Marianne en Theo Hoogstraten
Door: Sylvia op 29 oktober 2012

Begin september verscheen Kinderspel, de zesde literaire thriller van Marianne en Theo Hoogstraaten, bij uitgeverij De Crime Compagnie. Deze eerste samenwerking blijkt direct succesvol! Kinderspel wordt goed ontvangen en beloond met positieve, lovende recensies. Een aangrijpende thriller met een actueel gevoelig onderwerp, dat zeker de nodige vragen op roept. En VrouwenThrillers.nl stelt Marianne en Theo natuurlijk graag een aantal vragen.

1. Onlangs zijn jullie overgestapt naar uitgeverij De Crime Compagnie. Waarom juist deze uitgeverij?

Marianne en Theo: We hebben voor De Crime Compagnie van Ilse Karman gekozen omdat we haar benadering van de (e-book)markt toekomstgericht en vooruitstrevend vinden. Ook wilden we niet opnieuw geconfronteerd worden met een fusie met bijhorende personeelswisselingen en een nieuw uitgeefbeleid, zoals bij onze vorige uitgever. Bovendien klikte het meteen met Ilse, iets wat tussen uitgever en auteur heel belangrijk is. Ze gaf aan dat we veel ruimte zouden krijgen om ons verhaal te vertellen en bij zaken als vormgeving, keuze cover, pr enz. actief betrokken zouden worden. We ervaren dat achteraf als buitengewoon prettig. Ook het feit dat een flink aantal proeflezers commentaar op ons manuscript leverde hebben we als erg nuttig ervaren.

2. Deze succesvolle eerste samenwerking geeft natuurlijk een lekker gevoel. Maakt dat Kinderspel extra speciaal?

Marianne en Theo: Natuurlijk geeft het een prettig gevoel als alles, van redactierondes tot en met de presentatie, soepel en plezierig verloopt. De presentatie tijdens Manuscripta, met een interview door Gijs Koorevaar voor een zaal vol publiek, was speciaal. We proberen altijd thrillers te schrijven met een zinderende spanningsboog en vaak een vrouw wier leven volkomen onverwachts op z’n kop wordt gezet als hoofdpersoon. Als achtergrond van ons verhaal gebruiken we meestal een maatschappelijk thema. Deze keer was dat best speciaal, omdat het zo gevoelig ligt. Ook spannend, omdat de reacties niet te voorspellen zijn. Tot ons geluk hebben we alleen nog maar goede of zeer goede recensies gekregen. Dat gebeurt ook niet bij elk boek.

3. De aanslag van Anders Breivik heeft jullie geïnspireerd tot het schrijven van Kinderspel. Waarom heeft juist deze dramatische gebeurtenis jullie getriggerd?

Marianne en Theo: Natuurlijk maakt zo’n aanslag als die van Anders Breivik in Noorwegen op iedereen diepe indruk, en op ons in het bijzonder omdat hij plaatsvond een dag nadat we terug waren gekomen van een vakantie in Noorwegen. We vroegen ons af of en hoe het gedrag en de stemming van iedereen om ons heen zou zijn veranderd als we daar nog geweest waren, en in hoeverre we de aanslag en de berichtgeving erover zelf anders zouden hebben ervaren. De gedachte dat ook in Nederland mensen rondlopen met dezelfde ideeën als Breivik en zo’n aanslag ook hier had kunnen plaatsvinden, heeft de aanzet gegeven tot het schrijven van Kinderspel.

4. Deze gebeurtenis ligt wereldwijd nog heel gevoelig binnen de maatschappij. De wond is nog vers. Waren jullie niet bang voor de eventuele kritiek dat het misschien te snel na dato zou zijn? 


Marianne en Theo: Een beetje wel! In Noorwegen ligt alles nog zo gevoelig, dat schrijvers er zich daar nog niet aan wagen. Maar door de geografische afstand is er volgens ons net voldoende distantie om erover te kunnen schrijven.

5. Op een gegeven moment las ik: 'Het zijn maar woorden.' Maar woorden kunnen veel macht hebben, en heel wat teweeg brengen. Zijn jullie in Kinderspel, gezien de gevoeligheid van het onderwerp, extra zorgvuldig en alert geweest met het verwoorden van dingen, en de vraag 'Wat kan ik wel en wat niet schrijven?'

Marianne en Theo: Dat zijn we zeker. Soms hebben we onze woorden op het bekende goudschaaltje afgewogen. Je kunt zo’n extreem rechtse terrorist wel van alles laten roepen, maar blijft een lezer zich er continu van bewust dat het de gedachtes en ideeën van die persoon zijn, en niet die van de schrijvers? En zijn ze de pamfletteksten niet zo overtuigend opgesteld dat de lezer ze als waarheid gaat ervaren? Je moet er toch niet aan denken dat de pamfletten uit het boek worden gelicht en een eigen leven gaan leiden. 
Tegenwicht wordt onder andere geboden door Sylvia, die cynische opmerkingen maakt over die pamfletten en de opsteller daarvan gestoord noemt. Ook reageren moslimjongeren heel anders dan je op grond van die pamfletten zou verwachten. Daar komt bij dat de uitingen van de twee “Nieuwe tempeliers, strijders voor Europa zonder moslims” vaak zo ongenuanceerd en extreem zijn, dat lezers met gezond verstand ze niet serieus zullen nemen. Verder moet je erop vertrouwen dat lezers die door de extreme oneliners heen kunnen prikken. 

6. Hebben jullie veel research moeten doen voor Kinderspel?

Marianne en Theo: Omdat hoofdpersoon Sylvia een tandarspraktijk runt, hebben we een dagje in de praktijk van tandarts Berry Duizendstra meegelopen. We kregen veel medewerking van iedereen daar, ook van de patiënten bij wie we in de mond meekeken tijdens de behandeling. Heel apart! En de vragen waar we tijdens het schrijven mee bleven zitten, mochten we opsturen, waarna we gedocumenteerd antwoord terugkregen. Dat was het leuke deel van de research. Het onderzoek naar de ideeën van Anders Breivik en van de “Nieuwe Tempeliers” was andere kost. Breivik heeft zijn 'manifest' onder de naam Andrew Barwick op internet gezet. Allesbehalve prettig om je doorheen te worstelen, maar omdat we toch wat citaten nodig hadden hebben we het wel gedaan. 

7. Het lijkt me als auteur niet makkelijk om in de huid te kruipen van een terrorist, en je in te leven in zijn haatdragende gedachten en acties. Hoe hebben jullie dit ervaren?

Marianne en Theo: Als auteurs zul je in staat moeten zijn om je in ieder type personage te verplaatsen, ook in dat van compleet gestoorde misdadigers en psychopaten. Dat is enerzijds een uitdaging, anderzijds kan het een blokkade worden om met een boek verder te gaan als zo’n persoon te dichtbij dreigt te komen. Dan is het noodzakelijk om afstand te kunnen houden en op tijd de knop om te kunnen zetten. Omdat bijvoorbeeld Nick in Kinderspel door een deskundige tijdens een interview in het verhaal als 'een van ons' wordt getypeerd, was dat soms best wel moeilijk. 

8. Stond de afloop van Kinderspel al vanaf het begin vast of hebben jullie nog met de gedachten gespeeld om het heel anders te laten aflopen? Was niet onwaarschijnlijk geweest toch?

Marianne en Theo: Al tijdens de researchfase kreeg het plot in grote lijnen vorm. Alleen in details zijn we daarvan later nog afgeweken. We hebben wel overwogen om het verhaal te laten stoppen op het moment dat Charlène uit de auto wordt gehaald. Daarmee zou het spannende Sylvia-verhaal wel zijn afgerond, maar alles wat erom heen speelt niet. Toen kregen we de gelukkige inval van de 'code', nu het einde van het verhaal.

9. Jullie uitgeverij De Crime Compagnie gaat volgend jaar een verhalenbundel uitgeven met korte erotische verhalen van collega auteurs. Gekoppeld aan een schrijfwedstrijd op VrouwenThrillers.nl. Jullie gaan daar ook jullie medewerking aan verlenen. Is de kans aanwezig dat er ooit een erotische thriller van de hand van Marianne en Theo Hoogstraaten verschijnt?

Marianne en Theo: We zijn nu bezig met de research voor de volgende thriller. Daarbij lopen we aan tegen zulke pikante details, dat zoiets allerminst is uitgesloten.

Sylvia



Bezoekersreacties: