Tamara Geraeds
Door: Wendy op 10 april 2017

Nog even en dan verschijnt Echo, de thriller van Tamara Geraeds. Ik heb het boek al eerder mogen lezen, mijn recensie kun je hier lezen.
Een thriller met een flinke vleug horror, het perfecte boek voor als je van bloedstollende thrillers houdt. Ik wilde wel wat meer weten over deze auteur en ik legde Tamara wat vragen voor.


Wie is Tamara Geraeds? Kun je wat meer over jezelf vertellen?
 

Ik werd in 1981 geboren in het Zeeuwse Arnemuiden en verhuisde op mijn 8e naar Brabant. Schrijven zat er al vroeg in, op mijn 6e schreef ik mijn eerste gedichtje al. Maar pas op mijn 15e ging ik echt serieus aan de slag met mijn eerste boek. Jaren van volhouden, oefenen en bijleren. Later, in 2012, verscheen mijn debuut Nergens bij Kluitman. Eind dit jaar zal alweer mijn 6e boek verschijnen en ik ben niet van plan ooit te stoppen met schrijven. Schrijven zit in mijn bloed, in mijn genen, in mijn alles. Ik heb nog genoeg verhalen in me. 😊 Mijn grootste passies zijn schrijven en mijn man (niet per se in die volgorde). Daarnaast houd ik ook van lezen, lekker eten, goeie films en badmintonnen.  

Wat doe je naast het schrijven?

Ik heb een eigen tekstbureau, waarin ik allerlei teksten schrijf en herschrijf (bijvoorbeeld webteksten en teksten voor flyers), redactiewerk doe voor verschillende uitgevers en auteurs, lesgeef (cursussen Engels, Nederlands en Creatief schrijven) en zo nu en dan als ghostwriter wordt ingehuurd.

Voorheen heb je kinder- en jeugdboeken geschreven, voornamelijk in het genre fantasy. Met Echo heb je de overstap gemaakt naar boeken voor volwassenen, in het genre thriller. Vanwaar deze overstap en kunnen we in de toekomst meer boeken voor volwassenen van jou verwachten?  

Ik vind het leuk om mezelf te blijven uitdagen. Hoewel jeugdboeken altijd in mijn hart zullen zitten, wilde ik altijd al een boek voor volwassenen schrijven. Ook stond het genre horror hoog op mijn lijstje. Toevallig vielen die twee een beetje samen tijdens het schrijven van Echo. Ik ga zeker meer boeken voor volwassenen schrijven en de eerstvolgende zal weer in hetzelde genre vallen: horror, thriller. Jeugd wil ik ook blijven schrijven, dat zal me nooit loslaten. En ook aan 'echte' horror wil ik me nog eens wagen. Iets dat gruwelijker dan gruwelijk is, met monsters en demonen. Zoiets als Darren Shans demonenserie maar dan voor volwassenen. Dat ik ook andere genres en doelgroepen ga proberen is zo goed als zeker. Er is nog zoveel moois te verzinnen en te schrijven.  

Wat vind jij  makkelijker om te schrijven, jeugdboeken of boeken voor volwassenen?

Hoe gemakkelijk een boek schrijft is voor mij niet afhankelijk van doelgroep of genre. Het ene verhaal schrijft zichzelf gewoon sneller dan het andere. Of misschien kan ik beter zeggen: het ene verhaal schrijft zichzelf en het andere is een worsteling. Het is elke weer hopen op het eerste. 😉

In Echo beschrijf je een extreem geval van kindermishandeling en ook de wijze waarop het verhaal verloopt is zeer heftig. Hoe ben je op het idee gekomen voor Echo? Wat was jouw inspiratie voor deze thriller?

Mishandeling en misbruik hebben al heel lang mijn interesse. Enerzijds omdat ik ze verschrikkelijk vind, anderzijds omdat ze voor mij heel interessant zijn. Ik heb veel waargebeurde verhalen gelezen en documentaires gezien over dit onderwerp. Het laat mij niet los. 
Als auteur probeer je in het brein van je personages te kruipen. Misschien dat psychologie mij daarom zo boeit. Het is uiteraard moeilijk om je in te leven in een personage dat het tegenovergestelde van jou is. Ik probeer mij altijd voor te stellen waarom iemand een ander zou mishandelen of misbruiken. Een bevredigend antwoord heb ik nog altijd niet gevonden.
Ik heb moeite met onrecht en wil mensen laten zien hoe ver mishandeling en misbruik vaak gaan. Veel mensen denken dat het 'allemaal wel meevalt'. Niets is minder waar. Dat wil ik met Echo overbrengen. Daarnaast wil ik duidelijk maken dat een hoop onrecht in deze vorm gestopt kan worden als we allemaal eens wat meer op onze medemens letten.

Echo is een thriller, maar heeft ook een flinke vleug horror in zich en bevat daardoor best gruwelijke gedeeltes. Was het van tevoren de opzet om twee genres te mixen, of is jouw fantasie tijdens het schrijven met je op de loop gegaan?

Die combinatie is eigenlijk ontstaan doordat ik twee belangrijke boodschappen wilde overbrengen. Die twee die ik hierboven heb beschreven. En helaas moet er iets heftigs gebeuren om een boodschap goed tot mensen door te laten dringen.

Is er een auteur die jij als groot voorbeeld ziet, als inspirator?

Ik vind de schrijfstijl van Helen Vreeswijk heel fijn en haar verhalen zijn altijd aangrijpend en spannend. Zij was voor mij dan ook wel een voorbeeld. Zoals zij schreef wil ik dat ook doen, maar natuurlijk probeer ik wel altijd mijn eigen stijl te behouden. De vlotte schrijftstijl die ik heb, had ik al voordat ik mijn eerste boek van Helen Vreeswijk las, maar van haar opbouw heb ik best wat kunnen leren.

Wat voor boeken lees je zelf graag?

Ik lees momenteel het liefst fantasy voor young adults. Zo nu en dan pak ik een thriller voor volwassen, maar dat moet dan wel vlot geschreven zijn en er moet genoeg in gebeuren. Simone van der Vlugt kan mij bijvoorbeeld vaak echt pakken en je vliegt door haar boeken heen.
Ook lees ik zo nu en dan een jeugdboek (10+ of 12+) en houd ik van een waargebeurd verhaal of fictief drama op zijn tijd. En natuurlijk lees ik graag goede horrorboeken, zowel voor jeugd en YA als voor volwassenen, maar die zijn moeilijk te vinden. Ik vind ze vaak te langdradig (bij boeken voor volwassenen) of niet eng genoeg (bij boeken voor jeugd of YA).

Als je een dier zou zijn; welk dier  zou dit zijn en waarom?

Daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Maar het lijkt me heerlijk om te kunnen vliegen, dus dan zou ik denk ik voor een vogel gaan. En dan liefst een vogel die hoog in de rangorde staat, zodat ik niet aangevallen zou worden door roofvogels. En ik zou dan grote vleugels willen hebben, waar ik de wind goed onder zou kunnen voelen. Dus dan kom je snel op een arend, en dan liefst een steenarend, want ik houd meer van vlees dan van vis. 😉

Wil jij zelf nog iets aan de lezers van VrouwenThrillers kwijt?

Kijk verder dan alleen je eigen leven. We hebben elkaar nodig om het kwade in de mens te bestrijden. Open je ogen en schakel hulp in als je vermoedt dat er ergens iets niet pluis is.


Tamara, bedankt voor je openhartige antwoorden!






Wendy



Bezoekersreacties: