Mijn naam is Matthijs Huizinga, getrouwd met Marloes en samen hebben we drie zoons. We wonen in het mooie Amersfoort. In het dagelijks leven ben ik piloot op de langeafstandsvluchten bij KLM. Ik werk daar inmiddels bijna 25 jaar met heel veel plezier. Dat betekent dat ik 50% van de tijd weg ben en 50% van de tijd thuis. Thuis besteed ik naast het schrijven veel tijd met de kinderen. Verder lees ik graag, heb ik sinds een paar jaar mijn PADI-duik certificaat en probeer ik elk jaar met mijn vrienden te gaan snowboarden.

Ik weet dat moment nog als de dag van gisteren, ook al is het inmiddels 20 jaar geleden. Ik was samen met Marloes en mijn zus en zwager op wintersport maar de sneeuw kwam die week horizontaal langs gevlogen. Kortom we hebben niet veel gesnowboard die dagen. We hebben veel gelezen en spelletjes gespeeld. En tijdens het lezen ontstond bij mij de gedachte, ‘Ik zou ook wel een boek willen schrijven.’ Daar is het ook begonnen en zijn de eerste woorden op een notitieboekje beland. 

Ik ben altijd wel gefascineerd geweest door geheime genootschappen zoals de illuminatie en bijvoorbeeld ‘Skull en Bones’ van Yale. Het is geen geheim dat er een hele hoop wordt geregeld achter de schermen van de politiek. Ik ben ervan overtuigd dat dit altijd met de beste bedoelingen wordt gedaan. Maar het is ook bekend dat macht soms rare dingen doet met mensen. Juist die twee elementen probeer ik mee te nemen in mijn boeken. 

Ik heb echt een bèta-brein. Dus getallen en puzzelen gaat mij makkelijk af. Ik heb voor mijn eerste boek wat achtergrond informatie gehaald over coderingen en heb die toegepast. Gelukkig is op internet tegenwoordig heel veel te vinden, zelfs volledige gedigitaliseerde boeken, en laat dat nu net hetgeen zijn wat ik nodig had. (Sidenote: door dat bèta-brein ben ik helaas geen ster in Nederlands, vraag dat maar aan mijn vrouw, de ruwe-versie proeflezer en mijn redacteur Sabine Mourits. Verhalen rollen zo uit mijn pen, maar de d’s en t’s belanden in mijn enthousiasme nog wel eens op de foute plek.)

Vanwege het lange proces had ik een beetje een haat-liefde verhouding met mijn eerste boek. Nadat ik de laatste punt van Op de stoel van God had gezet voelde ik dan ook opluchting. Dat ‘levenswerk’ had ik afgerond. Het rare was alleen dat ik kort daarna alweer een vervolg verhaal bedacht. Gelukkig had ik onbewust het eerste boek niet helemaal afgesloten en kon ik met een bepaalde draai het verhaal van Linda Watts laten doorlopen. Boek twee heb ik ongeveer in een jaar geschreven. Voor het schrijven van het tweede boek heb ik mijn schrijfcoach en redacteur Sabine Mourits ontmoet. Met haar hulp en tips een boek schrijven was echt een hele gave periode. Wat een verschil. Deze nieuwe schrijfstem, die veel actiever en sneller was, paste veel beter bij de thriller en daarom heb ik uiteindelijk het eerste boek helemaal herschreven.

Al sinds mijn eerste keer als toerist in New York doet deze stad iets met mij. Ik ben er vanwege het vliegen inmiddels zo vaak geweest dat ik me er echt thuis voel. Natuurlijk heb je al de mooie toeristische trekpleisters van de stad, maar juist als je die niet meer hoeft de bezoeken, kom je op de leukere lokale plekken. Heerlijk lezen in een barista koffietentje of in de Rose leeszaal van de New York Public Library (Net als Linda Watts). En laatst heb ik bijvoorbeeld in de wijk Two Bridges een kleine galerie bezocht met kunst van Jochen Mühlenbrink, fantastische kunstenaar.

Wat een ontzettend leuke vraag! In beide boeken speelt Franz een belangrijke rol. Franz lijkt mij een ontzettend sympathieke gezellige kerel om een biertje mee te drinken!

Wow, dat is een lastige. Ik ben zelf ontzettend fan van de boeken van Dan Brown. Ik krijg nog wel eens de opmerking dat mijn boeken er iets van weghebben (ik vind dat een gigantisch compliment, by the way). Of toch Alexander of Alexandra, oftewel Lars Kepler? Nee, uiteindelijk hou ik het dichter bij huis. Ik zou als proeflezer Thomas Oldeheuvelt willen vragen. Ik lees pas sinds een paar jaar horror, op aanraden van mijn beste maatje Tim. Eenmaal begonnen in Hex, was ik helemaal om. Wat een gaaf genre om af en toe even in weg te dromen. Ik heb toen ook een cursusdag gevolgd van Oldeheuvelt waarin hij een kleine groep uitlegde hoe hij zijn verhalen bedenkt en op papier zet. Erg leerzaam. De manier waarop hij een verhaal neerzet vind ik echt bewonderenswaardig en ben dan ook benieuwd hoe hij mijn schrijfstem inmiddels vindt.

Er zijn al diverse actrices in mijn gedachten langsgekomen die de rol van Linda zouden spelen. Uiteindelijk ben ik toen gegaan voor Emma Stone, al realiseer ik me dat zij echt wel wat ouder is dan de Linda in Op de stoel van God. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze dat wel gaat regelen :-)

Voor Jonathan zie ik Liam Hemsworth voor me. Ik denk dat Emma en Liam een fantastische film zouden neerzetten. (En als extra: Franz wordt in ‘mijn film’ gespeeld door Pedro Pascal, wat een dijk van een acteur. Dus samen met Pedro Pascal stappen in New York, te gek)

Dank voor het lezen van dit interview, hopelijk hebben jullie mij zo een beetje leren kennen. Mocht je nog een andere leuke vraag hebben, dan kun je me altijd benaderen via de socials of via Diane. Ondertussen ben ik druk bezig met een derde boek. Wederom een thriller en het zou zomaar kunnen zijn dat Linda Watts weer terugkeert voor een nieuw avontuur. Hopelijk lukt het me om dit boek ook weer snel te schrijven. En voor nu, geniet van de twee boeken van Linda en weet dat je met het kopen ervan een grote bijdrage levert aan onderzoek en behandeling van kinderkanker.