Maar goed, dat hoort erbij en ik ben blij dat het me lukt om me zo goed te verplaatsen in mijn personages. Het laatste wat ik zou willen is een afstandelijk boek schrijven.

5. Je gaat trouwen. Hoe was het om te schrijven of iemand die haar verloofde verliest?

Judith: Het heeft er voor gezorgd dat ik tegenwoordig veel sneller ongerust ben dan voorheen, haha. Mijn vriend rijdt motor, en ik merk dat als het slecht weer is, of hij is later thuis dan ik had verwacht, ik me bezorgd voel. Gewoon omdat je weet dat er nu eenmaal ongelukken gebeuren, en dat het ineens afgelopen kan zijn. Ik moet er niet aan denken… Wel hielp mijn liefde voor hem me om de gevoelens van de rouwende Tender goed te kunnen omschrijven.

6. Wat is het onderwerp van je volgende boek? Je zei op Manuscripta dat het het heftigste onderwerp tot nu toe is. Kan je er al iets over loslaten?

Judith: Er zit inderdaad een heftig thema in. Iets dat helaas echt gebeurt en aan de gang is momenteel. Het is bovendien iets wat mij zelf persoonlijk zeer aangrijpt, en dat maakt het schrijfproces (zoals altijd) weer heel intens. Maar omdat ik momenteel ook nog in de fase van onderzoek zit, kan ik er nog niet veel over uitweiden want ik wil mijn undercover research niet in gevaar brengen. Wel zal het hopelijk de ogen van veel mensen openen, en ik verwacht ook dat er actie zal worden ondernomen. Als ik daar tegen die tijd bij kan helpen zal ik dat graag doen. Kort samengevat gaat het over een meisje van 17, dat de zomer gaat doorbrengen bij haar oudere neef in Rotterdam Zuid. Hier komt zij via een dramatische gebeurtenis in aanraking met een wereld die werkelijk afschuwelijk is, maar helaas wel realiteit is. Ook al hebben de meeste mensen geen flauw idee van het bestaan er van.
Een leuk nieuwtje over dit volgende boek is trouwens dat Kim, de hoofdpersoon uit mijn eerste twee boeken, in dit boek een bijrolletje heeft.

7. Tot nu toe is er, sinds je debuut in 2006, ieder jaar een nieuw boek van je verschenen. Ben je van plan dit zo te houden?

Judith: Ja, mijn volgende boek staat gepland om te verschijnen aan het einde van de zomer van volgend jaar, en daarna begin ik automatisch weer aan de volgende. Ik vind het een fijne cyclus zo, ieder jaar een boek. Ik ben trouwens ook bezig om iets met mijn kennis van voeding (ik heb de opleiding voor Voedingsleer gedaan voordat ik schrijfster werd) te gaan doen, er is kans dat er over een tijdje een leuk en interessant boek uit komt van mij met allerlei nuttige weetjes over voeding. Maar dat zal niet in de plaats komen van mijn thrillers, het zal er gewoon naast verschijnen. Ik heb het lekker druk!

Annette



Bezoekersreacties: